மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 13.16
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.16.1
द्वारकायां यथा प्राह पुराऽयं मुनिसत्तमः ।
वेदविप्रमयत्वं तु वासुदेवस्य तच्छृणु ॥ १३.१६.१ ॥
துவாரகையில் முன்பு இந்த முனிவர்களில் சிறந்தவர் கூறியபடி, வாசுதேவரின் வேதமும் அந்தணர்களுமான தன்மையைக் கேள்.
13.16.2
यूपं विष्णुं वासुदेवं विजान-
न्सर्वान्विप्रान्बोधते तत्वदर्शि।
विष्णुं क्रान्तं वासुदेवं विजान-
न्विप्रो विप्रत्वं गच्छते तत्वदर्शी ॥ १३.१६.२ ॥
யூபத்தை விஷ்ணுவாகவும் வாசுதேவராகவும் அறிந்து, உண்மையை காணும் அந்தணர் அனைவரையும் விழிப்பூட்டுகிறான். ஓங்கி நடந்த விஷ்ணுவை வாசுதேவராக அறிந்த உண்மையறிந்த அந்தணன் அந்தணத்தன்மையை அடைகிறான்.
13.16.3
विष्णुर्यज्ञस्त्विज्यते चापि विष्णुः ।
कृष्णो विष्णुर्यश्च कृत्स्नः प्रभुश्च।
कृष्णो वेदाङ्गं वेदवादाश्च कृष्ण ।
एवं जानन्ब्राह्मणो ब्रह्म एति ॥ १३.१६.३ ॥
விஷ்ணுவே யஜ்ஞம்; விஷ்ணுவே வழிபடப்படுகிறார். கிருஷ்ணன் விஷ்ணு; முழுமையான பிரபுவும் விஷ்ணுவே. கிருஷ்ணன் வேதத்தின் அங்கம்; வேத வாக்கியங்களும் கிருஷ்ணனே. இவ்வாறு அறிந்த அந்தணன் பிரம்மத்தை அடைகிறான்.
13.16.4
स्थानं सर्वं वैष्णवं यज्ञमार्गे ।
चातुर्होत्रं वैष्णवं तत्र कृष्णः।
सर्वैर्भावैरिज्यते सर्वकामैः ।
पुण्याँल्लोकान्ब्राह्मणाः प्राप्नुवन्ति ॥ १३.१६.४ ॥
யஜ்ஞ மார்கத்தில் எல்லா இடமும் வைஷ்ணவமே. அங்கே சாதுர்ஹோத்ரமும் வைஷ்ணவமே; அங்கே கிருஷ்ணன் இருக்கிறார். எல்லா பாவங்களாலும், எல்லா விருப்பங்களாலும் கிருஷ்ணன் வழிபடப்படுகிறார். அந்தணர்கள் புண்ணிய உலகங்களை அடைகிறார்கள்.
13.16.5
सोमं सद्भावाद्ये च जातं पिबन्ति ।
दीप्तिं कर्म ये विदानाश्चरन्ति।
एकान्तमिष्टं चिन्तयन्तो दिविस्था-
स्ते वै स्थानं प्राप्नुवन्ति व्रतज्ञाः ॥ १३.१६.५ ॥
நல்லெண்ணத்தால் தயாரிக்கப்பட்ட சோமத்தைப் பருகுபவர்களும், செயலின் ஒளியை அறிந்து ஒழுகுபவர்களும், ஒருமுகமாக விருப்பத்திற்குரியவரை தியானிப்பவர்களுமான, விரதங்களை அறிந்த அவர்களே அந்த இடத்தை அடைகின்றனர்.
13.16.6
ओमित्येतद्ध्यायमानो न गच्छे-
द्दुर्गं पन्थानं पापकर्मापि विप्रः।
सर्वं कृष्णं वासुदेवं हि विग्राः ।
कृत्वा ध्यानं दुर्गतिं न प्रयान्ति ॥ १३.१६.६ ॥
ஓம் என்று தியானிப்பவன் பாவச் செயல் செய்த அந்தணனாயினும் கடினமான வழியில் செல்லான்; கிருஷ்ண வாசுதேவனையே எல்லாமாக தியானித்து முனிவர்கள் துர்கதியை அடைவதில்லை.
13.16.7
आज्यं यज्ञः स्रुक्स्रुवौ यज्ञदाता ।
इच्छा पत्नी पत्निशाला हवींषि।
इध्याः पुरोडाशं सर्वदा होतृकर्ता ।
कृत्स्नं विष्णुं संविजानंस्तमेति ॥ १३.१६.७ ॥
நெய்யே யாகம்; ஸ்ருக்கும் ஸ்ருவமும் யாகம் செய்பவர்; விருப்பமே மனைவி; பத்னீசாலை ஹவிஸ்கள்; இத்மமும் புரோடாசமும் எப்போதும் ஹோதாவின் செயல்; முழுமையான விஷ்ணுவை நன்கறிந்தவன் அவனை அடைகிறான்.
13.16.8
योगेयोगे कर्मणां चाभिहारे ।
युक्ते वैताने कर्मणि ब्राह्मणस्य।
पुष्ट्यर्थेषु प्राप्नुयात्कर्मसिद्धिं ।
शान्त्यर्थेषु प्राप्नुयात्सर्वशान्तिम्ट ॥ १३.१६.८ ॥
ஒவ்வொரு கர்மயோகத்திலும் ஆஹுதியிலும், அந்தணனின் முறையாக நடத்தப்பட்ட வைதான கர்மத்தில், வளர்ச்சிக்கான செயல்களால் கர்மசித்தியையும், சாந்திக்கான செயல்களால் முழு சாந்தியையும் அடைய வேண்டும்.