મહાભારત · અધ્યાય 13.240
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.240.1
भगवन्सर्वभूतेश पुरमर्दन शङ्कर ।
श्रुतं पापकृतां दुःखं यमलोके वरप्रद ॥ १३.२४०.१ ॥
હે ભગવન્, સર્વ ભૂતોના સ્વામી, નગરોનો નાશ કરનાર, શંકર, પાપ કરનારાઓને યમલોકમાં દુઃખ થાય છે એવું મેં સાંભળ્યું છે, હે વરદાતા.
13.240.2
श्रोतुमिच्छाम्यहं देव नृणां सुकृतकर्मणाम् ।
कथं ते भुञ्जते भोगान्स्वर्गलोके महेश्वर ॥ १३.२४०.२ ॥
હે દેવ, સત્કર્મ કરનારા મનુષ્યો સ્વર્ગલોકમાં કેવી રીતે ભોગ ભોગવે છે તે હું સાંભળવા ઇચ્છું છું, હે મહેશ્વર.
13.240.3
कथिताः कीदृशा लोका नृणां सुकृतकारिणाम् ।
एतन्मे वद देवश श्रोतुं कौतूहलं हि मे ॥ १३.२४०.३ ॥
સુકૃત કરનારા મનુષ્યોના લોક કેવા કહેવાયા છે? હે દેવેશ, તે મને કહો, સાંભળવાનું મને કુતૂહલ છે.
13.240.4
शृणु कल्याणि तत्सर्वं यत्त्वमिच्छसि शोभने ।
विविधाः पुण्यलोकास्ते कर्मकर्मण्यतां गताः ॥ १३.२४०.४ ॥
હે કલ્યાણી, સાંભળ, તું જે ઇચ્છે છે તે બધું કહું છું, હે શોભને. પુણ્યના વિવિધ લોકો છે; તેઓ કર્મકર્મણ્યતાને પામ્યા છે.
13.240.5
मेरुं हि कनकात्मानं परितः सर्वतोदिशम् ।
भद्राश्चः केतुमालश्च उत्तराः कुरवस्तथा ॥ १३.२४०.५ ॥
સુવર્ણસ્વરૂપ મેરુની ચારે બાજુ, સર્વ દિશાઓમાં, ભદ્રાશ્વ, કેતુમાલ અને ઉત્તર કુરુઓ છે.
13.240.6
जम्बूवनादयः स्वर्गा इत्येते कर्मवर्जिताः ।
तेषु भूत्वा स्वयंभूताः प्रदृश्यते यतस्ततः ॥ १३.२४०.६ ॥
જંબૂવન વગેરે આ સ્વર્ગો કર્મરહિત છે. તેમાં સ્વયંભૂ થઈને પ્રાણીઓ ત્યાંત્યાં દેખાય છે.
13.240.7
योजनानां सहस्रं च एकैकं मानमात्रया ।
नित्यं पुष्पफलोपेतास्तत्र वृक्षाः समन्ततः ॥ १३.२४०.७ ॥
ત્યાં દરેક હજાર યોજન વિસ્તારમાં, સદા ફૂલ અને ફળથી ભરેલાં વૃક્ષો ચારેબાજુ છે.
13.240.8
आसक्तवस्त्राभरणाः सर्वे कनकसन्निभाः ।
द्विरेफाश्चाण्डजास्तत्र प्रवालमणिसन्निभाः।
विचित्राश्च मनोज्ञाश्च कूजितैः शोभयन्ति तान् ॥ १३.२४०.८ ॥
વસ્ત્રો અને આભૂષણો લટકતાં, બધાં સોના જેવા ચમકતાં; ત્યાં ભમરા અને પક્ષીઓ પરવાળા અને મણિ જેવા રંગના, વિચિત્ર અને મનોહર, પોતાના કલરવથી તેમને શોભાવે છે.
13.240.9
कुशेशयवनच्छन्ना नलिन्यश्च मनोरमाः ।
तत्र वान्त्यनिला नित्यं दिव्यगन्धसुखावहाः ॥ १३.२४०.९ ॥
કમળવનથી ઢંકાયેલાં મનોહર કમળસરોવરો; ત્યાં સદા દિવ્ય સુગંધ અને સુખ લાવતો પવન વાય છે.
13.240.10
सर्वे चाम्लानमाल्याश्च विरजोम्बरसंवृताः ।
एवं बहुविधा देवि दिव्यभोगाः सुखावहाः ॥ १३.२४०.१० ॥
સૌ ન કરમાતી માળા પહેરી, નિર્મળ વસ્ત્રોથી લપેટાયેલા છે; હે દેવી, આ રીતે અનેક પ્રકારના દિવ્ય ભોગ સુખ આપે છે.
