ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 13.20
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.20.1
युधिष्ठिर महाबाहो शृणु राजन्यथातथम् ।
गरुडं पक्षिणां श्रेष्ठं वैनतेयं महाबलम् ॥ १३.२०.१ ॥
ହେ ମହାବାହୁ ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ରାଜନ୍, ଯଥାର୍ଥ ଭାବରେ ଶୁଣ। ପକ୍ଷୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମହାବଳୀ ବୈନତେୟ ଗରୁଡ଼ଙ୍କ ବିଷୟରେ।
13.20.2
तथा च गरुडो राजन्सुपर्णश्च यथाऽभवत् ।
यथा च भुजगान्हन्ति तथा मे ब्रुवतः शृणु ॥ १३.२०.२ ॥
ରାଜନ୍, ଗରୁଡ଼ ଓ ସୁପର୍ଣ୍ଣ ଯେପରି ହେଲେ ଏବଂ ସେ ଯେପରି ସର୍ପମାନଙ୍କୁ ବଧ କରନ୍ତି, ମୋ ଠାରୁ ତାହା ଶୁଣ।
13.20.3
पुराऽहं तात रामेणि जामदग्न्येन धीमता ।
कैलासशिखरे रम्ये मृगान्निघ्नन्सहस्रशः ॥ १३.२०.३ ॥
ପୂର୍ବେ, ହେ ବତ୍ସ, ବୁଦ୍ଧିମାନ ଜାମଦଗ୍ନ୍ୟ ରାମଙ୍କ ସହିତ ମୁଁ ରମଣୀୟ କୈଳାସ ଶିଖରରେ ହଜାର ହଜାର ହରିଣ ବଧ କରୁଥିଲି।
13.20.4
तमहं तात दृष्टैव शस्त्रण्युत्सृज्य सर्वशः ।
अभिवाद्य पूर्वं रामाय विनयेनोपतस्थिवान् ॥ १३.२०.४ ॥
ହେ ବତ୍ସ, ତାଙ୍କୁ ଦେଖିବା ମାତ୍ରେ ମୁଁ ସମସ୍ତ ଅସ୍ତ୍ର ତ୍ୟାଗ କରି, ପ୍ରଥମେ ରାମଙ୍କୁ ବିନୟରେ ପ୍ରଣାମ କରି ତାଙ୍କ ନିକଟରେ ଠିଆ ହେଲି।
13.20.5
तमहं कथान्ते वरदं सुपर्णस्य बलौजसी ।
अपृच्छं स च मां प्रीतः प्रत्युवाच युधिष्ठिर ॥ १३.२०.५ ॥
କଥାର ଶେଷରେ, ସୁପର୍ଣ୍ଣର ବଳ ଓ ଓଜଃଯୁକ୍ତ ସେହି ବରଦାତାଙ୍କୁ ମୁଁ ପଚାରିଲି; ସେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇ ମୋତେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, ଯୁଧିଷ୍ଠିର।
13.20.6
कद्रूश्च विनता चास्तां प्रजापतिसुते उभे ।
ते तु धर्मेणोपयेमे मारीचः कश्यपः प्रभुः ॥ १३.२०.६ ॥
କଦ୍ରୁ ଓ ବିନତା ପ୍ରଜାପତିଙ୍କର ଦୁଇ କନ୍ୟା ଥିଲେ। ମରୀଚିଙ୍କ ପୁତ୍ର ପ୍ରଭୁ କଶ୍ୟପ ଧର୍ମାନୁସାରେ ସେମାନଙ୍କୁ ଉଭୟଙ୍କୁ ବିବାହ କରିଥିଲେ।
13.20.7
प्रादात्ताभ्यां वरं प्रीतो भार्याभ्यां सुमहातपाः ॥ १३.२०.७ ॥
ମହାତପସ୍ୱୀ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ ସେହି ଦୁଇ ଭାର୍ଯ୍ୟାଙ୍କୁ ବର ଦେଲେ।
