ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 13.159
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.159.1
एको लोकस्तु कृतिनां स्वर्गे लोके पितामह ।
उत तत्रापि नानात्वं सर्वं ब्रूहि पितामह ॥ १३.१५९.१ ॥
ಪಿತಾಮಹ, ಪುಣ್ಯಕರ್ಮಿಗಳಿಗೆ ಸ್ವರ್ಗಲೋಕ ಒಂದೇ ಇದೆಯೇ? ಅಥವಾ ಅಲ್ಲಿಯೂ ಭೇದವಿದೆಯೇ? ಪಿತಾಮಹ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಹೇಳಿ.
13.159.2
कर्मभिः पार्थ नानात्वं लोकानां यान्ति मानवाः ।
पुण्यान्पुण्यकृतो यान्ति पापान्पापकृतो नराः ॥ १३.१५९.२ ॥
ಪಾರ್ಥ, ಮನುಷ್ಯರು ತಮ್ಮ ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ವಿವಿಧ ಲೋಕಗಳಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ಪುಣ್ಯಮಾಡಿದವರು ಪುಣ್ಯಲೋಕಗಳಿಗೆ, ಪಾಪಮಾಡಿದವರು ಪಾಪಲೋಕಗಳಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.
13.159.3
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
गौतमस्य मुनेस्तात संवादं वासवस्य च ॥ १३.१५९.३ ॥
ಮಗನೇ, ಇದರ ಕುರಿತು ಜನರು ಗೌತಮ ಮುನಿ ಮತ್ತು ವಾಸವ (ಇಂದ್ರ) ನಡುವಿನ ಈ ಪುರಾತನ ಸಂವಾದವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ.
13.159.4
ब्राह्मणो गौतमः कश्चिन्मृदुर्दान्तो जितेन्द्रियः ।
महावने हस्तिशिशुं परिद्यूनममातृकम् ॥ १३.१५९.४ ॥
ಗೌತಮ ಎಂಬ ಒಬ್ಬ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿದ್ದನು; ಅವನು ಮೃದುಸ್ವಭಾವದವನು, ಸಂಯಮಿ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಗೆದ್ದವನು. ಮಹಾ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ದಣಿದು ತಾಯಿಯಿಲ್ಲದ ಆನೆಮರಿಯನ್ನು ಅವನು ಕಂಡನು.
13.159.5
तं दृष्ट्वा जीवयामास सानुक्रोशो धृतव्रतः ।
स तु दीर्घेण कालेनि बभूवातिबलो महान् ॥ १३.१५९.५ ॥
ಅದನ್ನು ಕಂಡು, ಕರುಣೆ ತುಂಬಿದ, ವ್ರತನಿಷ್ಠನಾದ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಅದನ್ನು ಬದುಕಿಸಿದನು. ದೀರ್ಘಕಾಲದ ನಂತರ ಆ ಆನೆಮರಿ ಅತಿಬಲಶಾಲಿಯಾದ ಮಹಾ ಆನೆಯಾಯಿತು.
13.159.6
तं प्रपन्नं महादीर्घं प्रभूतं सर्वतोमदम् ।
धृतराष्ट्रस्वरूपेण शक्रो जग्राह हस्तिनम् ॥ १३.१५९.६ ॥
ಅತಿ ಎತ್ತರದ, ವಿಶಾಲವಾದ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಮದದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಆ ಆನೆ ಬಂದು ತಲುಪಿತು. ಆಗ ಇಂದ್ರನು ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ರೂಪ ತಾಳಿ ಆ ಆನೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದನು.
13.159.7
ह्रियमाणं तु तं दृष्ट्वा गौतमः संशितव्रतः ।
अभ्यभाषत राजानं धृतराष्ट्रं महातपाः ॥ १३.१५९.७ ॥
ಅವನನ್ನು ಒಯ್ಯಲಾಗುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ದೃಢವ್ರತನಾದ, ಮಹಾತಪಸ್ವಿ ಗೌತಮನು ರಾಜ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.
13.159.8
मामाहार्षीर्हस्तिनं पुत्रमेनं ।
दुःखात्पुष्टं धृतराष्ट्रात्कृतज्ञ।
मैत्रं सतां सप्तपदं वदन्ति ।
मित्रद्रोहो नेह राजन्स्पृसेत्त्वाम् ॥ १३.१५९.८ ॥
ನೀನು ನನ್ನಿಂದ ಈ ಆನೆಯನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡೆ — ಇದು ನನ್ನ ಮಗ, ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನಿಂದ ಕಷ್ಟದಿಂದ ಪೋಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟವನು. ಕೃತಘ್ನನೇ! ಸಜ್ಜನರ ಸ್ನೇಹವನ್ನು ಸಪ್ತಪದ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಓ ರಾಜನೇ, ಮಿತ್ರದ್ರೋಹ ಇಲ್ಲಿ ನಿನ್ನನ್ನು ಮುಟ್ಟದು.
13.159.9
इध्मोदकप्रदातारं शून्यपालं ममाश्रमे ।
विनीतमाचार्यकुले सुयुक्तं गुरुकर्मणि ॥ १३.१५९.९ ॥
ನನ್ನ ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಿಗೆ ಮತ್ತು ನೀರು ತರುವವನು, ಖಾಲಿ ಆಶ್ರಮದ ರಕ್ಷಕನು, ಆಚಾರ್ಯ ಕುಲದಲ್ಲಿ ವಿನೀತನು, ಗುರುಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ಚೆನ್ನಾಗಿ ತೊಡಗಿದವನು.
13.159.10
शिष्टं दान्तं कृतज्ञं च प्रियं च सततं मम ।
न मे विक्रोशतो राजन्हर्तुमर्हसि कुञ्जरम् ॥ १३.१५९.१० ॥
ಅವನು ಸಭ್ಯ, ದಮನಶೀಲ, ಕೃತಜ್ಞ, ಸದಾ ನನಗೆ ಪ್ರಿಯನು. ಓ ರಾಜನೇ, ನಾನು ಕೂಗಿ ಕರೆದರೂ ಈ ಆನೆಯನ್ನು ನೀನು ಒಯ್ಯಬಾರದು.
