ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 13.21
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.21.1
विनता पुत्रशोकार्ता शापाद्भीता च भारत ।
प्रतीक्षते स्म तं कालं यः पुत्रोक्तस्तदाऽभवत् ॥ १३.२१.१ ॥
ಭಾರತ, ಪುತ್ರಶೋಕದಿಂದ ಪೀಡಿತಳಾದ ವಿನತೆಯು ಶಾಪದಿಂದ ಭಯಭೀತಳಾಗಿದ್ದಳು. ತನ್ನ ಮಗನು ಹೇಳಿದ ಆ ಕಾಲವನ್ನು ಅವಳು ಕಾದಿದ್ದಳು.
13.21.2
ततोऽप्यतीते पञ्चशते वर्षाणां कालसंयुगे ।
गरुडोऽथ महावीर्यो जज्ञे भुजगभुग्बली ॥ १३.२१.२ ॥
ನಂತರ ಐನೂರು ವರ್ಷಗಳು ಕಳೆದ ಮೇಲೆ, ಕಾಲದ ಸಂಯೋಗದಲ್ಲಿ, ಮಹಾಪರಾಕ್ರಮಿ ಗರುಡನು ಜನಿಸಿದನು; ಅವನು ಹಾವುಗಳನ್ನು ತಿನ್ನುವವನು ಮತ್ತು ಬಲಶಾಲಿ.
13.21.3
बन्धुरास्यः शिखी पत्रकोशः कूर्मनखो महान् ।
रक्ताक्षः संहतग्रीवो ह्रस्वपादो महाशिराः ॥ १३.२१.३ ॥
ಸುಂದರ ಮುಖ, ಶಿಖೆ, ಗರಿಗಳ ಕವಚ, ಆಮೆಯಂತಹ ಉಗುರುಗಳು ಉಳ್ಳವನು; ಮಹಾನ್, ಕೆಂಪು ಕಣ್ಣಿನವನು, ದೃಢ ಕುತ್ತಿಗೆಯವನು, ಕುಳ್ಳು ಕಾಲುಗಳು ಮತ್ತು ದೊಡ್ಡ ತಲೆಯವನು.
13.21.4
यस्त्वण्डात्स विनिर्भिन्नो निष्क्रान्तो भरतर्षभ ।
विनतापूर्वजः पुत्रः सोऽरुणो दृश्यते दिवि ॥ १३.२१.४ ॥
ಆದರೆ ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಮೊಟ್ಟೆಯಿಂದ ಒಡೆದು ಹೊರಬಂದವನು ವಿನತೆಯ ಹಿರಿಯ ಮಗನಾದ ಅರುಣನು; ಅವನು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತಾನೆ.
13.21.5
पूर्वां दिशामभिप्रेत्य सूर्यस्योदयनं प्रति ।
अरुणोऽरुणसंकाशो नाम्ना चैवारुणः स्मृतः ॥ १३.२१.५ ॥
ಪೂರ್ವ ದಿಕ್ಕಿಗೆ, ಸೂರ್ಯನ ಉದಯಸ್ಥಾನದ ಕಡೆಗೆ ಹೋಗಿ, ಕೆಂಪು ಬೆಳಗಿನಂತಿರುವ ಅರುಣನು, ಹೆಸರಿನಿಂದಲೂ ಅರುಣನೆಂದೇ ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.
13.21.6
जातमात्रस्तु विहगो गरुडः पन्नगाशनः ।
विहाय मातरं क्षिप्रमगमत्सर्वतो दिशः ॥ १३.२१.६ ॥
ಹುಟ್ಟಿದ ಕೂಡಲೇ, ಹಾವುಗಳನ್ನು ತಿನ್ನುವ ಪಕ್ಷಿ ಗರುಡನು ತಾಯಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಎಲ್ಲಾ ದಿಕ್ಕುಗಳಿಗೆ ಹೊರಟನು.
13.21.7
स तदा ववृधेऽतीव सर्वकामैः कदाऽर्चितः ।
पितामहविसृष्टेन भोजनेन विशांपते ॥ १३.२१.७ ॥
ಆಗ ಅವನು ಎಲ್ಲ ಬಯಸಿದ ವಸ್ತುಗಳಿಂದ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ಅತ್ಯಂತ ಬೆಳೆದನು, ಪಿತಾಮಹನು ಕಳುಹಿಸಿದ ಆಹಾರದಿಂದ, ಓ ಪ್ರಜಾಧಿಪತೇ.
13.21.8
तस्मिंश्च विहगे तत्र यथाकामं विवर्धति ।
कद्रूश्च विनता चैवागच्छतां सागरं प्रति ॥ १३.२१.८ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಆ ಪಕ್ಷಿ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು; ಕದ್ರು ಮತ್ತು ವಿನತೆ ಸಮುದ್ರದ ಕಡೆಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದರು.
