Mahābhārata · Adhyāya 13.185
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.185.1
स्त्रीणां हि समुदाचारं सर्वधर्मविदांवर ।
श्रोतुमिच्छाम्यहं त्वत्तस्तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १३.१८५.१ ॥
O Bester aller Dharma-Kenner, Großvater! Ich möchte von dir das Verhalten der Frauen hören; sag es mir.
13.185.2
सर्वज्ञां सर्वतत्त्वज्ञां देवलोके मनस्विनीम् ।
कैकेयी सुमना नाम शाण्डिलीं पर्यपृच्छत ॥ १३.१८५.२ ॥
In der Welt der Götter fragte Sumanā, genannt Kaikeyī, allwissend, alle Wahrheiten kennend und hochgesinnt, Śāṇḍilī.
13.185.3
केन वृत्तेन कल्याणि समाचारेण केन वा ।
विधूय सर्वपापानि देवलोकं त्वमागता ॥ १३.१८५.३ ॥
Durch welches Verhalten, o Glückliche, oder durch welches gute Betragen hast du alle Sünden abgeschüttelt und die Welt der Götter erreicht?
13.185.4
हुताशनशिखेव त्वं ज्वलमाना स्वतेजसा ।
सुता ताराधिपस्येव प्रभया दिवमागता ॥ १३.१८५.४ ॥
Von deiner eigenen Glanzkraft lodernd wie eine Feuerflamme, bist du mit einem Strahlen wie die Tochter des Herrn der Sterne in den Himmel gekommen.
13.185.5
अरजांसि च वस्त्राणि धारयन्ती गतक्लमा ।
विमानस्था शुभा भासि सहस्रगुणमोजसा ॥ १३.१८५.५ ॥
In staubfreien Gewändern, frei von Müdigkeit, auf deinem himmlischen Wagen stehend, strahlst du heilvoll mit tausendfacher Pracht.
13.185.6
न त्वमल्पेन तपसा दानेन नियमेन वा ।
इमं लोकमनुप्राप्ता त्वं हि तत्त्वं वदस्व मे ॥ १३.१८५.६ ॥
Nicht durch geringe Askese, nicht durch Gaben und nicht durch Zucht hast du diese Welt erreicht; so sag mir jene Wahrheit.
13.185.7
इति पृष्टा सुमनया मधुरं चारुहासिनी ।
शाण्डिली निभृतं वाक्यं सुमनामिदमब्रवीत् ॥ १३.१८५.७ ॥
So von Sumanā sanft befragt, sprach Śāṇḍilī mit reizendem Lächeln leise diese Worte zu Sumanā.
13.185.8
नाहं काषायवसना नापि वल्कलधारिणी ।
न च मुण्डा च जटिला भूत्वा देवत्वमागता ॥ १३.१८५.८ ॥
Nicht durch ockerfarbene Gewänder, nicht durch Baumrindenkleidung, nicht durch Kahlscheren und nicht durch verfilztes Haar bin ich zur Göttlichkeit gelangt.
13.185.9
अहितानि च वाक्यानि सर्वाणि परुषाणि च ।
अप्रमत्ता च भर्तारं कदाचिन्नाहमब्रवम् ॥ १३.१८५.९ ॥
Stets achtsam, habe ich meinem Gatten niemals schädliche oder harte Worte gesagt.
13.185.10
देवतानां पितॄणां च ब्राह्मणानां च पूजने ।
अप्रमत्ता सदा युक्ता श्वश्रूश्वशुरवर्तिनी ॥ १३.१८५.१० ॥
Bei der Verehrung der Götter, der Ahnen und der Brahmanen war ich stets achtsam und hingegeben, und ich diente Schwiegermutter und Schwiegervater.
13.185.11
पैशुन्ये न प्रवर्तामि न ममैतन्मनो गतम् ।
अद्वारि न च तिष्ठामि चिरं न कथयामि च ॥ १३.१८५.११ ॥
Ich ergehe mich nicht in Verleumdung, und mein Sinn richtet sich nicht darauf; ich stehe nicht lange an der Tür und rede nicht lange.
13.185.12
असद्वा हसितं किञ्चिदहितं वाऽपि कर्मणा ।
रहस्यमरहस्यं वा न प्रवर्तामि सर्वथा ॥ १३.१८५.१२ ॥
Keinesfalls lasse ich mich auf unschickliches Lachen, schädliche Taten oder Angelegenheiten ein, ob geheim oder offen.
13.185.13
कार्यार्थे निर्गतं चापि भर्तारं गृहमागतम् ।
आसनेनोपसंयोज्य पूजयामि समाहिता ॥ १३.१८५.१३ ॥
Wenn mein Gatte, der für eine Angelegenheit fortging, nach Hause kommt, ehre ich ihn, indem ich ihm einen Sitz anbiete, mit gesammeltem Geist.