13.159.11
गवां सहस्रं भवते ददानि ।
शतानि निष्कस्य ददानि पञ्च।
अन्यच्च वित्तं विविधं महर्षे ।
किं ब्राह्मणस्येह गजेन कृत्यम् ॥ १३.१५९.११ ॥
ನಿಮಗೆ ಸಾವಿರ ಹಸುಗಳನ್ನು ಕೊಡುತ್ತೇನೆ, ಐನೂರು ನಿಷ್ಕ ಚಿನ್ನ ಕೊಡುತ್ತೇನೆ; ಓ ಮಹರ್ಷಿ, ಇನ್ನೂ ವಿವಿಧ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಕೊಡುತ್ತೇನೆ. ಇಲ್ಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಆನೆಯಿಂದ ಏನು ಕೆಲಸ?
13.159.12
तवैव गावो हि भवन्तु राज-
न्दास्यः सनिष्का विविधं च रत्नम्।
अन्यच्च वित्तं विविधं नरेन्द्र ।
किं ब्राह्मणस्येह धनेन कृत्यम् ॥ १३.१५९.१२ ॥
ರಾಜನೇ, ಹಸುಗಳು ನಿನ್ನವೇ ಆಗಿರಲಿ; ದಾಸಿಯರು, ಚಿನ್ನದ ನಾಣ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ವಿವಿಧ ರತ್ನಗಳೂ ನಿನ್ನವೇ. ನರೇಂದ್ರನೇ, ಇತರ ವಿವಿಧ ಸಂಪತ್ತೂ ನಿನ್ನದೇ. ಇಲ್ಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಧನದಿಂದ ಏನು ಪ್ರಯೋಜನ?
13.159.13
ब्राह्मणानां हस्तिभिर्नास्ति कृत्यं ।
राजन्यानां नागकुलानि विप्र।
स्वं वाहनं नयतो नास्त्यधर्मो ।
नागश्रेष्ठं गौतमास्मान्निवर्त ॥ १३.१५९.१३ ॥
ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಆನೆಗಳಿಂದ ಯಾವ ಪ್ರಯೋಜನವೂ ಇಲ್ಲ. ವಿಪ್ರನೇ, ಆನೆಗಳ ಹಿಂಡುಗಳು ಕ್ಷತ್ರಿಯರದು. ತನ್ನ ವಾಹನವನ್ನು ಕೊಂಡೊಯ್ಯುವುದರಲ್ಲಿ ಅಧರ್ಮವಿಲ್ಲ. ಗೌತಮನೇ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಆನೆಯನ್ನು ನಮಗೆ ಹಿಂದಿರುಗಿಸು.
13.159.14
यत्र प्रेतो नन्दति पुण्यकर्मा ।
यत्र प्रेतः शोचते पापकर्मा।
वैवस्वतस्य सदने महात्मन-
स्तत्र त्वाऽहं हस्तिनं यातयिष्ये ॥ १३.१५९.१४ ॥
ಪುಣ್ಯಕರ್ಮಿಯಾದ ಪ್ರೇತ ಸಂತೋಷಿಸುವಲ್ಲಿ, ಪಾಪಕರ್ಮಿಯಾದ ಪ್ರೇತ ಶೋಕಿಸುವಲ್ಲಿ, ಮಹಾತ್ಮ ವೈವಸ್ವತನ ಭವನದಲ್ಲಿ, ಅಲ್ಲಿಗೇ ನಿನ್ನನ್ನು ಆನೆಯೊಂದಿಗೆ ಕಳುಹಿಸುವೆನು.
13.159.15
ये निष्क्रिया नास्तिकाः श्रद्धधानाः ।
पापात्मान इन्द्रियार्थे निसृष्टाः।
यमस्य ते यातनां प्राप्नुवन्ति ।
परं गन्ता धृतराष्ट्रो न तत्र ॥ १३.१५९.१५ ॥
ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟವರು, ನಾಸ್ತಿಕರು, ಶ್ರದ್ಧೆಯುಳ್ಳಂತೆ ನಟಿಸುವ ಪಾಪಾತ್ಮರು, ಇಂದ್ರಿಯ ವಿಷಯಗಳಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡವರು ಯಮನ ಯಾತನೆಯನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಲಾರನು.
13.159.16
वैवस्वती संयमनी जनानां ।
यत्रानृतं नोच्यते यत्र सत्यम्।
यत्रांबलान्बलिनो घातयन्ति ।
तत्र त्वाऽहं हस्तिनं यातयिष्ये ॥ १३.१५९.१६ ॥
ವೈವಸ್ವತನ ಸಂಯಮನೀ ನಗರವು ಮನುಷ್ಯರಿಗಿದೆ; ಅಲ್ಲಿ ಸುಳ್ಳು ಹೇಳಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ, ಸತ್ಯವೇ ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ; ಅಲ್ಲಿ ಬಲಿಷ್ಠರು ದುರ್ಬಲರನ್ನು ಕೊಲ್ಲಿಸುತ್ತಾರೆ; ಅಲ್ಲಿಯೇ, ಹಸ್ತಿನ, ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಯಾತನೆಗೆ ಗುರಿಮಾಡುವೆನು.
13.159.17
ज्येष्ठां स्वसारं पितरं मातरं च ।
गुरून्यथाऽमानयन्तश्चरन्ति।
तथाविधानामेष लोको महर्षे ।
परं गन्ता धृतराष्ट्रो न तत्र ॥ १३.१५९.१७ ॥
ಹಿರಿಯ ಸಹೋದರಿ, ತಂದೆ, ತಾಯಿ, ಗುರುಗಳನ್ನು ಗೌರವಿಸದೆ ನಡೆಯುವ ಜನರ ಲೋಕ ಇದೇ, ಮಹರ್ಷಿ; ಅಲ್ಲಿ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ.
