Mahābhārata · Adhyāya 13.200
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.200.1
दानेन वर्ततेत्याह तपसा चैव भारत ।
तदेतन्मे मनोदुःशं व्यपोह त्वं पितामह।
किंस्वित्पृथिव्यां ह्येतन्मे भवाञ्शंसितुमर्हति ॥ १३.२००.१ ॥
Yudhiṣṭhira sprach: O Nachkomme Bharatas, man sagt, es geschehe durch Gaben und auch durch Askese. O Großvater, zerstreue diesen Zweifel in meinem Geist. Was ist das auf Erden? Du allein bist würdig, es mir zu erklären.
13.200.2
शृणु यैर्धर्मनिरतैस्तपसा भावितात्मभिः ।
लोका ह्यसंशयं प्राप्ता दानपुण्यरतैर्नृपैः ॥ १३.२००.२ ॥
Bhīṣma sprach: Höre. Die Könige, die dem Dharma ergeben waren, die ihr Selbst durch Askese reinigten und die an Gaben und Verdienst Freude hatten, haben zweifellos die höchsten Welten erlangt.
13.200.3
सत्कृतश्च तथाऽऽत्रेयः शिष्येभ्यो ब्रह्म निर्गुणम् ।
उपदिश्य तदा राजन्गतो लोकाननुत्तमान् ॥ १३.२००.३ ॥
Bhīṣma sprach: Und Ātreya, geehrt, nachdem er seinen Schülern das eigenschaftslose Brahman gelehrt hatte, ging dann, o König, zu den höchsten Welten.
13.200.4
शिबिरोशीनरः प्राणान्प्रियस्य तनयस्य च ।
ब्राह्मणार्थमुपाकृत्य नाकपृष्ठमितो गतः ॥ १३.२००.४ ॥
Bhīṣma sprach: Śibi, Sohn des Uśīnara, der sein eigenes Leben und das seines geliebten Sohnes für einen Brahmanen dargebracht hatte, ging von hier zum Rücken des Himmels.
13.200.5
प्रतर्दनः काशिपतिः प्रदाय तनयं स्वकम् ।
ब्राह्मणायातुलां कीर्तिमिह चामुत्र चाश्नुते ॥ १३.२००.५ ॥
Bhīṣma sprach: Pratardana, Herr von Kāśi, der seinen eigenen Sohn einem Brahmanen gegeben hat, erlangt unvergleichlichen Ruhm hier und dort.
13.200.6
रन्तिदेवश्च सांकृत्यो वसिष्ठाय महात्मने ।
अर्घ्यं प्रदाय विधिवल्लेभे लोकाननुत्तमान् ॥ १३.२००.६ ॥
Bhīṣma sprach: Rantideva, Sohn des Saṅkṛti, der dem großherzigen Vasiṣṭha ordnungsgemäß die Arghya-Gabe dargebracht hatte, erlangte die höchsten Welten.
13.200.7
दिव्यं शतशलाकं च यज्ञार्थं काञ्चनं शुभम् ।
छत्रं देवावृधो दत्त्वा ब्राह्मणायास्थितो दिवम् ॥ १३.२००.७ ॥
Nachdem Devāvṛdha einem Brahmanen einen göttlichen goldenen Sonnenschirm mit hundert Speichen, verheißungsvoll und für das Opfer bestimmt, geschenkt hatte, ging er zum Himmel.
13.200.8
भगवानम्बरीषश्च ब्राह्मणायामितौजसे ।
प्रदाय सकलं राष्ट्रं सुरोलकमवाप्तवान् ॥ १३.२००.८ ॥
Der ehrwürdige Ambarīṣa gab dem Brahmanen von unermesslicher Kraft das ganze Reich und erlangte die Welt der Götter.
13.200.9
सावित्रः कुण्डलं दिव्यं यानं च जनमेजयः ।
ब्राह्मणाय च गा दत्त्वा गतो लोकाननुत्तमान् ॥ १३.२००.९ ॥
Sāvitra gab ein göttliches Ohrgehänge, Janamejaya einen göttlichen Wagen und Kühe den Brahmanen, und sie gingen zu den unübertroffenen Welten.
13.200.10
वृषादर्भिश्च राजर्षी रत्नानि विविधानि च ।
रम्यांश्चावसथान्दत्त्वा द्विजेभ्यो दिवमागतः ॥ १३.२००.१० ॥
Der königliche Weise Vṛṣādarbhi gab den Zweimalgeborenen verschiedene Juwelen und schöne Wohnstätten und kam zum Himmel.
