மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 13.202
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.202.1
अनुशास्य शुभैर्वाक्यैर्भीष्ममाह महामतिः ।
प्रीत्या पुनः स शुश्रूषुर्वचनं यद्युधिष्ठिरः ॥ १३.२०२.१ ॥
சுப வாக்குகளால் உபதேசித்த மகாமதியான பீஷ்மர் கூறினார். மீண்டும் அன்புடன் கேட்க விரும்பிய யுதிஷ்டிரரின் வார்த்தையை (அவர் கேட்டார்).
13.202.2
पितामहो मे विप्रर्षे भीष्मं कालवशं गतम् ।
किमपृच्छत्तदा राजा सर्वसामाजिकं हितम् ॥ १३.२०२.२ ॥
ஓ முனிவர்களில் சிறந்தவரே, காலத்தின் வசமாகிக் கொண்டிருந்த என் பாட்டனார் பீஷ்மரிடம் அப்போது அரசர் சபையினர் அனைவரின் நலன் பற்றி என்ன கேட்டார்?
13.202.3
उभयोर्लोकयोर्युक्तं पुरुषार्थमनुत्तमम् ।
तन्मे वद महाप्राज्ञ श्रोतुं कौतूहलं हि मे ॥ १३.२०२.३ ॥
இரு உலகங்களுக்கும் பொருத்தமான, உயர்ந்த புருஷார்த்தத்தை எனக்குச் சொல்லுங்கள், ஓ மகாப்ராஜ்ஞரே. கேட்பதில் எனக்கு ஆர்வம் உள்ளது.
13.202.4
भूय एव महाराज शृणु धर्मसमुच्चयम् ।
यदपृच्छत्तदा राजा कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ॥ १३.२०२.४ ॥
ஓ மகாராஜரே, மீண்டும் தர்மத்தின் தொகுப்பைக் கேளுங்கள், அதைக் குந்தியின் மகனான அரசர் யுதிஷ்டிரர் அப்போது கேட்டார்.
13.202.5
शरतल्पगतं भीष्मं सर्वपार्थिवसन्निधौ ।
अजातशत्रुः प्रीतात्मा पुनरेवाभ्यभाषत ॥ १३.२०२.५ ॥
அம்புப் படுக்கையில் கிடந்த பீஷ்மரிடம், எல்லா அரசர்களின் முன்னிலையில், அஜாதசத்ரு (யுதிஷ்டிரர்) மகிழ்ந்த மனத்துடன் மீண்டும் பேசினார்.
13.202.6
पितामह महाप्राज्ञ सर्वशास्त्रविशारदः ।
श्रूयतां मे हि वचनमर्थित्वात्प्रब्रवीम्यहम् ॥ १३.२०२.६ ॥
ஓ பாட்டனாரே, மகாப்ராஜ்ஞரே, எல்லா சாஸ்திரங்களிலும் வல்லவரே, என் வார்த்தையைக் கேளுங்கள்; வேண்டிக்கொண்டதால் நான் பேசுகிறேன்.
13.202.7
परावरज्ञो भूतानां दयावान्सर्वजन्तुषु ।
आगमैर्बहुभिः प्रीतो भवान्नः परमं कुले ॥ १३.२०२.७ ॥
நீர் உயிரினங்களின் கடந்தையும் எதிர்காலத்தையும் அறிந்தவர்; எல்லா உயிரினங்களிடத்தும் கருணையுடையவர்; பல ஆகமங்களால் மகிழ்ந்தவர்; எங்கள் குலத்தில் மிகச் சிறந்தவர்.
13.202.8
त्वादृशो दुर्लभो लोके साम्प्रतं ज्ञानसंयुतः ।
भवता गुरुणा चैव धन्याश्चैव वयं प्रभो ॥ १३.२०२.८ ॥
இக்காலத்தில் உலகில் உம்மைப் போல ஞானம் நிறைந்தவர் அரிது; பிரபுவே, உம்மைப் போன்ற குருவைப் பெற்றதால் நாங்களும் பாக்கியவான்கள்.
13.202.9
अयं स कालः सम्प्राप्तो दुर्लभैर्ज्ञातिबान्धवैः ।
शास्ता तु नास्ति नः कश्चित्त्वदृते पुरुषर्षभ ॥ १३.२०२.९ ॥
இதோ அந்தக் காலம் வந்துவிட்டது; அரிய உறவினர்களுடன் கூடியிருக்கும் இந்த வேளையில், ஆண்களில் சிறந்தவரே, உம்மைத் தவிர எங்களுக்கு வழிகாட்டி வேறு எவருமில்லை.
13.202.10
तस्माद्धर्मार्थसहितमायत्यां च हितोदयम् ।
आश्चर्यं परमं वाक्यं श्रोतुमिच्छामि भारत ॥ १३.२०२.१० ॥
ஆகவே, பாரதா, அறம் பொருளுடன் கூடியதும், எதிர்காலத்தில் நன்மை தருவதும், அற்புதமானதுமான உயர்ந்த வாக்கியத்தைக் கேட்க விரும்புகிறேன்.
13.202.11
अयं नारायणः श्रीमन्सर्वपार्थिवसन्निधौ ।
भवन्तं बहुमानाच्च प्रणयाच्चैव सेवते ॥ १३.२०२.११ ॥
இந்த மகிமைமிக்க நாராயணர், எல்லா அரசர்களின் முன்னிலையில், மிகுந்த மரியாதையுடனும் அன்புடனும் உம்மை வணங்கிச் சேவிக்கிறார்.
13.202.12
अस्यैव तु समक्षं नः पार्तिवानां तथैव च ।
इतिवृत्तं पुराणं च श्रोतॄणां परमं हितम् ॥ १३.२०२.१२ ॥
அவரது முன்னிலையில், எங்களுக்கும் அரசர்களுக்கும் முன்பாக, இதிகாசமும் புராணமும் கேட்போருக்கு மிகச் சிறந்த நன்மையாகும்.
13.202.13
यदि तेऽहमनुग्राह्यो भ्रातृभिः सहितोऽनघ ।
मत्प्रियार्थं हि कौरव्य स्नेहाद्भाषितुमर्हसि ॥ १३.२०२.१३ ॥
பாவமற்றவனே, நீ என் அருளுக்குத் தகுந்தவனானால், சகோதரர்களுடன் சேர்ந்து, குருவின் வழித்தோன்றலே, என் மகிழ்ச்சிக்காக, அன்புடன் நீ பேச வேண்டும்.
13.202.14
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा स्नेहादागतविक्लवः ।
प्रविबन्निव तं दृष्ट्वा भीष्मो वचनमब्रवीत् ॥ १३.२०२.१४ ॥
அவனுடைய அந்த சொற்களைக் கேட்டு, அன்பால் உணர்ச்சி வயப்பட்டவராய், அவனைக் கண்டு கட்டுண்டவர் போல பீஷ்மர் இவ்வாறு சொன்னார்.
13.202.15
शृणु राजन्पुरावृत्तिमितिहासं पुरातनम् ।
एतावदुक्त्वा गाङ्गेयः प्रणम्य शिरसा हरिम्।
धर्मराजं समीक्ष्येदं पुनर्वक्तुं समारभत् ॥ १३.२०२.१५ ॥
அரசே, பழைய நிகழ்ச்சியையும் பழமையான இதிகாசத்தையும் கேள் என்று கூறி, கங்கையின் மைந்தர் தலையால் ஹரியை வணங்கி, தர்மராஜனைப் பார்த்து மீண்டும் இதைச் சொல்லத் தொடங்கினார்.