13.159.18
मन्दाकिनी वैश्रवणस् राज्ञो ।
महाभागा भोगिजनप्रवेश्या।
गन्धर्वयक्षैरप्सरोभिश्च जुष्टा ।
तत्र त्वाऽहं हस्तिनं यातयिष्ये ॥ १३.१५९.१८ ॥
ವೈಶ್ರವಣ ರಾಜನ (ಕುಬೇರನ) ಮಹಾಭಾಗ್ಯವಂತ ಮಂದಾಕಿನಿ, ಭೋಗಿಗಳು ಪ್ರವೇಶಿಸುವ ಸ್ಥಳ; ಗಂಧರ್ವ, ಯಕ್ಷ, ಅಪ್ಸರೆಯರಿಂದ ಸೇವಿಸಲ್ಪಟ್ಟದ್ದು; ಅಲ್ಲಿಯೇ, ಹಸ್ತಿನ, ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಯಾತನೆಗೆ ಗುರಿಮಾಡುವೆನು.
13.159.19
अतिथिव्रताः सुव्रता ये जना वै ।
प्रतिश्रयं ददति ब्राह्मणेभ्यः।
शिष्टाशिनः संविभज्याश्रितेभ्यो ।
मन्दाकिनीं तेऽपि हि भूषयन्ति ॥ १३.१५९.१९ ॥
ಅತಿಥಿ ಸೇವೆಯನ್ನು ವ್ರತವಾಗಿ ಪಾಲಿಸುವ, ಸುವ್ರತರಾದ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಆಶ್ರಯ ನೀಡುವ, ಶಿಷ್ಟರಿಗೆ ಊಟ ಹಾಕಿ ಉಳಿದದ್ದನ್ನು ಆಶ್ರಿತರೊಂದಿಗೆ ಹಂಚಿ ತಿನ್ನುವ ಜನರು, ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಮಂದಾಕಿನಿಯನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸುತ್ತಾರೆ.
13.159.20
मेरोरग्रे यद्वनं भाति रम्यं ।
सुपुष्पितं किन्नरीगीतजुष्टम्।
सुदर्शना यत्र जम्बूर्विशाला ।
तत्र त्वाऽहं हस्तिनं यातयिष्ये ॥ १३.१५९.२० ॥
ಮೇರುವಿನ ತುದಿಯಲ್ಲಿ ಇರುವ, ಚೆನ್ನಾಗಿ ಹೂಬಿಟ್ಟ, ಕಿನ್ನರಿಯರ ಗೀತೆಗಳಿಂದ ಸೇವಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ರಮ್ಯ ವನವು ಹೊಳೆಯುತ್ತದೆ; ಅಲ್ಲಿ ವಿಶಾಲವಾದ ಸುದರ್ಶನಾ ಜಂಬೂ ವೃಕ್ಷವಿದೆ; ಅಲ್ಲಿಯೇ, ಹಸ್ತಿನ, ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಯಾತನೆಗೆ ಗುರಿಮಾಡುವೆನು.
13.159.21
ये ब्राह्मणा मृदवः सत्यशीला ।
बहुश्रुताः सर्वभूताभिरामाः।
येऽधीयते सेतिहासं पुराणं ।
मध्वाहुत्या जुह्वति वै द्विजेभ्यः ॥ १३.१५९.२१ ॥
ಮೃದುವಾದ, ಸತ್ಯಶೀಲರಾದ, ಬಹುಶ್ರುತರಾದ, ಸರ್ವಭೂತಗಳಿಗೂ ಆನಂದ ನೀಡುವ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು; ಇತಿಹಾಸ ಸಹಿತ ಪುರಾಣವನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡುವವರು; ದ್ವಿಜರಿಗೆ ಜೇನಿನ ಆಹುತಿ ನೀಡುವವರು.
13.159.22
तथाविधानामेष लोको महर्षे ।
परं गन्ता धृतराष्ट्रो न तत्र।
यदन्यत्ते विदितं स्थानमस्ति ।
तद्ब्रूहि त्वं त्वरितो ह्येष यामि ॥ १३.१५९.२२ ॥
ಓ ಮಹರ್ಷೇ, ಅಂತಹವರಿಗೆ ಇದೇ ಲೋಕ; ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನು ಅಲ್ಲಿ ಪರಮ ಗತಿ ಪಡೆಯಲಾರನು. ನಿಮಗೆ ತಿಳಿದ ಬೇರೆ ಸ್ಥಾನವಿದ್ದರೆ ಹೇಳಿ; ಬೇಗ ಹೇಳಿ, ನಾನು ಹೊರಡುತ್ತೇನೆ.
13.159.23
सुपुष्पितं किंनरराजजुष्टं ।
प्रियं वनं नन्दनं नारदस्य।
गन्धर्वाणामप्सरसां च सद्म ।
तत्र त्वाऽहं हस्तिनं यातयिष्ये ॥ १३.१५९.२३ ॥
ಚೆನ್ನಾಗಿ ಹೂ ಬಿರಿದಿರುವ, ಕಿನ್ನರರಾಜನಿಂದ ಸೇವಿತವಾದ, ನಾರದನಿಗೆ ಪ್ರಿಯವಾದ ನಂದನವನ; ಗಂಧರ್ವರ ಮತ್ತು ಅಪ್ಸರೆಯರ ನೆಲೆ. ಅಲ್ಲಿ ನಿನ್ನನ್ನು ನಾನು ಕೊಂಡೊಯ್ಯುತ್ತೇನೆ, ಆನೆಯೇ.
13.159.24
ये नृत्यगीते कुशला जनाः सदा ।
देवात्मानः प्रियकामाश्चरन्ति।
तथाविधानामेष लोको महर्षे ।
परं गन्ता धृतराष्ट्रो न तत्र ॥ १३.१५९.२४ ॥
ನೃತ್ಯ ಗೀತದಲ್ಲಿ ಸದಾ ನಿಪುಣರಾದ, ದೈವಸ್ವಭಾವದ, ಪ್ರಿಯಕಾಮಿಗಳಾಗಿ ಸಂಚರಿಸುವ ಜನರು; ಓ ಮಹರ್ಷೇ, ಅಂತಹವರ ಲೋಕ ಇದೇ; ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನು ಅಲ್ಲಿ ಪರಮ ಗತಿ ಪಡೆಯಲಾರನು.
