മഹാഭാരതം · അധ്യായം 13.20
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.20.1
युधिष्ठिर महाबाहो शृणु राजन्यथातथम् ।
गरुडं पक्षिणां श्रेष्ठं वैनतेयं महाबलम् ॥ १३.२०.१ ॥
മഹാബാഹുവായ യുധിഷ്ഠിരാ, രാജാവേ, യഥാർത്ഥമായി കേൾക്കൂ. പക്ഷികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനും മഹാബലവാനുമായ വൈനതേയ ഗരുഡനെക്കുറിച്ച്.
13.20.2
तथा च गरुडो राजन्सुपर्णश्च यथाऽभवत् ।
यथा च भुजगान्हन्ति तथा मे ब्रुवतः शृणु ॥ १३.२०.२ ॥
രാജാവേ, ഗരുഡനും സുപർണ്ണനും എങ്ങനെ ആയി, പാമ്പുകളെ എങ്ങനെ കൊല്ലുന്നു എന്നത് ഞാൻ പറയുന്നത് കേൾക്കൂ.
13.20.3
पुराऽहं तात रामेणि जामदग्न्येन धीमता ।
कैलासशिखरे रम्ये मृगान्निघ्नन्सहस्रशः ॥ १३.२०.३ ॥
മുൻപൊരിക്കൽ, പ്രിയനേ, ബുദ്ധിമാനായ ജാമദഗ്ന്യ രാമനോടൊപ്പം മനോഹരമായ കൈലാസ ശിഖരത്തിൽ ആയിരക്കണക്കിന് മാനുകളെ കൊന്നുകൊണ്ടിരുന്നു.
13.20.4
तमहं तात दृष्टैव शस्त्रण्युत्सृज्य सर्वशः ।
अभिवाद्य पूर्वं रामाय विनयेनोपतस्थिवान् ॥ १३.२०.४ ॥
പ്രിയനേ, അദ്ദേഹത്തെ കണ്ടപ്പോൾ ഞാൻ എല്ലാ ആയുധങ്ങളും താഴെവെച്ച്, ആദ്യം രാമനെ വിനയത്തോടെ വണങ്ങി അടുത്ത് നിന്നു.
13.20.5
तमहं कथान्ते वरदं सुपर्णस्य बलौजसी ।
अपृच्छं स च मां प्रीतः प्रत्युवाच युधिष्ठिर ॥ १३.२०.५ ॥
സംഭാഷണത്തിന്റെ അവസാനം, സുപർണ്ണന്റെ ബലവും ഓജസ്സുമുള്ള വരദായകനോട് ഞാൻ ചോദിച്ചു; അദ്ദേഹം സന്തുഷ്ടനായി എനിക്ക് മറുപടി നൽകി, യുധിഷ്ഠിരാ.
13.20.6
कद्रूश्च विनता चास्तां प्रजापतिसुते उभे ।
ते तु धर्मेणोपयेमे मारीचः कश्यपः प्रभुः ॥ १३.२०.६ ॥
കദ്രുവും വിനതയും പ്രജാപതിയുടെ രണ്ട് പുത്രിമാരായിരുന്നു. ആ ഇരുവരെയും മരീചിയുടെ പുത്രനായ പ്രഭു കശ്യപൻ ധർമ്മപ്രകാരം വിവാഹം ചെയ്തു.
13.20.7
प्रादात्ताभ्यां वरं प्रीतो भार्याभ्यां सुमहातपाः ॥ १३.२०.७ ॥
മഹാതപസ്വിയായ അദ്ദേഹം സന്തുഷ്ടനായി ആ ഇരുവർക്കും വരം നൽകി.
13.20.8
तत्र कद्रूर्वरं वव्रे पुत्राणां दशतः शतम् ।
तुल्यतेजःप्रभावानां सर्वेषां तुल्यजन्मनाम् ॥ १३.२०.८ ॥
അവിടെ കദ്രു വരമായി ചോദിച്ചു: തുല്യ തേജസ്സും പ്രഭാവവുമുള്ള, എല്ലാവരും തുല്യജന്മമുള്ള ആയിരം പുത്രന്മാരെ.
13.20.9
विनता तु वव्रे द्वौ पुत्रौ वीरौ भरतसत्तम ।
कद्रूपुत्रसहस्रेण तुल्यवेगपराक्रमौ ॥ १३.२०.९ ॥
എന്നാൽ ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, വിനത കദ്രുവിന്റെ ആയിരം പുത്രന്മാർക്ക് തുല്യമായ വേഗവും പരാക്രമവുമുള്ള രണ്ട് വീര പുത്രന്മാരെ ചോദിച്ചു.
13.20.10
स तु ताभ्यां वरं प्रादात्तथेत्युक्त्वा महातपाः ।
जनयामास तान्पुत्रां स्ताभ्यामासीद्यथा पुरा ॥ १३.२०.१० ॥
മഹാതപസ്വി "അങ്ങനെയാകട്ടെ" എന്ന് പറഞ്ഞ് ഇരുവർക്കും വരം നൽകി; മുമ്പെന്നപോലെ അവർ ആ പുത്രന്മാരെ പ്രസവിച്ചു.
13.20.11
कद्रूः प्रजज्ञे ह्यण्डानां तथैव दशतःशतम् ।
अण्डे द्वे विनता चैव दर्शनीयतरे शुभे ॥ १३.२०.११ ॥
കദ്രു തീർച്ചയായും മുട്ടകൾ പ്രസവിച്ചു — അതുപോലെ ആയിരം. വിനത രണ്ട് മുട്ടകൾ പ്രസവിച്ചു; അവ കാണാൻ കൂടുതൽ മനോഹരവും ശുഭവുമായിരുന്നു.
