മഹാഭാരതം · അധ്യായം 13.19

13.19.1

गरुडः पक्षिणां श्रेष्ठ इति पूर्वं पितामह ।
उक्तस्त्वया महाबाहो श्वेतवाहं प्रशंसता ॥ १३.१९.१ ॥

മുത്തച്ഛാ, പണ്ട് പക്ഷികളിൽ ഗരുഡനാണ് ശ്രേഷ്ഠനെന്ന് അങ്ങ് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. മഹാബാഹുവേ, ശ്വേതവാഹനനെ (കൃഷ്ണനെ) സ്തുതിച്ചുകൊണ്ടാണ് അങ്ങ് അങ്ങനെ പറഞ്ഞത്.

अत्र कौतूहल इति श्रवणे जायते मतिः ।
कथं गरुत्मान्पक्षीणां श्रैष्ठ्यं प्राप परन्तप ॥ १३.१९.२ ॥

ഇത് കേൾക്കാനുള്ള കൗതുകം എന്റെ മനസ്സിൽ ഉണരുന്നു. ശത്രുക്കളെ താപിപ്പിക്കുന്നവനേ, പക്ഷികളിൽ ഗരുത്മാൻ ശ്രേഷ്ഠത എങ്ങനെ നേടി?

सुपर्णो वैनतेयश्च केन शत्रुश्च भोगिनाम् ।
किंवीर्यः किंबलश्चासौ वक्तुमर्हसि भारत ॥ १३.१९.३ ॥

സുപർണനായ വൈനതേയൻ ആരാൽ നാഗങ്ങളുടെ ശത്രുവായി? അവന്റെ വീര്യം എത്തരത്തിലുള്ളത്, ബലം എത്തരത്തിലുള്ളത്? ഭാരതാ, അത് പറയാൻ അങ്ങ് യോഗ്യനാണ്.

वासुदेव महाबाहो देवकी सुप्रजास्त्वया ।
श्रुतं ते धर्मराजस्य मम हर्षविवर्धन ॥ १३.१९.४ ॥

വാസുദേവാ, മഹാബാഹുവേ, ദേവകി അങ്ങയാൽ നല്ല പുത്രനെ പ്രസവിച്ചവളായി. ധർമ്മരാജന്റെ വാക്ക് അങ്ങ് കേട്ടിട്ടുണ്ട്; അത് എന്റെ സന്തോഷം വർധിപ്പിക്കുന്നതാണ്.

सुपर्णं शंस इत्येव मामाह कुरुनन्दनः ।
अस्य प्रवक्तुमिच्छामि त्वयाऽज्ञप्तो महाद्युते ॥ १३.१९.५ ॥

കുരുനന്ദനൻ എന്നോട് പറഞ്ഞു, "സുപർണനെ വർണ്ണിക്കുക." മഹാദ്യുതിയേ, അങ്ങയുടെ ആജ്ഞപ്രകാരം ഇത് പറയാൻ ഞാൻ ഇച്ഛിക്കുന്നു.

त्वं हि शौरे महाबाहो सुपर्णः प्रोच्यसे पुरा ।
अनादिनिधने काले गरुडश्चासि केशव ॥ १३.१९.६ ॥

ശൗരേ, മഹാബാഹുവേ, പണ്ട് അങ്ങ് തന്നെയാണ് സുപർണനെന്ന് വിളിക്കപ്പെട്ടത്. കേശവാ, ആദിയും അന്തവുമില്ലാത്ത കാലത്ത് അങ്ങ് തന്നെയാണ് ഗരുഡനും.

तस्मात्पूर्वं प्रसाद्य त्वां धर्मपुत्राय धीमते ।
गरुडं पततांश्रेष्ठं वक्तुमिच्छामि माधव ॥ १३.१९.७ ॥

അതിനാൽ ആദ്യം നിന്നെ പ്രസാദിപ്പിച്ച്, ബുദ്ധിമാനായ ധർമ്മപുത്രനുവേണ്ടി, ഹേ മാധവാ, പക്ഷികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ ഗരുഡനെക്കുറിച്ച് പറയാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.

यथैव मां भवान्वेद तथा वेद युधिष्ठिरः ।
यथा च गरुडो जातस्तथाऽस्मै ब्रूहि तत्वतः ॥ १३.१९.८ ॥

നീ എന്നെ എങ്ങനെ അറിയുന്നുവോ, അപ്രകാരം തന്നെ യുധിഷ്ഠിരനും അറിയുന്നു. ഗരുഡൻ എങ്ങനെ ജനിച്ചുവോ, അത് അവനോട് യഥാർത്ഥമായി പറയുക.