13.159.25
यत्रोत्तराः कुरवो भान्ति रम्या ।
देवैः सार्धं मोदमाना नरेन्द्रः।
यत्राग्नियौनाश्च वसन्ति विप्रा ।
अब्योनयः पर्वतयोनयश्च ॥ १३.१५९.२५ ॥
ಉತ್ತರ ಕುರುಗಳು ರಮಣೀಯವಾಗಿ ಹೊಳೆಯುವ, ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಂತೋಷಿಸುವ ನರೇಂದ್ರರು ಇರುವ ಸ್ಥಳ; ಅಗ್ನಿಯೋನಿಯ ವಿಪ್ರರು, ಜಲಯೋನಿ ಮತ್ತು ಪರ್ವತಯೋನಿಯವರು ವಾಸಿಸುವ ಸ್ಥಳ.
13.159.26
यत्र शक्रो वर्षति सर्वकामा-
न्यत्र स्त्रियः कामचारा भवन्ति।
यत्र चेर्ष्या नास्ति नारीनराणां ।
तत्र त्वाऽहं हस्तिनं यातयिष्ये ॥ १३.१५९.२६ ॥
ಇಂದ್ರನು ಎಲ್ಲ ಕಾಮನೆಗಳನ್ನು ಸುರಿಸುವ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ, ಸ್ತ್ರೀಯರು ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಸಂಚರಿಸುವ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ, ಸ್ತ್ರೀಪುರುಷರಲ್ಲಿ ಈರ್ಷ್ಯೆ ಇಲ್ಲದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ, ಅಲ್ಲಿಗೆ ನಾನು ಆ ಆನೆಯನ್ನು ಕಳುಹಿಸುವೆನು.
13.159.27
ये सर्वभूतेषु निवृत्तकामा ।
अमांसादा न्यस्तदण्डाश्चरन्ति।
न हिंसन्ति स्थावरं जङ्गमानि ।
भूतानां ये सर्वभूतात्मभूताः ॥ १३.१५९.२७ ॥
ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಮನೆಗಳನ್ನು ತೊರೆದವರು, ಮಾಂಸ ತಿನ್ನದವರು, ದಂಡವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಸಂಚರಿಸುವವರು, ಸ್ಥಾವರ ಜಂಗಮ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಹಿಂಸಿಸದವರು, ಸರ್ವ ಭೂತಗಳ ಆತ್ಮರೂಪರಾದವರು.
13.159.28
निराशिषो निर्ममा वीतरागा ।
लाभालाभे तुल्यनिन्दाप्रशंसाः।
तथाविधानामेष लोको महर्षे ।
परं गन्ता धृतराष्ट्रो न तत्र ॥ १३.१५९.२८ ॥
ಆಶೆಯಿಲ್ಲದವರು, ಮಮಕಾರವಿಲ್ಲದವರು, ರಾಗರಹಿತರು, ಲಾಭ-ನಷ್ಟದಲ್ಲಿ, ನಿಂದೆ-ಪ್ರಶಂಸೆಯಲ್ಲಿ ಸಮರಾದವರು — ಅಂಥವರಿಗೆ ಈ ಲೋಕ, ಮಹರ್ಷೇ. ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನು ಅಲ್ಲಿ ಪರಮ ಗತಿಯನ್ನು ಹೊಂದುವುದಿಲ್ಲ.
13.159.29
ततोऽपरे भान्ति लोकाः सनातनाः ।
सुपुण्यगन्धा विरजा वीतशोकाः।
सोमस्य राज्ञः सदने महात्मन-
स्तत्र त्वाऽहं हस्तिनं यातयिष्ये ॥ १३.१५९.२९ ॥
ನಂತರ ಅಲ್ಲಿ ಇತರ ಸನಾತನ ಲೋಕಗಳು ಹೊಳೆಯುತ್ತವೆ — ಅತ್ಯಂತ ಸುಗಂಧಿತ ಪುಣ್ಯದವು, ನಿರ್ಮಲವಾದವು, ಶೋಕರಹಿತವಾದವು — ಮಹಾತ್ಮ ರಾಜ ಸೋಮನ ಭವನದಲ್ಲಿ. ಅಲ್ಲಿಗೆ ನಾನು ಆ ಆನೆಯನ್ನು ಕಳುಹಿಸುವೆನು.
13.159.30
ये दानशीला न प्रतिगृह्णते सदा ।
न चाप्यर्थांश्चाददते परेभ्यः।
येषामदेयमर्हते नास्ति किञ्चि-
त्सर्वातिथ्याः सुप्रजना जनाश्च ॥ १३.१५९.३० ॥
ಸದಾ ದಾನಶೀಲರು, ದಾನ ಸ್ವೀಕರಿಸದವರು, ಇತರರಿಂದ ಧನವನ್ನೂ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳದವರು, ಅರ್ಹರಿಗೆ ಕೊಡಲಾಗದ್ದು ಏನೂ ಇಲ್ಲದವರು, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಅತಿಥ್ಯ ನೀಡುವವರು, ಸುಪುತ್ರರುಳ್ಳವರು.
13.159.31
ये क्षन्तारो नाभिजल्पन्ति चान्या-
ञ्शक्ता भूत्वा सततं पुण्यशीलाः।
तथाविधानामेष लोको महर्षे ।
परं गन्ता धृतराष्ट्रो न तत्र ॥ १३.१५९.३१ ॥
ಕ್ಷಮಾಶೀಲರು, ಶಕ್ತರಾಗಿದ್ದರೂ ಇತರರನ್ನು ನಿಂದಿಸದವರು, ಸದಾ ಪುಣ್ಯಶೀಲರಾದವರು—ಅಂತಹವರಿಗೆ ಈ ಲೋಕವಿದೆ, ಮಹರ್ಷಿಯೇ. ಅಲ್ಲಿ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನು ಪರಮ ಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯನು.
13.159.32
ततोऽपरे भान्ति लोकाः सनातना ।
विराजसा वितमस्का विशोकाः।
आदित्यदेवस्य पदं महात्मन-
स्तत्र त्वाऽहं हस्तिनं यातयिष्ये ॥ १३.१५९.३२ ॥
ನಂತರ ಬೇರೆ ಶಾಶ್ವತ ಲೋಕಗಳು ಹೊಳೆಯುತ್ತವೆ—ರಜೋಗುಣವಿಲ್ಲದವು, ಅಂಧಕಾರವಿಲ್ಲದವು, ಶೋಕವಿಲ್ಲದವು; ಮಹಾತ್ಮ ಆದಿತ್ಯದೇವನ ಪದವು ಅದು. ಅಲ್ಲಿ ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಹಸ್ತಿನಾಪುರಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸುವೆನು.
