महाभारत · अध्याय 13.197
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.197.1
ममाप्यनुमतो धर्मस्तं शृणुध्वं समाहिताः ।
नीलषण्डस्य शृङ्गाभ्यां गृहीत्वा मृत्तिकां तु यः ॥ १३.१९७.१ ॥
माझ्याद्वारे अनुमोदित असा तो धर्म एकाग्र मनाने ऐका — नीलषंडाच्या शिंगांनी माती घेऊन जो…
13.197.2
अभिषेकं त्र्यहं कुर्यात्तस्य धर्मं निबोधत ।
शोधयेदशुभं सर्वमाधिपत्यं परत्र च ॥ १३.१९७.२ ॥
त्याचा धर्म जाणा — तीन दिवस अभिषेक करावा; सर्व अशुभ आणि इहपरलोकीचे आधिपत्य शुद्ध करावे.
13.197.3
यावच्च जायते मर्त्यस्तावच्छूरो भविष्यति ।
इदं चाप्यपरं गुह्यं सरहस्यं निबोधत ॥ १३.१९७.३ ॥
मनुष्य जन्माला येईल तोवर तो शूर होईल. आणखी एक गुह्य रहस्यही जाणा.
13.197.4
प्रगृह्यौदुम्बरं पात्रं पक्वान्नं मधुना सह ।
सोमस्योत्तिष्ठमानस्यि पौर्णमास्यां बलिं हरेत् ॥ १३.१९७.४ ॥
उंबराचे पात्र घेऊन, मधासह शिजवलेले अन्न, पौर्णिमेस सोम उगवत असताना बलि अर्पावी.
13.197.5
तस्य धर्मफलं नित्यं श्रद्दधाना निबोधत ।
साध्या रुद्रास्तथाऽऽदित्या विश्वेदेवास्तथाऽश्विनौ ॥ १३.१९७.५ ॥
त्याचे धर्मफल श्रद्धेने सदा जाणा — साध्य, रुद्र, आदित्य, विश्वेदेव आणि अश्विनौ.
13.197.6
मरुतो वसवश्चैव प्रतिगृह्णन्ति तं बलिम् ।
सोमश्च वर्धते तेन समुद्रश्च महोदधिः ॥ १३.१९७.६ ॥
मरुत आणि वसू तो बलि स्वीकारतात; त्यामुळे सोम वाढतो आणि महासागरही वाढतो.
13.197.7
एष धर्मो मयोद्दिष्टः सरहस्यः सुखावहः ॥ १३.१९७.७ ॥
हा धर्म माझ्याकडून सांगितला गेला आहे, जो गुह्य रहस्यासह असून सुख देणारा आहे.
13.197.8
धर्मगुह्यानि सर्वाणि देवतानां महात्मनाम् ।
ऋषीणां चैव गुह्यानि यः पठेदाह्निकं सदा ॥ १३.१९७.८ ॥
देवता व महात्मा ऋषींची सर्व धर्मगुह्ये, जो दररोज पठण करतो, नेहमी.
13.197.9
शृणुयाद्वाऽनसूयुर्यः श्रद्दधानः समाहितः ।
नास्य विघ्नः प्रभवति भयं चास्य न विद्यते ॥ १३.१९७.९ ॥
जो असूयारहित, श्रद्धावान आणि एकाग्र होऊन हे ऐकतो, त्याला विघ्न येत नाही आणि भय नसते.
13.197.10
ये च धर्माः शुभाः पुण्याः सरहस्या उदाहृताः ।
तेषां धर्मफलं तस्य यः पठेत जितेन्द्रियः ॥ १३.१९७.१० ॥
रहस्यांसह सांगितलेले शुभ आणि पुण्य धर्म, त्यांचे धर्मफल जो जितेंद्रिय त्यांचे पठण करतो त्याला मिळते.
13.197.11
नास्य पापं प्रभवति न च पापेन लिप्यते ।
पठेद्वा श्रावयेद्वाऽपि श्रुत्वा वा लभते फलम् ॥ १३.१९७.११ ॥
त्याला पाप येत नाही आणि तो पापाने लिप्त होत नाही. वाचले, वाचवले किंवा ऐकले तरी तो फल प्राप्त करतो.
13.197.12
भुञ्जते पितरो देवा हव्यं कव्यमथाक्षयम् ।
श्रावयंश्चापि विप्रेन्द्रान्पर्वसु प्रयतो नरः ॥ १३.१९७.१२ ॥
पितर आणि देव हव्य व कव्य — अक्षय — भोगतात, जेव्हा प्रयत्नशील मनुष्य पर्वांच्या दिवशी श्रेष्ठ ब्राह्मणांना ऐकवतो.
13.197.13
ऋषीणां देवतानां च पितॄणां चैव नित्यदा ।
भवत्यभिमतः श्रीमान्धर्मेषु प्रयतः सदा ॥ १३.१९७.१३ ॥
जो माणूस नेहमी धर्मकार्यात सावधानतेने रमतो, तो ऋषी, देव आणि पितरांना नेहमी प्रिय आणि तेजस्वी होतो.
13.197.14
कृत्वाऽपि पापकं कर्म महापातकवर्जितम् ।
रहस्यधर्मं श्रुत्वेमं सर्वपापैः प्रमुच्यते ॥ १३.१९७.१४ ॥
पापकर्म केले असले तरी, महापातकांपासून दूर असलेला माणूस हे रहस्य-धर्म ऐकून सर्व पापांतून मुक्त होतो.
13.197.15
एतद्धर्मरहस्यं वै देवतानां नराधिप ।
व्यासोद्दिष्टं मया प्रोक्तं सर्वदेवनमस्कृतम् ॥ १३.१९७.१५ ॥
हे नराधिपा! हा देवतांचा धर्मरहस्य आहे; व्यासांनी उपदेशिलेला मी सांगितला. हा सर्व देवांनी वंदिलेला आहे.
13.197.16
पृथिवी रत्नसंपूर्णा ज्ञानं चेदमनुत्तमम् ।
इदमेव ततः श्राव्यमिति मन्येत धर्मवित् ॥ १३.१९७.१६ ॥
पृथ्वी रत्नांनी भरलेली असली तरी हेच ज्ञान सर्वोत्तम आहे; धर्म जाणणाऱ्याने हेच ऐकण्यायोग्य मानावे.
13.197.17
नाश्रद्दधानाय न नास्तिकाय ।
न नष्टधर्मायि न निर्घृणाय।
न हेतुदुष्टाय गुरुद्विषे वा ।
नानात्मभूताय निवेद्यमेतत् ॥ १३.१९७.१७ ॥
श्रद्धाहीन, नास्तिक, धर्म गमावलेला, निर्दय, तर्काने भ्रष्ट, गुरुद्वेषी किंवा विभाजित मनाच्या माणसाला हे सांगू नये.