Mahābhārata · Adhyāya 13.159
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.159.1
एको लोकस्तु कृतिनां स्वर्गे लोके पितामह ।
उत तत्रापि नानात्वं सर्वं ब्रूहि पितामह ॥ १३.१५९.१ ॥
Avô, há um único mundo celestial para os virtuosos? Ou há diversidade mesmo ali? Avô, conta-me tudo.
13.159.2
कर्मभिः पार्थ नानात्वं लोकानां यान्ति मानवाः ।
पुण्यान्पुण्यकृतो यान्ति पापान्पापकृतो नराः ॥ १३.१५९.२ ॥
Pārtha, pelas suas ações os homens vão a mundos diferentes: os que fizeram mérito vão a mundos meritórios, os que pecaram vão a mundos de pecado.
13.159.3
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
गौतमस्य मुनेस्तात संवादं वासवस्य च ॥ १३.१५९.३ ॥
Querido, sobre isto também se conta esta antiga história, o diálogo do sábio Gautama e de Vāsava (Indra).
13.159.4
ब्राह्मणो गौतमः कश्चिन्मृदुर्दान्तो जितेन्द्रियः ।
महावने हस्तिशिशुं परिद्यूनममातृकम् ॥ १३.१५९.४ ॥
Havia um brâmane chamado Gautama, gentil, dominado e senhor dos seus sentidos. Numa grande floresta viu uma cria de elefante, exausta e sem mãe.
13.159.5
तं दृष्ट्वा जीवयामास सानुक्रोशो धृतव्रतः ।
स तु दीर्घेण कालेनि बभूवातिबलो महान् ॥ १३.१५९.५ ॥
Ao vê-lo, o brâmane, cheio de compaixão e firme no seu voto, o reviveu. Após muito tempo, aquela cria de elefante tornou-se muito forte e grande.
13.159.6
तं प्रपन्नं महादीर्घं प्रभूतं सर्वतोमदम् ।
धृतराष्ट्रस्वरूपेण शक्रो जग्राह हस्तिनम् ॥ १३.१५९.६ ॥
Aquele elefante muito alto, poderoso e em fúria por todos os lados, aproximou-se. Então Indra, tomando a forma de Dhṛtarāṣṭra, agarrou o elefante.
13.159.7
ह्रियमाणं तु तं दृष्ट्वा गौतमः संशितव्रतः ।
अभ्यभाषत राजानं धृतराष्ट्रं महातपाः ॥ १३.१५९.७ ॥
Ao ver que ele era levado, Gautama, firme em seus votos e de grande austeridade, dirigiu-se ao rei Dhṛtarāṣṭra.
13.159.8
मामाहार्षीर्हस्तिनं पुत्रमेनं ।
दुःखात्पुष्टं धृतराष्ट्रात्कृतज्ञ।
मैत्रं सतां सप्तपदं वदन्ति ।
मित्रद्रोहो नेह राजन्स्पृसेत्त्वाम् ॥ १३.१५९.८ ॥
Tomaste de mim este elefante, meu filho, criado com dificuldade por Dhṛtarāṣṭra. Ó ingrato! A amizade dos bons é chamada «sete passos». Ó rei, a traição a um amigo não te tocará aqui.
13.159.9
इध्मोदकप्रदातारं शून्यपालं ममाश्रमे ।
विनीतमाचार्यकुले सुयुक्तं गुरुकर्मणि ॥ १३.१५९.९ ॥
que traz lenha e água para minha ermida, guarda a ermida vazia, é humilde na casa do mestre e bem dedicado aos deveres para com o mestre.
13.159.10
शिष्टं दान्तं कृतज्ञं च प्रियं च सततं मम ।
न मे विक्रोशतो राजन्हर्तुमर्हसि कुञ्जरम् ॥ १३.१५९.१० ॥
Ele é disciplinado, domado, grato e sempre querido por mim. Ó rei, não deverias levar este elefante, ainda que eu clame.
13.159.11
गवां सहस्रं भवते ददानि ।
शतानि निष्कस्य ददानि पञ्च।
अन्यच्च वित्तं विविधं महर्षे ।
किं ब्राह्मणस्येह गजेन कृत्यम् ॥ १३.१५९.११ ॥
Dar-te-ei mil vacas e quinhentos niṣka de ouro, ó grande sábio, e outras riquezas de muitos tipos. Que serventia tem um elefante para um brâmane aqui?
