மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 13.20
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.20.1
युधिष्ठिर महाबाहो शृणु राजन्यथातथम् ।
गरुडं पक्षिणां श्रेष्ठं वैनतेयं महाबलम् ॥ १३.२०.१ ॥
மகாபாகு யுதிஷ்டிரா, அரசே, உண்மையாக உள்ளபடியே கேள். பறவைகளில் சிறந்தவனும் மகாபலம் கொண்டவனுமான வைனதேய கருடனைப் (பற்றி).
13.20.2
तथा च गरुडो राजन्सुपर्णश्च यथाऽभवत् ।
यथा च भुजगान्हन्ति तथा मे ब्रुवतः शृणु ॥ १३.२०.२ ॥
அரசே, கருடனும் சுபர்ணனும் எவ்வாறு ஆனார்களோ, பாம்புகளை எவ்வாறு கொல்கிறான் என்பதை நான் சொல்வதைக் கேள்.
13.20.3
पुराऽहं तात रामेणि जामदग्न्येन धीमता ।
कैलासशिखरे रम्ये मृगान्निघ्नन्सहस्रशः ॥ १३.२०.३ ॥
முன்பொரு காலத்தில், அன்பான மகனே, அறிவுள்ள ஜாமதக்னி ராமருடன் நான் அழகிய கைலாச சிகரத்தில் ஆயிரக்கணக்கான மான்களைக் கொன்றுகொண்டிருந்தேன்.
13.20.4
तमहं तात दृष्टैव शस्त्रण्युत्सृज्य सर्वशः ।
अभिवाद्य पूर्वं रामाय विनयेनोपतस्थिवान् ॥ १३.२०.४ ॥
அன்பான மகனே, அவரைக் கண்டவுடன் நான் எல்லா ஆயுதங்களையும் கீழே வைத்து, முதலில் ராமரை பணிவுடன் வணங்கி அருகில் நின்றேன்.
13.20.5
तमहं कथान्ते वरदं सुपर्णस्य बलौजसी ।
अपृच्छं स च मां प्रीतः प्रत्युवाच युधिष्ठिर ॥ १३.२०.५ ॥
உரையாடலின் முடிவில், சுபர்ணனின் பலத்தையும் ஓஜஸ்ஸையும் கொண்ட வரம் தருபவனிடம் நான் கேட்டேன்; அவர் மகிழ்ந்து எனக்குப் பதிலளித்தார், யுதிஷ்டிரா.
13.20.6
कद्रूश्च विनता चास्तां प्रजापतिसुते उभे ।
ते तु धर्मेणोपयेमे मारीचः कश्यपः प्रभुः ॥ १३.२०.६ ॥
கத்ரூவும் வினதையும் பிரஜாபதியின் இரு மகள்கள் ஆவர். அவ்விருவரையும் மரீசியின் மகனான பிரபு காசியபர் தர்மப்படி மணந்தார்.
13.20.7
प्रादात्ताभ्यां वरं प्रीतो भार्याभ्यां सुमहातपाः ॥ १३.२०.७ ॥
மிகுந்த தவமுடையவர் மகிழ்ந்து அவ்விரு மனைவியருக்கும் வரத்தை அளித்தார்.
13.20.8
तत्र कद्रूर्वरं वव्रे पुत्राणां दशतः शतम् ।
तुल्यतेजःप्रभावानां सर्वेषां तुल्यजन्मनाम् ॥ १३.२०.८ ॥
அங்கே கத்ரு வரமாகக் கேட்டாள்: சம தேஜஸும் பிரபாவமும் உடைய, அனைவரும் சம பிறப்புடைய நூறு பிள்ளைகளை.
13.20.9
विनता तु वव्रे द्वौ पुत्रौ वीरौ भरतसत्तम ।
कद्रूपुत्रसहस्रेण तुल्यवेगपराक्रमौ ॥ १३.२०.९ ॥
ஆனால் பரதர்களில் சிறந்தவனே, வினதை கத்ருவின் ஆயிரம் பிள்ளைகளுக்கு நிகரான வேகமும் வீரமும் கொண்ட இரு வீரப் பிள்ளைகளைக் கேட்டாள்.
13.20.10
स तु ताभ्यां वरं प्रादात्तथेत्युक्त्वा महातपाः ।
जनयामास तान्पुत्रां स्ताभ्यामासीद्यथा पुरा ॥ १३.२०.१० ॥
மகாதவசி "அப்படியே ஆகட்டும்" என்று கூறி அவ்விருவருக்கும் வரத்தை அளித்தார்; முன்பு போலவே அவர்கள் அந்தப் பிள்ளைகளைப் பெற்றனர்.
13.20.11
कद्रूः प्रजज्ञे ह्यण्डानां तथैव दशतःशतम् ।
अण्डे द्वे विनता चैव दर्शनीयतरे शुभे ॥ १३.२०.११ ॥
கத்ரு நிச்சயமாக முட்டைகளை ஈன்றாள் — அதுபோலவே ஆயிரம். வினதை இரண்டு முட்டைகளை ஈன்றாள்; அவை மிகவும் அழகும் நற்பேறும் உடையவை.
