Mahābhārata · Adhyāya 13.20
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.20.1
युधिष्ठिर महाबाहो शृणु राजन्यथातथम् ।
गरुडं पक्षिणां श्रेष्ठं वैनतेयं महाबलम् ॥ १३.२०.१ ॥
Ó Yudhiṣṭhira de braços poderosos, rei, ouve como de fato é: Garuḍa, o melhor das aves, o poderoso filho de Vinatā.
13.20.2
तथा च गरुडो राजन्सुपर्णश्च यथाऽभवत् ।
यथा च भुजगान्हन्ति तथा मे ब्रुवतः शृणु ॥ १३.२०.२ ॥
Rei, como Garuḍa e Suparṇa vieram a ser, e como mata as serpentes, assim ouve o que digo.
13.20.3
पुराऽहं तात रामेणि जामदग्न्येन धीमता ।
कैलासशिखरे रम्ये मृगान्निघ्नन्सहस्रशः ॥ १३.२०.३ ॥
Outrora, querido filho, com o sábio Jāmadagnya Rāma, eu estava no belo pico do Kailāsa, matando veados aos milhares.
13.20.4
तमहं तात दृष्टैव शस्त्रण्युत्सृज्य सर्वशः ।
अभिवाद्य पूर्वं रामाय विनयेनोपतस्थिवान् ॥ १३.२०.४ ॥
Querido filho, assim que o vi, depus todas as armas, primeiro saudei Rāma com respeito e me coloquei humildemente diante dele.
13.20.5
तमहं कथान्ते वरदं सुपर्णस्य बलौजसी ।
अपृच्छं स च मां प्रीतः प्रत्युवाच युधिष्ठिर ॥ १३.२०.५ ॥
No fim da conversa, interroguei-o, o concedente de bênçãos, dotado da força e do vigor de Suparṇa; satisfeito, ele me respondeu, Yudhiṣṭhira.
13.20.6
कद्रूश्च विनता चास्तां प्रजापतिसुते उभे ।
ते तु धर्मेणोपयेमे मारीचः कश्यपः प्रभुः ॥ १३.२०.६ ॥
Kadrū e Vinatā eram as duas filhas de Prajāpati; o senhor Kaśyapa, filho de Marīci, desposou ambas segundo o dharma.
13.20.7
प्रादात्ताभ्यां वरं प्रीतो भार्याभ्यां सुमहातपाः ॥ १३.२०.७ ॥
O grande asceta, satisfeito, concedeu uma dádiva às duas esposas.
13.20.8
तत्र कद्रूर्वरं वव्रे पुत्राणां दशतः शतम् ।
तुल्यतेजःप्रभावानां सर्वेषां तुल्यजन्मनाम् ॥ १३.२०.८ ॥
Ali Kadrū escolheu como dádiva mil filhos, todos de igual esplendor e poder, todos de igual nascimento.
13.20.9
विनता तु वव्रे द्वौ पुत्रौ वीरौ भरतसत्तम ।
कद्रूपुत्रसहस्रेण तुल्यवेगपराक्रमौ ॥ १३.२०.९ ॥
Mas Vinatā escolheu dois filhos heroicos, o melhor dos Bharatas, iguais em velocidade e valor a mil filhos de Kadrū.
13.20.10
स तु ताभ्यां वरं प्रादात्तथेत्युक्त्वा महातपाः ।
जनयामास तान्पुत्रां स्ताभ्यामासीद्यथा पुरा ॥ १३.२०.१० ॥
O grande asceta, dizendo «Assim seja», concedeu a dádiva às duas, e elas geraram aqueles filhos como antes.
13.20.11
कद्रूः प्रजज्ञे ह्यण्डानां तथैव दशतःशतम् ।
अण्डे द्वे विनता चैव दर्शनीयतरे शुभे ॥ १३.२०.११ ॥
Kadrū, de fato, deu à luz ovos, mil igualmente; e Vinatā deu à luz dois ovos, mais belos e auspiciosos de contemplar.
