ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 13.197
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.197.1
ममाप्यनुमतो धर्मस्तं शृणुध्वं समाहिताः ।
नीलषण्डस्य शृङ्गाभ्यां गृहीत्वा मृत्तिकां तु यः ॥ १३.१९७.१ ॥
ମୋ ଦ୍ୱାରା ଅନୁମୋଦିତ ସେହି ଧର୍ମ ଏକାଗ୍ରଚିତ୍ତରେ ଶୁଣ — ନୀଳଷଣ୍ଡଙ୍କ ଶିଙ୍ଗରେ ମାଟି ନେଇ ଯେ…
13.197.2
अभिषेकं त्र्यहं कुर्यात्तस्य धर्मं निबोधत ।
शोधयेदशुभं सर्वमाधिपत्यं परत्र च ॥ १३.१९७.२ ॥
ତାଙ୍କ ଧର୍ମ ଜାଣ — ତିନି ଦିନ ଅଭିଷେକ କରିବା ଉଚିତ; ସମସ୍ତ ଅଶୁଭ ଓ ଇହପରର ଆଧିପତ୍ୟ ଶୁଦ୍ଧ କରିବା।
13.197.3
यावच्च जायते मर्त्यस्तावच्छूरो भविष्यति ।
इदं चाप्यपरं गुह्यं सरहस्यं निबोधत ॥ १३.१९७.३ ॥
ମଣିଷ ଯେତେ ଦିନ ଜନ୍ମେ, ସେତେ ଦିନ ସେ ଶୂର ହେବ। ଆଉ ଏକ ଗୁହ୍ୟ ରହସ୍ୟ ମଧ୍ୟ ଜାଣ।
13.197.4
प्रगृह्यौदुम्बरं पात्रं पक्वान्नं मधुना सह ।
सोमस्योत्तिष्ठमानस्यि पौर्णमास्यां बलिं हरेत् ॥ १३.१९७.४ ॥
ଉଦୁମ୍ବର କାଠର ପାତ୍ର ନେଇ, ମଧୁ ସହ ପକ୍ୱ ଅନ୍ନ, ପୂର୍ଣ୍ଣିମାରେ ସୋମ ଉଦିତ ହେଲାବେଳେ ବଳି ଦେବା ଉଚିତ।
13.197.5
तस्य धर्मफलं नित्यं श्रद्दधाना निबोधत ।
साध्या रुद्रास्तथाऽऽदित्या विश्वेदेवास्तथाऽश्विनौ ॥ १३.१९७.५ ॥
ତାର ଧର୍ମଫଳ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ସଦା ଜାଣ — ସାଧ୍ୟ, ରୁଦ୍ର, ଆଦିତ୍ୟ, ବିଶ୍ୱଦେବ ଓ ଅଶ୍ୱିନୀକୁମାର।
13.197.6
मरुतो वसवश्चैव प्रतिगृह्णन्ति तं बलिम् ।
सोमश्च वर्धते तेन समुद्रश्च महोदधिः ॥ १३.१९७.६ ॥
ମରୁତ ଓ ବସୁଗଣ ସେହି ବଳି ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି; ତଦ୍ଦ୍ୱାରା ସୋମ ବଢ଼େ ଏବଂ ମହାସାଗର ମଧ୍ୟ ବଢ଼େ।
13.197.7
एष धर्मो मयोद्दिष्टः सरहस्यः सुखावहः ॥ १३.१९७.७ ॥
ଏହି ଧର୍ମ ମୋ ଦ୍ୱାରା କଥିତ ହେଲା, ଯାହା ଗୁହ୍ୟ ରହସ୍ୟ ସହିତ ଏବଂ ସୁଖ ଦେଉଥିବା।
13.197.8
धर्मगुह्यानि सर्वाणि देवतानां महात्मनाम् ।
ऋषीणां चैव गुह्यानि यः पठेदाह्निकं सदा ॥ १३.१९७.८ ॥
ଦେବତା ଓ ମହାତ୍ମା ଋଷିମାନଙ୍କର ସମସ୍ତ ଧର୍ମଗୁହ୍ୟ ରହସ୍ୟ, ଯିଏ ପ୍ରତିଦିନ ପାଠ କରେ, ସର୍ବଦା।
13.197.9
शृणुयाद्वाऽनसूयुर्यः श्रद्दधानः समाहितः ।
नास्य विघ्नः प्रभवति भयं चास्य न विद्यते ॥ १३.१९७.९ ॥
ଯିଏ ଅସୂୟାହୀନ, ଶ୍ରଦ୍ଧାଳୁ ଓ ଏକାଗ୍ର ହୋଇ ଏହା ଶୁଣେ, ତା ପାଇଁ ବିଘ୍ନ ଆସେ ନାହିଁ ଓ ଭୟ ନ ଥାଏ।
13.197.10
ये च धर्माः शुभाः पुण्याः सरहस्या उदाहृताः ।