13.200.11
निमी राष्ट्रं च वैदर्भिः कन्यां दत्त्वा महात्मने ।
अगस्त्याय गतः स्वर्गं सपुत्रपशुबान्धवः ॥ १३.२००.११ ॥
Nimi gab dem großherzigen Agastya das Reich, der Vidarbha-König eine Tochter, und sie gingen mit Söhnen, Vieh und Verwandten in den Himmel.
13.200.12
जामदग्न्यश्च विप्राय भूमिं दत्त्वा महायशाः ।
रामोऽक्षयांस्तथा लोकाञ्जगाम मनसोऽधिकान् ॥ १३.२००.१२ ॥
Jāmadagnya Rāma, von großem Ruhm, gab einem Brahmanen Land und ging zu unvergänglichen Welten, die über den Geist hinausreichen.
13.200.13
अवर्षति च पर्जन्ये सर्वभूतानि देवराट् ।
वसिष्ठो जीवयामास येन यातोऽक्षयां गतिम् ॥ १३.२००.१३ ॥
Als die Regenwolke nicht regnete und alle Wesen litten, belebte Vasiṣṭha sie; dadurch gelangte er zum unvergänglichen Ziel.
13.200.14
रामो दाशरथिश्चैव हुत्वा यज्ञेषु वै वसु ।
सगतो ह्यक्षयाँल्लोकान्यस्य लोके महद्यशः ॥ १३.२००.१४ ॥
Rāma, der Sohn Daśarathas, brachte in den Opfern Reichtum dar und gelangte dadurch zu den unvergänglichen Welten; sein großer Ruhm ist in der Welt.
13.200.15
कक्षसेनश्च राजर्षिर्वसिष्ठाय महात्मने ।
न्यासं यथावत्संन्यस्य जगामि सुमहायशः ॥ १३.२००.१५ ॥
Der königliche Weise Kakṣasena übergab dem großherzigen Vasiṣṭha sein Pfand ordnungsgemäß und ging hinaus; er war von sehr großem Ruhm.
13.200.16
करंधमस्य पौत्रस्तु मरुत्तोऽविक्षितः सुतः ।
कन्यामाङ्गिरसे दत्त्वा दिवामाशु जगाम सः ॥ १३.२००.१६ ॥
Marutta, Enkel Karaṃdhamas und Sohn Avikṣits, gab seine Tochter dem Āṅgirasa und ging schnell in den Himmel.
13.200.17
ब्रह्मदत्तश्च पाञ्चाल्यो राजा धर्मभृतांवरः ।
निधिं शङ्खमनुज्ञाप्य जगाम परमां गतिम् ॥ १३.२००.१७ ॥
König Brahmadatta der Pāñcāla, der Beste unter den Hütern des Dharma, verabschiedete sich von dem Schatz Nidhi und der Muschel Śaṅkha und ging zum höchsten Ziel.
13.200.18
राजा मित्रसहश्चैव वसिष्ठाय महात्मने ।
मदयन्तीं प्रियां भार्यां दत्त्वा च त्रिदिवं गतः ॥ १३.२००.१८ ॥
König Mitrasaha gab seine geliebte Gattin Madayantī dem großherzigen Vasiṣṭha und ging in den dreifachen Himmel.
13.200.19
मनोः पुत्रश्च सुद्युम्नो लिखिताय महात्मने ।
दण्डमुद्धृत्य धर्मेण गतो लोकाननुत्तमान् ॥ १३.२००.१९ ॥
Sudyumna, Sohn Manus, der für den großherzigen Likhita die Rute der Strafe auf sich nahm, ging durch das Dharma zu den unübertroffenen Welten.
13.200.20
सहस्रचित्यो राजर्षिः प्राणानिष्टान्महायशाः ।
ब्राह्मणार्थे परित्यज्य गतो लोकाननुत्तमान् ॥ १३.२००.२० ॥
Der königliche Weise Sahasracitya, von großem Ruhm, gab seine teuren Lebensodem für einen Brahmanen hin und ging zu den unübertroffenen Welten.
13.200.21
सर्वकामैश्च सम्पूर्णं दत्त्वा वेश्म हिरण्मयम् ।
मौद्गल्याय गतः स्वर्गं शतद्युम्नो महीपतिः ॥ १३.२००.२१ ॥
König Śatadyumna gab Maudgalya ein goldenes Haus, das alle Wünsche erfüllte, und ging zum Himmel.