13.20.12
तानि त्वण्डानि तु तयोः कद्रूविनतयोर्द्वयोः ।
सोपस्वेदेषु पात्रेषु निदधुः परिचारिणः ॥ १३.२०.१२ ॥
പിന്നെ കദ്രുവിന്റെയും വിനതയുടെയും ആ മുട്ടകൾ പരിചാരികമാർ ചൂടുള്ള പാത്രങ്ങളിൽ വെച്ചു.
13.20.13
निस्सरन्ति तदाऽण्डेभ्यः कद्रूपुत्रा भुजङ्गमाः ।
पञ्चवर्षशते काले दृष्ट्वाऽमोघबलौजसः ॥ १३.२०.१३ ॥
അപ്പോൾ മുട്ടകളിൽ നിന്ന് കദ്രുവിന്റെ പുത്രന്മാരായ സർപ്പങ്ങൾ പുറത്തുവന്നു; അഞ്ഞൂറു വർഷം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, അമോഘമായ ബലവും ഓജസ്സും ഉള്ളവയായി.
13.20.14
विनता तेषु जातेषु पन्नगेषु महात्मसु ।
विपुत्रा पुत्रसंतापाद्दण्डमेकं बिभेद ह ॥ १३.२०.१४ ॥
ആ മഹാത്മാക്കളായ സർപ്പങ്ങൾ ജനിച്ചപ്പോൾ, പുത്രരില്ലാത്ത വിനത പുത്രദുഃഖത്താൽ ഒരു മുട്ട പൊട്ടിച്ചു.
13.20.15
किमनेन करिष्येऽहमिति वाक्यमभाषत ।
नहि पञ्चशते काले पुरा पुत्रौ ददर्श सा ॥ १३.२०.१५ ॥
'ഇതുകൊണ്ട് ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യും?' എന്ന് അവൾ പറഞ്ഞു; അഞ്ഞൂറു വർഷം വരെ അവൾ മുമ്പ് പുത്രന്മാരെ കണ്ടിരുന്നില്ല.
13.20.16
सापश्यदण्डान्निष्क्रान्तं विनापत्रं मनस्विनम् ।
पूर्वकायोपसम्पन्नं वियुक्तमितरेण ह ॥ १३.२०.१६ ॥
അവൾ മുട്ടയിൽ നിന്ന് പുറത്തുവന്ന, ചിറകില്ലാത്ത, മനസ്വിയായ അവനെ കണ്ടു; മുകൾഭാഗം പൂർണ്ണവും മറ്റു ഭാഗം അപൂർണ്ണവുമായിരുന്നു.
13.20.17
दृष्ट्वा तु तं तथारूपमसमग्रशरीरिणम् ।
पुत्रदुःखान्विताऽशोचत्स च पक्षी तथा गतः ॥ १३.२०.१७ ॥
അപൂർണ്ണശരീരനായ അവനെ കണ്ട് പുത്രദുഃഖത്താൽ പീഡിതയായി അവൾ ദുഃഖിച്ചു; ആ പക്ഷിയും അങ്ങനെതന്നെ പോയി.
13.20.18
अब्रवीच्च मुदा युक्तः पर्यश्रुनयनस्तदा ।
मातरं च पलाशी ह हतोऽहमिति चासकृत् ॥ १३.२०.१८ ॥
അപ്പോൾ അവൻ സന്തോഷത്തോടെ, കണ്ണുനീർ നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളോടെ അമ്മയോട് സംസാരിച്ചു; 'ഓ പലാശീ! ഞാൻ ഹതനായി' എന്ന് പലതവണ പറഞ്ഞു.
13.20.19
न त्वया काङ्क्षितः कालो यावानेवात्यगात्पुरा ।
आवां भवाय पुत्रौ ते श्वसनाद्बलवत्तरौ ॥ १३.२०.१९ ॥
നീ ആഗ്രഹിച്ച കാലം നേരത്തേ കടന്നുപോയി. ഞങ്ങൾ ഇരുവരും നിന്റെ പുത്രന്മാരാണ്, കാറ്റിനേക്കാൾ ബലവാന്മാർ.
13.20.20
ईर्ष्याक्रोधाभिभूतत्वाद्योहमेवं कृतस्त्वया ।
तस्मात्त्वमपि मे मातर्दासीभावं गमिष्यसि ॥ १३.२०.२० ॥
അസൂയയും ക്രോധവും നിന്നെ കീഴടക്കിയതിനാൽ നീ എന്നെ ഇങ്ങനെ ആക്കി. അതിനാൽ അമ്മേ, നീയും ദാസീഭാവം പ്രാപിക്കും.
13.20.21
पञ्चवर्षशतानि त्वं स्पर्धसे वै यया सह ।
दासी तस्या भवित्रीति साश्रुपातमुवाच ह ॥ १३.२०.२१ ॥
അഞ്ഞൂറു വർഷം നീ ആരോടാണോ മത്സരിച്ചത്, അവൾക്ക് നീ ദാസിയാകും — എന്ന് കണ്ണീർ പൊഴിച്ചുകൊണ്ട് അവൻ പറഞ്ഞു.
13.20.22
एष चैव महाभागे बली बलवतांवरः ।
मोक्षयिष्यति ते मातर्दासीभावान्ममानुजः ॥ १३.२०.२२ ॥
മഹാഭാഗ്യവതിയായ അമ്മേ, ബലവാന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനും ബലവാനുമായ എന്റെ അനുജൻ നിന്നെ ദാസീഭാവത്തിൽ നിന്ന് മോചിപ്പിക്കും.