மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 13.240
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.240.1
भगवन्सर्वभूतेश पुरमर्दन शङ्कर ।
श्रुतं पापकृतां दुःखं यमलोके वरप्रद ॥ १३.२४०.१ ॥
ஓ பகவானே, அனைத்து உயிர்களின் தலைவரே, நகரங்களை அழிப்பவரே, சங்கரரே, பாவம் செய்தவர்களுக்கு யமலோகத்தில் துன்பம் உண்டு என்று கேட்டிருக்கிறேன், வரம் அளிப்பவரே.
13.240.2
श्रोतुमिच्छाम्यहं देव नृणां सुकृतकर्मणाम् ।
कथं ते भुञ्जते भोगान्स्वर्गलोके महेश्वर ॥ १३.२४०.२ ॥
ஓ தேவரே, நல்ல செயல்கள் செய்த மனிதர்கள் சொர்க்கலோகத்தில் எவ்வாறு இன்பங்களை அனுபவிக்கிறார்கள் என்பதைக் கேட்க விரும்புகிறேன், மகேஸ்வரரே.
13.240.3
कथिताः कीदृशा लोका नृणां सुकृतकारिणाम् ।
एतन्मे वद देवश श्रोतुं कौतूहलं हि मे ॥ १३.२४०.३ ॥
நல்ல செயல்கள் செய்தவர்களின் உலகங்கள் எத்தகையவை என்று கூறப்பட்டிருக்கின்றன? ஓ தேவேசரே, அதை எனக்குச் சொல்லுங்கள், கேட்பதில் எனக்கு மிகுந்த ஆர்வம் உள்ளது.
13.240.4
शृणु कल्याणि तत्सर्वं यत्त्वमिच्छसि शोभने ।
विविधाः पुण्यलोकास्ते कर्मकर्मण्यतां गताः ॥ १३.२४०.४ ॥
ஓ கல்யாணியே, கேள், நீ விரும்பும் அனைத்தையும் சொல்கிறேன், ஓ அழகியே. புண்ணியத்தின் பல்வேறு உலகங்கள் உள்ளன; அவை கர்மத்திற்குத் தகுதியானவையாக அமைந்தவை.
13.240.5
मेरुं हि कनकात्मानं परितः सर्वतोदिशम् ।
भद्राश्चः केतुमालश्च उत्तराः कुरवस्तथा ॥ १३.२४०.५ ॥
பொன்மயமான மேரு மலையைச் சுற்றி, எல்லா திசைகளிலும், பத்ராச்வம், கேதுமாலம் மற்றும் உத்தர குருக்கள் உள்ளனர்.
13.240.6
जम्बूवनादयः स्वर्गा इत्येते कर्मवर्जिताः ।
तेषु भूत्वा स्वयंभूताः प्रदृश्यते यतस्ततः ॥ १३.२४०.६ ॥
ஜம்பூவனம் முதலியவை என்னும் இவை சொர்க்கங்கள்; இவை கர்மத்திற்கு அப்பாற்பட்டவை. அவற்றில் தன்னிச்சையாகத் தோன்றிய உயிர்கள் இங்குமங்கும் காணப்படுகின்றன.
13.240.7
योजनानां सहस्रं च एकैकं मानमात्रया ।
नित्यं पुष्पफलोपेतास्तत्र वृक्षाः समन्ततः ॥ १३.२४०.७ ॥
அங்கே ஒவ்வொன்றும் ஆயிரம் யோஜனை அளவுக்கு, எப்போதும் மலர்களும் கனிகளும் நிறைந்த மரங்கள் எல்லாப் பக்கங்களிலும் உள்ளன.
