മഹാഭാരതം · അധ്യായം 13.21
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.21.1
विनता पुत्रशोकार्ता शापाद्भीता च भारत ।
प्रतीक्षते स्म तं कालं यः पुत्रोक्तस्तदाऽभवत् ॥ १३.२१.१ ॥
ഭാരതാ, പുത്രശോകത്താൽ പീഡിതയായ വിനത ശാപത്താൽ ഭയന്നിരുന്നു. തന്റെ പുത്രൻ പറഞ്ഞ ആ കാലത്തിനായി അവൾ കാത്തിരുന്നു.
13.21.2
ततोऽप्यतीते पञ्चशते वर्षाणां कालसंयुगे ।
गरुडोऽथ महावीर्यो जज्ञे भुजगभुग्बली ॥ १३.२१.२ ॥
പിന്നീട് അഞ്ഞൂറ് വർഷം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, കാലസംയോഗത്തിൽ, മഹാവീര്യനായ ഗരുഡൻ ജനിച്ചു; അവൻ പാമ്പുകളെ ഭക്ഷിക്കുന്നവനും ബലവാനുമായിരുന്നു.
13.21.3
बन्धुरास्यः शिखी पत्रकोशः कूर्मनखो महान् ।
रक्ताक्षः संहतग्रीवो ह्रस्वपादो महाशिराः ॥ १३.२१.३ ॥
മനോഹരമായ മുഖവും ചൂഡയും പക്ഷത്തോടും, ആമയുടേതുപോലുള്ള നഖങ്ങളും ഉള്ളവൻ; മഹാനായവൻ, ചുവന്ന കണ്ണുള്ളവൻ, ഉറച്ച കഴുത്തുള്ളവൻ, ചെറിയ കാലുകളും വലിയ തലയും ഉള്ളവൻ.
13.21.4
यस्त्वण्डात्स विनिर्भिन्नो निष्क्रान्तो भरतर्षभ ।
विनतापूर्वजः पुत्रः सोऽरुणो दृश्यते दिवि ॥ १३.२१.४ ॥
എന്നാൽ ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, മുട്ടയിൽ നിന്ന് പൊട്ടി പുറത്തുവന്നവൻ വിനതയുടെ മൂത്ത പുത്രനായ അരുണനാണ്; അവൻ ആകാശത്ത് കാണപ്പെടുന്നു.
13.21.5
पूर्वां दिशामभिप्रेत्य सूर्यस्योदयनं प्रति ।
अरुणोऽरुणसंकाशो नाम्ना चैवारुणः स्मृतः ॥ १३.२१.५ ॥
കിഴക്കൻ ദിക്കിലേക്ക്, സൂര്യോദയസ്ഥാനത്തേക്ക് പോയി, ചുവന്ന പ്രഭാതത്തിന് സമാനനായ അരുണൻ, പേരിലും അരുണൻ എന്നുതന്നെ ഓർമിക്കപ്പെടുന്നു.
13.21.6
जातमात्रस्तु विहगो गरुडः पन्नगाशनः ।
विहाय मातरं क्षिप्रमगमत्सर्वतो दिशः ॥ १३.२१.६ ॥
ജനിച്ചയുടനെ, പാമ്പുകളെ ഭക്ഷിക്കുന്ന പക്ഷിയായ ഗരുഡൻ അമ്മയെ വിട്ട് വേഗത്തിൽ എല്ലാ ദിക്കുകളിലേക്കും പോയി.
13.21.7
स तदा ववृधेऽतीव सर्वकामैः कदाऽर्चितः ।
पितामहविसृष्टेन भोजनेन विशांपते ॥ १३.२१.७ ॥
അപ്പോൾ അവൻ എല്ലാ ആഗ്രഹിച്ച വസ്തുക്കളാൽ ആദരിക്കപ്പെട്ട് അതിശയമായി വളർന്നു; പിതാമഹൻ അയച്ച ഭക്ഷണത്താൽ, ഹേ ജനപതേ.
