Mahābhārata · Adhyāya 13.200
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.200.1
दानेन वर्ततेत्याह तपसा चैव भारत ।
तदेतन्मे मनोदुःशं व्यपोह त्वं पितामह।
किंस्वित्पृथिव्यां ह्येतन्मे भवाञ्शंसितुमर्हति ॥ १३.२००.१ ॥
Yudhiṣṭhira dijo: Oh descendiente de Bharata, se dice que se cumple mediante la donación y también mediante la austeridad. Oh abuelo, disipa esta duda de mi mente. ¿Qué es esto en la tierra? Solo tú eres digno de declararlo.
13.200.2
शृणु यैर्धर्मनिरतैस्तपसा भावितात्मभिः ।
लोका ह्यसंशयं प्राप्ता दानपुण्यरतैर्नृपैः ॥ १३.२००.२ ॥
Bhīṣma dijo: Escucha. Los reyes que se dedicaron al dharma, que purificaron su ser mediante la austeridad y que se deleitaron en la donación y el mérito, sin duda alcanzaron los mundos supremos.
13.200.3
सत्कृतश्च तथाऽऽत्रेयः शिष्येभ्यो ब्रह्म निर्गुणम् ।
उपदिश्य तदा राजन्गतो लोकाननुत्तमान् ॥ १३.२००.३ ॥
Bhīṣma dijo: Y Ātreya, honrado, habiendo enseñado el Brahman sin atributos a sus discípulos, entonces, oh rey, fue a los mundos supremos.
13.200.4
शिबिरोशीनरः प्राणान्प्रियस्य तनयस्य च ।
ब्राह्मणार्थमुपाकृत्य नाकपृष्ठमितो गतः ॥ १३.२००.४ ॥
Bhīṣma dijo: Śibi, hijo de Uśīnara, habiendo ofrecido su propia vida y la de su amado hijo por el bien de un brahmín, partió de aquí hacia el dorso del cielo.
13.200.5
प्रतर्दनः काशिपतिः प्रदाय तनयं स्वकम् ।
ब्राह्मणायातुलां कीर्तिमिह चामुत्र चाश्नुते ॥ १३.२००.५ ॥
Bhīṣma dijo: Pratardana, señor de Kāśi, habiendo dado a su propio hijo a un brahmín, obtiene una fama incomparable aquí y allá.
13.200.6
रन्तिदेवश्च सांकृत्यो वसिष्ठाय महात्मने ।
अर्घ्यं प्रदाय विधिवल्लेभे लोकाननुत्तमान् ॥ १३.२००.६ ॥
Bhīṣma dijo: Rantideva, hijo de Saṅkṛti, habiendo ofrecido debidamente el arghya al magnánimo Vasiṣṭha, obtuvo los mundos supremos.
13.200.7
दिव्यं शतशलाकं च यज्ञार्थं काञ्चनं शुभम् ।
छत्रं देवावृधो दत्त्वा ब्राह्मणायास्थितो दिवम् ॥ १३.२००.७ ॥
Tras entregar a un brahmán un parasol dorado, divino, auspicioso, de cien varillas y destinado al sacrificio, Devāvṛdha ascendió al cielo.
13.200.8
भगवानम्बरीषश्च ब्राह्मणायामितौजसे ।
प्रदाय सकलं राष्ट्रं सुरोलकमवाप्तवान् ॥ १३.२००.८ ॥
El venerable Ambarīṣa, tras entregar todo el reino a un brahmán de poder sin límites, alcanzó el mundo de los dioses.
13.200.9
सावित्रः कुण्डलं दिव्यं यानं च जनमेजयः ।
ब्राह्मणाय च गा दत्त्वा गतो लोकाननुत्तमान् ॥ १३.२००.९ ॥
Sāvitra dio un pendiente divino, y Janamejaya un carro divino y vacas a los brahmanes, y fue a los mundos incomparables.
13.200.10
वृषादर्भिश्च राजर्षी रत्नानि विविधानि च ।
रम्यांश्चावसथान्दत्त्वा द्विजेभ्यो दिवमागतः ॥ १३.२००.१० ॥
El rey sabio Vṛṣādarbhi, tras dar diversas joyas y hermosas moradas a los dvija, llegó al cielo.
