Mahābhārata · Adhyāya 13.197
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.197.1
ममाप्यनुमतो धर्मस्तं शृणुध्वं समाहिताः ।
नीलषण्डस्य शृङ्गाभ्यां गृहीत्वा मृत्तिकां तु यः ॥ १३.१९७.१ ॥
Auch dieses dharma ist von mir gebilligt; hört es mit gesammeltem Geist: wer mit den Hörnern des blauen Stieres Lehm nimmt…
13.197.2
अभिषेकं त्र्यहं कुर्यात्तस्य धर्मं निबोधत ।
शोधयेदशुभं सर्वमाधिपत्यं परत्र च ॥ १३.१९७.२ ॥
Erkennt sein dharma: Er soll drei Tage lang eine Salbung vollziehen und alles Unheilvolle reinigen, auch die Herrschaft in dieser und in jener Welt.
13.197.3
यावच्च जायते मर्त्यस्तावच्छूरो भविष्यति ।
इदं चाप्यपरं गुह्यं सरहस्यं निबोधत ॥ १३.१९७.३ ॥
Solange ein Sterblicher geboren wird, so lange wird er ein Held sein. Und erkennt auch dieses andere Geheimnis samt seinem Rätsel.
13.197.4
प्रगृह्यौदुम्बरं पात्रं पक्वान्नं मधुना सह ।
सोमस्योत्तिष्ठमानस्यि पौर्णमास्यां बलिं हरेत् ॥ १३.१९७.४ ॥
Ein Gefäß aus Udumbara-Holz nehmend, soll er an dem Tag des Vollmonds, wenn Soma aufgeht, ein Opfer aus gekochter Speise mit Honig darbringen.
13.197.5
तस्य धर्मफलं नित्यं श्रद्दधाना निबोधत ।
साध्या रुद्रास्तथाऽऽदित्या विश्वेदेवास्तथाऽश्विनौ ॥ १३.१९७.५ ॥
Erkennt stets mit Vertrauen die Frucht des dharma dieses Ritus: die Sādhyas, die Rudras, die Ādityas, die Viśvedevas und die Aśvins.
13.197.6
मरुतो वसवश्चैव प्रतिगृह्णन्ति तं बलिम् ।
सोमश्च वर्धते तेन समुद्रश्च महोदधिः ॥ १३.१९७.६ ॥
Die Maruts und die Vasus nehmen jenes Opfer an; durch es wächst Soma, und auch das große Meer wächst.
13.197.7
एष धर्मो मयोद्दिष्टः सरहस्यः सुखावहः ॥ १३.१९७.७ ॥
Dieser Dharma wurde von mir gelehrt, mit seinem geheimen Sinn, und er bringt Glück.
13.197.8
धर्मगुह्यानि सर्वाणि देवतानां महात्मनाम् ।
ऋषीणां चैव गुह्यानि यः पठेदाह्निकं सदा ॥ १३.१९७.८ ॥
Alle geheimen Lehren des Dharma der Götter und der großherzigen Weisen, die, wer den täglichen Abschnitt rezitiert, stets liest.
13.197.9
शृणुयाद्वाऽनसूयुर्यः श्रद्दधानः समाहितः ।
नास्य विघ्नः प्रभवति भयं चास्य न विद्यते ॥ १३.१९७.९ ॥
Wer es hört, frei von Neid, gläubig und gesammelt, für den entsteht kein Hindernis, und er kennt keine Furcht.
13.197.10
ये च धर्माः शुभाः पुण्याः सरहस्या उदाहृताः ।
तेषां धर्मफलं तस्य यः पठेत जितेन्द्रियः ॥ १३.१९७.१० ॥
Die Frucht des Dharma jener heilsamen und verdienstvollen Dharmas, mit ihren Geheimnissen dargelegt, gehört dem selbstbeherrschten Mann, der sie rezitiert.
13.197.11
नास्य पापं प्रभवति न च पापेन लिप्यते ।
पठेद्वा श्रावयेद्वाऽपि श्रुत्वा वा लभते फलम् ॥ १३.१९७.११ ॥
Sünde entsteht bei ihm nicht, und er wird nicht von Sünde befleckt. Ob er es rezitiert, rezitieren lässt oder hört, er erlangt die Frucht.
13.197.12
भुञ्जते पितरो देवा हव्यं कव्यमथाक्षयम् ।
श्रावयंश्चापि विप्रेन्द्रान्पर्वसु प्रयतो नरः ॥ १३.१९७.१२ ॥
Die Ahnen und Götter genießen das Opfer für die Götter und das Opfer für die Ahnen, das unerschöpflich ist, wenn ein andächtiger Mensch es den vornehmsten Brahmanen an den Festtagen vorliest.
13.197.13
ऋषीणां देवतानां च पितॄणां चैव नित्यदा ।
भवत्यभिमतः श्रीमान्धर्मेषु प्रयतः सदा ॥ १३.१९७.१३ ॥
Der glanzvolle Mensch, der stets achtsam den Pflichten des Dharma folgt, wird den Weisen, den Göttern und den Ahnen immer lieb.
13.197.14
कृत्वाऽपि पापकं कर्म महापातकवर्जितम् ।
रहस्यधर्मं श्रुत्वेमं सर्वपापैः प्रमुच्यते ॥ १३.१९७.१४ ॥
Auch wer eine sündhafte Tat begangen hat, aber frei von schweren Vergehen ist, wird von allen Sünden befreit, wenn er diese geheime Lehre des Dharma hört.
13.197.15
एतद्धर्मरहस्यं वै देवतानां नराधिप ।
व्यासोद्दिष्टं मया प्रोक्तं सर्वदेवनमस्कृतम् ॥ १३.१९७.१५ ॥
Dies ist das Geheimnis des Dharma der Götter, o Herr der Menschen, von Vyāsa gelehrt und von mir verkündet; es wird von allen Göttern geehrt.
13.197.16
पृथिवी रत्नसंपूर्णा ज्ञानं चेदमनुत्तमम् ।
इदमेव ततः श्राव्यमिति मन्येत धर्मवित् ॥ १३.१९७.१६ ॥
Selbst wenn die Erde voller Juwelen wäre, ist dieses Wissen unübertroffen; wer das Dharma kennt, soll dies allein als hörenswert erachten.
13.197.17
नाश्रद्दधानाय न नास्तिकाय ।
न नष्टधर्मायि न निर्घृणाय।
न हेतुदुष्टाय गुरुद्विषे वा ।
नानात्मभूताय निवेद्यमेतत् ॥ १३.१९७.१७ ॥
Dies darf weder einem Ungläubigen noch einem Atheisten, noch einem, der das Dharma verloren hat, noch einem Unbarmherzigen, noch einem durch Spitzfindigkeit Verdorbenen, noch einem Feind seines Lehrers, noch einem Zwiespältigen mitgeteilt werden.