Mahābhārata · Adhyāya 13.240
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.240.1
भगवन्सर्वभूतेश पुरमर्दन शङ्कर ।
श्रुतं पापकृतां दुःखं यमलोके वरप्रद ॥ १३.२४०.१ ॥
O gesegneter Herr aller Wesen, Zerstörer der Städte, Śaṅkara, ich habe gehört, dass die Sünder in Yamas Welt leiden, o Gewährer von Gunst.
13.240.2
श्रोतुमिच्छाम्यहं देव नृणां सुकृतकर्मणाम् ।
कथं ते भुञ्जते भोगान्स्वर्गलोके महेश्वर ॥ १३.२४०.२ ॥
O Gott, ich möchte hören, wie die Menschen mit guten Taten ihre Freuden in der himmlischen Welt genießen, o großer Herr.
13.240.3
कथिताः कीदृशा लोका नृणां सुकृतकारिणाम् ।
एतन्मे वद देवश श्रोतुं कौतूहलं हि मे ॥ १३.२४०.३ ॥
Welcher Art sind die Welten, die den Menschen mit guten Taten zugeschrieben werden? O Herr der Götter, sag mir das, denn ich bin sehr begierig, es zu hören.
13.240.4
शृणु कल्याणि तत्सर्वं यत्त्वमिच्छसि शोभने ।
विविधाः पुण्यलोकास्ते कर्मकर्मण्यतां गताः ॥ १३.२४०.४ ॥
Höre, o Glückverheißende, und ich werde dir alles sagen, was du wünschst, o Strahlende. Es gibt vielfältige Welten des Verdienstes, die zur Tat geeignet geworden sind.
13.240.5
मेरुं हि कनकात्मानं परितः सर्वतोदिशम् ।
भद्राश्चः केतुमालश्च उत्तराः कुरवस्तथा ॥ १३.२४०.५ ॥
Rings um den goldgestaltigen Meru, in allen Richtungen, liegen Bhadrāśva, Ketumāla und ebenso die Nördlichen Kurus.
13.240.6
जम्बूवनादयः स्वर्गा इत्येते कर्मवर्जिताः ।
तेषु भूत्वा स्वयंभूताः प्रदृश्यते यतस्ततः ॥ १३.२४०.६ ॥
Die Himmel des Jambū-Hains und der übrigen sind frei von Handlung; dort werden selbstgeborene Wesen hier und dort gesehen.
13.240.7
योजनानां सहस्रं च एकैकं मानमात्रया ।
नित्यं पुष्पफलोपेतास्तत्र वृक्षाः समन्ततः ॥ १३.२४०.७ ॥
Dort stehen, jeweils tausend Yojanas weit, auf allen Seiten immer Bäume, voller Blüten und Früchte.
13.240.8
आसक्तवस्त्राभरणाः सर्वे कनकसन्निभाः ।
द्विरेफाश्चाण्डजास्तत्र प्रवालमणिसन्निभाः।
विचित्राश्च मनोज्ञाश्च कूजितैः शोभयन्ति तान् ॥ १३.२४०.८ ॥
Mit hängenden Gewändern und Schmuck, alle golden glänzend; dort schmücken Bienen und Vögel, korall- und edelsteinfarben, bunt und lieblich, sie mit ihrem Gesang.
13.240.9
कुशेशयवनच्छन्ना नलिन्यश्च मनोरमाः ।
तत्र वान्त्यनिला नित्यं दिव्यगन्धसुखावहाः ॥ १३.२४०.९ ॥
Lotusteiche, von Lotushainen bedeckt, reizend; dort wehen immer Lüfte, die göttlichen Duft und Freude bringen.
13.240.10
सर्वे चाम्लानमाल्याश्च विरजोम्बरसंवृताः ।
एवं बहुविधा देवि दिव्यभोगाः सुखावहाः ॥ १३.२४०.१० ॥
Alle tragen Girlanden, die nie welken, und sind in makellose Gewänder gehüllt; so, Göttin, sind die vielen Arten göttlicher Genüsse, die Glück bringen.