13.200.11
निमी राष्ट्रं च वैदर्भिः कन्यां दत्त्वा महात्मने ।
अगस्त्याय गतः स्वर्गं सपुत्रपशुबान्धवः ॥ १३.२००.११ ॥
Nimi entregó el reino y el rey de Vidarbha una hija al magnánimo Agastya, y ambos fueron al cielo con sus hijos, ganado y parientes.
13.200.12
जामदग्न्यश्च विप्राय भूमिं दत्त्वा महायशाः ।
रामोऽक्षयांस्तथा लोकाञ्जगाम मनसोऽधिकान् ॥ १३.२००.१२ ॥
Jāmadagnya Rāma, de gran fama, tras dar tierra a un brahmán, fue a mundos imperecederos más allá de la mente.
13.200.13
अवर्षति च पर्जन्ये सर्वभूतानि देवराट् ।
वसिष्ठो जीवयामास येन यातोऽक्षयां गतिम् ॥ १३.२००.१३ ॥
Cuando la nube no llovió y todos los seres sufrían, Vasiṣṭha los revivió; por ello alcanzó la meta imperecedera.
13.200.14
रामो दाशरथिश्चैव हुत्वा यज्ञेषु वै वसु ।
सगतो ह्यक्षयाँल्लोकान्यस्य लोके महद्यशः ॥ १३.२००.१४ ॥
Rāma, hijo de Daśaratha, ofreció riquezas en los sacrificios y por ello alcanzó los mundos imperecederos; su gran fama perdura en el mundo.
13.200.15
कक्षसेनश्च राजर्षिर्वसिष्ठाय महात्मने ।
न्यासं यथावत्संन्यस्य जगामि सुमहायशः ॥ १३.२००.१५ ॥
El rey sabio Kakṣasena, tras entregar debidamente su depósito al magnánimo Vasiṣṭha, partió; era de gran renombre.
13.200.16
करंधमस्य पौत्रस्तु मरुत्तोऽविक्षितः सुतः ।
कन्यामाङ्गिरसे दत्त्वा दिवामाशु जगाम सः ॥ १३.२००.१६ ॥
Marutta, nieto de Karaṃdhama e hijo de Avikṣit, después de dar su hija a Āṅgirasa, marchó rápidamente al cielo.
13.200.17
ब्रह्मदत्तश्च पाञ्चाल्यो राजा धर्मभृतांवरः ।
निधिं शङ्खमनुज्ञाप्य जगाम परमां गतिम् ॥ १३.२००.१७ ॥
El rey Brahmadatta de los Pañcāla, el mejor de los que sostienen el dharma, tras despedirse del tesoro Nidhi y de la concha Śaṅkha, alcanzó la meta suprema.
13.200.18
राजा मित्रसहश्चैव वसिष्ठाय महात्मने ।
मदयन्तीं प्रियां भार्यां दत्त्वा च त्रिदिवं गतः ॥ १३.२००.१८ ॥
El rey Mitrasaha, tras entregar a su amada esposa Madayantī al magnánimo Vasiṣṭha, marchó a los tres cielos.
13.200.19
मनोः पुत्रश्च सुद्युम्नो लिखिताय महात्मने ।
दण्डमुद्धृत्य धर्मेण गतो लोकाननुत्तमान् ॥ १३.२००.१९ ॥
Sudyumna, hijo de Manu, habiendo levantado el castigo para el magnánimo Likhita, fue por el dharma a los mundos supremos.
13.200.20
सहस्रचित्यो राजर्षिः प्राणानिष्टान्महायशाः ।
ब्राह्मणार्थे परित्यज्य गतो लोकाननुत्तमान् ॥ १३.२००.२० ॥
El rey sabio Sahasracitya, de gran fama, entregó sus queridos alientos vitales por un brahmán y fue a los mundos supremos.
13.200.21
सर्वकामैश्च सम्पूर्णं दत्त्वा वेश्म हिरण्मयम् ।
मौद्गल्याय गतः स्वर्गं शतद्युम्नो महीपतिः ॥ १३.२००.२१ ॥
El rey Śatadyumna, habiendo dado a Maudgalya una casa dorada colmada de todos los deseos, subió al cielo.