13.240.11
स्त्रियश्च पुरुषाश्चैव सर्वे सुकृतकारिणः ।
रमन्ते तत्र चान्योन्यं कामरागसमन्विताः ॥ १३.२४०.११ ॥
સ્ત્રીઓ અને પુરુષો, સત્કર્મ કરનારા સૌ, ત્યાં કામ અને અનુરાગથી યુક્ત થઈ એકબીજામાં રમે છે.
13.240.12
मनोहरा महाभागाः सर्वे ललितकुण्डलाः ।
एवं तत्र स्थिता मर्त्याः प्रमदाः प्रियदर्शनाः ॥ १३.२४०.१२ ॥
મનોહર, મહાભાગ્યશાળી, સૌ સુંદર કુંડળ ધારણ કરેલાં; એ રીતે ત્યાં રહેતી મર્ત્ય સ્ત્રીઓ જોવામાં પ્રિય છે.
13.240.13
नानाभावसमायुक्ता यौवनस्थाः सदैव तु ।
युवत्यः कल्पितास्तत्र कामजा ललितास्तथा ॥ १३.२४०.१३ ॥
નાના ભાવોથી યુક્ત, સદા યૌવનમાં સ્થિત યુવતીઓ ત્યાં સર્જાયેલી છે; કામથી જન્મેલી અને લલિત પણ.
13.240.14
मनोनुकूला मधुरा भोगिनामुपकल्पिताः ।
प्रमदाश्चोद्भवन्त्येव स्वर्गलोके यथा तथा ॥ १३.२४०.१४ ॥
મનને અનુકૂળ, મધુર, ભોગીઓ માટે તૈયાર કરેલી પ્રમદાઓ સ્વર્ગલોકમાં તેવી જ રીતે ઉત્પન્ન થાય છે.
13.240.15
एवंविधाः स्त्रियश्चात्र पुरुषाश्च परस्परम् ।
रमन्ते चेन्द्रियैः स्वस्थै शरीरैर्भोगसंस्कृतैः ॥ १३.२४०.१५ ॥
આવી સ્ત્રીઓ અને પુરુષો અહીં પરસ્પર રમે છે; સ્વસ્થ ઇન્દ્રિયો અને ભોગ માટે સંસ્કૃત શરીરો સાથે.
13.240.16
कामहर्षगुणाभ्यस्ता नान्ये क्रोधादयः प्रिये ।
क्षुत्पिपासा न चास्त्यत्रि गात्रक्लेशाश्च शोभने ॥ १३.२४०.१६ ॥
કામ અને હર્ષના ગુણોમાં અભ્યસ્ત; પ્રિયે, અહીં ક્રોધ વગેરે બીજા ગુણો નથી; ભૂખ-તરસ નથી, શોભને, શરીરના ક્લેશ પણ નથી.
13.240.17
सर्वतो रमणीयं च सर्वत्र कुसुमान्विम् ।
यावत्पुण्यफलं तावद्दृश्यन्ते बहुसङ्गताः।
निरन्तरं भोगयुता रमन्ते स्वर्गवासिनः ॥ १३.२४०.१७ ॥
સર્વત્ર રમણીય અને સર્વત્ર ફૂલોથી યુક્ત; જ્યાં સુધી પુણ્યફળ છે ત્યાં સુધી ઘણા સાથીઓ સાથે દેખાય છે. નિરંતર ભોગોથી યુક્ત સ્વર્ગવાસીઓ રમે છે.
13.240.18
तत्र भोगान्यथायोगं भुक्त्वा पुण्यक्षयात्पुनः ।
नश्यन्ति जायमानास्ते शरीरैः सहसा प्रिये ॥ १३.२४०.१८ ॥
ત્યાં યથાયોગ્ય ભોગો ભોગવીને, પુણ્યના ક્ષયથી, પ્રિયે, તેઓ ફરી જન્મતાં જ શરીરો સહિત અચાનક નાશ પામે છે.
13.240.19
स्वर्गलोकात्परिभ्रष्टाः जायन्ते मानुषे पुनः ।
पूर्वपुण्यावशेषेण विशिष्टाः सम्भवन्ति ते ॥ १३.२४०.१९ ॥
સ્વર્ગલોકથી પતિત થઈને તેઓ ફરી મનુષ્યલોકમાં જન્મ લે છે; પૂર્વપુણ્યના શેષ બળથી તેઓ વિશિષ્ટ રીતે ઉત્પન્ન થાય છે.
13.240.20
एषा स्वर्गगतिः प्रोक्ता पृच्छन्त्यास्तव भामिनि ।
अत ऊर्ध्वं पदान्यष्टौ सुकर्माणि शृणु प्रिये।
भोगयुक्तानि पुण्यानि उच्छ्रितानि परस्परम् ॥ १३.२४०.२० ॥
હે ભામિની, તેં પૂછેલી સ્વર્ગગતિ આ જ કહેવાઈ છે. હવે આનાથી ઉપરનાં આઠ પદો સાંભળ, હે પ્રિયે — ભોગોથી યુક્ત, એકબીજા ઉપર ઊંચાં ઊઠેલાં સુકર્મોનાં પુણ્યસ્થાનો.
13.240.21
विद्याधराः किम्पुरुषा यक्षगन्धर्वकिन्नराः ।
अप्सरोदानवा देवा यथाक्रममुदाहृताः ॥ १३.२४०.२१ ॥
વિદ્યાધર, કિંપુરુષ, યક્ષ, ગંધર્વ, કિન્નર, અપ્સરા, દાનવ અને દેવો — ક્રમાનુસાર આ કહેવાયા છે.
13.240.22
तेषु स्थानेषु जायन्ते प्राणिनाः पुण्यकर्मणः ।
तेषामपि च ये लोकाः स्वर्गलोकोपमाः स्मृताः ॥ १३.२४०.२२ ॥
તે સ્થાનોમાં પુણ્યકર્મ કરનારા પ્રાણીઓ જન્મે છે; અને તેમના પણ જે લોક છે તે સ્વર્ગલોક સમાન કહેવાયા છે.
13.240.23
स्वर्गवत्तत्र ते भोगान्भुञ्जते च रमन्ति च ।
रूपसत्वबलोपेताः सर्वे दीर्घायुषस्तथा ॥ १३.२४०.२३ ॥
ત્યાં તેઓ સ્વર્ગની જેમ ભોગો ભોગવે છે અને આનંદ કરે છે; રૂપ, સત્ત્વ અને બળથી યુક્ત એ સૌ દીર્ઘાયુષી હોય છે.
13.240.24
तेषां सर्वक्रियारम्भो मानुषेष्विव दृश्यते ।
अतिमानुषमैश्वर्यमत्र मायाबलात्कृतम् ॥ १३.२४०.२४ ॥
તેમનાં સર્વ કર્મોનો આરંભ મનુષ્યોમાં જેવો દેખાય છે; અહીંનું અતિમાનુષ ઐશ્વર્ય માયાના બળથી રચાયેલું છે.
13.240.25
जराप्रसूतिमरणं तेषु स्थानेषु दृश्यते ।
गुणा दोषाश्च सन्त्यत्र आकाशगमनं तथा ॥ १३.२४०.२५ ॥
તે લોકોમાં પણ જરા, જન્મ અને મૃત્યુ દેખાય છે. અહીં ગુણ અને દોષ પણ છે, તથા આકાશગમન પણ છે.
13.240.26
अन्तर्धानं बलं सत्त्वमायुश्च चिरजीवितम् ।
तपोविशेषज्जायन्ते यथा कर्म्णि भामिनि ॥ १३.२४०.२६ ॥
અંતર્ધાન, બળ, સત્ત્વ, આયુષ્ય અને દીર્ઘ જીવન — હે ભામિની, વિશેષ તપથી તે ઉત્પન્ન થાય છે, જેમ કર્મથી.
13.240.27
देवलोके प्रवृत्तिस्तु तेषामेव विधीयते ।
न तथा देवलोको हि तद्विशिष्टाः सुराः स्मृताः ॥ १३.२४०.२७ ॥
દેવલોકમાં તેમની જ પ્રવૃત્તિ વિહિત છે. દેવલોક તેવો નથી; તે વિશેષતાઓવાળા દેવો જ સ્મરાયેલા છે.
13.240.28
तत्र भोगमनिर्देश्यममृतत्वं च विद्यते ।
विमानगमनं नित्यमप्सरोगणसेवितम् ॥ १३.२४०.२८ ॥
ત્યાં અવર્ણનીય ભોગ અને અમૃતત્વ છે; વિમાનોમાં નિત્ય ગમન છે, અપ્સરાઓનાં ટોળાં સેવા કરે છે.
13.240.29
एवमन्यच्च तत्कर्म देवताभ्यो विशिष्यते ।
प्रत्यक्षं तव तत्सर्वं देवलोके प्रवर्तनम् ॥ १३.२४०.२९ ॥
આમ તે કર્મ પણ દેવોથી વિશિષ્ટ છે. દેવલોકમાં થતું તે સર્વ આચરણ તારી સમક્ષ પ્રત્યક્ષ છે.
13.240.30
तस्मान्न वर्णये देवि विदितं च त्वया शुभे ।
तत्सर्वं सुकृतैरेव प्राप्यते चोत्तमं पदम् ॥ १३.२४०.३० ॥
તેથી, હે દેવી, હું વર્ણન કરતો નથી; હે શુભે, તું આ જાણે છે. તે સર્વ, અને ઉત્તમ પદ, સત્કર્મોથી જ પ્રાપ્ત થાય છે.