ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 13.192
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.192.1
परदारेषु ये सक्ता अकृत्वा दारसङ्ग्रहम् ।
निराशाः पितरस्तेषां श्राद्धकाले भवन्ति वै ॥ १३.१९२.१ ॥
ଯେଉଁମାନେ ପରସ୍ତ୍ରୀରେ ଆସକ୍ତ ଏବଂ ଦାରସଂଗ୍ରହ କରନ୍ତି ନାହିଁ, ଶ୍ରାଦ୍ଧକାଳରେ ସେମାନଙ୍କ ପିତୃଗଣ ନିରାଶ ହୁଅନ୍ତି।
13.192.2
परदाररतिर्यश्च यश्च वन्ध्यामुपासते ।
ब्रह्मस्वं हरते यश्च समदोषा भवन्ति ते ॥ १३.१९२.२ ॥
ଯେ ପରସ୍ତ୍ରୀରେ ରମେ, ଯେ ବନ୍ଧ୍ୟାକୁ ଉପାସନା କରେ, ଯେ ବ୍ରାହ୍ମଣର ଧନ ହରଣ କରେ — ସେମାନେ ସମାନ ଦୋଷୀ ହୁଅନ୍ତି।
13.192.3
असम्भाष्या भवन्त्येते पितॄणां नात्र संशयः ।
देवताः पितरश्चैषां नाभिनन्दन्ति तद्धविः ॥ १३.१९२.३ ॥
ଏମାନେ ପିତୃଗଣଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ କଥା ହେବା ଯୋଗ୍ୟ ନୁହଁନ୍ତି — ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ଦେବତା ଏବଂ ପିତୃଗଣ ସେମାନଙ୍କ ସେହି ହବିଷ୍ୟ ସ୍ୱୀକାର କରନ୍ତି ନାହିଁ।
13.192.4
तस्मात्परस्य वै दारांस्त्यजेद्वन्ध्यां च योषितम् ।
ब्रह्मस्वं हि न हर्तव्यमात्मनो हितमिच्छता ॥ १३.१९२.४ ॥
ତେଣୁ ପରସ୍ତ୍ରୀ ଏବଂ ବନ୍ଧ୍ୟା ସ୍ତ୍ରୀକୁ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ; ନିଜର ହିତ ଇଚ୍ଛୁକ ବ୍ୟକ୍ତି ବ୍ରାହ୍ମଣର ଧନ ହରଣ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
13.192.5
श्रूयतां चापरं गुह्यं रहस्यं धर्मसंहितम् ।
श्रद्दधानेन कर्तव्यं गुरुणां वचनं सदा ॥ १३.१९२.५ ॥
ଆଉ ଗୋଟିଏ ଗୁପ୍ତ ରହସ୍ୟ ଶୁଣ, ଯାହା ଧର୍ମରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ। ଶ୍ରଦ୍ଧାବାନ ବ୍ୟକ୍ତି ସର୍ବଦା ଗୁରୁଜନଙ୍କ ବାକ୍ୟ ପାଳନ କରିବା ଉଚିତ।
13.192.6
द्वादश्यां पौर्णमास्यां च मासिमासि घृताक्षतम् ।
ब्राह्मणेभ्यः प्रयच्छेत तस्य पुण्यं निबोधत ॥ १३.१९२.६ ॥
ଦ୍ୱାଦଶୀ ଏବଂ ପୂର୍ଣ୍ଣିମାରେ, ପ୍ରତି ମାସରେ ଯେ ଘିଅ ଏବଂ ଅକ୍ଷତ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ଦିଏ, ତାହାର ପୁଣ୍ୟ ଜାଣ।
13.192.7
सोमश्च वर्धते तेन समुद्रश्च महोदधिः ।
अश्वमेधचतुर्भागं फलं सृजति वासवः ॥ १३.१९२.७ ॥
ସେହି ଦାନରେ ସୋମ ବଢ଼େ ଏବଂ ମହାସାଗରବି; ବାସବ ଇନ୍ଦ୍ର ଅଶ୍ୱମେଧର ଚତୁର୍ଥାଂଶ ଫଳ ଦିଅନ୍ତି।
