महाभारत · अध्याय 13.192
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.192.1
परदारेषु ये सक्ता अकृत्वा दारसङ्ग्रहम् ।
निराशाः पितरस्तेषां श्राद्धकाले भवन्ति वै ॥ १३.१९२.१ ॥
जे परस्त्रियांमध्ये आसक्त राहतात आणि दारसंग्रह करत नाहीत, त्यांचे पितर श्राद्धकाळी निराश होतात.
13.192.2
परदाररतिर्यश्च यश्च वन्ध्यामुपासते ।
ब्रह्मस्वं हरते यश्च समदोषा भवन्ति ते ॥ १३.१९२.२ ॥
जो परस्त्रीत रमतो, जो वांझ स्त्रीची उपासना करतो, आणि जो ब्राह्मणाचे धन हरण करतो — हे सर्व समान दोषी होतात.
13.192.3
असम्भाष्या भवन्त्येते पितॄणां नात्र संशयः ।
देवताः पितरश्चैषां नाभिनन्दन्ति तद्धविः ॥ १३.१९२.३ ॥
हे पितरांसाठीही संभाषणयोग्य राहत नाहीत — यात संशय नाही. देव आणि पितर त्यांचे ते हविर्द्रव्य स्वीकारत नाहीत.
13.192.4
तस्मात्परस्य वै दारांस्त्यजेद्वन्ध्यां च योषितम् ।
ब्रह्मस्वं हि न हर्तव्यमात्मनो हितमिच्छता ॥ १३.१९२.४ ॥
म्हणून परस्त्रीचा आणि वांझ स्त्रीचा त्याग करावा; आपले हित इच्छिणाऱ्याने ब्राह्मणाचे धन हरण करू नये.
13.192.5
श्रूयतां चापरं गुह्यं रहस्यं धर्मसंहितम् ।
श्रद्दधानेन कर्तव्यं गुरुणां वचनं सदा ॥ १३.१९२.५ ॥
आणखी एक गुप्त रहस्य ऐका, जे धर्मयुक्त आहे. श्रद्धावंताने नेहमी गुरुजनांचे वचन पाळावे.
13.192.6
द्वादश्यां पौर्णमास्यां च मासिमासि घृताक्षतम् ।
ब्राह्मणेभ्यः प्रयच्छेत तस्य पुण्यं निबोधत ॥ १३.१९२.६ ॥
द्वादशी आणि पौर्णिमेला, दर महिन्याला जो तूप आणि अक्षता ब्राह्मणांना देतो, त्याचे पुण्य जाणा.
13.192.7
सोमश्च वर्धते तेन समुद्रश्च महोदधिः ।
अश्वमेधचतुर्भागं फलं सृजति वासवः ॥ १३.१९२.७ ॥
त्या दानामुळे सोम वाढतो आणि महासागरही; वासव इंद्र अश्वमेधाच्या चौथ्या भागाइतके फळ देतो.
13.192.8
दानेनैतेन तेजस्वी वीर्यवांश्च भवेन्नरः ।
प्रीतश्च भगवान्सोम इष्टान्कामान्प्रयच्छति ॥ १३.१९२.८ ॥
या दानाने मनुष्य तेजस्वी आणि पराक्रमी होतो; आणि प्रसन्न झालेला भगवान सोम इष्ट कामना देतो.
13.192.9
श्रूयतां चापरो धर्मः सरहस्यो महाफलः ।
इदं कलियुगं प्राप्य मनुष्याणां सुखावहः ॥ १३.१९२.९ ॥
आता आणखी एक धर्म ऐक, जो रहस्यासह आहे आणि महान फल देणारा आहे; हे कलियुग प्राप्त झाल्यावर तो मानवांना सुख देतो.
13.192.10
कल्यमुत्थाय यो मर्त्यः स्नातः शुक्लेन वाससा ।
तिलपात्रं प्रयच्छेत ब्राह्मणेभ्यः समाहितः ॥ १३.१९२.१० ॥
जो मनुष्य पहाटे उठून स्नान करून, शुभ्र वस्त्र परिधान करून, एकाग्र मनाने ब्राह्मणांना तिलपात्र दान करतो.
13.192.11
तिलोदकं च यो दद्यात्पितॄणां मधुना सह ।
दीपकं कृसंर चैव श्रूयतां तस्य यत्फलम् ॥ १३.१९२.११ ॥
जो पितरांना मधासह तिलोदक देतो आणि दीप व कृसर देखील देतो, त्याचे फळ काय आहे ते ऐक.
13.192.12
तिलपात्रे फलं प्राह भगवान्पाकशांसनः ।
गोप्रदानं च यः कुर्याद्भूमिदानं च शाश्वतम् ॥ १३.१९२.१२ ॥
तिलपात्र दानाचे फळ भगवान पाकशासन (इंद्र) याने सांगितले; जो गोदान व भूमिदान करतो, त्याला शाश्वत फळ मिळते.
13.192.13
अग्निष्टोमं च यो यज्ञं यजेत बहुदक्षिणम् ।
तिलपात्रं सहैतेन समं मन्यन्ति देवताः ॥ १३.१९२.१३ ॥
जो अग्निष्टोम किंवा बहुदक्षिणायुक्त यज्ञ करतो, त्याला देव या तिलपात्र दानाबरोबर समान मानतात.
13.192.14
तिलोदकं सदा श्राद्धे मन्यन्ते पितरोऽक्षयम् ।
दीपे च कृसरे चैव तुष्यन्तेऽस्य पितामहाः ॥ १३.१९२.१४ ॥
श्राद्धात तिळमिश्रित उदकाला पितर सदैव अक्षय मानतात; दीप आणि कृसर यांनी त्याचे पितामह संतुष्ट होतात.
13.192.15
स्वर्गे च पितृलोके च पितृदेवाभिपूजितम् ।
एवमेतन्मयोद्दिष्टपिदृष्टं पुरातनम् ॥ १३.१९२.१५ ॥
स्वर्गात आणि पितृलोकात पितर व देवांनी पूजिलेले हे — मी सांगितल्याप्रमाणे हे पुरातन काळापासून पाहिले गेले आहे.