13.159.33
स्वाध्यायशीला गुरुशुश्रूषकाश्च ।
तपस्विनः सुव्रताः सत्यसन्धाः।
आचार्याणामप्रतिकूलभाषिणो ।
नित्योत्थिता गुरुकर्मस्वचोद्याः ॥ १३.१५९.३३ ॥
ವೇದಾಧ್ಯಯನದಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗಿ ಗುರುಶುಶ್ರೂಷೆ ಮಾಡುವವರು, ತಪಸ್ವಿಗಳು, ದೃಢವ್ರತರು, ಸತ್ಯಪ್ರತಿಜ್ಞರು; ಆಚಾರ್ಯರಿಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಮಾತನಾಡದವರು, ನಿತ್ಯವೂ ಜಾಗರೂಕರು, ಪ್ರೇರಣೆ ಇಲ್ಲದೆಯೇ ಗುರುಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗುವವರು.
13.159.34
तथाविधानामेष लोको महर्षे ।
विशुद्धानां भावितो वाग्यतानाम्।
सत्ये स्थितानां वेदविदां महात्मनां ।
परं गन्ता धृतराष्ट्रो न तत्र ॥ १३.१५९.३४ ॥
ಅಂತಹವರಿಗೆ ಈ ಲೋಕವಿದೆ, ಮಹರ್ಷಿಯೇ—ವಿಶುದ್ಧರು, ವಾಣಿಯನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿದವರು, ಸತ್ಯದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಂಡವರು, ವೇದಜ್ಞರಾದ ಮಹಾತ್ಮರು. ಅಲ್ಲಿ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನು ಪರಮ ಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯನು.
13.159.35
ततोऽपरे भान्ति लोकाः सनातनाः ।
सुपुण्यगन्धा विरजा विशोकाः।
वरुणस्य राज्ञः सदने महात्मन-
स्तत्र त्वाऽहं हस्तिनं यातयिष्ये ॥ १३.१५९.३५ ॥
ನಂತರ ಬೇರೆ ಶಾಶ್ವತ ಲೋಕಗಳು ಹೊಳೆಯುತ್ತವೆ—ಪುಣ್ಯದ ಸುಗಂಧದಿಂದ ತುಂಬಿದವು, ರಜೋಗುಣವಿಲ್ಲದವು, ಶೋಕವಿಲ್ಲದವು; ಮಹಾತ್ಮ ರಾಜ ವರುಣನ ಭವನದಲ್ಲಿ. ಅಲ್ಲಿ ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಹಸ್ತಿನಾಪುರಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸುವೆನು.
13.159.36
चातुर्मास्यैर्ये यजन्ते जनाः सदा ।
तथेष्टीनां दशशतं प्राप्नुवन्ति।
ये चाग्निहोत्रं जुह्वति श्रद्दधाना ।
यथान्यायं त्रीणि वर्षाणि विप्राः ॥ १३.१५९.३६ ॥
ಯಾರು ಸದಾ ಚಾತುರ್ಮಾಸ್ಯ ಯಜ್ಞಗಳಿಂದ ಯಜನ ಮಾಡುತ್ತಾರೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಇಷ್ಟಿಗಳಿಂದ ಹತ್ತುಸಾವಿರ (ಫಲ) ಪಡೆಯುತ್ತಾರೋ; ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಯಥಾನ್ಯಾಯ ಮೂರು ವರ್ಷ ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರದಲ್ಲಿ ಆಹುತಿ ನೀಡುವವರೇ, ಓ ವಿಪ್ರರೇ!
13.159.37
स्वदारगाणां धर्मकृतां महात्मनां ।
यथोदिते वर्त्मनि सुस्थितानाम्।
धर्मान्मनामुद्वहतां गतिं तां ।
परं गन्ता धृतराष्ट्रो न तत्र ॥ १३.१५९.३७ ॥
ತಮ್ಮ ಪತ್ನಿಯರಲ್ಲೇ ನಿಷ್ಠರಾದ, ಧರ್ಮ ಮಾಡುವ, ಮಹಾತ್ಮರ, ಹೇಳಿದ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಚೆನ್ನಾಗಿ ನೆಲೆಸಿರುವವರ, ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಮನವಿಟ್ಟವರ—ಆ ಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುವವರ—ಪರಮ (ಲೋಕದಲ್ಲಿ) ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ.
13.159.38
इन्द्रस्य लोका विरजा विशोका ।
दुरन्वयाः काङ्क्षिता मानवानाम्।
तस्याहं ते भवने भूरितेजसो ।
राजन्निमं हस्तिनं यातयिष्ये ॥ १३.१५९.३८ ॥
ಇಂದ್ರನ ಲೋಕಗಳು—ನಿರ್ಮಲವಾದ, ಶೋಕರಹಿತವಾದ, ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ದುರ್ಗಮವಾದ, ಬಯಸಲ್ಪಡುವ—ಆ (ಲೋಕದಲ್ಲಿ), ಓ ರಾಜನೇ, ನಿನ್ನ ಅತ್ಯಂತ ತೇಜಸ್ವಿ ಭವನದಲ್ಲಿ ಈ ಆನೆಯನ್ನು ನಾನು ಕಳುಹಿಸುತ್ತೇನೆ.
13.159.39
शतवर्षजीवी यश्च शूरो मनुष्यो ।
वेदाध्यायी यश्च यज्वाऽप्रमत्तः।
एते सर्वे शक्रलोकं व्रजन्ति ।
परं गन्ता धृतराष्ट्रो न तत्र ॥ १३.१५९.३९ ॥
ನೂರು ವರ್ಷ ಬದುಕುವ ಮನುಷ್ಯನು, ಶೂರನು, ವೇದಾಧ್ಯಾಯಿಯು, ಯಜ್ಞ ಮಾಡುವವನು ಮತ್ತು ಅಪ್ರಮತ್ತನು—ಇವರೆಲ್ಲರೂ ಇಂದ್ರಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ; (ಆದರೆ) ಪರಮ (ಲೋಕದಲ್ಲಿ) ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ.
