મહાભારત · અધ્યાય 13.202
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.202.1
अनुशास्य शुभैर्वाक्यैर्भीष्ममाह महामतिः ।
प्रीत्या पुनः स शुश्रूषुर्वचनं यद्युधिष्ठिरः ॥ १३.२०२.१ ॥
શુભ વાક્યોથી ઉપદેશ આપીને મહામતિ ભીષ્મ બોલ્યા. ફરી પ્રેમથી સાંભળવા ઇચ્છતા યુધિષ્ઠિરનું વચન (તેમણે સાંભળ્યું).
13.202.2
पितामहो मे विप्रर्षे भीष्मं कालवशं गतम् ।
किमपृच्छत्तदा राजा सर्वसामाजिकं हितम् ॥ १३.२०२.२ ॥
હે વિપ્રર્ષિ, કાળવશ થઈ રહેલા મારા પિતામહ ભીષ્મને ત્યારે રાજાએ સભાના સર્વના હિત વિશે શું પૂછ્યું?
13.202.3
उभयोर्लोकयोर्युक्तं पुरुषार्थमनुत्तमम् ।
तन्मे वद महाप्राज्ञ श्रोतुं कौतूहलं हि मे ॥ १३.२०२.३ ॥
બંને લોકોને યોગ્ય એવો અનુત્તમ પુરુષાર્થ મને કહો, હે મહાપ્રાજ્ઞ. સાંભળવાની મને ઉત્સુકતા છે.
13.202.4
भूय एव महाराज शृणु धर्मसमुच्चयम् ।
यदपृच्छत्तदा राजा कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ॥ १३.२०२.४ ॥
હે મહારાજ, ફરી ધર્મનો સમુચ્ચય સાંભળો, જે કુંતીપુત્ર રાજા યુધિષ્ઠિરે ત્યારે પૂછ્યો હતો.
13.202.5
शरतल्पगतं भीष्मं सर्वपार्थिवसन्निधौ ।
अजातशत्रुः प्रीतात्मा पुनरेवाभ्यभाषत ॥ १३.२०२.५ ॥
બાણશય્યા પર પડેલા ભીષ્મને, સર્વ રાજાઓની હાજરીમાં, અજાતશત્રુ (યુધિષ્ઠિર) પ્રસન્ન મનથી ફરી બોલ્યા.
13.202.6
पितामह महाप्राज्ञ सर्वशास्त्रविशारदः ।
श्रूयतां मे हि वचनमर्थित्वात्प्रब्रवीम्यहम् ॥ १३.२०२.६ ॥
હે પિતામહ, મહાપ્રાજ્ઞ, સર્વશાસ્ત્રવિશારદ, મારું વચન સાંભળો; પૂછતો હોવાથી હું બોલું છું.
13.202.7
परावरज्ञो भूतानां दयावान्सर्वजन्तुषु ।
आगमैर्बहुभिः प्रीतो भवान्नः परमं कुले ॥ १३.२०२.७ ॥
તમે જીવોના ભૂત અને ભાવિને જાણનારા, સર્વ જીવો પર દયાળુ, અનેક આગમોથી પ્રસન્ન; અમારા કુળમાં તમે પરમ (પૂજ્ય) છો.
13.202.8
त्वादृशो दुर्लभो लोके साम्प्रतं ज्ञानसंयुतः ।
भवता गुरुणा चैव धन्याश्चैव वयं प्रभो ॥ १३.२०२.८ ॥
આ સમયે જગતમાં તમારા જેવો જ્ઞાનસંપન્ન દુર્લભ છે; હે પ્રભુ, તમારા જેવા ગુરુ મળવાથી અમે પણ ધન્ય છીએ.
13.202.9
अयं स कालः सम्प्राप्तो दुर्लभैर्ज्ञातिबान्धवैः ।
शास्ता तु नास्ति नः कश्चित्त्वदृते पुरुषर्षभ ॥ १३.२०२.९ ॥
તે સમય આવી પહોંચ્યો છે; દુર્લભ જ્ઞાતિબાંધવો વચ્ચે, હે પુરુષશ્રેષ્ઠ, તમારા સિવાય અમારો કોઈ શાસ્તા નથી.
13.202.10
तस्माद्धर्मार्थसहितमायत्यां च हितोदयम् ।
आश्चर्यं परमं वाक्यं श्रोतुमिच्छामि भारत ॥ १३.२०२.१० ॥
તેથી, હે ભારત, ધર્મ-અર્થ સહિત, ભવિષ્યમાં હિત ઉત્પન્ન કરનારું, આશ્ચર્યકારક પરમ વચન સાંભળવા હું ઇચ્છું છું.
13.202.11
अयं नारायणः श्रीमन्सर्वपार्थिवसन्निधौ ।
भवन्तं बहुमानाच्च प्रणयाच्चैव सेवते ॥ १३.२०२.११ ॥
આ શ્રીમાન નારાયણ સર્વ રાજાઓની હાજરીમાં ઘણા આદર અને સ્નેહથી તમારી સેવા કરે છે.
13.202.12
अस्यैव तु समक्षं नः पार्तिवानां तथैव च ।
इतिवृत्तं पुराणं च श्रोतॄणां परमं हितम् ॥ १३.२०२.१२ ॥
તેમની હાજરીમાં, અમારા અને રાજાઓની સામે, ઇતિહાસ અને પુરાણ સાંભળનારાઓ માટે પરમ હિતકારી છે.
13.202.13
यदि तेऽहमनुग्राह्यो भ्रातृभिः सहितोऽनघ ।
मत्प्रियार्थं हि कौरव्य स्नेहाद्भाषितुमर्हसि ॥ १३.२०२.१३ ॥
હે નિષ્પાપ, જો તું મારી કૃપાને યોગ્ય છે, તો ભાઈઓ સાથે, હે કૌરવ્ય, મારા આનંદ માટે સ્નેહથી તારે બોલવું જોઈએ.
13.202.14
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा स्नेहादागतविक्लवः ।
प्रविबन्निव तं दृष्ट्वा भीष्मो वचनमब्रवीत् ॥ १३.२०२.१४ ॥
તેનું તે વચન સાંભળીને, સ્નેહથી વિહ્વળ થઈને, તેને જોઈને જાણે બંધાયેલા હોય તેમ ભીષ્મે આ વચન કહ્યું.
13.202.15
शृणु राजन्पुरावृत्तिमितिहासं पुरातनम् ।
एतावदुक्त्वा गाङ्गेयः प्रणम्य शिरसा हरिम्।
धर्मराजं समीक्ष्येदं पुनर्वक्तुं समारभत् ॥ १३.२०२.१५ ॥
હે રાજન, પ્રાચીન વૃત્તાંત, પુરાતન ઇતિહાસ સાંભળ — એમ કહીને ગાંગેયે મસ્તકથી હરિને પ્રણામ કર્યા, અને ધર્મરાજને જોઈને ફરીથી આ કહેવાનું શરૂ કર્યું.