13.240.11
स्त्रियश्च पुरुषाश्चैव सर्वे सुकृतकारिणः ।
रमन्ते तत्र चान्योन्यं कामरागसमन्विताः ॥ १३.२४०.११ ॥
Frauen und Männer, alle, die gute Taten vollbracht haben, erfreuen sich dort aneinander, erfüllt von Verlangen und Liebe.
13.240.12
मनोहरा महाभागाः सर्वे ललितकुण्डलाः ।
एवं तत्र स्थिता मर्त्याः प्रमदाः प्रियदर्शनाः ॥ १३.२४०.१२ ॥
Reizend, überaus glücklich, alle mit anmutigen Ohrringen geschmückt; so sind die sterblichen Frauen, die dort wohnen, schön anzusehen.
13.240.13
नानाभावसमायुक्ता यौवनस्थाः सदैव तु ।
युवत्यः कल्पितास्तत्र कामजा ललितास्तथा ॥ १३.२४०.१३ ॥
Mit vielfältigen Gemütszuständen ausgestattet, stets in der Blüte der Jugend, werden dort junge Frauen geschaffen, aus Begierde geboren und ebenso anmutig.
13.240.14
मनोनुकूला मधुरा भोगिनामुपकल्पिताः ।
प्रमदाश्चोद्भवन्त्येव स्वर्गलोके यथा तथा ॥ १३.२४०.१४ ॥
Dem Sinn angenehm, süß, für die Genießenden bereitet, entstehen die reizenden Frauen ebenso in der Himmelswelt.
13.240.15
एवंविधाः स्त्रियश्चात्र पुरुषाश्च परस्परम् ।
रमन्ते चेन्द्रियैः स्वस्थै शरीरैर्भोगसंस्कृतैः ॥ १३.२४०.१५ ॥
Solche Frauen und Männer erfreuen sich hier aneinander, mit gesunden Sinnen und zur Lust verfeinerten Körpern.
13.240.16
कामहर्षगुणाभ्यस्ता नान्ये क्रोधादयः प्रिये ।
क्षुत्पिपासा न चास्त्यत्रि गात्रक्लेशाश्च शोभने ॥ १३.२४०.१६ ॥
In den Eigenschaften von Verlangen und Freude geübt, o Geliebte; hier gibt es keine anderen Eigenschaften wie Zorn, weder Hunger noch Durst, und keine Leiden des Körpers, o Schöne.
13.240.17
सर्वतो रमणीयं च सर्वत्र कुसुमान्विम् ।
यावत्पुण्यफलं तावद्दृश्यन्ते बहुसङ्गताः।
निरन्तरं भोगयुता रमन्ते स्वर्गवासिनः ॥ १३.२४०.१७ ॥
Auf allen Seiten reizend und überall mit Blumen geschmückt, sieht man sie in großen Gesellschaften, solange die Frucht des Verdienstes währt; die Bewohner des Himmels, mit ständigen Genüssen begabt, erfreuen sich.
13.240.18
तत्र भोगान्यथायोगं भुक्त्वा पुण्यक्षयात्पुनः ।
नश्यन्ति जायमानास्ते शरीरैः सहसा प्रिये ॥ १३.२४०.१८ ॥
Nachdem sie dort die Genüsse gemäß ihrer Eignung genossen haben, vergehen sie, wenn das Verdienst aufgebraucht ist, plötzlich, o Geliebte, schon bei ihrer erneuten Geburt, samt ihren Körpern.
13.240.19
स्वर्गलोकात्परिभ्रष्टाः जायन्ते मानुषे पुनः ।
पूर्वपुण्यावशेषेण विशिष्टाः सम्भवन्ति ते ॥ १३.२४०.१९ ॥
Vom Himmelsgefilde herabgefallen, werden sie wieder unter Menschen geboren; durch den Rest des früheren Verdienstes entstehen sie als Hervorragende.
13.240.20
एषा स्वर्गगतिः प्रोक्ता पृच्छन्त्यास्तव भामिनि ।
अत ऊर्ध्वं पदान्यष्टौ सुकर्माणि शृणु प्रिये।
भोगयुक्तानि पुण्यानि उच्छ्रितानि परस्परम् ॥ १३.२४०.२० ॥
Dies, Herrin, ist als der Weg zum Himmel verkündet, wie du fragst. Nun höre von hier an die acht Stufen darüber, Geliebte — verdienstvolle Stätten guter Werke, mit Genüssen ausgestattet, eine über der anderen erhoben.
13.240.21
विद्याधराः किम्पुरुषा यक्षगन्धर्वकिन्नराः ।
अप्सरोदानवा देवा यथाक्रममुदाहृताः ॥ १३.२४०.२१ ॥
Vidyādharas, Kimpuruṣas, Yakṣas, Gandharvas und Kinnaras, Apsarasen, Dānavas und Götter — so werden sie der Reihe nach genannt.
13.240.22
तेषु स्थानेषु जायन्ते प्राणिनाः पुण्यकर्मणः ।
तेषामपि च ये लोकाः स्वर्गलोकोपमाः स्मृताः ॥ १३.२४०.२२ ॥
In jenen Wohnstätten werden die Wesen verdienstvoller Taten geboren; und ihre Welten gelten ebenfalls als dem Himmelsgefilde gleich.
13.240.23
स्वर्गवत्तत्र ते भोगान्भुञ्जते च रमन्ति च ।
रूपसत्वबलोपेताः सर्वे दीर्घायुषस्तथा ॥ १३.२४०.२३ ॥
Dort genießen sie Freuden wie im Himmel und erfreuen sich daran; alle, begabt mit Schönheit, Kraft und Stärke, sind langlebig.
13.240.24
तेषां सर्वक्रियारम्भो मानुषेष्विव दृश्यते ।
अतिमानुषमैश्वर्यमत्र मायाबलात्कृतम् ॥ १३.२४०.२४ ॥
Der Beginn all ihres Tuns wird wie bei Menschen gesehen; diese übermenschliche Herrschaft hier wird durch die Kraft der Täuschung hervorgebracht.
13.240.25
जराप्रसूतिमरणं तेषु स्थानेषु दृश्यते ।
गुणा दोषाश्च सन्त्यत्र आकाशगमनं तथा ॥ १३.२४०.२५ ॥
In jenen Orten werden Alter, Geburt und Tod gesehen; hier gibt es Eigenschaften und Fehler, ebenso das Gehen durch den Himmel.
13.240.26
अन्तर्धानं बलं सत्त्वमायुश्च चिरजीवितम् ।
तपोविशेषज्जायन्ते यथा कर्म्णि भामिनि ॥ १३.२४०.२६ ॥
Unsichtbarkeit, Stärke, Lebenskraft, Lebensdauer und langes Leben entstehen durch besondere Askese, o Strahlende, wie sie durch Handeln entstehen.
13.240.27
देवलोके प्रवृत्तिस्तु तेषामेव विधीयते ।
न तथा देवलोको हि तद्विशिष्टाः सुराः स्मृताः ॥ १३.२४०.२७ ॥
In der Welt der Götter wird allein deren Tätigkeit vorgeschrieben; die Welt der Götter ist nicht so, denn die durch jene Eigenschaften ausgezeichneten Götter werden erinnert.
13.240.28
तत्र भोगमनिर्देश्यममृतत्वं च विद्यते ।
विमानगमनं नित्यमप्सरोगणसेवितम् ॥ १३.२४०.२८ ॥
Dort gibt es unbeschreibliche Genüsse und Unsterblichkeit; ständiges Reisen in himmlischen Wagen, bedient von Scharen von Apsarasen.
13.240.29
एवमन्यच्च तत्कर्म देवताभ्यो विशिष्यते ।
प्रत्यक्षं तव तत्सर्वं देवलोके प्रवर्तनम् ॥ १३.२४०.२९ ॥
So zeichnet sich jene andere Handlung über die Götter aus; all jenes Verhalten in der Welt der Götter ist dir offenkundig.
13.240.30
तस्मान्न वर्णये देवि विदितं च त्वया शुभे ।
तत्सर्वं सुकृतैरेव प्राप्यते चोत्तमं पदम् ॥ १३.२४०.३० ॥
Darum, o Göttin, beschreibe ich es nicht; du kennst es bereits, o Glückverheißende. All das und der höchste Zustand werden allein durch gute Taten erlangt.