مهابهاراتا · أدهيايا 13.154
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.154.1
गार्हस्थ्यं धर्ममखिलं प्रब्रूहि भरतर्षभ ।
ऋद्धिमाप्नोति किं कृत्वा मनुष्य इह पार्थिव ॥ १३.१५४.१ ॥
يا ثور البهاراتا، أخبرني بكل واجب رب البيت. بأي فعل ينال الإنسان الازدهار في هذه الدنيا أيها الملك؟
13.154.2
अत्र ते वर्तयिष्यामि पुरावृत्तं जनाधिप ।
वासुदेवस्य संवादं पृथिव्याश्चैव भारत ॥ १३.१५४.२ ॥
يا سيد البشر، سأحدثك في هذا الشأن بحادثة قديمة: حوار فاسوديفا والأرض، يا بهاراتا.
13.154.3
संस्तुत्य पृथिवीं देवीं वासुदेवः प्रतापवान् ।
पप्रच्छ भरतश्रेष्ठ मां त्वं यत्पृच्छसेऽद्य वै ॥ १३.१५४.३ ॥
بعد أن مدح فاسوديفا العظيم الإلهة الأرض سأل — يا خير البهاراتا، ذات الأمر الذي تسألني عنه اليوم.
13.154.4
गार्हस्थ्यं धर्ममाश्रित्य मया वा मद्विधेन वा ।
किमवश्यं धरे कार्यं किं वा कृत्वा सुखं भवेत् ॥ १३.१५४.४ ॥
باتباع واجب رب البيت، ماذا يجب حتماً أن يفعل مثلي أو أي أحد، أيتها الأرض الحاملة؟ أو بأي فعل يكون السرور؟
13.154.5
ऋषयः पितरो देवा मनुष्याश्चैव माधव ।
पूज्याश्चैवार्चनीयाश्च यथा चैव निबोध मे ॥ १३.१५४.५ ॥
يا مادهافا، الحكماء والأجداد والآلهة والبشر، ينبغي إجلالهم وعبادتهم؛ فاسمع مني كيف ذلك.
13.154.6
सदा यज्ञेन देवांश्च सदाऽऽतिथ्येन मानुषान् ।
छन्दतस्तर्पणेनापि पितॄन्युञ्जन्ति नित्यशः ॥ १३.१५४.६ ॥
يُرضون الآلهة دائماً بالقربان، ويُرضون البشر دائماً بالضيافة، ويخدمون الأجداد أيضاً بالسكيب حسب رغبتهم، يوماً بعد يوم.
13.154.7
तेन ह्यृषिगणाः प्रीता ब्रह्मचयेणि चानघ ।
नित्यमग्निं परिचरेदभुक्त्वा बलिकर्म च ॥ १३.१५४.७ ॥
بذلك، أيها الطاهر من الذنوب، وبالبرهمچاريا، يُسَرّ جماعات الحكماء. ينبغي أن يخدم النار دائماً، وأن يقدّم قربان البلي دون أن يأكل.
13.154.8
कुर्यात्तथैव देवान्वै प्रियं मे मधुसूदन ।
कुर्यादहरहः श्राद्धमन्नाद्येनोदकेन च ॥ १३.१५४.८ ॥
وكذلك ينبغي أن يُفعل للآلهة أيضاً؛ فذلك محبوب لديّ، أيها المادهوسودانا. ينبغي أن يُؤدّى الشرادّ كل يوم، بالطعام وما شابهه، وبالماء.
13.154.9
पयोमूलफलैर्वाऽपि पितॄणां प्रीतिमावहेत् ।
सिद्धान्नाद्वैश्वदेवं वै कुर्यादग्नौ यथाविधि ॥ १३.१५४.९ ॥
ينبغي أن يُدخِل السرور على الأسلاف ولو بالحليب والجذور والثمار. وينبغي أن يُؤدّي الفايشفاديفا بالطعام المطبوخ في النار وفق القاعدة.
13.154.10
आग्नीषोमं वैश्वदेवं धान्वन्तर्यमनन्तरम् ।
प्रजानां पतये चैव पृथग्घोमो विधीयते ॥ १३.१५४.१० ॥
أغنيشوما، ثم الفايشفاديفا، وبعد ذلك دهنفنتري؛ وللسيد الخالق قربان منفصل مقرر.
13.154.11
तथैव चानुपूर्व्येण बलिकर्म प्रयोजयेत् ।
दक्षिणायां यमायेति प्रतीच्यां वरुणाय च ॥ १३.१५४.११ ॥
وكذلك، بالترتيب الواجب، ينبغي أن يؤدي طقس البلي: نحو الجنوب قائلاً «ليما»، ونحو الغرب لفارونا.
13.154.12
सोमाय चाप्युदीच्यां वै वास्तुमध्ये प्रजापतेः ।
धन्वन्तरेः प्रागुदीच्यां प्राच्यां शक्राय माधव ॥ १३.१५४.१२ ॥
وإلى سوما في الشمال؛ وإلى براجاباتي في وسط موضع السكن؛ ولدهنفنتري في الشمال الشرقي؛ ولشاكرا (إندرا) في الشرق، أيها الماضاف.
13.154.13
मनुष्येभ्य इति प्राहुर्बलिं द्वारि गृहस्य वै ।
मरुद्भ्यो दैवतेभ्यश्च बलिमन्तर्गृहे हरेत् ॥ १३.१५४.१३ ॥
يقولون إن القربان للبشر يُقدَّم عند باب البيت، أما للمارُوتات والآلهة فيُقدَّم داخل البيت.