13.240.8
आसक्तवस्त्राभरणाः सर्वे कनकसन्निभाः ।
द्विरेफाश्चाण्डजास्तत्र प्रवालमणिसन्निभाः।
विचित्राश्च मनोज्ञाश्च कूजितैः शोभयन्ति तान् ॥ १३.२४०.८ ॥
ஆடைகளும் அணிகலன்களும் தொங்கவிடப்பட்டு, அனைத்தும் பொன்போல் ஒளிரும்; அங்கே வண்டுகளும் பறவைகளும் பவளம் மணி போன்ற நிறமுடையவையாய், வியப்பும் இனிமையும் கொண்டு, தம் ஒலியால் அவற்றை அலங்கரிக்கின்றன.
13.240.9
कुशेशयवनच्छन्ना नलिन्यश्च मनोरमाः ।
तत्र वान्त्यनिला नित्यं दिव्यगन्धसुखावहाः ॥ १३.२४०.९ ॥
தாமரைக் காடுகளால் மூடப்பட்ட மனோகரமான தாமரைக் குளங்கள்; அங்கே எப்போதும் தெய்வீக நறுமணமும் இன்பமும் தரும் தென்றல் வீசுகிறது.
13.240.10
सर्वे चाम्लानमाल्याश्च विरजोम्बरसंवृताः ।
एवं बहुविधा देवि दिव्यभोगाः सुखावहाः ॥ १३.२४०.१० ॥
அனைவரும் வாடாத மாலைகள் அணிந்து, தூய்மையான ஆடைகளால் போர்த்தப்பட்டவர்கள்; தேவீ, இவ்வாறு பலவகையான தெய்வீக இன்பங்கள் மகிழ்ச்சி தருகின்றன.
13.240.11
स्त्रियश्च पुरुषाश्चैव सर्वे सुकृतकारिणः ।
रमन्ते तत्र चान्योन्यं कामरागसमन्विताः ॥ १३.२४०.११ ॥
பெண்களும் ஆண்களும், நல்வினை செய்தவர்கள் அனைவரும், அங்கே ஆசையும் காதலும் கொண்டு ஒருவரோடொருவர் மகிழ்ந்திருக்கின்றனர்.
13.240.12
मनोहरा महाभागाः सर्वे ललितकुण्डलाः ।
एवं तत्र स्थिता मर्त्याः प्रमदाः प्रियदर्शनाः ॥ १३.२४०.१२ ॥
மனோகரர்கள், பெரும் பாக்கியசாலிகள், அனைவரும் அழகிய குண்டலங்கள் அணிந்தவர்கள்; இவ்வாறு அங்கு வாழும் மனிதப் பெண்கள் கண்ணுக்கு இனியவர்கள்.
13.240.13
नानाभावसमायुक्ता यौवनस्थाः सदैव तु ।
युवत्यः कल्पितास्तत्र कामजा ललितास्तथा ॥ १३.२४०.१३ ॥
பல்வேறு பாவங்களுடன் கூடிய, எப்போதும் இளமையில் நிலைத்த இளம்பெண்கள் அங்கே படைக்கப்பட்டவர்கள்; காமத்தில் பிறந்தவர்களும் மென்மையானவர்களுமாவர்.
13.240.14
मनोनुकूला मधुरा भोगिनामुपकल्पिताः ।
प्रमदाश्चोद्भवन्त्येव स्वर्गलोके यथा तथा ॥ १३.२४०.१४ ॥
மனத்திற்கு இசைந்த, இனிமையான, இன்பம் துய்ப்பவர்களுக்காக ஏற்பாடு செய்யப்பட்ட அழகிய பெண்கள், சுவர்க்கலோகத்தில் அவ்வாறே தோன்றுகின்றனர்.
13.240.15
एवंविधाः स्त्रियश्चात्र पुरुषाश्च परस्परम् ।
रमन्ते चेन्द्रियैः स्वस्थै शरीरैर्भोगसंस्कृतैः ॥ १३.२४०.१५ ॥
இத்தகைய பெண்களும் ஆண்களும் இங்கே ஒருவரோடொருவர் மகிழ்கின்றனர்; ஆரோக்கியமான புலன்களுடனும் இன்பத்திற்காகப் பண்படுத்தப்பட்ட உடல்களுடனும்.
