Mahābhārata · Adhyāya 13.202
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.202.1
अनुशास्य शुभैर्वाक्यैर्भीष्ममाह महामतिः ।
प्रीत्या पुनः स शुश्रूषुर्वचनं यद्युधिष्ठिरः ॥ १३.२०२.१ ॥
Nachdem er ihn mit verheißungsvollen Worten belehrt hatte, sprach der weise Bhīṣma. Wieder, in Zuneigung, hörte Yudhiṣṭhira, begierig zuzuhören, seine Worte.
13.202.2
पितामहो मे विप्रर्षे भीष्मं कालवशं गतम् ।
किमपृच्छत्तदा राजा सर्वसामाजिकं हितम् ॥ १३.२०२.२ ॥
O Weiser unter den Brahmanen, was fragte der König damals meinen Großvater Bhīṣma, der dem Zugriff der Zeit entgegenging, über das Wohl der ganzen Versammlung?
13.202.3
उभयोर्लोकयोर्युक्तं पुरुषार्थमनुत्तमम् ।
तन्मे वद महाप्राज्ञ श्रोतुं कौतूहलं हि मे ॥ १३.२०२.३ ॥
Sage mir jenes höchste menschliche Ziel, das für beide Welten passend ist, o Hochweiser; ich brenne darauf, es zu hören.
13.202.4
भूय एव महाराज शृणु धर्मसमुच्चयम् ।
यदपृच्छत्तदा राजा कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ॥ १३.२०२.४ ॥
Höre noch einmal, großer König, die Sammlung des dharma, nach der damals Yudhiṣṭhira, der Sohn Kuntīs, fragte.
13.202.5
शरतल्पगतं भीष्मं सर्वपार्थिवसन्निधौ ।
अजातशत्रुः प्रीतात्मा पुनरेवाभ्यभाषत ॥ १३.२०२.५ ॥
Zu Bhīṣma, der auf dem Pfeilbett lag, in Gegenwart aller Könige, sprach Ajātaśatru (Yudhiṣṭhira) mit erfreutem Herzen erneut.
13.202.6
पितामह महाप्राज्ञ सर्वशास्त्रविशारदः ।
श्रूयतां मे हि वचनमर्थित्वात्प्रब्रवीम्यहम् ॥ १३.२०२.६ ॥
Großvater, o Hochweiser, bewandert in allen Schriften, mögen meine Worte gehört werden; weil ich frage, spreche ich.
13.202.7
परावरज्ञो भूतानां दयावान्सर्वजन्तुषु ।
आगमैर्बहुभिः प्रीतो भवान्नः परमं कुले ॥ १३.२०२.७ ॥
Du kennst die Vergangenheit und Zukunft der Wesen, du bist mitfühlend gegenüber allen Geschöpfen, durch viele überlieferte Lehren erfreut, und du bist der Höchste in unserer Familie.
13.202.8
त्वादृशो दुर्लभो लोके साम्प्रतं ज्ञानसंयुतः ।
भवता गुरुणा चैव धन्याश्चैव वयं प्रभो ॥ १३.२०२.८ ॥
In der Welt von heute ist ein Mann, der wie du mit Wissen begabt ist, selten; und, Herr, wir sind gesegnet, einen Lehrer wie dich zu haben.
13.202.9
अयं स कालः सम्प्राप्तो दुर्लभैर्ज्ञातिबान्धवैः ।
शास्ता तु नास्ति नः कश्चित्त्वदृते पुरुषर्षभ ॥ १३.२०२.९ ॥
Diese Zeit ist gekommen, o Stier unter den Männern: Unter unseren seltenen Verwandten und Angehörigen gibt es für uns keinen Lehrer außer dir.
13.202.10
तस्माद्धर्मार्थसहितमायत्यां च हितोदयम् ।
आश्चर्यं परमं वाक्यं श्रोतुमिच्छामि भारत ॥ १३.२०२.१० ॥
Deshalb, o Bhārata, möchte ich jene höchste, wunderbare Rede hören, die mit Dharma und Reichtum verbunden ist und in Zukunft Gutes hervorbringt.
13.202.11
अयं नारायणः श्रीमन्सर्वपार्थिवसन्निधौ ।
भवन्तं बहुमानाच्च प्रणयाच्चैव सेवते ॥ १३.२०२.११ ॥
Dieser glorreiche Nārāyaṇa dient dir in Gegenwart aller Könige mit großer Achtung und Zuneigung.
13.202.12
अस्यैव तु समक्षं नः पार्तिवानां तथैव च ।
इतिवृत्तं पुराणं च श्रोतॄणां परमं हितम् ॥ १३.२०२.१२ ॥
In seiner Gegenwart, vor uns und den Königen, sind die Geschichte und die alte Überlieferung das höchste Heil für die Zuhörer.
13.202.13
यदि तेऽहमनुग्राह्यो भ्रातृभिः सहितोऽनघ ।
मत्प्रियार्थं हि कौरव्य स्नेहाद्भाषितुमर्हसि ॥ १३.२०२.१३ ॥
O Sündloser, wenn du meiner Gunst würdig bist, so sollst du mit deinen Brüdern, o Nachkomme der Kurus, um meiner Freude willen aus Zuneigung sprechen.
13.202.14
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा स्नेहादागतविक्लवः ।
प्रविबन्निव तं दृष्ट्वा भीष्मो वचनमब्रवीत् ॥ १३.२०२.१४ ॥
Als er diese Worte gehört hatte, von Zuneigung überwältigt, und ihn ansah wie einen Gebundenen, sprach Bhīṣma diese Worte.
13.202.15
शृणु राजन्पुरावृत्तिमितिहासं पुरातनम् ।
एतावदुक्त्वा गाङ्गेयः प्रणम्य शिरसा हरिम्।
धर्मराजं समीक्ष्येदं पुनर्वक्तुं समारभत् ॥ १३.२०२.१५ ॥
»Höre, o König, die alte Überlieferung, die uralte Legende.« Nachdem er so weit gesprochen hatte, neigte der Sohn der Gaṅgā das Haupt vor Hari, blickte auf den König des Dharma und begann wieder zu sprechen.