13.20.12
तानि त्वण्डानि तु तयोः कद्रूविनतयोर्द्वयोः ।
सोपस्वेदेषु पात्रेषु निदधुः परिचारिणः ॥ १३.२०.१२ ॥
பின்னர் கத்ருவும் வினதையும் ஆகிய அவ்விருவரின் அந்த முட்டைகளை, பணிப்பெண்கள் வெப்பமான பாத்திரங்களில் வைத்தனர்.
13.20.13
निस्सरन्ति तदाऽण्डेभ्यः कद्रूपुत्रा भुजङ्गमाः ।
पञ्चवर्षशते काले दृष्ट्वाऽमोघबलौजसः ॥ १३.२०.१३ ॥
அப்போது முட்டைகளிலிருந்து கத்ருவின் மகன்களான பாம்புகள் வெளிவந்தன; ஐநூறு ஆண்டுகள் கழிந்த காலத்தில், வீணாகாத வலிமையும் ஒளியும் கொண்டவை.
13.20.14
विनता तेषु जातेषु पन्नगेषु महात्मसु ।
विपुत्रा पुत्रसंतापाद्दण्डमेकं बिभेद ह ॥ १३.२०.१४ ॥
அந்த மகாத்மாக்களான பாம்புகள் பிறந்த பின், மகனற்ற வினதா மகன் கவலையால் ஒரே ஒரு முட்டையை உடைத்தாள்.
13.20.15
किमनेन करिष्येऽहमिति वाक्यमभाषत ।
नहि पञ्चशते काले पुरा पुत्रौ ददर्श सा ॥ १३.२०.१५ ॥
'இதனால் நான் என்ன செய்வேன்?' என்று அவள் சொன்னாள்; ஐநூறு ஆண்டுகள் வரை அவள் முன்பு மகன்களைக் காணவில்லை.
13.20.16
सापश्यदण्डान्निष्क्रान्तं विनापत्रं मनस्विनम् ।
पूर्वकायोपसम्पन्नं वियुक्तमितरेण ह ॥ १३.२०.१६ ॥
அவள் முட்டையிலிருந்து வெளிவந்த, சிறகற்ற, மனஉறுதி கொண்ட அவனைக் கண்டாள்; மேல் உடல் நிறைவாகவும், மற்றப் பகுதி குறையுடனும் இருந்தது.
13.20.17
दृष्ट्वा तु तं तथारूपमसमग्रशरीरिणम् ।
पुत्रदुःखान्विताऽशोचत्स च पक्षी तथा गतः ॥ १३.२०.१७ ॥
அந்தக் குறையுடலனான அவனைக் கண்டு மகன் துயரத்தால் வருந்தி அவள் அழுதாள்; அந்தப் பறவையும் அவ்வாறே சென்றது.
13.20.18
अब्रवीच्च मुदा युक्तः पर्यश्रुनयनस्तदा ।
मातरं च पलाशी ह हतोऽहमिति चासकृत् ॥ १३.२०.१८ ॥
அப்போது அவன் மகிழ்ச்சியுடன், கண்களில் கண்ணீருடன் தாயிடம் பேசினான்; 'ஓ பலாசி! நான் கொல்லப்பட்டேன்' என்று பலமுறை கூறினான்.
13.20.19
न त्वया काङ्क्षितः कालो यावानेवात्यगात्पुरा ।
आवां भवाय पुत्रौ ते श्वसनाद्बलवत्तरौ ॥ १३.२०.१९ ॥
நீ விரும்பிய காலம் முன்பே கடந்துவிட்டது. நாங்கள் இருவரும் உன் மகன்கள், காற்றைவிட வலிமையானவர்கள்.
13.20.20
ईर्ष्याक्रोधाभिभूतत्वाद्योहमेवं कृतस्त्वया ।
तस्मात्त्वमपि मे मातर्दासीभावं गमिष्यसि ॥ १३.२०.२० ॥
பொறாமையும் கோபமும் உன்னை வென்றதால், நீ என்னை இவ்வாறு ஆக்கினாய். ஆகையால், அம்மா, நீயும் அடிமை நிலையை அடைவாய்.
13.20.21
पञ्चवर्षशतानि त्वं स्पर्धसे वै यया सह ।
दासी तस्या भवित्रीति साश्रुपातमुवाच ह ॥ १३.२०.२१ ॥
ஐநூறு ஆண்டுகள் நீ எவளுடன் போட்டியிட்டாயோ, அவளுக்கு அடிமையாவாய் — என்று கண்ணீர் வடித்தபடி அவன் கூறினான்.
13.20.22
एष चैव महाभागे बली बलवतांवरः ।
मोक्षयिष्यति ते मातर्दासीभावान्ममानुजः ॥ १३.२०.२२ ॥
மிகப் பாக்கியவதியே, அம்மா, வலிமையானவர்களில் சிறந்தவனும் வலிமையானவனுமான என் தம்பி உன்னை அடிமை நிலையிலிருந்து விடுவிப்பான்.