13.154.14
तथैव विश्वेदेवेभ्यो बलिमाकाशतो हरेत् ।
निशाचरेभ्यो भूतेभ्यो बलिं नक्तं यथा हरेत् ॥ १३.१५४.१४ ॥
وكذلك يُقدَّم القربان لِلْفِيشْفَادِيفَا نحو السماء، وفي الليل يُقدَّم للكائنات الليلية وللأرواح كما ينبغي.
13.154.15
एवं कृत्वा बलिं सम्यग्दद्याद्भिक्षां द्विजाय वै ।
अलाभे ब्राह्मणस्याग्नावग्रमुद्धृत्य निक्षिपेत् ॥ १३.१५४.१५ ॥
بعد أن يُقدِّم القربان على هذا الوجه، يعطي الصدقة لِلْمولود مرتين. فإن لم يوجد برهمي، يأخذ الجزء الأول ويلقيه في النار.
13.154.16
यदा श्राद्धं पितृभ्योपि दातुमिच्छेत मानवः ।
तदा पश्चात्प्रकुर्वीत निवृत्ते श्राद्धकर्मणि ॥ १३.१५४.१६ ॥
عندما يرغب المرء في تقديم الشرادّا للأسلاف، ينبغي أن يقوم بها لاحقًا بعد انتهاء طقس الشرادّا.
13.154.17
पितॄन्सन्तर्पयित्वा तु बलिं कुर्याद्विधानतः ।
वेश्वदैवं ततः कुर्यात्पश्चाद्ब्राह्म्णभोजनम् ॥ १३.१५४.१७ ॥
بعد إرضاء الأسلاف، يقدّم القربان وفق القاعدة؛ ثم يؤدي طقس الفِيشْفَادِيفَا، وبعد ذلك يُطعم البراهمة.
13.154.18
ततोऽन्नेनावशेषेण भोजयेदतिथीनपि ।
अर्घ्यपूर्वं महाराज ततः प्रीणाति मानवान्।
अनित्यं हि स्थितो यस्मात्तस्मादतिथिरुच्यते ॥ १३.१५४.१८ ॥
ثم بالطعام المتبقي ينبغي أن يُطعم الضيوف أيضًا، بدءًا بتقديم الأرغيا، أيها الملك العظيم؛ وبذلك يُرضي الناس. ولأنه يأتي دون وقت محدد، يُسمّى ضيفًا (أتيثي).
13.154.19
आचार्यस्य पितुश्चैव सख्युराप्तस्य चातिथेः ।
इदमस्ति गृहे मह्यमिति नित्यं निवेदयेत् ॥ १३.१५४.१९ ॥
ينبغي دائمًا أن يُعلِن المرء للمعلّم والأب والصديق والقريب الموثوق والضيف: «هذا موجود في بيتي».
13.154.20
ते यद्वदेयुस्तत्कुर्यादिति धर्मो विधीयते ।
गृहस्थः पुरुषः कृष्ण शिष्टाशी च सदा भवेत् ॥ १३.१५४.२० ॥
ما يقولونه ينبغي أن يُفعل؛ هكذا يُقرَّر الواجب. يا كريشنا، ينبغي للرجل المنزلي أن يكون دائمًا آكلًا لما يبقى بعد أن يأكل الفضلاء.
13.154.21
राजर्त्विजं स्नातकं च गुरुं श्वशुरमेव च ।
अर्चयेन्मधुपर्केण परिसंवत्सरोषितान् ॥ १३.१५४.२१ ॥
ينبغي أن يُكرَّم الملك والكاهن المُضحّي والمتخرّج في الدراسة الفيدية والمعلّم والحمو، ومن أقام سنة كاملة، بقربان المَدهوبَرْكا.
13.154.22
श्वभ्यश्च श्वपचेभ्यश्च वयोभ्यश्चावपेद्भुवि ॥ १३.१५४.२२ ॥
ينبغي أن يُنثر الطعام على الأرض للكلاب والمنبوذين والطيور.
13.154.23
वैश्वदेवं हि नामैतत्सायं प्रातर्विधीयते ॥ १३.१५४.२३ ॥
وهذا يُسمّى الفايشفاديفا، ويُفرَض في المساء والصباح.
13.154.24
एतांस्तु धर्मान्गार्हस्थ्यान्यः कुर्यादनसूयकः ।
स इहर्द्धिं परां प्राप्य प्रेत्य लोके महीयते ॥ १३.१५४.२४ ॥
من يؤدي هذه الواجبات المنزلية خاليًا من الحسد ينال هنا أعظم الازدهار، وبعد الموت يُكرَّم في العالم.
13.154.25
इति भूमेर्वचः श्रुत्वा वासुदेवः प्रतापवान् ।
तथा चकार सततं त्वमप्येवं सदाऽऽचर ॥ १३.१५४.२५ ॥
وبعد أن سمع فاسوديفا القدير كلمات الأرض، سار على ذلك دائمًا؛ فاسلك أنت أيضًا هكذا دائمًا.
13.154.26
एतद्गृहस्थधर्मं त्वं चेष्टमानो जनाधिप ।
इह लोके यशः प्राप्य प्रेत्य स्वर्गमवाप्स्यसि ॥ १३.१५४.२६ ॥
يا سيد البشر، إذا مارست واجب رب الأسرة هذا، فستنال الشهرة في هذه الدنيا، وبعد الموت ستبلغ السماء.