ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 13.202
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.202.1
अनुशास्य शुभैर्वाक्यैर्भीष्ममाह महामतिः ।
प्रीत्या पुनः स शुश्रूषुर्वचनं यद्युधिष्ठिरः ॥ १३.२०२.१ ॥
ଶୁଭ ବାକ୍ୟରେ ଉପଦେଶ ଦେଇ ମହାମତି ଭୀଷ୍ମ କହିଲେ। ପୁଣି ପ୍ରୀତିରେ ଶୁଣିବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ବଚନ (ସେ ଶୁଣିଲେ)।
13.202.2
पितामहो मे विप्रर्षे भीष्मं कालवशं गतम् ।
किमपृच्छत्तदा राजा सर्वसामाजिकं हितम् ॥ १३.२०२.२ ॥
ହେ ବିପ୍ରର୍ଷି, କାଳବଶ ହୋଇଯାଉଥିବା ମୋ ପିତାମହ ଭୀଷ୍ମଙ୍କୁ ସେତେବେଳେ ରାଜା ସଭାସ୍ଥ ସମସ୍ତଙ୍କ ହିତ ବିଷୟରେ କ'ଣ ପଚାରିଲେ?
13.202.3
उभयोर्लोकयोर्युक्तं पुरुषार्थमनुत्तमम् ।
तन्मे वद महाप्राज्ञ श्रोतुं कौतूहलं हि मे ॥ १३.२०२.३ ॥
ଉଭୟ ଲୋକ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ ଅନୁତ୍ତମ ପୁରୁଷାର୍ଥ ମୋତେ କୁହନ୍ତୁ, ହେ ମହାପ୍ରାଜ୍ଞ। ଶୁଣିବାକୁ ମୋର କୌତୂହଳ ଅଛି।
13.202.4
भूय एव महाराज शृणु धर्मसमुच्चयम् ।
यदपृच्छत्तदा राजा कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ॥ १३.२०२.४ ॥
ହେ ମହାରାଜ, ପୁଣି ଧର୍ମର ସମୁଚ୍ଚୟ ଶୁଣନ୍ତୁ, ଯାହା କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର ରାଜା ଯୁଧିଷ୍ଠିର ସେତେବେଳେ ପଚାରିଥିଲେ।
13.202.5
शरतल्पगतं भीष्मं सर्वपार्थिवसन्निधौ ।
अजातशत्रुः प्रीतात्मा पुनरेवाभ्यभाषत ॥ १३.२०२.५ ॥
ଶରଶଯ୍ୟାରେ ଶୟନ କରିଥିବା ଭୀଷ୍ମଙ୍କ ସହ, ସମସ୍ତ ରାଜାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ, ଅଜାତଶତ୍ରୁ (ଯୁଧିଷ୍ଠିର) ପ୍ରସନ୍ନ ମନରେ ପୁଣି କହିଲେ।
13.202.6
पितामह महाप्राज्ञ सर्वशास्त्रविशारदः ।
श्रूयतां मे हि वचनमर्थित्वात्प्रब्रवीम्यहम् ॥ १३.२०२.६ ॥
ହେ ପିତାମହ, ମହାପ୍ରାଜ୍ଞ, ସର୍ବଶାସ୍ତ୍ରବିଶାରଦ, ମୋ ବଚନ ଶୁଣନ୍ତୁ; ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁଥିବାରୁ ମୁଁ କହୁଛି।
13.202.7
परावरज्ञो भूतानां दयावान्सर्वजन्तुषु ।
आगमैर्बहुभिः प्रीतो भवान्नः परमं कुले ॥ १३.२०२.७ ॥
ଆପଣ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ଅତୀତ ଓ ଭବିଷ୍ୟତ ଜାଣନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଜୀବଙ୍କ ପ୍ରତି ଦୟାଳୁ, ବହୁ ଆଗମରେ ପ୍ରୀତ; ଆମ କୁଳରେ ଆପଣ ପରମ (ପୂଜ୍ୟ)।
13.202.8
त्वादृशो दुर्लभो लोके साम्प्रतं ज्ञानसंयुतः ।
भवता गुरुणा चैव धन्याश्चैव वयं प्रभो ॥ १३.२०२.८ ॥