13.159.12
तवैव गावो हि भवन्तु राज-
न्दास्यः सनिष्का विविधं च रत्नम्।
अन्यच्च वित्तं विविधं नरेन्द्र ।
किं ब्राह्मणस्येह धनेन कृत्यम् ॥ १३.१५९.१२ ॥
Que as vacas sejam tuas, ó rei, e também as escravas, as moedas de ouro e as diversas joias. Ó senhor dos homens, que também seja teira outra riqueza variada. Que necessidade tem aqui um brâmane de riquezas?
13.159.13
ब्राह्मणानां हस्तिभिर्नास्ति कृत्यं ।
राजन्यानां नागकुलानि विप्र।
स्वं वाहनं नयतो नास्त्यधर्मो ।
नागश्रेष्ठं गौतमास्मान्निवर्त ॥ १३.१५९.१३ ॥
Os brâmanes não têm necessidade de elefantes. Ó brâmane, os rebanhos de elefantes pertencem aos kṣatriyas. Não há injustiça em levar a própria montaria. Ó Gautama, devolve-nos o melhor dos elefantes.
13.159.14
यत्र प्रेतो नन्दति पुण्यकर्मा ।
यत्र प्रेतः शोचते पापकर्मा।
वैवस्वतस्य सदने महात्मन-
स्तत्र त्वाऽहं हस्तिनं यातयिष्ये ॥ १३.१५९.१४ ॥
Onde o morto de boas ações se regozija e onde o morto de más ações se aflige, na morada do magnânimo Vaivasvata, para lá te enviarei com o elefante.
13.159.15
ये निष्क्रिया नास्तिकाः श्रद्धधानाः ।
पापात्मान इन्द्रियार्थे निसृष्टाः।
यमस्य ते यातनां प्राप्नुवन्ति ।
परं गन्ता धृतराष्ट्रो न तत्र ॥ १३.१५९.१५ ॥
Aqueles que negligenciam os ritos, que são descrentes, que, embora pareçam crentes, são de mente má e entregues aos objetos dos sentidos, obtêm o tormento de Yama. Mas Dhṛtarāṣṭra não irá para lá.
13.159.16
वैवस्वती संयमनी जनानां ।
यत्रानृतं नोच्यते यत्र सत्यम्।
यत्रांबलान्बलिनो घातयन्ति ।
तत्र त्वाऽहं हस्तिनं यातयिष्ये ॥ १३.१५९.१६ ॥
Ali está a cidade de Vaivasvata, Saṃyamanī, para os homens, onde não se fala a falsidade, mas a verdade, onde os fortes mandam matar os fracos. Ali mesmo, Hastin, farei você sofrer tormento.
13.159.17
ज्येष्ठां स्वसारं पितरं मातरं च ।
गुरून्यथाऽमानयन्तश्चरन्ति।
तथाविधानामेष लोको महर्षे ।
परं गन्ता धृतराष्ट्रो न तत्र ॥ १३.१५९.१७ ॥
Tal é o mundo daqueles que vivem sem honrar a irmã mais velha, o pai, a mãe e os mestres, grande sábio; ali Dhṛtarāṣṭra não alcançará a meta suprema.
13.159.18
मन्दाकिनी वैश्रवणस् राज्ञो ।
महाभागा भोगिजनप्रवेश्या।
गन्धर्वयक्षैरप्सरोभिश्च जुष्टा ।
तत्र त्वाऽहं हस्तिनं यातयिष्ये ॥ १३.१५९.१८ ॥
O Mandākinī do rei Vaiśravaṇa, muito abençoado, onde entram os que desfrutam dos prazeres, frequentado por gandharvas, yakṣas e apsarases. Ali mesmo, Hastin, farei você sofrer tormento.
13.159.19
अतिथिव्रताः सुव्रता ये जना वै ।
प्रतिश्रयं ददति ब्राह्मणेभ्यः।
शिष्टाशिनः संविभज्याश्रितेभ्यो ।
मन्दाकिनीं तेऽपि हि भूषयन्ति ॥ १३.१५९.१९ ॥
Aquelas pessoas que guardam o voto de hospitalidade, de bons votos, que dão abrigo aos brâmanes e que, tendo alimentado os dignos, comem o que resta repartindo com os dependentes, essas certamente adornam o Mandākinī.
13.159.20
मेरोरग्रे यद्वनं भाति रम्यं ।
सुपुष्पितं किन्नरीगीतजुष्टम्।
सुदर्शना यत्र जम्बूर्विशाला ।
तत्र त्वाऽहं हस्तिनं यातयिष्ये ॥ १३.१५९.२० ॥
A floresta deliciosa que resplandece no cume do Meru, bem florida, deleitada pelos cantos das kinnarīs, onde se ergue a vasta árvore jambu Sudarśanā. Ali mesmo, Hastin, farei você sofrer tormento.
13.159.21
ये ब्राह्मणा मृदवः सत्यशीला ।
बहुश्रुताः सर्वभूताभिरामाः।
येऽधीयते सेतिहासं पुराणं ।
मध्वाहुत्या जुह्वति वै द्विजेभ्यः ॥ १३.१५९.२१ ॥
Os brâmanes que são gentis, de conduta verdadeira, muito instruídos, deleite de todos os seres, que estudam o Purāṇa junto com o Itihāsa e oferecem oblações de mel aos dvijas.
13.159.22
तथाविधानामेष लोको महर्षे ।
परं गन्ता धृतराष्ट्रो न तत्र।
यदन्यत्ते विदितं स्थानमस्ति ।
तद्ब्रूहि त्वं त्वरितो ह्येष यामि ॥ १३.१५९.२२ ॥
Ó grande vidente, este é o mundo de tais pessoas; Dhṛtarāṣṭra não irá para lá, à meta suprema. Se conheces outro lugar, diz-mo; diz-mo depressa, pois eu vou.
13.159.23
सुपुष्पितं किंनरराजजुष्टं ।
प्रियं वनं नन्दनं नारदस्य।
गन्धर्वाणामप्सरसां च सद्म ।
तत्र त्वाऽहं हस्तिनं यातयिष्ये ॥ १३.१५९.२३ ॥
A floresta Nandana, bem florida, frequentada pelo rei dos Kinnaras, querida de Nārada, morada dos Gandharvas e das Apsarases. Lá te conduzirei, ó elefante.
13.159.24
ये नृत्यगीते कुशला जनाः सदा ।
देवात्मानः प्रियकामाश्चरन्ति।
तथाविधानामेष लोको महर्षे ।
परं गन्ता धृतराष्ट्रो न तत्र ॥ १३.१५९.२४ ॥
Aquelas pessoas sempre hábeis na dança e no canto, de natureza divina, que andam desejando prazeres; ó grande vidente, este é o mundo de tais pessoas; Dhṛtarāṣṭra não irá para lá, à meta suprema.
13.159.25
यत्रोत्तराः कुरवो भान्ति रम्या ।
देवैः सार्धं मोदमाना नरेन्द्रः।
यत्राग्नियौनाश्च वसन्ति विप्रा ।
अब्योनयः पर्वतयोनयश्च ॥ १३.१५९.२५ ॥
Onde os Kuru do norte brilham encantadores, os senhores dos homens regozijam-se com os deuses; onde habitam os brâmanes nascidos do fogo, e os nascidos da água e os nascidos das montanhas.
13.159.26
यत्र शक्रो वर्षति सर्वकामा-
न्यत्र स्त्रियः कामचारा भवन्ति।
यत्र चेर्ष्या नास्ति नारीनराणां ।
तत्र त्वाऽहं हस्तिनं यातयिष्ये ॥ १३.१५९.२६ ॥
Onde Indra faz chover todos os desejos, onde as mulheres vão aonde querem e não há ciúme entre mulheres e homens, para lá enviarei aquele elefante.
13.159.27
ये सर्वभूतेषु निवृत्तकामा ।
अमांसादा न्यस्तदण्डाश्चरन्ति।
न हिंसन्ति स्थावरं जङ्गमानि ।
भूतानां ये सर्वभूतात्मभूताः ॥ १३.१५९.२७ ॥
Aqueles que estão livres do desejo por todos os seres, que não comem carne, que caminham tendo deposto o bastão, que não ferem os imóveis nem os móveis, e que são o próprio ser de todas as criaturas.
13.159.28
निराशिषो निर्ममा वीतरागा ।
लाभालाभे तुल्यनिन्दाप्रशंसाः।
तथाविधानामेष लोको महर्षे ।
परं गन्ता धृतराष्ट्रो न तत्र ॥ १३.१५९.२८ ॥
Para aqueles livres de expectativa, de posse e de apego, iguais no ganho e na perda, na censura e no louvor, este mundo lhes pertence, ó grande sábio. Dhṛtarāṣṭra não irá para lá, ao estado supremo.
13.159.29
ततोऽपरे भान्ति लोकाः सनातनाः ।
सुपुण्यगन्धा विरजा वीतशोकाः।
सोमस्य राज्ञः सदने महात्मन-
स्तत्र त्वाऽहं हस्तिनं यातयिष्ये ॥ १३.१५९.२९ ॥
Então brilham outros mundos eternos, de mérito muito perfumado, sem mácula e livres de tristeza, na morada do grande rei Soma. Para lá enviarei aquele elefante.
13.159.30
ये दानशीला न प्रतिगृह्णते सदा ।
न चाप्यर्थांश्चाददते परेभ्यः।
येषामदेयमर्हते नास्ति किञ्चि-
त्सर्वातिथ्याः सुप्रजना जनाश्च ॥ १३.१५९.३० ॥
Aqueles que são sempre generosos, que não aceitam presentes, que nem sequer tomam riquezas dos outros, para quem nada resta que não deva ser dado aos dignos, que oferecem hospitalidade a todos e têm bons descendentes.
13.159.31
ये क्षन्तारो नाभिजल्पन्ति चान्या-
ञ्शक्ता भूत्वा सततं पुण्यशीलाः।
तथाविधानामेष लोको महर्षे ।
परं गन्ता धृतराष्ट्रो न तत्र ॥ १३.१५९.३१ ॥
Este é o mundo daqueles que são pacientes, que, embora capazes, nunca censuram os outros e são sempre de conduta virtuosa, ó grande sábio. Dhṛtarāṣṭra não alcançará ali a meta suprema.
13.159.32
ततोऽपरे भान्ति लोकाः सनातना ।
विराजसा वितमस्का विशोकाः।
आदित्यदेवस्य पदं महात्मन-
स्तत्र त्वाऽहं हस्तिनं यातयिष्ये ॥ १३.१५९.३२ ॥
Depois brilham outros mundos eternos, livres de paixão, livres de escuridão, livres de tristeza — a morada do grande deus Sol. Ali te enviarei de volta a Hastinā.
13.159.33
स्वाध्यायशीला गुरुशुश्रूषकाश्च ।
तपस्विनः सुव्रताः सत्यसन्धाः।
आचार्याणामप्रतिकूलभाषिणो ।
नित्योत्थिता गुरुकर्मस्वचोद्याः ॥ १३.१५९.३३ ॥
Dedicados ao estudo védico e ao serviço aos seus mestres, ascetas de votos firmes e promessas verdadeiras, que nunca falam contra os seus mestres, sempre se levantam cedo e, sem serem chamados, se dedicam aos deveres para com os mestres.
13.159.34
तथाविधानामेष लोको महर्षे ।
विशुद्धानां भावितो वाग्यतानाम्।
सत्ये स्थितानां वेदविदां महात्मनां ।
परं गन्ता धृतराष्ट्रो न तत्र ॥ १३.१५९.३४ ॥
Este é o mundo daqueles que são puros, controlam a fala, permanecem firmes na verdade, conhecem os Vedas, são de almas grandiosas, ó grande sábio. Dhṛtarāṣṭra não alcançará ali a meta suprema.
13.159.35
ततोऽपरे भान्ति लोकाः सनातनाः ।
सुपुण्यगन्धा विरजा विशोकाः।
वरुणस्य राज्ञः सदने महात्मन-
स्तत्र त्वाऽहं हस्तिनं यातयिष्ये ॥ १३.१५९.३५ ॥
Depois brilham outros mundos eternos, perfumados de grande mérito, livres de paixão, livres de tristeza—na morada do rei Varuṇa, o de grande alma. Ali te enviarei de volta a Hastinā.
13.159.36
चातुर्मास्यैर्ये यजन्ते जनाः सदा ।
तथेष्टीनां दशशतं प्राप्नुवन्ति।
ये चाग्निहोत्रं जुह्वति श्रद्दधाना ।
यथान्यायं त्रीणि वर्षाणि विप्राः ॥ १३.१५९.३६ ॥
Aqueles que sempre sacrificam com os cāturmāsya, e de modo semelhante obtêm dez mil (frutos) pelos iṣṭi; e aqueles que, com fé, oferecem no fogo do Agnihotra por três anos conforme a regra, ó brâmanes:
13.159.37
स्वदारगाणां धर्मकृतां महात्मनां ।
यथोदिते वर्त्मनि सुस्थितानाम्।
धर्मान्मनामुद्वहतां गतिं तां ।
परं गन्ता धृतराष्ट्रो न तत्र ॥ १३.१५९.३७ ॥
Dos magnânimos que se atêm às suas próprias esposas, que praticam o dharma, firmemente estabelecidos no caminho declarado, cujas almas estão no dharma e que alcançam aquela meta: ao reino supremo, Dhṛtarāṣṭra não irá lá.
13.159.38
इन्द्रस्य लोका विरजा विशोका ।
दुरन्वयाः काङ्क्षिता मानवानाम्।
तस्याहं ते भवने भूरितेजसो ।
राजन्निमं हस्तिनं यातयिष्ये ॥ १३.१५९.३८ ॥
Os mundos de Indra—imaculados, sem tristeza, difíceis de alcançar para os homens e desejados—nesses, ó rei, na tua morada de grande esplendor, enviarei este elefante.
13.159.39
शतवर्षजीवी यश्च शूरो मनुष्यो ।
वेदाध्यायी यश्च यज्वाऽप्रमत्तः।
एते सर्वे शक्रलोकं व्रजन्ति ।
परं गन्ता धृतराष्ट्रो न तत्र ॥ १३.१५९.३९ ॥
O homem que vive cem anos, o herói, o estudioso do Veda, o sacrificador, o atento: todos vão ao mundo de Indra; mas ao reino supremo Dhṛtarāṣṭra não irá lá.
13.159.40
प्राजापत्याः सन्ति लोका महान्तो ।
नाकस्य पृष्ठे पुष्कला वीतशोकाः।
मनीषिणां सर्वलोकाभयानां ।
तत्र त्वाऽहं हस्तिनं यातयिष्ये ॥ १३.१५९.४० ॥
Existem os grandes mundos de Prajāpati, e muitos mundos sem tristeza nas costas do céu. Ali, para os sábios que não temem mundo algum, eu te enviarei com o elefante.
13.159.41
ये राजानो राजसूयाभिषिक्ता ।
धर्मात्मानो रक्षितारः प्रजानाम्।
ये चाश्वमेधावभृथे प्लुताङ्गा-
स्तेषां लोका धृतराष्ट्रो न तत्र ॥ १३.१५९.४१ ॥
Os reis ungidos no Rājasūya, protetores justos de seus súditos, e os que se banharam na ablução final do Aśvamedha — deles são os mundos; Dhṛtarāṣṭra não está lá.
13.159.42
ततःपरं भान्ति लोकाः सनातनाः ।
सुपुण्यगन्धा विरजा वीतशोकाः।
तस्मिन्नहं दुर्लभे चाप्यधृष्ये ।
गवां लोके हस्तिनं यातयिष्ये ॥ १३.१५९.४२ ॥
Além disso brilham os mundos eternos, de fragrância sacratíssima, sem mancha e livres de tristeza. Naquele mundo raro e inexpugnável das vacas, eu te enviarei com o elefante.
13.159.43
यो गोसहस्री शतदो महात्मा ।
यो गोशती दश दद्याच्च शक्त्या।
तथा दशभ्यो यश्च दद्यादिहैकां ।
पञ्चभ्यो वा दानशीलस्तथैकाम् ॥ १३.१५९.४३ ॥
O magnânimo que, possuindo mil vacas, dá cem; quem, possuindo cem, dá dez conforme seus meios; e quem aqui dá uma para cada dez, ou uma para cada cinco — este é devotado à generosidade.
13.159.44
ये जीर्यन्ते ब्रह्मचर्येणि विप्रा ।
ब्राह्मीं वाचं परिरक्षन्ति चैव।
मनस्विनस्तीर्थयात्रापरा ये ।
ते तत्र मोदन्ति ततो विमानैः ॥ १३.१५९.४४ ॥
Os brâmanes que envelhecem na disciplina do brahmacarya, os que guardam a palavra sagrada, e os resolutos dedicados à peregrinação aos vaus sagrados, lá se regozijam em carros celestiais.
13.159.45
प्रभासं मानसं तीर्थ पुष्कराणि महत्सरः ।
पुण्यं च नैमिषं तीर्थं बाहुदां करतोयिनीम् ॥ १३.१५९.४५ ॥
Prabhāsa, o vau de Mānasa, os lagos de Puṣkara, o grande lago, o sagrado vau de Naimiṣa, o Bāhudā e a Karatoyinī.
13.159.46
गां हयशिरश्चैव विपाशां स्थूलवालुकाम् ।
तूष्णीं गङ्गां शनैर्गङ्गां महाह्रदमथापि च ॥ १३.१५९.४६ ॥
O Gā, Hayaśiras, o Vipāśā, o Sthūlavālukā, o Gaṅgā silencioso, o Gaṅgā que flui suavemente, e o grande lago.
13.159.47
गोमतीं कौशिकीं पंपां महात्मानो धृतव्रताः ।
सरस्वतीदृषद्वत्यौ यमुनां ये तु यान्ति च ॥ १३.१५९.४७ ॥
O Gomatī, o Kauśikī, o Pampā; os magnânimos firmes em seus votos; o Sarasvatī e o Dṛṣadvatī, o Yamunā — e os que a eles se dirigem.
13.159.48
तत ते दिव्यसंस्थाना दिव्यमाल्यधराः शिवाः ।
प्रयान्ति पुण्यगन्धाढ्या धृतराष्ट्रो न तत्र वै ॥ १३.१५९.४८ ॥
Então eles, de forma divina, portando guirlandas divinas, auspiciosos, repletos de fragrância sagrada, partem; ó Dhṛtarāṣṭra, eles de fato não estão ali.
13.159.49
यत्र शीतभयं नास्ति न चोष्णभयमण्वपि ।
न क्षुत्पिपासे न ग्लानिर्न दुःखं न सुखं तथा ॥ १३.१५९.४९ ॥
Onde não há temor do frio, nem sequer o menor temor do calor; nem fome nem sede, nem cansaço, nem dor, e assim também nem prazer.
13.159.50
न द्वेष्यो न प्रियः कश्चिन्न बन्धुर्न रिपुस्तथा ।
न जरामरणे तत्र न पुण्यं न च पातकम्। ॥ १३.१५९.५० ॥
Ali não há ninguém odiado nem amado, nem parente nem inimigo; ali não há velhice nem morte, nem mérito nem pecado.
13.159.51
तस्मिन्विरजसि स्फीते प्रज्ञासत्वव्यवस्थिते ।
स्वयम्भुभवने पुण्ये हस्तिनं यातयिष्यति ॥ १३.१५९.५१ ॥
Naquela morada sagrada do Autoexistente, pura, vasta e firmada na sabedoria e no sattva, ele fará Hastin ser conduzido.
13.159.52
निर्मुक्ताः सर्वसङ्गैर्ये कृतात्मानो यतव्रताः ।
अध्यात्मयोगसंस्तानैर्युक्ताः स्वर्गगतिं गताः ॥ १३.१५९.५२ ॥
Aqueles que, libertos de todo apego, dominadores de si e firmes em seus votos, unidos pela prática do yoga do eu, alcançaram a senda celeste—
13.159.53
ते ब्रह्मभवनं पुण्यं प्राप्नुवन्तीह सात्विकाः ।
न तत्र धृतराष्ट्रस्ते शक्यो द्रष्टुं महामुने ॥ १३.१५९.५३ ॥
Esses sáttvicos alcançam aqui a santa morada de Brahmā; ó grande sábio, lá não é possível ver o teu Dhṛtarāṣṭra.
13.159.54
रथन्तरं यत्र बृहच्च गीयते ।
यत्र वेदिः पुण्यजनैर्वृता च।
यत्रोपयाति हरिभिः सोमपीथी ।
तत्र त्वाऽहं हस्तिनं यातयिष्ये ॥ १३.१५९.५४ ॥
Onde se cantam o Rathantara e o Bṛhat, onde o altar é cercado de gente santa, e onde Indra, bebedor de soma, chega com seus corcéis fulvos—ali eu te farei ir, junto com Hastin.