13.240.16
कामहर्षगुणाभ्यस्ता नान्ये क्रोधादयः प्रिये ।
क्षुत्पिपासा न चास्त्यत्रि गात्रक्लेशाश्च शोभने ॥ १३.२४०.१६ ॥
காமமும் மகிழ்ச்சியும் என்ற குணங்களில் பழகியவர்களுக்கு; பிரியே, இங்கே கோபம் முதலியவை இல்லை; பசியும் தாகமும் இல்லை; அழகியே, உடல் வருத்தங்களும் இல்லை.
13.240.17
सर्वतो रमणीयं च सर्वत्र कुसुमान्विम् ।
यावत्पुण्यफलं तावद्दृश्यन्ते बहुसङ्गताः।
निरन्तरं भोगयुता रमन्ते स्वर्गवासिनः ॥ १३.२४०.१७ ॥
எங்கும் அழகானது; எங்கும் மலர்களால் நிறைந்தது. புண்ணியப் பலன் உள்ளவரை பலர் கூடியிருப்பதாகக் காணப்படுவர்; இடைவிடாமல் இன்பங்களுடன் கூடிய சுவர்க்கவாசிகள் மகிழ்கின்றனர்.
13.240.18
तत्र भोगान्यथायोगं भुक्त्वा पुण्यक्षयात्पुनः ।
नश्यन्ति जायमानास्ते शरीरैः सहसा प्रिये ॥ १३.२४०.१८ ॥
அங்கே தகுதிக்கேற்ப இன்பங்களைத் துய்த்த பின், புண்ணியம் தீர்ந்ததால், பிரியே, அவர்கள் மீண்டும் பிறக்கும்போதே தங்கள் உடல்களுடன் திடீரென அழிகின்றனர்.
13.240.19
स्वर्गलोकात्परिभ्रष्टाः जायन्ते मानुषे पुनः ।
पूर्वपुण्यावशेषेण विशिष्टाः सम्भवन्ति ते ॥ १३.२४०.१९ ॥
சொர்க்கலோகத்திலிருந்து வீழ்ந்தவர்கள் மீண்டும் மனிதர்களிடையே பிறக்கின்றனர்; முன்பு செய்த புண்ணியத்தின் எஞ்சியதால் அவர்கள் சிறப்புடையவர்களாகத் தோன்றுகின்றனர்.
13.240.20
एषा स्वर्गगतिः प्रोक्ता पृच्छन्त्यास्तव भामिनि ।
अत ऊर्ध्वं पदान्यष्टौ सुकर्माणि शृणु प्रिये।
भोगयुक्तानि पुण्यानि उच्छ्रितानि परस्परम् ॥ १३.२४०.२० ॥
பாமினியே, நீ கேட்டதற்கு இதுவே சொர்க்கத்தின் நெறி என்று கூறப்பட்டது. இனி அதற்கு மேல் உள்ள எட்டு நிலைகளைக் கேள், அன்பே — நற்செயல்களின் புண்ணியங்கள், இன்பங்களுடன் கூடியவை, ஒன்றின் மேல் ஒன்றாக உயர்ந்தவை.
13.240.21
विद्याधराः किम्पुरुषा यक्षगन्धर्वकिन्नराः ।
अप्सरोदानवा देवा यथाक्रममुदाहृताः ॥ १३.२४०.२१ ॥
வித்யாதரர்கள், கிம்புருஷர்கள், யக்ஷர்கள், கந்தர்வர்கள், கின்னரர்கள், அப்சரஸுகள், தானவர்கள், தேவர்கள் — முறைப்படி இவர்கள் கூறப்பட்டனர்.
13.240.22
तेषु स्थानेषु जायन्ते प्राणिनाः पुण्यकर्मणः ।
तेषामपि च ये लोकाः स्वर्गलोकोपमाः स्मृताः ॥ १३.२४०.२२ ॥
அந்த இடங்களில் புண்ணியம் செய்த உயிர்கள் பிறக்கின்றன; அவற்றின் உலகங்களும் சொர்க்கலோகத்திற்கு ஒப்பானவையாக நினைவுகூரப்படுகின்றன.