ଏବେ ଜଗତରେ ଆପଣଙ୍କ ପରି ଜ୍ଞାନସମ୍ପନ୍ନ ଲୋକ ଦୁର୍ଲଭ; ହେ ପ୍ରଭୋ, ଆପଣଙ୍କ ପରି ଗୁରୁ ପାଇ ଆମେ ମଧ୍ୟ ଧନ୍ୟ।
13.202.9
अयं स कालः सम्प्राप्तो दुर्लभैर्ज्ञातिबान्धवैः ।
शास्ता तु नास्ति नः कश्चित्त्वदृते पुरुषर्षभ ॥ १३.२०२.९ ॥
ସେହି ସମୟ ଆସିଛି; ଦୁର୍ଲଭ ଜ୍ଞାତିବାନ୍ଧବଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ହେ ପୁରୁଷଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଆପଣଙ୍କ ବ୍ୟତୀତ ଆମର କୌଣସି ଶାସ୍ତା ନାହାଁନ୍ତି।
13.202.10
तस्माद्धर्मार्थसहितमायत्यां च हितोदयम् ।
आश्चर्यं परमं वाक्यं श्रोतुमिच्छामि भारत ॥ १३.२०२.१० ॥
ତେଣୁ, ହେ ଭାରତ, ଧର୍ମ-ଅର୍ଥ ସହିତ, ଭବିଷ୍ୟତରେ ହିତକାରୀ, ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ ପରମ ବାକ୍ୟ ଶୁଣିବାକୁ ମୁଁ ଇଚ୍ଛା କରେ।
13.202.11
अयं नारायणः श्रीमन्सर्वपार्थिवसन्निधौ ।
भवन्तं बहुमानाच्च प्रणयाच्चैव सेवते ॥ १३.२०२.११ ॥
ଏହି ଶ୍ରୀମାନ୍ ନାରାୟଣ ସମସ୍ତ ରାଜାଙ୍କ ସାକ୍ଷାତରେ ମହା ସମ୍ମାନ ଓ ସ୍ନେହରେ ଆପଣଙ୍କ ସେବା କରନ୍ତି।
13.202.12
अस्यैव तु समक्षं नः पार्तिवानां तथैव च ।
इतिवृत्तं पुराणं च श्रोतॄणां परमं हितम् ॥ १३.२०२.१२ ॥
ତାଙ୍କ ସାକ୍ଷାତରେ, ଆମ ଓ ରାଜାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ, ଇତିହାସ ଓ ପୁରାଣ ଶ୍ରୋତାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପରମ ହିତକର।
13.202.13
यदि तेऽहमनुग्राह्यो भ्रातृभिः सहितोऽनघ ।
मत्प्रियार्थं हि कौरव्य स्नेहाद्भाषितुमर्हसि ॥ १३.२०२.१३ ॥
ହେ ନିଷ୍ପାପ, ଯଦି ତୁମେ ମୋ ଅନୁଗ୍ରହର ଯୋଗ୍ୟ, ତେବେ ଭାଇମାନଙ୍କ ସହିତ, ହେ କୌରବ୍ୟ, ମୋ ପ୍ରସନ୍ନତା ପାଇଁ ସ୍ନେହରେ ତୁମେ କହିବା ଉଚିତ।
13.202.14
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा स्नेहादागतविक्लवः ।
प्रविबन्निव तं दृष्ट्वा भीष्मो वचनमब्रवीत् ॥ १३.२०२.१४ ॥
ତାଙ୍କର ସେହି ବଚନ ଶୁଣି, ସ୍ନେହରେ ବିହ୍ୱଳ ହୋଇ, ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ଯେପରି ବନ୍ଧା ପଡ଼ିଥିବା ପରି ଭୀଷ୍ମ ଏହି ବଚନ କହିଲେ।
13.202.15
शृणु राजन्पुरावृत्तिमितिहासं पुरातनम् ।
एतावदुक्त्वा गाङ्गेयः प्रणम्य शिरसा हरिम्।
धर्मराजं समीक्ष्येदं पुनर्वक्तुं समारभत् ॥ १३.२०२.१५ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ପ୍ରାଚୀନ ବୃତ୍ତାନ୍ତ, ପୁରାତନ ଇତିହାସ ଶୁଣ — ଏତିକି କହି ଗାଙ୍ଗେୟ ମସ୍ତକରେ ହରିଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କଲେ, ଏବଂ ଧର୍ମରାଜଙ୍କୁ ଦେଖି ପୁଣି ଏହା କହିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।