13.159.55
बुध्यामि त्वां वृत्रहणं शतक्रतुं ।
व्यतिक्रमन्तं भुवनानि विश्वा।
कच्चिन्न वाचा वृजिनं कदाचि-
दकार्षं ते मनसोऽभिषङ्कात् ॥ १३.१५९.५५ ॥
Sei que és Indra, matador de Vṛtra, o dos cem sacrifícios, que transpõe todos os mundos. Acaso te ofendi alguma vez com palavras, ou pelo apego da mente?
13.159.56
शतक्रतुरुवाच ।
मघवाऽहं लोकपथं प्रजाना-
मन्वागमं परिवादे गजस्य ।
तस्माद्भवान्प्रणतं माऽनुशास्तु
ब्रवीषि यत्तत्करवाणि सर्वम् ॥ १३.१५९.५६ ॥
Śatakratu disse: Eu, Maghavān, segui o caminho do mundo dos seres, e no caso da censura ao elefante trilhei esse caminho. Portanto, a ti que te inclinas humildemente não devo dar ordens; farei tudo o que disseres.
13.159.57
श्वेतं करेणुं मम पुत्रं हि नागं ।
प्रियं तु मे षष्टिवर्षं तु बालम्।
यो मे वने वसतोऽभूद्द्वितीय-
स्तमेव मे देहि सुरेन्द्र नागम् ॥ १३.१५९.५७ ॥
Gautama disse: O branco, o elefante que é meu filho — caro a mim, um jovem de sessenta anos. Aquele que foi meu segundo companheiro enquanto eu vivia na floresta — esse mesmo elefante, ó senhor dos deuses, dá-me.
13.159.58
शतक्रतुरुवाच ।
अयं सुतस्ते द्विजमुख्यनाग
आघ्रायते त्वामभिवीक्षमाणः ।
पादौ च ते नासिकयोपजिघ्रते
श्रेयो ममाध्याहि नमश्च तेऽस्तु ॥ १३.१५९.५८ ॥
Śatakratu disse: Eis o teu filho, o elefante, o primeiro dos duas vezes nascidos, que te cheira enquanto te olha. Com a tromba também cheira os teus pés. Concede-me o bem-estar; seja a ti a reverência.
13.159.59
शिवं सदैवेह सुरेन्द्र तुभ्यं ।
ध्यायामि पूजां च सदा प्रयुञ्जे।
ममापि त्वं शक्र शिवं ददस्व ।
त्वया दत्तं प्रतिगृह्णामि नागम् ॥ १३.१५९.५९ ॥
Gautama disse: Ó senhor dos deuses, aqui sempre medito no teu bem-estar e sempre realizo a adoração. Ó Śakra, concede também a mim o bem-estar. O elefante que me deste, eu o aceito.
13.159.60
शतक्रतुरुवाच ।
येषां वेदा निहिता वै गुहायां
मनीषिणां सत्यवतां महात्मनाम् ।
तेषां त्वयैकेन महात्मनाऽस्मि
बुद्धस्तस्मात्प्रीतिमांस्तेऽहतद्य ॥ १३.१५९.६० ॥
Śatakratu disse: Entre aqueles sábios, veraces e magnânimos, em cuja gruta estão depositados os Vedas, somente tu, de alma grande, me instruíste. Por isso hoje estou satisfeito contigo e te torno ileso.
13.159.61
हन्तैहि ब्राह्मणि क्षिप्रं सह पुत्रेण हस्तिना ।
त्वं हि प्राप्तुं शुभाँल्लोकानह्नाय च चिराय च ॥ १३.१५९.६१ ॥
Gautama disse: Ó brâmane, vai depressa e mata, juntamente com teu filho e o elefante, pois alcançarás mundos auspiciosos por um dia e por muito tempo.
13.159.62
स गौतमं पुरुस्कृत्य सह पुत्रेण हस्तिना ।
दिवमाचक्रमे वज्री सद्भिः सह दुरासदम् ॥ १३.१५९.६२ ॥
Colocando Gautama à frente, junto com seu filho e o elefante, o portador do raio ascendeu com os bons ao céu, difícil de alcançar.
13.159.63
इदं यः शृणुयान्नित्यं यः पठेद्वा जितेन्द्रियः ।
स याति ब्रह्मणो लोकं ब्राह्मणो गौतमो यथा ॥ १३.१५९.६३ ॥
Quem ouve isto constantemente, ou o recita, com os sentidos dominados, vai ao mundo de Brahmā, como foi o brâmane Gautama.