13.185.14
यदन्नं नाभिजानाति यद्भोज्यं नाभिनन्दति ।
भक्ष्यं वा यदि वा लेह्यं तत्सर्वं वर्जयाम्यहम् ॥ १३.१८५.१४ ॥
Jede Speise, die er nicht kennt, jede Nahrung, die er nicht gutheißt, ob zum Essen oder zum Lecken, all das verzichte ich.
13.185.15
कुटुंबार्थे समानीतं यत्किञ्चित्कार्यमेव तु ।
पुनरुत्थाय तत्सर्वं कारयामि करोमि च ॥ १३.१८५.१५ ॥
Welche Aufgabe auch immer für die Familie herbeigebracht wurde, ich stehe wieder auf, lasse alles ausführen und tue es selbst.
13.185.16
अग्निसंरक्षणपरा गृहशुद्धिं च कारये ।
कुमारान्पालये नित्यं कुमारीं परिशिक्षये ॥ १३.१८५.१६ ॥
Der Hütung des heiligen Feuers ergeben, sorge ich für die Reinheit des Hauses; ich beschütze die Knaben täglich und unterweise das junge Mädchen gut.
13.185.17
आत्मप्रियाणि हित्वाऽपि गर्भसंरक्षणे रता ।
बालानां वर्जये नित्यं शापं कोपं प्रतापनम् ॥ १३.१८५.१७ ॥
Selbst das Liebste aufgebend, dem Schutz des ungeborenen Kindes ergeben, meide ich stets gegenüber den Kindern Fluch, Zorn und harte Strafe.
13.185.18
अविक्षिप्तानि धान्यानि नान्नविक्षेपणं गृहे ।
रक्तवत्स्पृहये गेहे गावः सयवसोदकाः।
समुद्गम्य च शुद्धाऽहं भिक्षां दद्यां द्विजातिषु ॥ १३.१८५.१८ ॥
Ich halte das Getreide unverstreut und lasse nie Speise im Haus verschwenden; ich wünsche Kühe, versorgt mit Gerste, Futter und Wasser; früh aufgestanden und gereinigt, gebe ich den Zweimalgeborenen Almosen.
13.185.19
प्रवासं यदि मे याति भर्ता कार्येण केनचित् ।
मङ्गलैर्बहुभिर्युक्ता भवामि नियता तदा ॥ १३.१८५.१९ ॥
Wenn mein Gemahl wegen irgendeiner Angelegenheit in die Fremde zieht, dann bleibe ich, mit vielen Glückszeichen versehen, beherrscht.
13.185.20
अञ्जनं रोचनां चैव स्नानं माल्यानुलेपनम् ।
प्रसाधनं च निष्क्रान्ते नामिनन्दामि भर्तरि ॥ १३.१८५.२० ॥
Wenn mein Gemahl hinausgegangen ist, freue ich mich nicht an Augensalbe, gelbem Farbstoff, Bad, Girlanden, duftenden Salben oder Schmuck.
13.185.21
नोत्थापयामि भर्तारं सुखं सुप्तमहं सदा ।
आतुरेष्वपि कार्येषु तेन तुष्यति मे मनः।
नोत्थापये सुखं सुप्तं ह्यातुरं पालये पतिम् ॥ १३.१८५.२१ ॥
Ich wecke meinen Gemahl niemals, wenn er bequem schläft; auch bei dringenden Angelegenheiten erfreut sich mein Geist an ihm. Ich wecke den nicht, der in Ruhe schläft; wenn er krank ist, pflege ich meinen Gemahl.
13.185.22
नायासयामि भर्तारं कुटुम्बार्थेऽपि सर्वदा ।
गुप्तगुह्या सदा चास्मि सुसंमृष्टनिवेशना ॥ १३.१८५.२२ ॥
Selbst um des Haushalts willen beschwere ich meinen Gemahl nie; ich bewahre stets meine Geheimnisse, und meine Wohnung ist stets gut gereinigt.
13.185.23
इमं धर्मपथं नारी पालयन्ती समाहिता ।
अरुन्धतीव नारीणीस्वर्गलोके महीयते ॥ १३.१८५.२३ ॥
Eine Frau, die diesen Pfad des Dharma hält, gesammelten Sinnes, wird in der Himmelswelt geehrt wie Arundhatī unter den Frauen.
13.185.24
एतदाख्याय सा देवी सुमनायै तपस्विनी ।
पतिधर्मं महाभागा जगामादर्शनं तदा ॥ १३.१८५.२४ ॥
Nachdem sie so Sumanā die Pflicht des Gemahls dargelegt hatte, entschwand jene Göttin, Asketin und hochgesegnete Frau, alsbald den Blicken.
13.185.25
यश्चेदं पाण्डवाख्यानं पठेत्पर्वणि पर्वणि ।
स देवलोकं सम्प्राप्य नन्दने स सुखी वसेत् ॥ १३.१८५.२५ ॥
Wer diese Erzählung der Pāṇḍavas an jedem Festtag rezitiert, gelangt in die Welt der Götter und wohnt glücklich im Nandana-Hain.