13.240.23
स्वर्गवत्तत्र ते भोगान्भुञ्जते च रमन्ति च ।
रूपसत्वबलोपेताः सर्वे दीर्घायुषस्तथा ॥ १३.२४०.२३ ॥
அங்கே அவர்கள் சொர்க்கத்தைப் போலவே இன்பங்களை நுகர்ந்து மகிழ்கின்றனர்; அழகு, மனவலிமை, உடல்வலிமை கொண்ட அவர்கள் அனைவரும் நீண்ட ஆயுள் உடையவர்கள்.
13.240.24
तेषां सर्वक्रियारम्भो मानुषेष्विव दृश्यते ।
अतिमानुषमैश्वर्यमत्र मायाबलात्कृतम् ॥ १३.२४०.२४ ॥
அவர்களின் எல்லாச் செயல்களின் தொடக்கமும் மனிதர்களிடையே போலவே காணப்படுகிறது; இங்குள்ள மனிதருக்கு மேம்பட்ட ஐசுவரியம் மாயையின் வலிமையால் உருவாக்கப்பட்டது.
13.240.25
जराप्रसूतिमरणं तेषु स्थानेषु दृश्यते ।
गुणा दोषाश्च सन्त्यत्र आकाशगमनं तथा ॥ १३.२४०.२५ ॥
அந்த உலகங்களிலும் முதுமை, பிறப்பு, இறப்பு காணப்படுகின்றன. இங்கே குணங்களும் குறைகளும் உள்ளன; வானில் பயணமும் உண்டு.
13.240.26
अन्तर्धानं बलं सत्त्वमायुश्च चिरजीवितम् ।
तपोविशेषज्जायन्ते यथा कर्म्णि भामिनि ॥ १३.२४०.२६ ॥
மறைதல், வலிமை, சத்துவம், ஆயுள் மற்றும் நீண்ட வாழ்வு — ஓ பாமினி, சிறப்பான தவத்தால் பிறக்கின்றன; செயலால் பிறப்பது போல.
13.240.27
देवलोके प्रवृत्तिस्तु तेषामेव विधीयते ।
न तथा देवलोको हि तद्विशिष्टाः सुराः स्मृताः ॥ १३.२४०.२७ ॥
தேவலோகத்தில் அவர்களுக்கே நடத்தை விதிக்கப்படுகிறது. தேவலோகம் அப்படியல்ல; அந்தச் சிறப்புகளுடைய தேவர்களே நினைவுகூரப்பட்டுள்ளனர்.
13.240.28
तत्र भोगमनिर्देश्यममृतत्वं च विद्यते ।
विमानगमनं नित्यमप्सरोगणसेवितम् ॥ १३.२४०.२८ ॥
அங்கே விவரிக்க இயலாத இன்பமும் அமரத்துவமும் உண்டு; விமானங்களில் எப்போதும் பயணம்; அப்சரசுகளின் கூட்டங்கள் பணிவிடை செய்கின்றன.
13.240.29
एवमन्यच्च तत्कर्म देवताभ्यो विशिष्यते ।
प्रत्यक्षं तव तत्सर्वं देवलोके प्रवर्तनम् ॥ १३.२४०.२९ ॥
இவ்வாறே அந்தச் செயல் தேவர்களைவிடச் சிறந்ததாக விளங்குகிறது. தேவலோகத்தில் நடைபெறும் அனைத்தும் உனக்குத் தெளிவாகத் தெரிந்தவையே.
13.240.30
तस्मान्न वर्णये देवि विदितं च त्वया शुभे ।
तत्सर्वं सुकृतैरेव प्राप्यते चोत्तमं पदम् ॥ १३.२४०.३० ॥
ஆகையால், ஓ தேவி, நான் விவரிக்கவில்லை; ஓ சுபையே, இதை நீ அறிவாய். அது அனைத்தும், உயர்ந்த நிலையும், நற்செயல்களாலேயே அடையப்படுகிறது.