13.21.9
ददृशाते तु ते यान्तमुच्चैश्श्रवसमन्तिकात् ।
स्नात्वोपवृत्तं त्वरितं पीतवन्तं च वाजिनम् ॥ १३.२१.९ ॥
ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಹತ್ತಿರದಿಂದ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ಉಚ್ಚೈಶ್ರವಸ್ ಕುದುರೆಯನ್ನು ನೋಡಿದರು; ಅದು ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ವೇಗವಾಗಿ ಸುತ್ತಿ, ನೀರು ಕುಡಿದಿತ್ತು.
13.21.10
ततः कद्रूर्हसन्त्येव विनतामिदमब्रवीत् ।
हयस्य वर्णः को न्वत्र ब्रूहि यस्ते मतः शुभे ॥ १३.२१.१० ॥
ಆಗ ಕದ್ರು ನಗುತ್ತಾ ವಿನತೆಗೆ ಹೇಳಿದಳು: 'ಈ ಕುದುರೆಯ ಬಣ್ಣ ಯಾವುದು? ಓ ಶುಭೆಯೇ, ನಿನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯದಲ್ಲಿ ಅದು ಏನೆಂದು ಹೇಳು.'
13.21.11
एकवर्णो हयो राज्ञि सर्वश्वेतो मतो मम ।
वर्णं वा कीदृशं तस्य मन्यते त्वं मनस्विनि ॥ १३.२१.११ ॥
ಓ ರಾಣಿ, ಈ ಕುದುರೆ ಒಂದೇ ಬಣ್ಣದ್ದು; ನನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯದಲ್ಲಿ ಅದು ಸಂಪೂರ್ಣ ಬಿಳಿ. ಓ ಮನಸ್ವಿನಿ, ಅದರ ಬಣ್ಣ ಹೇಗೆಂದು ನೀನು ಭಾವಿಸುತ್ತೀಯ?
13.21.12
सर्वश्वेतो मतस्तुभ्यं य एष हयसत्तमः ।
ब्रूहि कल्याणि दीव्यावो वर्णान्यत्वेन भामिनि ॥ १३.२१.१२ ॥
ಈ ಉತ್ತಮ ಕುದುರೆ ನಿನಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಬಿಳಿ ಎನಿಸುತ್ತದೆ. ಓ ಕಲ್ಯಾಣಿ, ಹೇಳು; ಓ ಭಾಮಿನಿ, ಬಣ್ಣದ ವ್ಯತ್ಯಾಸದ ಮೇಲೆ ಪಂತ ಕಟ್ಟೋಣ.
13.21.13
यद्यार्ये दीव्यसि त्वं मे कः पणो नो भविष्यति ।
सा तज्ज्ञात्वा पणेयं वै ज्ञात्वा तु विपणे त्वया ॥ १३.२१.१३ ॥
ಆರ್ಯೆ, ನೀನು ನನ್ನೊಡನೆ ಜೂಜಾಡಿದರೆ, ನಮ್ಮ ಪಣ ಯಾವುದು? ಅದನ್ನು ತಿಳಿದು ಅವಳು ಪಣವಿಡುವಳು; ತಿಳಿದು, ನೀನು ಪಣದಲ್ಲಿ...
13.21.14
जिता दासी भवेर्मे त्वमहं चाप्यसितेक्षणे ।
नैकवर्णैकवर्णत्वे विनते रोचते च ते ॥ १३.२१.१४ ॥
ನೀನು ಸೋತರೆ ನನ್ನ ದಾಸಿಯಾಗುವೆ; ನಾನೂ, ಕಪ್ಪು ಕಣ್ಣಿನವಳೇ, ಹಾಗೆಯೇ. ಒಂದೇ ಬಣ್ಣ ಒಂದೇ ಬಣ್ಣವಾಗಿರುವುದು, ವಿನತೆ, ನಿನಗೆ ಇಷ್ಟವೇ?
13.21.15
रोचते मे पणे राज्ञि दासीत्वेन न संशयः ।
सत्यमातिष्ठ भद्रं ते सत्ये स्थास्यामि चाप्यहम् ॥ १३.२१.१५ ॥
ರಾಣಿ, ಪಣದಲ್ಲಿ ದಾಸಿಯಾಗಿರುವುದು ನನಗೆ ಇಷ್ಟ; ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಸತ್ಯವನ್ನು ಹಿಡಿದಿಡು, ನಿನಗೆ ಒಳಿತಾಗಲಿ; ನಾನೂ ಸತ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲುವೆನು.