مهابهاراتا · أدهيايا 13.192

13.192.1

परदारेषु ये सक्ता अकृत्वा दारसङ्ग्रहम् ।
निराशाः पितरस्तेषां श्राद्धकाले भवन्ति वै ॥ १३.१९२.१ ॥

الذين يتعلقون بزوجات الآخرين ولا يتزوجون، يصيب آباءهم اليأس وقت طقس الشرادّ.

परदाररतिर्यश्च यश्च वन्ध्यामुपासते ।
ब्रह्मस्वं हरते यश्च समदोषा भवन्ति ते ॥ १३.१९२.२ ॥

من يلتذ بزوجات الآخرين، ومن يخدم امرأة عاقراً، ومن ينهب مال البراهمة — هؤلاء جميعاً مذنبون بالقدر نفسه.

असम्भाष्या भवन्त्येते पितॄणां नात्र संशयः ।
देवताः पितरश्चैषां नाभिनन्दन्ति तद्धविः ॥ १३.१९२.३ ॥

يصبحون غير جديرين حتى بأن يخاطبهم آباؤهم — ولا شك في ذلك. لا يرتضي الآلهة والآباء قربانهم.

तस्मात्परस्य वै दारांस्त्यजेद्वन्ध्यां च योषितम् ।
ब्रह्मस्वं हि न हर्तव्यमात्मनो हितमिच्छता ॥ १३.१९२.४ ॥

لذلك ينبغي ترك زوجة الغير والمرأة العاقر؛ ومن يريد خير نفسه لا ينبغي أن يسلب مال البراهمة.

श्रूयतां चापरं गुह्यं रहस्यं धर्मसंहितम् ।
श्रद्दधानेन कर्तव्यं गुरुणां वचनं सदा ॥ १३.१९२.५ ॥

واسمع أيضاً سراً آخر خفياً يتضمن الدharma: ينبغي للمؤمن أن ينفذ دائماً أقوال المعلمين.

द्वादश्यां पौर्णमास्यां च मासिमासि घृताक्षतम् ।
ब्राह्मणेभ्यः प्रयच्छेत तस्य पुण्यं निबोधत ॥ १३.१९२.६ ॥

في اليوم الثاني عشر وفي يوم اكتمال القمر، شهراً بعد شهر، من يعطي السمن والحبوب غير المكسورة للبراهمة — فاعلم الآن ثوابه.

सोमश्च वर्धते तेन समुद्रश्च महोदधिः ।
अश्वमेधचतुर्भागं फलं सृजति वासवः ॥ १३.१९२.७ ॥

بهذا العطاء ينمو سوما والمحيط العظيم؛ ويمنح فاسافا (إندرا) ثمرة ربع قربان الأشفاميدها.

दानेनैतेन तेजस्वी वीर्यवांश्च भवेन्नरः ।
प्रीतश्च भगवान्सोम इष्टान्कामान्प्रयच्छति ॥ १३.१९२.८ ॥

بهذا العطاء يصير الإنسان ذا بهاء وقوة، ويمنح الإلهُ المبارك سوما، إذا رضي، الرغبات المرجوة.

श्रूयतां चापरो धर्मः सरहस्यो महाफलः ।
इदं कलियुगं प्राप्य मनुष्याणां सुखावहः ॥ १३.१९२.९ ॥

فاسمع الآن شريعةً أخرى مع سرّها، عظيمةَ الثمرة، تجلب السعادة للناس متى بلغ عصرَ كالي هذا.

कल्यमुत्थाय यो मर्त्यः स्नातः शुक्लेन वाससा ।
तिलपात्रं प्रयच्छेत ब्राह्मणेभ्यः समाहितः ॥ १३.१९२.१० ॥

المرء الفاني الذي ينهض عند الفجر، ويغتسل، ويلبس ثوبا أبيض، ويهب للبراهمة، بقلب مجتمع، إناء من السمسم.

तिलोदकं च यो दद्यात्पितॄणां मधुना सह ।
दीपकं कृसंर चैव श्रूयतां तस्य यत्फलम् ॥ १३.१९२.११ ॥

اسمع ثمرة من يقدم للأسلاف ماء السمسم مع العسل، ويهب أيضا مصباحا وكرسارا (في النص فجوة هنا).

तिलपात्रे फलं प्राह भगवान्पाकशांसनः ।
गोप्रदानं च यः कुर्याद्भूमिदानं च शाश्वतम् ॥ १३.१९२.१२ ॥

عن ثمرة هبة إناء السمسم أعلن الإله المبارك باكاشاسانا (إندرا)؛ ومن يهب بقرة ويهب أرضا، فله ثمرة دائمة.

अग्निष्टोमं च यो यज्ञं यजेत बहुदक्षिणम् ।
तिलपात्रं सहैतेन समं मन्यन्ति देवताः ॥ १३.१९२.१३ ॥

من يقيم قربان أغنيشتوما أو قربانًا كثير الأجور، تعدّه الآلهة مساويًا لهذه الهبة من إناء السمسم.

तिलोदकं सदा श्राद्धे मन्यन्ते पितरोऽक्षयम् ।
दीपे च कृसरे चैव तुष्यन्तेऽस्य पितामहाः ॥ १३.१९२.१४ ॥

في الشرادّها يعدّ الأجداد الماء الممزوج بالسمسم دائمًا لا ينفد؛ وبالمصباح والكرسارا يرضى أجداده.

स्वर्गे च पितृलोके च पितृदेवाभिपूजितम् ।
एवमेतन्मयोद्दिष्टपिदृष्टं पुरातनम् ॥ १३.१९२.१५ ॥

مُكرَّم في السماء وفي عالم الأسلاف من الآباء والآلهة، وهذا كما بيّنته، فقد شوهد منذ القدم.