13.159.40
प्राजापत्याः सन्ति लोका महान्तो ।
नाकस्य पृष्ठे पुष्कला वीतशोकाः।
मनीषिणां सर्वलोकाभयानां ।
तत्र त्वाऽहं हस्तिनं यातयिष्ये ॥ १३.१५९.४० ॥
ಪ್ರಜಾಪತಿಯ ಮಹಾ ಲೋಕಗಳಿವೆ; ಸ್ವರ್ಗದ ಬೆನ್ನಿನ ಮೇಲೆ ಅನೇಕ ಶೋಕರಹಿತ ಲೋಕಗಳಿವೆ. ಅಲ್ಲಿ, ಎಲ್ಲಾ ಲೋಕಗಳಿಗೂ ಭಯಪಡದ ಮನೀಷಿಗಳಿಗಾಗಿ, ಆನೆಯೊಂದಿಗೆ ನಿನ್ನನ್ನು ಕಳುಹಿಸುತ್ತೇನೆ.
13.159.41
ये राजानो राजसूयाभिषिक्ता ।
धर्मात्मानो रक्षितारः प्रजानाम्।
ये चाश्वमेधावभृथे प्लुताङ्गा-
स्तेषां लोका धृतराष्ट्रो न तत्र ॥ १३.१५९.४१ ॥
ರಾಜಸೂಯದಲ್ಲಿ ಅಭಿಷಿಕ್ತರಾದ, ಧರ್ಮಾತ್ಮರಾಗಿ ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿದ ರಾಜರು, ಅಶ್ವಮೇಧದ ಅವಭೃಥ ಸ್ನಾನದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿದವರು — ಅವರಿಗೆ ಲೋಕಗಳಿವೆ; ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನು ಅಲ್ಲಿಲ್ಲ.
13.159.42
ततःपरं भान्ति लोकाः सनातनाः ।
सुपुण्यगन्धा विरजा वीतशोकाः।
तस्मिन्नहं दुर्लभे चाप्यधृष्ये ।
गवां लोके हस्तिनं यातयिष्ये ॥ १३.१५९.४२ ॥
ಅದರಾಚೆಗೆ ಶಾಶ್ವತ ಲೋಕಗಳು ಹೊಳೆಯುತ್ತವೆ — ಅತ್ಯಂತ ಪುಣ್ಯಗಂಧವುಳ್ಳವು, ನಿರ್ಮಲವಾದವು, ಶೋಕರಹಿತವಾದವು. ಆ ದುರ್ಲಭವೂ ಅಜೇಯವೂ ಆದ ಗೋಲೋಕದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನನ್ನು ಆನೆಯೊಂದಿಗೆ ಕಳುಹಿಸುತ್ತೇನೆ.
13.159.43
यो गोसहस्री शतदो महात्मा ।
यो गोशती दश दद्याच्च शक्त्या।
तथा दशभ्यो यश्च दद्यादिहैकां ।
पञ्चभ्यो वा दानशीलस्तथैकाम् ॥ १३.१५९.४३ ॥
ಸಾವಿರ ಹಸುಗಳ ಒಡೆಯನಾಗಿ ನೂರು ಹಸುಗಳನ್ನು ದಾನ ಮಾಡುವ ಮಹಾತ್ಮನು; ನೂರು ಹಸುಗಳ ಒಡೆಯನಾಗಿ ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಹತ್ತು ಹಸುಗಳನ್ನು ಕೊಡುವವನು; ಇಲ್ಲಿ ಹತ್ತಕ್ಕೆ ಒಂದನ್ನು ಅಥವಾ ಐದಕ್ಕೆ ಒಂದನ್ನು ಕೊಡುವ ದಾನಶೀಲನು.
13.159.44
ये जीर्यन्ते ब्रह्मचर्येणि विप्रा ।
ब्राह्मीं वाचं परिरक्षन्ति चैव।
मनस्विनस्तीर्थयात्रापरा ये ।
ते तत्र मोदन्ति ततो विमानैः ॥ १३.१५९.४४ ॥
ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯದಿಂದ ವೃದ್ಧರಾಗುವ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು, ಬ್ರಾಹ್ಮೀ ವಾಣಿಯನ್ನು ಕಾಯುವವರು, ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ ಮನಸ್ವಿಗಳು ಅಲ್ಲಿ ವಿಮಾನಗಳಿಂದ ಆನಂದಿಸುತ್ತಾರೆ.
13.159.45
प्रभासं मानसं तीर्थ पुष्कराणि महत्सरः ।
पुण्यं च नैमिषं तीर्थं बाहुदां करतोयिनीम् ॥ १३.१५९.४५ ॥
ಪ್ರಭಾಸ, ಮಾನಸ ತೀರ್ಥ, ಪುಷ್ಕರಗಳು, ಮಹಾ ಸರೋವರ, ಪುಣ್ಯ ನೈಮಿಷ ತೀರ್ಥ, ಬಾಹುದಾ ಮತ್ತು ಕರತೋಯಿನಿ.
13.159.46
गां हयशिरश्चैव विपाशां स्थूलवालुकाम् ।
तूष्णीं गङ्गां शनैर्गङ्गां महाह्रदमथापि च ॥ १३.१५९.४६ ॥
ಗಾ, ಹಯಶಿರಸ್, ವಿಪಾಶಾ, ಸ್ಥೂಲವಾಲುಕಾ, ತೂಷ್ಣೀ ಗಂಗಾ, ನಿಧಾನವಾಗಿ ಹರಿಯುವ ಗಂಗಾ, ಮಹಾಹ್ರದ ಸಹ.
13.159.47
गोमतीं कौशिकीं पंपां महात्मानो धृतव्रताः ।
सरस्वतीदृषद्वत्यौ यमुनां ये तु यान्ति च ॥ १३.१५९.४७ ॥
ಗೋಮತಿ, ಕೌಶಿಕಿ, ಪಂಪಾ; ವ್ರತನಿಷ್ಠ ಮಹಾತ್ಮರು; ಸರಸ್ವತಿ, ದೃಷದ್ವತಿ, ಯಮುನೆ—ಇವುಗಳಿಗೆ ಹೋಗುವವರು.
