ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 13.224
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.224.1
भगवन्देवदेवेश लोकपालनमस्कृत ।
प्रसादात्ते महादेव श्रुता मे कर्मणां गतिः ॥ १३.२२४.१ ॥
ହେ ଭଗବାନ, ଦେବଦେବ, ଲୋକପାଳମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନମସ୍କୃତ! ହେ ମହାଦେବ, ଆପଣଙ୍କ କୃପାରେ ମୁଁ କର୍ମର ଗତି ଶୁଣିଛି।
13.224.2
सङ्गृहीतं च तत्सर्वं तत्वतोऽमृतसंनिभम् ।
कर्मणा ग्रथितं सर्वमिति वेद शुभाशुभम् ॥ १३.२२४.२ ॥
ସେହି ସମସ୍ତ ମୁଁ ତତ୍ତ୍ୱତଃ ଅମୃତ ପରି ଗ୍ରହଣ କରିଛି। ସବୁ କର୍ମରେ ଗ୍ରଥିତ; ଶୁଭ ଓ ଅଶୁଭ ମୁଁ ଜାଣେ।
13.224.3
गोवत्सवच्च जननीं निम्नं सलिलवत्तथा ।
कर्तारं स्वकृतं कर्म नित्यं तदनुधावति ॥ १३.२२४.३ ॥
ବାଛୁରୀ ଯେପରି ନିଜ ମାଆ ଗାଈକୁ ଅନୁସରଣ କରେ, ଓ ପାଣି ଯେପରି ନିମ୍ନକୁ ବହେ, ସେହିପରି ନିଜକୃତ କର୍ମ ସର୍ବଦା ନିଜ କର୍ତ୍ତାକୁ ଅନୁସରଣ କରେ।
13.224.4
कृतस्य कर्मणश्चेह नाशो नास्तीति निश्चयः ।
अशुभस्य शुभस्यापि तदप्युपगतं मया ॥ १३.२२४.४ ॥
ଏଠାରେ କୃତ କର୍ମର ନାଶ ନାହିଁ, ଏହା ମୋର ନିଶ୍ଚୟ। ଶୁଭ ଓ ଅଶୁଭ ଉଭୟ ପାଇଁ ଏହା ପ୍ରଯୁଜ୍ୟ ବୋଲି ମଧ୍ୟ ମୁଁ ସ୍ୱୀକାର କରିଛି।
13.224.5
भूय एव महादेव वरद प्रीतिवर्धन ।
कर्मणां गतिमाश्रित्य संशयान्मोक्तुमर्हसि ॥ १३.२२४.५ ॥
ହେ ମହାଦେବ, ବରଦାତା, ପ୍ରୀତିବର୍ଦ୍ଧନ! କର୍ମର ଗତିକୁ ଆଶ୍ରୟ କରି ପୁଣି ମୋତେ ସଂଶୟରୁ ମୁକ୍ତ କରିବା ଆପଣଙ୍କର ଯୋଗ୍ୟ।
13.224.6
यत्ते विवक्षितं देवि गुह्यमप्यसितेक्षणे ।
तत्सर्वं निर्विशंका त्वं पृच्छ मां शुभलक्षणे ॥ १३.२२४.६ ॥
ହେ ଦେବୀ, କଳା ଆଖିବାଲୀ! ତୁମେ ଯାହା କହିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କର, ତାହା ଗୁପ୍ତ ହେଉ ବା ନହେଉ, ନିଃସଙ୍କୋଚରେ ସବୁ ମୋତେ ପଚାର, ହେ ଶୁଭଲକ୍ଷଣା!
13.224.7
एवं व्यवस्थिते लोके कर्ममां वृषभध्वज ।
कृत्वा तत्पुरुषः कर्म शुभं वा यदि वेतरत् ॥ १३.२२४.७ ॥
ହେ ବୃଷଭଧ୍ବଜ! ଜଗତ ଏହିପରି ବ୍ୟବସ୍ଥିତ ଥିବାବେଳେ, ମନୁଷ୍ୟ ଶୁଭ କିମ୍ବା ତାହାର ବିପରୀତ କର୍ମ କରି...
13.224.8
कर्मणः सुकृतस्येह कदा भुङ्क्ते फलं पुनः ।
इह वा प्रेत्य वा देव तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२२४.८ ॥
ହେ ଦେବ! ଶୁଭ କର୍ମର ଫଳ ଏଠାରେ କେବେ ପୁଣି ଭୋଗ କରାଯାଏ, କିମ୍ବା ମୃତ୍ୟୁ ପରେ, ତାହା ମୋତେ କହିବା ଉଚିତ୍।
13.224.9
स्थाने संशयितं देवि तद्धि गुह्यतमं नृषु ।
त्वत्प्रियार्थं प्रवक्ष्यामि देवि गुह्यं शुभानने ॥ १३.२२४.९ ॥
ହେ ଦେବୀ! ଏହା ସନ୍ଦେହ ଯୋଗ୍ୟ, କାରଣ ଏହା ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅତି ଗୁହ୍ୟ। ତୁମ ପ୍ରିୟ ପାଇଁ, ହେ ଶୁଭାନନା ଦେବୀ, ମୁଁ ଏହି ଗୁପ୍ତ କଥା କହିବି।
13.224.10
पूर्वदेहकृतं कर्म भुञ्जते तदिह प्रजाः ।
इहैव यत्कृतं पुंसां तत्परत्र फलिष्यतै।
एषा व्यवस्थितिर्देवि मानुषेष्वेव दृश्यते ॥ १३.२२४.१० ॥
ପ୍ରାଣୀମାନେ ପୂର୍ବ ଦେହରେ କୃତ କର୍ମର ଫଳ ଏଠାରେ ଭୋଗନ୍ତି; ଏଠାରେ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଯାହା କରନ୍ତି ତାହା ପରଲୋକରେ ଫଳିବ। ହେ ଦେବୀ, ଏହି ବ୍ୟବସ୍ଥା ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କଠାରେ ହିଁ ଦେଖାଯାଏ।
13.224.11
देवानामसुराणां च अमरत्वात्तपोबलात् ।
एकेनैव शरीरेण भुज्यते कर्मणां फलम्।
मानुषैर्न तथा देवि अन्तरं त्वेतदिष्यते ॥ १३.२२४.११ ॥
ଦେବତା ଓ ଅସୁରମାନେ ଅମରତ୍ୱ ଓ ତପୋବଳ ଯୋଗୁଁ ଏକ ହିଁ ଦେହରେ କର୍ମଫଳ ଭୋଗନ୍ତି। ହେ ଦେବୀ, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସେପରି ନୁହେଁ; ଏହା ହିଁ ପାର୍ଥକ୍ୟ ବୋଲି ଗଣାଯାଏ।