13.20.8
तत्र कद्रूर्वरं वव्रे पुत्राणां दशतः शतम् ।
तुल्यतेजःप्रभावानां सर्वेषां तुल्यजन्मनाम् ॥ १३.२०.८ ॥
ସେଠାରେ କଦ୍ରୁ ବର ମାଗିଲେ — ସମାନ ତେଜ ଓ ପ୍ରଭାବ, ସମାନ ଜନ୍ମର ହଜାରେ ପୁତ୍ର।
13.20.9
विनता तु वव्रे द्वौ पुत्रौ वीरौ भरतसत्तम ।
कद्रूपुत्रसहस्रेण तुल्यवेगपराक्रमौ ॥ १३.२०.९ ॥
କିନ୍ତୁ ହେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, ବିନତା କଦ୍ରୁଙ୍କ ହଜାରେ ପୁତ୍ରଙ୍କ ସମାନ ବେଗ ଓ ପରାକ୍ରମର ଦୁଇ ବୀର ପୁତ୍ର ମାଗିଲେ।
13.20.10
स तु ताभ्यां वरं प्रादात्तथेत्युक्त्वा महातपाः ।
जनयामास तान्पुत्रां स्ताभ्यामासीद्यथा पुरा ॥ १३.२०.१० ॥
ମହାତପସ୍ୱୀ "ତଥାସ୍ତୁ" କହି ସେମାନଙ୍କୁ ବର ଦେଲେ; ପୂର୍ବପରି ସେମାନେ ସେହି ପୁତ୍ରମାନଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ।
13.20.11
कद्रूः प्रजज्ञे ह्यण्डानां तथैव दशतःशतम् ।
अण्डे द्वे विनता चैव दर्शनीयतरे शुभे ॥ १३.२०.११ ॥
କଦ୍ରୁ ନିଶ୍ଚୟ ଅଣ୍ଡା ପ୍ରସବ କଲେ — ସେହିପରି ହଜାରେ। ବିନତା ଦୁଇ ଅଣ୍ଡା ପ୍ରସବ କଲେ; ସେଗୁଡ଼ିକ ଦେଖିବାରେ ଅଧିକ ସୁନ୍ଦର ଓ ଶୁଭ ଥିଲା।
13.20.12
तानि त्वण्डानि तु तयोः कद्रूविनतयोर्द्वयोः ।
सोपस्वेदेषु पात्रेषु निदधुः परिचारिणः ॥ १३.२०.१२ ॥
ତା'ପରେ କଦ୍ରୁ ଓ ବିନତାଙ୍କ ସେହି ଅଣ୍ଡାଗୁଡ଼ିକୁ ପରିଚାରିକାମାନେ ଉଷ୍ମ ପାତ୍ରରେ ରଖିଲେ।
13.20.13
निस्सरन्ति तदाऽण्डेभ्यः कद्रूपुत्रा भुजङ्गमाः ।
पञ्चवर्षशते काले दृष्ट्वाऽमोघबलौजसः ॥ १३.२०.१३ ॥
ସେତେବେଳେ ଅଣ୍ଡାରୁ କଦ୍ରୁଙ୍କ ପୁତ୍ର ସର୍ପମାନେ ବାହାରିଲେ; ପାଞ୍ଚଶହ ବର୍ଷ ସମୟରେ, ଅମୋଘ ବଳ ଓ ଓଜସ୍ ସହିତ।
13.20.14
विनता तेषु जातेषु पन्नगेषु महात्मसु ।
विपुत्रा पुत्रसंतापाद्दण्डमेकं बिभेद ह ॥ १३.२०.१४ ॥
ସେହି ମହାତ୍ମା ସର୍ପମାନେ ଜନ୍ମ ହେବା ପରେ, ପୁତ୍ରହୀନା ବିନତା ପୁତ୍ର-ଶୋକରେ ଗୋଟିଏ ଅଣ୍ଡା ଭାଙ୍ଗିଦେଲା।
13.20.15
किमनेन करिष्येऽहमिति वाक्यमभाषत ।
नहि पञ्चशते काले पुरा पुत्रौ ददर्श सा ॥ १३.२०.१५ ॥
'ଏଥିରେ ମୁଁ କ'ଣ କରିବି?' ଏହି କଥା ସେ କହିଲା; ପାଞ୍ଚଶହ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ପୂର୍ବେ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କୁ ଦେଖି ନ ଥିଲା।
