Mahābhārata · Adhyāya 13.21
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.21.1
विनता पुत्रशोकार्ता शापाद्भीता च भारत ।
प्रतीक्षते स्म तं कालं यः पुत्रोक्तस्तदाऽभवत् ॥ १३.२१.१ ॥
Oh Bhārata, Vinatā, afligida por el dolor de su hijo y temerosa de la maldición, esperaba aquel tiempo que su hijo había anunciado.
13.21.2
ततोऽप्यतीते पञ्चशते वर्षाणां कालसंयुगे ।
गरुडोऽथ महावीर्यो जज्ञे भुजगभुग्बली ॥ १३.२१.२ ॥
Luego, cuando pasaron quinientos años, en la confluencia del tiempo, nació Garuḍa de gran valor, devorador de serpientes, poderoso.
13.21.3
बन्धुरास्यः शिखी पत्रकोशः कूर्मनखो महान् ।
रक्ताक्षः संहतग्रीवो ह्रस्वपादो महाशिराः ॥ १३.२१.३ ॥
De hermoso rostro, con cresta, con un manto de plumas, de garras como de tortuga, grande, de ojos rojos, de cuello grueso, de patas cortas y gran cabeza.
13.21.4
यस्त्वण्डात्स विनिर्भिन्नो निष्क्रान्तो भरतर्षभ ।
विनतापूर्वजः पुत्रः सोऽरुणो दृश्यते दिवि ॥ १३.२१.४ ॥
Pero aquel que salió roto del huevo, oh toro de los Bharatas, fue Aruṇa, el hijo mayor de Vinatā; se le ve en el cielo.
13.21.5
पूर्वां दिशामभिप्रेत्य सूर्यस्योदयनं प्रति ।
अरुणोऽरुणसंकाशो नाम्ना चैवारुणः स्मृतः ॥ १३.२१.५ ॥
Dirigiéndose a la región oriental, hacia el lugar donde sale el sol, Aruṇa, semejante al alba roja, es recordado por su nombre como Aruṇa.
13.21.6
जातमात्रस्तु विहगो गरुडः पन्नगाशनः ।
विहाय मातरं क्षिप्रमगमत्सर्वतो दिशः ॥ १३.२१.६ ॥
Apenas nacido, el pájaro Garuḍa, devorador de serpientes, abandonó a su madre y se marchó velozmente hacia todas las direcciones.
13.21.7
स तदा ववृधेऽतीव सर्वकामैः कदाऽर्चितः ।
पितामहविसृष्टेन भोजनेन विशांपते ॥ १३.२१.७ ॥
Entonces creció enormemente, honrado con todas las cosas deseadas, con el alimento enviado por el abuelo, oh señor de los hombres.
13.21.8
तस्मिंश्च विहगे तत्र यथाकामं विवर्धति ।
कद्रूश्च विनता चैवागच्छतां सागरं प्रति ॥ १३.२१.८ ॥
Y aquella ave allí crecía según su deseo, mientras Kadrū y Vinatā se acercaban al océano.
13.21.9
ददृशाते तु ते यान्तमुच्चैश्श्रवसमन्तिकात् ।
स्नात्वोपवृत्तं त्वरितं पीतवन्तं च वाजिनम् ॥ १३.२१.९ ॥
Las dos vieron al caballo Uccaiḥśravas pasar cerca, habiéndose bañado, girando rápidamente y habiendo bebido.
13.21.10
ततः कद्रूर्हसन्त्येव विनतामिदमब्रवीत् ।
हयस्य वर्णः को न्वत्र ब्रूहि यस्ते मतः शुभे ॥ १३.२१.१० ॥
Entonces Kadrū, riendo, dijo a Vinatā: '¿De qué color es este caballo? Dime, oh bella, cuál crees que es.'
13.21.11
एकवर्णो हयो राज्ञि सर्वश्वेतो मतो मम ।
वर्णं वा कीदृशं तस्य मन्यते त्वं मनस्विनि ॥ १३.२१.११ ॥
Oh reina, este caballo es de un solo color; en mi opinión es completamente blanco. Oh pensativa, ¿de qué color crees tú que es?
13.21.12
सर्वश्वेतो मतस्तुभ्यं य एष हयसत्तमः ।
ब्रूहि कल्याणि दीव्यावो वर्णान्यत्वेन भामिनि ॥ १३.२१.१२ ॥
Este mejor de los caballos, piensas, es completamente blanco. Dime, oh auspiciosa; oh señora, apostemos sobre una diferencia de color.
13.21.13
यद्यार्ये दीव्यसि त्वं मे कः पणो नो भविष्यति ।
सा तज्ज्ञात्वा पणेयं वै ज्ञात्वा तु विपणे त्वया ॥ १३.२१.१३ ॥
Oh noble dama, si juegas conmigo, ¿cuál será nuestra apuesta? Sabiéndolo, ella apostará; y sabiéndolo, tú en la apuesta...
13.21.14
जिता दासी भवेर्मे त्वमहं चाप्यसितेक्षणे ।
नैकवर्णैकवर्णत्वे विनते रोचते च ते ॥ १३.२१.१४ ॥
Si pierdes, serás mi esclava; y yo también, oh de ojos negros, [si pierdo]. ¿Te agrada, oh Vinatā, que un color sea un color?
13.21.15
रोचते मे पणे राज्ञि दासीत्वेन न संशयः ।
सत्यमातिष्ठ भद्रं ते सत्ये स्थास्यामि चाप्यहम् ॥ १३.२१.१५ ॥
Oh reina, ser esclava por la apuesta me agrada; no hay duda. Mantente firme en la verdad, que te vaya bien; yo también me mantendré firme en la verdad.