13.20.12
तानि त्वण्डानि तु तयोः कद्रूविनतयोर्द्वयोः ।
सोपस्वेदेषु पात्रेषु निदधुः परिचारिणः ॥ १३.२०.१२ ॥
Então as servas colocaram aqueles ovos das duas, Kadrū e Vinatā, em vasilhas aquecidas com vapor.
13.20.13
निस्सरन्ति तदाऽण्डेभ्यः कद्रूपुत्रा भुजङ्गमाः ।
पञ्चवर्षशते काले दृष्ट्वाऽमोघबलौजसः ॥ १३.२०.१३ ॥
Então dos ovos saíram as serpentes, filhos de Kadrū, após quinhentos anos, de força e vigor infalíveis.
13.20.14
विनता तेषु जातेषु पन्नगेषु महात्मसु ।
विपुत्रा पुत्रसंतापाद्दण्डमेकं बिभेद ह ॥ १३.२०.१४ ॥
Quando nasceram aquelas serpentes magnânimas, Vinatā, sem filhos, na dor de um filho, quebrou um único ovo.
13.20.15
किमनेन करिष्येऽहमिति वाक्यमभाषत ।
नहि पञ्चशते काले पुरा पुत्रौ ददर्श सा ॥ १३.२०.१५ ॥
"O que farei com isto?", disse ela; pois não tinha visto seus filhos antes de quinhentos anos.
13.20.16
सापश्यदण्डान्निष्क्रान्तं विनापत्रं मनस्विनम् ।
पूर्वकायोपसम्पन्नं वियुक्तमितरेण ह ॥ १३.२०.१६ ॥
Ela o viu sair do ovo, sem asas, de espírito elevado, completo na parte superior, mas separado da outra parte.
13.20.17
दृष्ट्वा तु तं तथारूपमसमग्रशरीरिणम् ।
पुत्रदुःखान्विताऽशोचत्स च पक्षी तथा गतः ॥ १३.२०.१७ ॥
Vendo-o assim, de corpo incompleto, Vinatā, aflita pela dor do filho, lamentou-se; e o pássaro também foi embora assim.
13.20.18
अब्रवीच्च मुदा युक्तः पर्यश्रुनयनस्तदा ।
मातरं च पलाशी ह हतोऽहमिति चासकृत् ॥ १३.२०.१८ ॥
Então falou à sua mãe, cheio de alegria e com os olhos cheios de lágrimas: "Ó Palāśī, fui morto!", repetindo sem cessar.
13.20.19
न त्वया काङ्क्षितः कालो यावानेवात्यगात्पुरा ।
आवां भवाय पुत्रौ ते श्वसनाद्बलवत्तरौ ॥ १३.२०.१९ ॥
O tempo que desejavas já havia passado. Nós dois somos teus filhos, mais fortes que o vento.
13.20.20
ईर्ष्याक्रोधाभिभूतत्वाद्योहमेवं कृतस्त्वया ।
तस्मात्त्वमपि मे मातर्दासीभावं गमिष्यसि ॥ १३.२०.२० ॥
Dominada pela inveja e pela ira, me fizeste isto; por isso, mãe, também tu irás para a condição de serva.
13.20.21
पञ्चवर्षशतानि त्वं स्पर्धसे वै यया सह ।
दासी तस्या भवित्रीति साश्रुपातमुवाच ह ॥ १३.२०.२१ ॥
«Durante quinhentos anos rivalizaste com ela; serás a serva dessa mesma mulher» — assim falou, derramando lágrimas.
13.20.22
एष चैव महाभागे बली बलवतांवरः ।
मोक्षयिष्यति ते मातर्दासीभावान्ममानुजः ॥ १३.२०.२२ ॥
E este forte, o melhor dos fortes, meu irmão mais novo, ó mãe de grande fortuna, te libertará da condição de serva.