ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 13.16
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.16.1
द्वारकायां यथा प्राह पुराऽयं मुनिसत्तमः ।
वेदविप्रमयत्वं तु वासुदेवस्य तच्छृणु ॥ १३.१६.१ ॥
ଦ୍ୱାରକାରେ ପୂର୍ବରେ ଏହି ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ ଯେପରି କହିଥିଲେ, ବାସୁଦେବଙ୍କର ବେଦମୟତ୍ୱ ଓ ବିପ୍ରମୟତ୍ୱ ଶୁଣ।
13.16.2
यूपं विष्णुं वासुदेवं विजान-
न्सर्वान्विप्रान्बोधते तत्वदर्शि।
विष्णुं क्रान्तं वासुदेवं विजान-
न्विप्रो विप्रत्वं गच्छते तत्वदर्शी ॥ १३.१६.२ ॥
ଯୂପକୁ ବିଷ୍ଣୁ ଓ ବାସୁଦେବ ବୋଲି ଜାଣି ତତ୍ତ୍ୱଦର୍ଶୀ ସମସ୍ତ ବିପ୍ରଙ୍କୁ ଜାଗ୍ରତ କରେ। କ୍ରାନ୍ତ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ବାସୁଦେବ ବୋଲି ଜାଣି ତତ୍ତ୍ୱଦର୍ଶୀ ବିପ୍ର ବିପ୍ରତ୍ୱ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ।
13.16.3
विष्णुर्यज्ञस्त्विज्यते चापि विष्णुः ।
कृष्णो विष्णुर्यश्च कृत्स्नः प्रभुश्च।
कृष्णो वेदाङ्गं वेदवादाश्च कृष्ण ।
एवं जानन्ब्राह्मणो ब्रह्म एति ॥ १३.१६.३ ॥
ବିଷ୍ଣୁ ହିଁ ଯଜ୍ଞ, ଏବଂ ବିଷ୍ଣୁ ହିଁ ପୂଜିତ ହୁଅନ୍ତି। କୃଷ୍ଣ ବିଷ୍ଣୁ; ଯେ ସମସ୍ତ ପ୍ରଭୁ ସେ ବି ବିଷ୍ଣୁ। କୃଷ୍ଣ ବେଦାଙ୍ଗ; ବେଦବାକ୍ୟ ବି କୃଷ୍ଣ। ଏପରି ଜାଣି ବ୍ରାହ୍ମଣ ବ୍ରହ୍ମ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ।
13.16.4
स्थानं सर्वं वैष्णवं यज्ञमार्गे ।
चातुर्होत्रं वैष्णवं तत्र कृष्णः।
सर्वैर्भावैरिज्यते सर्वकामैः ।
पुण्याँल्लोकान्ब्राह्मणाः प्राप्नुवन्ति ॥ १३.१६.४ ॥
ଯଜ୍ଞମାର୍ଗରେ ସମସ୍ତ ସ୍ଥାନ ବୈଷ୍ଣବ। ସେଠାରେ ଚାତୁର୍ହୋତ୍ର ବି ବୈଷ୍ଣବ, ଏବଂ ସେଠାରେ କୃଷ୍ଣ ଅଛନ୍ତି। ସମସ୍ତ ଭାବ ଓ ସମସ୍ତ କାମନାରେ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ପୂଜା କରାଯାଏ। ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପୁଣ୍ୟ ଲୋକ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି।
13.16.5
सोमं सद्भावाद्ये च जातं पिबन्ति ।
दीप्तिं कर्म ये विदानाश्चरन्ति।
एकान्तमिष्टं चिन्तयन्तो दिविस्था-
स्ते वै स्थानं प्राप्नुवन्ति व्रतज्ञाः ॥ १३.१६.५ ॥
ସଦ୍ଭାବରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ସୋମ ଯେଉଁମାନେ ପାନ କରନ୍ତି, କର୍ମର ଦୀପ୍ତି ଜାଣି ଯେଉଁମାନେ ଆଚରଣ କରନ୍ତି, ଏକାଗ୍ରଭାବେ ପ୍ରିୟଙ୍କୁ ଚିନ୍ତା କରନ୍ତି, ବ୍ରତଜ୍ଞ ସେହି ସ୍ୱର୍ଗସ୍ଥମାନେ ସେହି ସ୍ଥାନ ପାଆନ୍ତି।
13.16.6
ओमित्येतद्ध्यायमानो न गच्छे-
द्दुर्गं पन्थानं पापकर्मापि विप्रः।
सर्वं कृष्णं वासुदेवं हि विग्राः ।
कृत्वा ध्यानं दुर्गतिं न प्रयान्ति ॥ १३.१६.६ ॥
'ଓମ୍' ବୋଲି ଧ୍ୟାନ କରୁଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣ ପାପକର୍ମୀ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଦୁର୍ଗମ ପଥକୁ ଯାଏ ନାହିଁ; ସବୁକିଛି କୃଷ୍ଣ ବାସୁଦେବ ବୋଲି ଧ୍ୟାନ କରି ବିପ୍ରମାନେ ଦୁର୍ଗତି ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ।
13.16.7
आज्यं यज्ञः स्रुक्स्रुवौ यज्ञदाता ।
इच्छा पत्नी पत्निशाला हवींषि।
इध्याः पुरोडाशं सर्वदा होतृकर्ता ।
कृत्स्नं विष्णुं संविजानंस्तमेति ॥ १३.१६.७ ॥
ଘୃତ ହିଁ ଯଜ୍ଞ; ସ୍ରୁକ୍ ଓ ସ୍ରୁବ ଯଜ୍ଞଦାତା; ଇଚ୍ଛା ହିଁ ପତ୍ନୀ; ପତ୍ନୀଶାଳା ହବିଃ; ଇଧ୍ମ ଓ ପୁରୋଡାଶ ସର୍ବଦା ହୋତୃକର୍ମ; ସମଗ୍ର ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଉତ୍ତମ ଭାବେ ଜାଣୁଥିବା ସେ ତାଙ୍କୁ ପାଏ।
13.16.8
योगेयोगे कर्मणां चाभिहारे ।
युक्ते वैताने कर्मणि ब्राह्मणस्य।
पुष्ट्यर्थेषु प्राप्नुयात्कर्मसिद्धिं ।
शान्त्यर्थेषु प्राप्नुयात्सर्वशान्तिम्ट ॥ १३.१६.८ ॥
ପ୍ରତ୍ୟେକ କର୍ମଯୋଗରେ ଓ ଆହୁତି ସମୟରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କର ବିଧିବଦ୍ଧ ବୈତାନ କର୍ମରେ, ପୁଷ୍ଟି ନିମନ୍ତେ କର୍ମରେ କର୍ମସିଦ୍ଧି ଓ ଶାନ୍ତି ନିମନ୍ତେ କର୍ମରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଶାନ୍ତି ପ୍ରାପ୍ତ ହେବା ଉଚିତ।