13.200.22
भक्ष्यभोज्यस्य च कृतान्राशयः पर्वतोपमान् ।
शाण्डिल्याय पुरा दत्त्वा सुमन्युर्दिवमास्थितः ॥ १३.२००.२२ ॥
Sumanyu, der einst dem Śāṇḍilya Haufen von Speisen wie Berge gab, stieg zum Himmel empor.
13.200.23
नाम्ना च द्युतिमान्नाम साल्वराजो महाद्युतिः ।
दत्त्वा राज्यमृचीकाय गतो लोकाननुत्तमान् ॥ १३.२००.२३ ॥
Der Sālva-König namens Dyutimat von großem Glanz gab Ṛcīka sein Reich und ging zu den unübertroffenen Welten.
13.200.24
मदिराश्वश्च राजर्षिर्दत्त्वा कन्यां सुमध्यमाम् ।
हिरण्यहस्ताय गतो लोकान्देवैरधिष्ठितान् ॥ १३.२००.२४ ॥
Der königliche Weise Madirāśva gab Hiraṇyahasta eine schlanktaillige Jungfrau und ging zu den von den Göttern beherrschten Welten.
13.200.25
लोमपादश्च राजर्षिः शान्तां दत्त्वा सुतां प्रभुः ।
ऋश्यशृङ्गाय विपुलैः सर्वैः कामैरयुज्यत ॥ १३.२००.२५ ॥
Der königliche Weise Lomapāda, ein mächtiger Herr, gab seine Tochter Śāntā und versah Ṛśyaśṛṅga mit allen Freuden im Überfluss.
13.200.26
कौत्साय दत्त्वा कन्यां तु हंसीं नाम यशस्विनीम् ।
गतोऽक्षयानतो लोकान्राजर्षिश्च भगीरथः ॥ १३.२००.२६ ॥
Der königliche Weise Bhagīratha gab Kautsa die ruhmreiche Jungfrau namens Haṃsī und ging in die unvergänglichen Welten.
13.200.27
दत्त्वा शतसहस्रं तु गवां राजा भगीरथः ।
स वत्सानां कोहलाय गतो लोकाननुत्तमान् ॥ १३.२००.२७ ॥
König Bhagīratha gab hunderttausend Kühe mit ihren Kälbern an Kohala und ging in die höchsten Welten.
13.200.28
एते चान्ये च बहवो दानेन तपसा च ह ।
युधिष्ठिर गताः स्वर्गं निवर्तन्ते पुनःपुनः ॥ १३.२००.२८ ॥
O Yudhiṣṭhira, diese und viele andere gingen durch Gaben und Askese in den Himmel, doch sie kehren immer wieder zurück.
13.200.29
तेषां प्रतिष्ठिता कीर्तिर्यावत्स्थास्यति मेदिनी ।
गृहस्थैर्दानतपसा यैर्लोका वै विनिर्जिताः ॥ १३.२००.२९ ॥
Der Ruhm jener Hausvorstände, die durch Gaben und Askese die Welten eroberten, wird so lange bestehen, wie die Erde besteht.
13.200.30
शिष्टानां चरितं ह्येतत्कीर्तितं मे युधिष्ठिर ।
दानयज्ञप्रजासर्गैरेते हि दिवमास्थिताः ॥ १३.२००.३० ॥
O Yudhiṣṭhira, dies ist das Verhalten der Edlen, das ich dir erzählt habe; durch Gaben, Opfer und Nachkommenschaft haben diese den Himmel erreicht.
13.200.31
दत्त्वा तु सततं तेऽस्तु कौरवाणां धुरन्धर ।
दानयज्ञक्रियायुक्ता बुद्धिर्धर्मोपचायिनी ॥ १३.२००.३१ ॥
Oh Stütze der Kurus, möge dein Geist stets in den Riten des Gebens und des Opfers verweilen und den Dharma mehren.
13.200.32
यत्र ते नृपशार्दूल सन्देहो वै भविष्यति ।
श्वः प्रभाते हि वक्ष्यामि सन्ध्या हि समुपस्थिता ॥ १३.२००.३२ ॥
Oh Tiger unter den Königen, in welcher Sache dir Zweifel kommen werden, darüber will ich morgen früh sprechen, denn nun ist der Abend gekommen.