तेषां धर्मफलं तस्य यः पठेत जितेन्द्रियः ॥ १३.१९७.१० ॥
ରହସ୍ୟ ସହିତ କଥିତ ଶୁଭ ଓ ପୁଣ୍ୟ ଧର୍ମର ଧର୍ମଫଳ, ଯିଏ ଜିତେନ୍ଦ୍ରିୟ ହୋଇ ଏଗୁଡ଼ିକ ପାଠ କରେ, ତା ପାଏ।
13.197.11
नास्य पापं प्रभवति न च पापेन लिप्यते ।
पठेद्वा श्रावयेद्वाऽपि श्रुत्वा वा लभते फलम् ॥ १३.१९७.११ ॥
ତା ପାଖକୁ ପାପ ଆସେ ନାହିଁ, ସେ ପାପରେ ଲିପ୍ତ ହୁଏ ନାହିଁ। ପଢ଼ିଲେ, ପଢ଼ାଇଲେ କିମ୍ବା ଶୁଣିଲେ ମଧ୍ୟ ସେ ଫଳ ପାଏ।
13.197.12
भुञ्जते पितरो देवा हव्यं कव्यमथाक्षयम् ।
श्रावयंश्चापि विप्रेन्द्रान्पर्वसु प्रयतो नरः ॥ १३.१९७.१२ ॥
ପିତୃ ଓ ଦେବତା ହବ୍ୟ ଓ କବ୍ୟ — ଅକ୍ଷୟ — ଭୋଗ କରନ୍ତି, ଯେତେବେଳେ ପ୍ରୟତ୍ନଶୀଳ ମନୁଷ୍ୟ ପର୍ବ ଦିନେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ଶୁଣାଏ।
13.197.13
ऋषीणां देवतानां च पितॄणां चैव नित्यदा ।
भवत्यभिमतः श्रीमान्धर्मेषु प्रयतः सदा ॥ १३.१९७.१३ ॥
ଯେ ମନୁଷ୍ୟ ସର୍ବଦା ଧର୍ମକର୍ମରେ ସାବଧାନତାର ସହ ନିଯୁକ୍ତ ରହେ, ସେ ଋଷି, ଦେବତା ଓ ପିତୃଗଣଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଏବଂ ତେଜସ୍ୱୀ ହୁଏ।
13.197.14
कृत्वाऽपि पापकं कर्म महापातकवर्जितम् ।
रहस्यधर्मं श्रुत्वेमं सर्वपापैः प्रमुच्यते ॥ १३.१९७.१४ ॥
ପାପକର୍ମ କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ମହାପାତକରୁ ମୁକ୍ତ ରହି, ଏହି ରହସ୍ୟଧର୍ମ ଶୁଣିଲେ ସେ ସର୍ବପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ।
13.197.15
एतद्धर्मरहस्यं वै देवतानां नराधिप ।
व्यासोद्दिष्टं मया प्रोक्तं सर्वदेवनमस्कृतम् ॥ १३.१९७.१५ ॥
ହେ ନରାଧିପ! ଏହା ଦେବତାମାନଙ୍କର ଧର୍ମରହସ୍ୟ; ବ୍ୟାସଙ୍କ ଉପଦିଷ୍ଟ ମୁଁ କହିଲି। ଏହା ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ।
13.197.16
पृथिवी रत्नसंपूर्णा ज्ञानं चेदमनुत्तमम् ।
इदमेव ततः श्राव्यमिति मन्येत धर्मवित् ॥ १३.१९७.१६ ॥
ପୃଥିବୀ ରତ୍ନରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଜ୍ଞାନ ସର୍ବୋତ୍ତମ। ଧର୍ମଜ୍ଞ ଏହାକୁ ହିଁ ଶୁଣିବା ଯୋଗ୍ୟ ବୋଲି ମାନିବେ।
13.197.17
नाश्रद्दधानाय न नास्तिकाय ।
न नष्टधर्मायि न निर्घृणाय।
न हेतुदुष्टाय गुरुद्विषे वा ।
नानात्मभूताय निवेद्यमेतत् ॥ १३.१९७.१७ ॥
ଶ୍ରଦ୍ଧାହୀନ, ନାସ୍ତିକ, ଧର୍ମହରା, ନିର୍ଦୟ, ତର୍କଦୂଷିତ, ଗୁରୁଦ୍ବେଷୀ କିମ୍ବା ବିଭକ୍ତମନାକୁ ଏହା କହିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।