மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 13.224
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.224.1
भगवन्देवदेवेश लोकपालनमस्कृत ।
प्रसादात्ते महादेव श्रुता मे कर्मणां गतिः ॥ १३.२२४.१ ॥
ஓ பகவானே, தேவர்களின் தேவனே, லோகபாலர்களால் வணங்கப்பட்டவரே! உமது அருளால், மகாதேவா, கர்மங்களின் கதியை நான் கேட்டேன்.
13.224.2
सङ्गृहीतं च तत्सर्वं तत्वतोऽमृतसंनिभम् ।
कर्मणा ग्रथितं सर्वमिति वेद शुभाशुभम् ॥ १३.२२४.२ ॥
அந்த அனைத்தையும் உண்மையில் அமிர்தத்தைப் போல நான் அறிந்து தொகுத்துக்கொண்டேன். எல்லாம் கர்மத்தால் பின்னப்பட்டவை; நன்மையும் தீமையும் என்று அறிகிறேன்.
13.224.3
गोवत्सवच्च जननीं निम्नं सलिलवत्तथा ।
कर्तारं स्वकृतं कर्म नित्यं तदनुधावति ॥ १३.२२४.३ ॥
கன்று தன் தாய்ப் பசுவைத் தொடர்வது போலும், நீர் பள்ளத்தை நோக்கிப் பாய்வது போலும், தன் செயலால் செய்த கர்மம் எப்போதும் அதைச் செய்தவனைப் பின்தொடர்கிறது.
13.224.4
कृतस्य कर्मणश्चेह नाशो नास्तीति निश्चयः ।
अशुभस्य शुभस्यापि तदप्युपगतं मया ॥ १३.२२४.४ ॥
இங்கு செய்த கர்மத்திற்கு அழிவில்லை என்பதே என் உறுதியான கருத்து. நன்மை, தீமை இரண்டுக்கும் இது பொருந்தும் என்பதையும் நான் ஏற்றுக்கொண்டேன்.
13.224.5
भूय एव महादेव वरद प्रीतिवर्धन ।
कर्मणां गतिमाश्रित्य संशयान्मोक्तुमर्हसि ॥ १३.२२४.५ ॥
ஓ மகாதேவா, வரம் அளிப்பவரே, இன்பத்தை வளர்ப்பவரே! கர்மங்களின் கதியை எடுத்துரைத்து, மீண்டும் என்னை சந்தேகத்திலிருந்து விடுவிக்க வேண்டும்.
13.224.6
यत्ते विवक्षितं देवि गुह्यमप्यसितेक्षणे ।
तत्सर्वं निर्विशंका त्वं पृच्छ मां शुभलक्षणे ॥ १३.२२४.६ ॥
தேவியே, கருநீல விழிகளை உடையவளே! நீ சொல்ல விரும்பும் எதுவாயினும், அது ரகசியமானாலும், எல்லாவற்றையும் தயக்கமின்றி என்னிடம் கேள், சுபலக்ஷணையே!
13.224.7
एवं व्यवस्थिते लोके कर्ममां वृषभध्वज ।
कृत्वा तत्पुरुषः कर्म शुभं वा यदि वेतरत् ॥ १३.२२४.७ ॥
விருஷபத்வஜனே, உலகம் இவ்வாறு ஒழுங்கமைக்கப்பட்டிருக்க, மனிதன் நல்ல அல்லது அதற்கு மாறான செயலைச் செய்த பின்...
13.224.8
कर्मणः सुकृतस्येह कदा भुङ्क्ते फलं पुनः ।
इह वा प्रेत्य वा देव तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२२४.८ ॥
தேவனே, நல்ல செயலின் பலனை இங்கே எப்போது மீண்டும் அனுபவிக்கிறான், அல்லது இறந்த பின் எப்போது என்பதை எனக்குச் சொல்ல வேண்டும்.
13.224.9
स्थाने संशयितं देवि तद्धि गुह्यतमं नृषु ।
त्वत्प्रियार्थं प्रवक्ष्यामि देवि गुह्यं शुभानने ॥ १३.२२४.९ ॥
தேவி, இது சரியான ஐயம்; ஏனெனில் இது மனிதர்களிடையே மிக ரகசியமானது. உனக்கு பிரியமானதற்காக, அழகிய முகம் கொண்ட தேவியே, இந்த ரகசியத்தைச் சொல்வேன்.
13.224.10
पूर्वदेहकृतं कर्म भुञ्जते तदिह प्रजाः ।
इहैव यत्कृतं पुंसां तत्परत्र फलिष्यतै।
एषा व्यवस्थितिर्देवि मानुषेष्वेव दृश्यते ॥ १३.२२४.१० ॥
உயிர்கள் முன் உடலில் செய்த செயலை இங்கே அனுபவிக்கின்றன; இங்கே மனிதர்கள் செய்தது மறுலோகத்தில் பலன் தரும். தேவியே, இந்த ஒழுங்கு மனிதர்களிடம் மட்டுமே காணப்படுகிறது.
13.224.11
देवानामसुराणां च अमरत्वात्तपोबलात् ।
एकेनैव शरीरेण भुज्यते कर्मणां फलम्।
मानुषैर्न तथा देवि अन्तरं त्वेतदिष्यते ॥ १३.२२४.११ ॥
தேவர்களுக்கும் அசுரர்களுக்கும், அமரத்தன்மையாலும் தவ வலிமையாலும், ஒரே உடலால் செயல்களின் பலன் அனுபவிக்கப்படுகிறது. தேவியே, மனிதர்களுக்கு அவ்வாறு இல்லை; இதுவே வேறுபாடாகக் கருதப்படுகிறது.