13.192.8
दानेनैतेन तेजस्वी वीर्यवांश्च भवेन्नरः ।
प्रीतश्च भगवान्सोम इष्टान्कामान्प्रयच्छति ॥ १३.१९२.८ ॥
ଏହି ଦାନରେ ମନୁଷ୍ୟ ତେଜସ୍ୱୀ ଓ ବଳବାନ ହୁଏ; ଏବଂ ପ୍ରସନ୍ନ ଭଗବାନ ସୋମ ଇଷ୍ଟ କାମନା ଦିଅନ୍ତି।
13.192.9
श्रूयतां चापरो धर्मः सरहस्यो महाफलः ।
इदं कलियुगं प्राप्य मनुष्याणां सुखावहः ॥ १३.१९२.९ ॥
ଏବେ ଆଉ ଏକ ଧର୍ମ ଶୁଣ, ଯାହା ରହସ୍ୟ ସହିତ ଏବଂ ମହାଫଳଦାୟୀ; ଏହି କଳିଯୁଗରେ ପହଞ୍ଚି ତାହା ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ ସୁଖ ଦିଏ।
13.192.10
कल्यमुत्थाय यो मर्त्यः स्नातः शुक्लेन वाससा ।
तिलपात्रं प्रयच्छेत ब्राह्मणेभ्यः समाहितः ॥ १३.१९२.१० ॥
ଯେ ମନୁଷ୍ୟ ପ୍ରଭାତରେ ଉଠି, ସ୍ନାନ କରି, ଧଳା ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି, ଏକାଗ୍ର ଚିତ୍ତରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ତିଳପାତ୍ର ଦାନ କରେ।
13.192.11
तिलोदकं च यो दद्यात्पितॄणां मधुना सह ।
दीपकं कृसंर चैव श्रूयतां तस्य यत्फलम् ॥ १३.१९२.११ ॥
ଯେ ପିତୃମାନଙ୍କୁ ମହୁ ସହିତ ତିଳୋଦକ ଦିଏ, ଏବଂ ଦୀପ ଓ କୃସର ମଧ୍ୟ ଦିଏ, ତାହାର ଫଳ ଶୁଣ।
13.192.12
तिलपात्रे फलं प्राह भगवान्पाकशांसनः ।
गोप्रदानं च यः कुर्याद्भूमिदानं च शाश्वतम् ॥ १३.१९२.१२ ॥
ତିଳପାତ୍ର ଦାନର ଫଳ ଭଗବାନ ପାକଶାସନ (ଇନ୍ଦ୍ର) କହିଛନ୍ତି; ଯେ ଗୋଦାନ ଓ ଭୂମିଦାନ କରେ, ତାହାର ଶାଶ୍ୱତ ଫଳ ହୁଏ।
13.192.13
अग्निष्टोमं च यो यज्ञं यजेत बहुदक्षिणम् ।
तिलपात्रं सहैतेन समं मन्यन्ति देवताः ॥ १३.१९२.१३ ॥
ଯିଏ ଅଗ୍ନିଷ୍ଟୋମ କିମ୍ବା ବହୁଦକ୍ଷିଣାଯୁକ୍ତ ଯଜ୍ଞ କରେ, ଦେବତାମାନେ ତାକୁ ଏହି ତିଳପାତ୍ର ଦାନ ସମାନ ବୋଲି ମାନନ୍ତି।
13.192.14
तिलोदकं सदा श्राद्धे मन्यन्ते पितरोऽक्षयम् ।
दीपे च कृसरे चैव तुष्यन्तेऽस्य पितामहाः ॥ १३.१९२.१४ ॥
ଶ୍ରାଦ୍ଧରେ ତିଳମିଶ୍ରିତ ଜଳକୁ ପିତୃଗଣ ସର୍ବଦା ଅକ୍ଷୟ ମନ୍ତି; ଦୀପ ଓ କୃସର ଦ୍ଵାରା ତାର ପିତାମହମାନେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି।
13.192.15
स्वर्गे च पितृलोके च पितृदेवाभिपूजितम् ।
एवमेतन्मयोद्दिष्टपिदृष्टं पुरातनम् ॥ १३.१९२.१५ ॥
ସ୍ୱର୍ଗରେ ଓ ପିତୃଲୋକରେ ପିତୃ ଓ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ ଏହା — ମୁଁ କହିଥିବା ପରି ଏହା ପ୍ରାଚୀନକାଳରୁ ଦେଖାଯାଇଛି।