13.159.48
तत ते दिव्यसंस्थाना दिव्यमाल्यधराः शिवाः ।
प्रयान्ति पुण्यगन्धाढ्या धृतराष्ट्रो न तत्र वै ॥ १३.१५९.४८ ॥
ಆಗ ಅವರು ದಿವ್ಯ ರೂಪದವರಾಗಿ, ದಿವ್ಯ ಮಾಲೆಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಶುಭರಾಗಿ, ಪುಣ್ಯ ಸುಗಂಧದಿಂದ ತುಂಬಿ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ; ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನೇ, ಅಲ್ಲಿ ಅವರು ಅಲ್ಲ.
13.159.49
यत्र शीतभयं नास्ति न चोष्णभयमण्वपि ।
न क्षुत्पिपासे न ग्लानिर्न दुःखं न सुखं तथा ॥ १३.१५९.४९ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಚಳಿಯ ಭಯವಿಲ್ಲ, ಬಿಸಿಲಿನ ಭಯವೂ ಸ್ವಲ್ಪವೂ ಇಲ್ಲ; ಹಸಿವು-ದಾಹ ಇಲ್ಲ, ಆಯಾಸವಿಲ್ಲ, ದುಃಖವಿಲ್ಲ, ಹಾಗೆಯೇ ಸುಖವೂ ಇಲ್ಲ.
13.159.50
न द्वेष्यो न प्रियः कश्चिन्न बन्धुर्न रिपुस्तथा ।
न जरामरणे तत्र न पुण्यं न च पातकम्। ॥ १३.१५९.५० ॥
ಅಲ್ಲಿ ದ್ವೇಷಿಸುವವನೂ ಇಲ್ಲ, ಪ್ರಿಯನೂ ಇಲ್ಲ; ಬಂಧುವೂ ಇಲ್ಲ, ಶತ್ರುವೂ ಇಲ್ಲ. ಅಲ್ಲಿ ಮುಪ್ಪೂ ಇಲ್ಲ, ಸಾವೂ ಇಲ್ಲ; ಪುಣ್ಯವೂ ಇಲ್ಲ, ಪಾಪವೂ ಇಲ್ಲ.
13.159.51
तस्मिन्विरजसि स्फीते प्रज्ञासत्वव्यवस्थिते ।
स्वयम्भुभवने पुण्ये हस्तिनं यातयिष्यति ॥ १३.१५९.५१ ॥
ಆ ನಿರ್ಮಲವಾದ, ವಿಶಾಲವಾದ, ಪ್ರಜ್ಞೆ ಮತ್ತು ಸತ್ತ್ವದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಂಡ, ಸ್ವಯಂಭುವಿನ ಪವಿತ್ರ ಭವನದಲ್ಲಿ ಅವನು ಹಸ್ತಿನನನ್ನು ತಲುಪಿಸುವನು.
13.159.52
निर्मुक्ताः सर्वसङ्गैर्ये कृतात्मानो यतव्रताः ।
अध्यात्मयोगसंस्तानैर्युक्ताः स्वर्गगतिं गताः ॥ १३.१५९.५२ ॥
ಎಲ್ಲ ಆಸಕ್ತಿಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗಿ, ಆತ್ಮ ನಿಗ್ರಹ ಹೊಂದಿ, ವ್ರತನಿಷ್ಠರಾಗಿ, ಅಧ್ಯಾತ್ಮ ಯೋಗದ ಸಾಧನೆಯಿಂದ ಯುಕ್ತರಾಗಿ ಸ್ವರ್ಗಗತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದವರು—
13.159.53
ते ब्रह्मभवनं पुण्यं प्राप्नुवन्तीह सात्विकाः ।
न तत्र धृतराष्ट्रस्ते शक्यो द्रष्टुं महामुने ॥ १३.१५९.५३ ॥
ಆ ಸಾತ್ತ್ವಿಕರು ಇಲ್ಲಿಂದ ಪವಿತ್ರ ಬ್ರಹ್ಮಭವನವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ; ಮಹಾಮುನಿ, ಅಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನನ್ನು ನೋಡಲಾಗದು.
13.159.54
रथन्तरं यत्र बृहच्च गीयते ।
यत्र वेदिः पुण्यजनैर्वृता च।
यत्रोपयाति हरिभिः सोमपीथी ।
तत्र त्वाऽहं हस्तिनं यातयिष्ये ॥ १३.१५९.५४ ॥
ರಥಂತರ ಮತ್ತು ಬೃಹತ್ ಸಾಮ ಹಾಡಲ್ಪಡುವಲ್ಲಿ, ಪುಣ್ಯಜನರಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದ ವೇದಿಕೆ ಇರುವಲ್ಲಿ, ಸೋಮಪಾನ ಮಾಡುವ ಇಂದ್ರನು ಹರಿ ಕುದುರೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಬರುವಲ್ಲಿ—ಅಲ್ಲಿ ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಹಸ್ತಿನನೊಂದಿಗೆ ಕಳುಹಿಸುವೆನು.
13.159.55
बुध्यामि त्वां वृत्रहणं शतक्रतुं ।
व्यतिक्रमन्तं भुवनानि विश्वा।
कच्चिन्न वाचा वृजिनं कदाचि-
दकार्षं ते मनसोऽभिषङ्कात् ॥ १३.१५९.५५ ॥
ನೀನು ವೃತ್ರಹಂತ ಶತಕ್ರತು ಎಂದು ನಾನು ಬಲ್ಲೆ; ಸಕಲ ಲೋಕಗಳನ್ನು ದಾಟಿ ಹೋಗುವವನು. ನಾನು ಎಂದಾದರೂ ವಾಣಿಯಿಂದ ನಿನಗೆ ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದೆನೇ, ಅಥವಾ ಮನಸ್ಸಿನ ಆಸಕ್ತಿಯಿಂದಲೋ?