13.20.16
सापश्यदण्डान्निष्क्रान्तं विनापत्रं मनस्विनम् ।
पूर्वकायोपसम्पन्नं वियुक्तमितरेण ह ॥ १३.२०.१६ ॥
ସେ ଅଣ୍ଡାରୁ ବାହାରିଥିବା, ପକ୍ଷବିହୀନ, ମନସ୍ବୀ ତାହାକୁ ଦେଖିଲା; ଉପର ଶରୀର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଅନ୍ୟ ଅଂଶ ଅସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ।
13.20.17
दृष्ट्वा तु तं तथारूपमसमग्रशरीरिणम् ।
पुत्रदुःखान्विताऽशोचत्स च पक्षी तथा गतः ॥ १३.२०.१७ ॥
ତାହାକୁ ଏପରି ଅସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଶରୀର ବିଶିଷ୍ଟ ଦେଖି ପୁତ୍ର-ଦୁଃଖରେ ପୀଡ଼ିତା ହୋଇ ସେ ଶୋକ କଲା; ସେହି ପକ୍ଷୀ ମଧ୍ୟ ସେହିପରି ଚାଲିଗଲା।
13.20.18
अब्रवीच्च मुदा युक्तः पर्यश्रुनयनस्तदा ।
मातरं च पलाशी ह हतोऽहमिति चासकृत् ॥ १३.२०.१८ ॥
ତାପରେ ସେ ଆନନ୍ଦରେ ଓ ଅଶ୍ରୁସିକ୍ତ ନୟନରେ ମାତା ସହ କହିଲା; 'ହେ ପଲାଶୀ! ମୁଁ ହତ ହୋଇଛି' ବାରମ୍ବାର ଏହା କହିଲା।
13.20.19
न त्वया काङ्क्षितः कालो यावानेवात्यगात्पुरा ।
आवां भवाय पुत्रौ ते श्वसनाद्बलवत्तरौ ॥ १३.२०.१९ ॥
ତୁମେ ଯେଉଁ ସମୟ ଚାହିଁଥିଲ, ତାହା ପୂର୍ବରୁ ହିଁ ଅତିକ୍ରାନ୍ତ ହୋଇଗଲା। ଆମେ ଦୁଇଜଣ ତୁମ ପୁତ୍ର, ପବନଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଅଧିକ ବଳବାନ।
13.20.20
ईर्ष्याक्रोधाभिभूतत्वाद्योहमेवं कृतस्त्वया ।
तस्मात्त्वमपि मे मातर्दासीभावं गमिष्यसि ॥ १३.२०.२० ॥
ଈର୍ଷା ଓ କ୍ରୋଧରେ ଅଭିଭୂତ ହୋଇ ତୁମେ ମୋ ସହ ଏପରି କଲ, ତେଣୁ ହେ ମାତା, ତୁମେ ମଧ୍ୟ ଦାସୀଭାବ ପାଇବ।
13.20.21
पञ्चवर्षशतानि त्वं स्पर्धसे वै यया सह ।
दासी तस्या भवित्रीति साश्रुपातमुवाच ह ॥ १३.२०.२१ ॥
ପାଞ୍ଚଶହ ବର୍ଷ ଧରି ତୁମେ ଯାହା ସହ ସ୍ପର୍ଦ୍ଧା କରିଥିଲ, ତାହାରି ଦାସୀ ହେବ — ଏହା କହି ସେ ଅଶ୍ରୁ ବହାଇ କହିଲା।
13.20.22
एष चैव महाभागे बली बलवतांवरः ।
मोक्षयिष्यति ते मातर्दासीभावान्ममानुजः ॥ १३.२०.२२ ॥
ହେ ମହାଭାଗା ମାତା, ବଳବାନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ବଳଶାଳୀ ମୋ ଏହି କନିଷ୍ଠ ଭାଇ ତୁମକୁ ଦାସୀଭାବରୁ ମୁକ୍ତ କରିବ।