13.21.8
तस्मिंश्च विहगे तत्र यथाकामं विवर्धति ।
कद्रूश्च विनता चैवागच्छतां सागरं प्रति ॥ १३.२१.८ ॥
അവിടെ ആ പക്ഷി ഇഷ്ടം പോലെ വളരുകയായിരുന്നു; കദ്രുവും വിനതയും കടലിനെ ലക്ഷ്യമാക്കി വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
13.21.9
ददृशाते तु ते यान्तमुच्चैश्श्रवसमन्तिकात् ।
स्नात्वोपवृत्तं त्वरितं पीतवन्तं च वाजिनम् ॥ १३.२१.९ ॥
അവർ ഇരുവരും അടുത്തുനിന്ന് കടന്നുപോകുന്ന ഉച്ചൈശ്രവസ്സ് എന്ന കുതിരയെ കണ്ടു; അത് കുളിച്ച്, വേഗത്തിൽ ചുറ്റിക്കറങ്ങി വെള്ളം കുടിച്ചിരുന്നു.
13.21.10
ततः कद्रूर्हसन्त्येव विनतामिदमब्रवीत् ।
हयस्य वर्णः को न्वत्र ब्रूहि यस्ते मतः शुभे ॥ १३.२१.१० ॥
അപ്പോൾ കദ്രു ചിരിച്ചുകൊണ്ട് വിനതയോട് പറഞ്ഞു: 'ഈ കുതിരയുടെ നിറം എന്താണ്? ഹേ ശുഭേ, നിന്റെ അഭിപ്രായത്തിൽ അത് എന്താണെന്ന് പറയൂ.'
13.21.11
एकवर्णो हयो राज्ञि सर्वश्वेतो मतो मम ।
वर्णं वा कीदृशं तस्य मन्यते त्वं मनस्विनि ॥ १३.२१.११ ॥
രാജ്ഞീ, ഈ കുതിര ഒരേ നിറമുള്ളതാണ്; എന്റെ അഭിപ്രായത്തിൽ അത് പൂർണ്ണമായി വെളുത്തതാണ്. ഹേ മനസ്വിനീ, അതിന്റെ നിറം എങ്ങനെയെന്നാണ് നീ കരുതുന്നത്?
13.21.12
सर्वश्वेतो मतस्तुभ्यं य एष हयसत्तमः ।
ब्रूहि कल्याणि दीव्यावो वर्णान्यत्वेन भामिनि ॥ १३.२१.१२ ॥
ഈ ഉത്തമ കുതിര നിനക്ക് പൂർണ്ണമായി വെളുത്തതാണെന്ന് തോന്നുന്നു. ഹേ കല്യാണീ, പറയൂ; ഹേ ഭാമിനീ, നിറവ്യത്യാസത്തിൽ നമുക്ക് പന്തയം വയ്ക്കാം.
13.21.13
यद्यार्ये दीव्यसि त्वं मे कः पणो नो भविष्यति ।
सा तज्ज्ञात्वा पणेयं वै ज्ञात्वा तु विपणे त्वया ॥ १३.२१.१३ ॥
ആര്യേ, നീ എന്നോടൊപ്പം ചൂതുകളിച്ചാൽ നമുക്ക് പന്തയം എന്തായിരിക്കും? അത് അറിഞ്ഞ് അവൾ പന്തയം വെക്കും; അറിഞ്ഞ്, നീ പന്തയത്തിൽ...
13.21.14
जिता दासी भवेर्मे त्वमहं चाप्यसितेक्षणे ।
नैकवर्णैकवर्णत्वे विनते रोचते च ते ॥ १३.२१.१४ ॥
നീ തോറ്റാൽ എന്റെ ദാസിയാകും; ഞാനും, കറുത്ത കണ്ണുള്ളവളേ, അതുപോലെ. ഒരേ നിറം ഒരേ നിറമാകുന്നതിൽ, വിനതേ, നിനക്ക് ഇഷ്ടമാണോ?
13.21.15
रोचते मे पणे राज्ञि दासीत्वेन न संशयः ।
सत्यमातिष्ठ भद्रं ते सत्ये स्थास्यामि चाप्यहम् ॥ १३.२१.१५ ॥
രാജ്ഞീ, പന്തയത്തിൽ ദാസിയായിരിക്കുന്നത് എനിക്കിഷ്ടമാണ്; അതിൽ സംശയമില്ല. സത്യത്തിൽ നിലകൊള്ളുക, നിനക്ക് ശുഭം; ഞാനും സത്യത്തിൽ നിലകൊള്ളും.