13.159.56
शतक्रतुरुवाच ।
मघवाऽहं लोकपथं प्रजाना-
मन्वागमं परिवादे गजस्य ।
तस्माद्भवान्प्रणतं माऽनुशास्तु
ब्रवीषि यत्तत्करवाणि सर्वम् ॥ १३.१५९.५६ ॥
ಶತಕ್ರತು ಹೇಳಿದನು: ಮಘವನಾದ ನಾನು ಪ್ರಜೆಗಳ ಲೋಕಮಾರ್ಗವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿದೆನು. ಆನೆಯನ್ನು ನಿಂದಿಸಿದ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ನಾನು ಆ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿಯೇ ನಡೆದೆನು. ಆದ್ದರಿಂದ ವಿನಯದಿಂದ ಬಾಗಿರುವ ನಿಮಗೆ ನಾನು ಆಜ್ಞಾಪಿಸಬಾರದು; ನೀವು ಹೇಳಿದ್ದನ್ನೆಲ್ಲ ನಾನು ಮಾಡುವೆನು.
13.159.57
श्वेतं करेणुं मम पुत्रं हि नागं ।
प्रियं तु मे षष्टिवर्षं तु बालम्।
यो मे वने वसतोऽभूद्द्वितीय-
स्तमेव मे देहि सुरेन्द्र नागम् ॥ १३.१५९.५७ ॥
ಗೌತಮ ಹೇಳಿದನು: ಬಿಳಿಯದು, ನನ್ನ ಮಗನಾದ ಆನೆ — ನನಗೆ ಪ್ರಿಯವಾದದ್ದು, ಅರವತ್ತು ವರ್ಷದ ಚಿಕ್ಕ ಮರಿ. ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ನಾನು ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ ನನಗೆ ಎರಡನೆಯ ಸಂಗಾತಿಯಾದದ್ದು; ಓ ಸುರೇಂದ್ರ, ಆ ಆನೆಯನ್ನೇ ನನಗೆ ಕೊಡು.
13.159.58
शतक्रतुरुवाच ।
अयं सुतस्ते द्विजमुख्यनाग
आघ्रायते त्वामभिवीक्षमाणः ।
पादौ च ते नासिकयोपजिघ्रते
श्रेयो ममाध्याहि नमश्च तेऽस्तु ॥ १३.१५९.५८ ॥
ಶತಕ್ರತು ಹೇಳಿದನು: ಇದೋ ನಿಮ್ಮ ಮಗ, ದ್ವಿಜರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಆನೆ, ನಿಮ್ಮನ್ನು ನೋಡುತ್ತ ವಾಸನೆ ನೋಡುತ್ತಿದೆ. ತನ್ನ ಸೊಂಡಿಲಿನಿಂದ ನಿಮ್ಮ ಪಾದಗಳನ್ನೂ ವಾಸನೆ ನೋಡುತ್ತದೆ. ನನಗೆ ಶ್ರೇಯಸ್ಸನ್ನು ಅನುಗ್ರಹಿಸಿ; ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
13.159.59
शिवं सदैवेह सुरेन्द्र तुभ्यं ।
ध्यायामि पूजां च सदा प्रयुञ्जे।
ममापि त्वं शक्र शिवं ददस्व ।
त्वया दत्तं प्रतिगृह्णामि नागम् ॥ १३.१५९.५९ ॥
ಗೌತಮ ಹೇಳಿದನು: ಓ ಸುರೇಂದ್ರ, ನಿಮಗಾಗಿ ಇಲ್ಲಿ ಯಾವಾಗಲೂ ಶುಭವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತೇನೆ, ಸದಾ ಪೂಜೆ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ. ಓ ಶಕ್ರ, ನನಗೂ ಶುಭವನ್ನು ಕೊಡು. ನೀನು ಕೊಟ್ಟ ಈ ಆನೆಯನ್ನು ನಾನು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತೇನೆ.
13.159.60
शतक्रतुरुवाच ।
येषां वेदा निहिता वै गुहायां
मनीषिणां सत्यवतां महात्मनाम् ।
तेषां त्वयैकेन महात्मनाऽस्मि
बुद्धस्तस्मात्प्रीतिमांस्तेऽहतद्य ॥ १३.१५९.६० ॥
ಶತಕ್ರತು ಹೇಳಿದನು: ಯಾರ ಗುಹೆಯಲ್ಲಿ ವೇದಗಳು ನಿಹಿತವಾಗಿವೆಯೋ, ಆ ಮನೀಷಿಗಳು, ಸತ್ಯವಂತರು, ಮಹಾತ್ಮರಲ್ಲಿ ನೀನೊಬ್ಬನೇ ನನಗೆ ಬೋಧಿಸಿದೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಇಂದು ನಿನ್ನ ಮೇಲೆ ಪ್ರೀತನಾಗಿ ನಿನ್ನನ್ನು ಅಹತನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ.
13.159.61
हन्तैहि ब्राह्मणि क्षिप्रं सह पुत्रेण हस्तिना ।
त्वं हि प्राप्तुं शुभाँल्लोकानह्नाय च चिराय च ॥ १३.१५९.६१ ॥
ಗೌತಮ ಹೇಳಿದನು: ಓ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಿ, ಮಗನೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತು ಆನೆಯೊಂದಿಗೆ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಹೋಗಿ ಕೊಲ್ಲು; ನೀನು ದಿನಕ್ಕೂ ಚಿರಕಾಲಕ್ಕೂ ಶುಭ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುವೆ.
13.159.62
स गौतमं पुरुस्कृत्य सह पुत्रेण हस्तिना ।
दिवमाचक्रमे वज्री सद्भिः सह दुरासदम् ॥ १३.१५९.६२ ॥
ಅವನು ಗೌತಮನನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟು, ಮಗನೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತು ಆನೆಯೊಂದಿಗೆ, ವಜ್ರಧಾರಿ ಸಜ್ಜನರೊಂದಿಗೆ ದುರ್ಗಮ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಏರಿದನು.
13.159.63
इदं यः शृणुयान्नित्यं यः पठेद्वा जितेन्द्रियः ।
स याति ब्रह्मणो लोकं ब्राह्मणो गौतमो यथा ॥ १३.१५९.६३ ॥
ಇದನ್ನು ಯಾರು ನಿತ್ಯವೂ ಕೇಳುತ್ತಾರೋ ಅಥವಾ ಪಠಿಸುತ್ತಾರೋ, ಆ ಜಿತೇಂದ್ರಿಯನು ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಗೌತಮನು ಹೋದಂತೆ.