ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 13.224
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.224.1
भगवन्देवदेवेश लोकपालनमस्कृत ।
प्रसादात्ते महादेव श्रुता मे कर्मणां गतिः ॥ १३.२२४.१ ॥
ಓ ಭಗವಂತನೇ, ದೇವದೇವನೇ, ಲೋಕಪಾಲಕರಿಂದ ನಮಸ್ಕೃತನೇ! ಮಹಾದೇವ, ನಿನ್ನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಕರ್ಮಗಳ ಗತಿಯನ್ನು ನಾನು ಕೇಳಿದ್ದೇನೆ.
13.224.2
सङ्गृहीतं च तत्सर्वं तत्वतोऽमृतसंनिभम् ।
कर्मणा ग्रथितं सर्वमिति वेद शुभाशुभम् ॥ १३.२२४.२ ॥
ಅದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ನಾನು ತತ್ತ್ವತಃ ಅಮೃತದಂತೆ ಗ್ರಹಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಎಲ್ಲವೂ ಕರ್ಮದಿಂದ ಹೆಣೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ; ಶುಭಾಶುಭಗಳನ್ನು ನಾನು ಅರಿತಿದ್ದೇನೆ.
13.224.3
गोवत्सवच्च जननीं निम्नं सलिलवत्तथा ।
कर्तारं स्वकृतं कर्म नित्यं तदनुधावति ॥ १३.२२४.३ ॥
ಕರು ತನ್ನ ತಾಯಿ ಹಸುವನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸುವಂತೆ, ನೀರು ತಗ್ಗಿಗೆ ಹರಿಯುವಂತೆ, ತನ್ನ ಸ್ವಕೃತ ಕರ್ಮ ಸದಾ ಅದರ ಕರ್ತನನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸುತ್ತದೆ.
13.224.4
कृतस्य कर्मणश्चेह नाशो नास्तीति निश्चयः ।
अशुभस्य शुभस्यापि तदप्युपगतं मया ॥ १३.२२४.४ ॥
ಇಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಕರ್ಮಕ್ಕೆ ನಾಶವಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ನನ್ನ ನಿಶ್ಚಯ. ಶುಭ ಮತ್ತು ಅಶುಭ ಎರಡಕ್ಕೂ ಇದು ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನೂ ನಾನು ಒಪ್ಪಿದ್ದೇನೆ.
13.224.5
भूय एव महादेव वरद प्रीतिवर्धन ।
कर्मणां गतिमाश्रित्य संशयान्मोक्तुमर्हसि ॥ १३.२२४.५ ॥
ಓ ಮಹಾದೇವ, ವರವನ್ನು ನೀಡುವವನೇ, ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವವನೇ! ಕರ್ಮಗಳ ಗತಿಯನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ, ಮತ್ತೆ ನನ್ನನ್ನು ಸಂಶಯದಿಂದ ಬಿಡಿಸಲು ನೀನು ಅರ್ಹನು.
13.224.6
यत्ते विवक्षितं देवि गुह्यमप्यसितेक्षणे ।
तत्सर्वं निर्विशंका त्वं पृच्छ मां शुभलक्षणे ॥ १३.२२४.६ ॥
ಓ ದೇವಿ, ಕಪ್ಪು ಕಣ್ಣುಗಳ ಸುಂದರಿಯೇ! ನೀನು ಹೇಳಲು ಬಯಸುವುದೇನಾದರೂ, ಅದು ರಹಸ್ಯವಾದರೂ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸಂಕೋಚವಿಲ್ಲದೆ ನನ್ನನ್ನು ಕೇಳು, ಶುಭಲಕ್ಷಣೆಯೇ!
13.224.7
एवं व्यवस्थिते लोके कर्ममां वृषभध्वज ।
कृत्वा तत्पुरुषः कर्म शुभं वा यदि वेतरत् ॥ १३.२२४.७ ॥
ವೃಷಭಧ್ವಜನೇ, ಲೋಕವು ಈ ರೀತಿ ವ್ಯವಸ್ಥಿತವಾಗಿರುವಾಗ, ಮನುಷ್ಯನು ಶುಭವಾದ ಅಥವಾ ಇಲ್ಲದ ಕರ್ಮವನ್ನು ಮಾಡಿದ ನಂತರ...
13.224.8
कर्मणः सुकृतस्येह कदा भुङ्क्ते फलं पुनः ।
इह वा प्रेत्य वा देव तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२२४.८ ॥
ದೇವನೇ, ಒಳ್ಳೆಯ ಕರ್ಮದ ಫಲವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಯಾವಾಗ ಮತ್ತೆ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ, ಅಥವಾ ಮರಣದ ನಂತರ ಎಂದು ನನಗೆ ಹೇಳಬೇಕು.
13.224.9
स्थाने संशयितं देवि तद्धि गुह्यतमं नृषु ।
त्वत्प्रियार्थं प्रवक्ष्यामि देवि गुह्यं शुभानने ॥ १३.२२४.९ ॥
ದೇವಿ, ಇದು ಸಂದೇಹಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯವಾದುದು; ಏಕೆಂದರೆ ಇದು ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಗುಟ್ಟಾದುದು. ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿಗಾಗಿ, ಶುಭಮುಖಿ ದೇವಿ, ಈ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.
13.224.10
पूर्वदेहकृतं कर्म भुञ्जते तदिह प्रजाः ।
इहैव यत्कृतं पुंसां तत्परत्र फलिष्यतै।
एषा व्यवस्थितिर्देवि मानुषेष्वेव दृश्यते ॥ १३.२२४.१० ॥
ಜೀವಿಗಳು ಪೂರ್ವದೇಹದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಕರ್ಮವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ; ಇಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯರು ಮಾಡಿದ್ದು ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿ ಫಲ ನೀಡುತ್ತದೆ. ದೇವಿ, ಈ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿಯೇ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ.
13.224.11
देवानामसुराणां च अमरत्वात्तपोबलात् ।
एकेनैव शरीरेण भुज्यते कर्मणां फलम्।
मानुषैर्न तथा देवि अन्तरं त्वेतदिष्यते ॥ १३.२२४.११ ॥
ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಅಸುರರು ಅಮರತ್ವದಿಂದ ಮತ್ತು ತಪೋಬಲದಿಂದ ಒಂದೇ ದೇಹದಿಂದ ಕರ್ಮಫಲವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ. ದೇವಿ, ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ಹಾಗಲ್ಲ; ಇದೇ ವ್ಯತ್ಯಾಸವೆಂದು ಭಾವಿಸಲಾಗಿದೆ.