13.200.22
भक्ष्यभोज्यस्य च कृतान्राशयः पर्वतोपमान् ।
शाण्डिल्याय पुरा दत्त्वा सुमन्युर्दिवमास्थितः ॥ १३.२००.२२ ॥
Sumanyu, que en tiempos antiguos dio a Śāṇḍilya montones de alimentos semejantes a montañas, ascendió al cielo.
13.200.23
नाम्ना च द्युतिमान्नाम साल्वराजो महाद्युतिः ।
दत्त्वा राज्यमृचीकाय गतो लोकाननुत्तमान् ॥ १३.२००.२३ ॥
El rey de los Sālva llamado Dyutimat, de gran esplendor, habiendo entregado su reino a Ṛcīka, fue a los mundos supremos.
13.200.24
मदिराश्वश्च राजर्षिर्दत्त्वा कन्यां सुमध्यमाम् ।
हिरण्यहस्ताय गतो लोकान्देवैरधिष्ठितान् ॥ १३.२००.२४ ॥
El rey sabio Madirāśva, habiendo dado una doncella de cintura esbelta a Hiraṇyahasta, fue a los mundos regidos por los dioses.
13.200.25
लोमपादश्च राजर्षिः शान्तां दत्त्वा सुतां प्रभुः ।
ऋश्यशृङ्गाय विपुलैः सर्वैः कामैरयुज्यत ॥ १३.२००.२५ ॥
El rey sabio Lomapāda, señor poderoso, dio a su hija Śāntā y procuró a Ṛśyaśṛṅga todos los placeres en abundancia.
13.200.26
कौत्साय दत्त्वा कन्यां तु हंसीं नाम यशस्विनीम् ।
गतोऽक्षयानतो लोकान्राजर्षिश्च भगीरथः ॥ १३.२००.२६ ॥
El rey sabio Bhagīratha, tras dar a Kautsa la renombrada doncella llamada Haṃsī, marchó a los mundos imperecederos.
13.200.27
दत्त्वा शतसहस्रं तु गवां राजा भगीरथः ।
स वत्सानां कोहलाय गतो लोकाननुत्तमान् ॥ १३.२००.२७ ॥
El rey Bhagīratha, tras dar cien mil vacas a Kohala junto con sus becerros, marchó a los mundos supremos.
13.200.28
एते चान्ये च बहवो दानेन तपसा च ह ।
युधिष्ठिर गताः स्वर्गं निवर्तन्ते पुनःपुनः ॥ १३.२००.२८ ॥
Oh Yudhiṣṭhira, estos y muchos otros fueron al cielo por la generosidad y la austeridad, pero regresan una y otra vez.
13.200.29
तेषां प्रतिष्ठिता कीर्तिर्यावत्स्थास्यति मेदिनी ।
गृहस्थैर्दानतपसा यैर्लोका वै विनिर्जिताः ॥ १३.२००.२९ ॥
La fama de aquellos cabezas de familia que conquistaron los mundos mediante la generosidad y la austeridad permanecerá establecida mientras dure la tierra.
13.200.30
शिष्टानां चरितं ह्येतत्कीर्तितं मे युधिष्ठिर ।
दानयज्ञप्रजासर्गैरेते हि दिवमास्थिताः ॥ १३.२००.३० ॥
Oh Yudhiṣṭhira, esta es la conducta de los virtuosos que te he relatado; por la generosidad, el sacrificio y la procreación, estos han alcanzado el cielo.
13.200.31
दत्त्वा तु सततं तेऽस्तु कौरवाणां धुरन्धर ।
दानयज्ञक्रियायुक्ता बुद्धिर्धर्मोपचायिनी ॥ १३.२००.३१ ॥
Oh, sostén de los Kurus, que tu intelecto esté siempre dedicado a los ritos de la dádiva y del sacrificio, y que acreciente el dharma.
13.200.32
यत्र ते नृपशार्दूल सन्देहो वै भविष्यति ।
श्वः प्रभाते हि वक्ष्यामि सन्ध्या हि समुपस्थिता ॥ १३.२००.३२ ॥
Oh, tigre entre los reyes, sobre cualquier asunto en que surja tu duda, hablaré mañana al amanecer, pues ya ha llegado el atardecer.