ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 13.240
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.240.1
भगवन्सर्वभूतेश पुरमर्दन शङ्कर ।
श्रुतं पापकृतां दुःखं यमलोके वरप्रद ॥ १३.२४०.१ ॥
ହେ ଭଗବାନ, ସର୍ବଭୂତଙ୍କ ଈଶ୍ୱର, ପୁରବିନାଶକ, ଶଙ୍କର, ପାପୀମାନଙ୍କୁ ଯମଲୋକରେ ଦୁଃଖ ମିଳେ ବୋଲି ମୁଁ ଶୁଣିଛି, ହେ ବରଦାତା।
13.240.2
श्रोतुमिच्छाम्यहं देव नृणां सुकृतकर्मणाम् ।
कथं ते भुञ्जते भोगान्स्वर्गलोके महेश्वर ॥ १३.२४०.२ ॥
ହେ ଦେବ, ସତ୍କର୍ମକାରୀ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ସ୍ୱର୍ଗଲୋକରେ କିପରି ଭୋଗ ଭୋଗନ୍ତି ତାହା ମୁଁ ଶୁଣିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ, ହେ ମହେଶ୍ୱର।
13.240.3
कथिताः कीदृशा लोका नृणां सुकृतकारिणाम् ।
एतन्मे वद देवश श्रोतुं कौतूहलं हि मे ॥ १३.२४०.३ ॥
ପୁଣ୍ୟକର୍ମ କରୁଥିବା ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ଲୋକ କିପରି କୁହାଯାଇଛି? ହେ ଦେବେଶ, ତାହା ମୋତେ କୁହନ୍ତୁ, ଶୁଣିବାକୁ ମୋର କୌତୂହଳ ଅଛି।
13.240.4
शृणु कल्याणि तत्सर्वं यत्त्वमिच्छसि शोभने ।
विविधाः पुण्यलोकास्ते कर्मकर्मण्यतां गताः ॥ १३.२४०.४ ॥
ହେ କଲ୍ୟାଣୀ, ଶୁଣ, ତୁମେ ଯାହା ଇଚ୍ଛା କର ସବୁ କହୁଛି, ହେ ଶୋଭନେ। ପୁଣ୍ୟର ବିବିଧ ଲୋକ ଅଛି; ସେମାନେ କର୍ମଯୋଗ୍ୟତା ପାଇଛନ୍ତି।
13.240.5
मेरुं हि कनकात्मानं परितः सर्वतोदिशम् ।
भद्राश्चः केतुमालश्च उत्तराः कुरवस्तथा ॥ १३.२४०.५ ॥
ସୁନାସ୍ୱରୂପ ମେରୁ ଚାରିପାଖେ, ସବୁ ଦିଗରେ, ଭଦ୍ରାଶ୍ୱ, କେତୁମାଳ ଏବଂ ଉତ୍ତର କୁରୁମାନେ ଅଛନ୍ତି।
13.240.6
जम्बूवनादयः स्वर्गा इत्येते कर्मवर्जिताः ।
तेषु भूत्वा स्वयंभूताः प्रदृश्यते यतस्ततः ॥ १३.२४०.६ ॥
ଜମ୍ବୂବନ ଆଦି ଏହି ସ୍ୱର୍ଗଗୁଡ଼ିକ କର୍ମରହିତ। ସେଥିରେ ସ୍ୱୟଂଭୂତ ପ୍ରାଣୀମାନେ ଏଠାସେଠି ଦୃଶ୍ୟମାନ ହୁଅନ୍ତି।
13.240.7
योजनानां सहस्रं च एकैकं मानमात्रया ।
नित्यं पुष्पफलोपेतास्तत्र वृक्षाः समन्ततः ॥ १३.२४०.७ ॥
ସେଠାରେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ହଜାର ଯୋଜନ ବିସ୍ତାରରେ, ସର୍ବଦା ଫୁଲ ଓ ଫଳରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ବୃକ୍ଷ ଚାରିଆଡ଼େ ଅଛନ୍ତି।
13.240.8
आसक्तवस्त्राभरणाः सर्वे कनकसन्निभाः ।
द्विरेफाश्चाण्डजास्तत्र प्रवालमणिसन्निभाः।
विचित्राश्च मनोज्ञाश्च कूजितैः शोभयन्ति तान् ॥ १३.२४०.८ ॥
ବସ୍ତ୍ର ଓ ଅଳଙ୍କାର ଝୁଲୁଥିବା, ସମସ୍ତେ ସୁନା ପରି ଝଲସୁଥିବା; ସେଠାରେ ଭ୍ରମର ଓ ପକ୍ଷୀମାନେ ପ୍ରବାଳ ଓ ମଣିର ରଙ୍ଗର, ବିଚିତ୍ର ଓ ମନୋହର, ନିଜ କୂଜନରେ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଶୋଭାୟମାନ କରନ୍ତି।
13.240.9
कुशेशयवनच्छन्ना नलिन्यश्च मनोरमाः ।
तत्र वान्त्यनिला नित्यं दिव्यगन्धसुखावहाः ॥ १३.२४०.९ ॥
ପଦ୍ମବନରେ ଆବୃତ ମନୋରମ ପଦ୍ମସରୋବର; ସେଠାରେ ସର୍ବଦା ଦିବ୍ୟ ସୁଗନ୍ଧ ଓ ସୁଖ ଆଣୁଥିବା ପବନ ବହେ।
13.240.10
सर्वे चाम्लानमाल्याश्च विरजोम्बरसंवृताः ।
एवं बहुविधा देवि दिव्यभोगाः सुखावहाः ॥ १३.२४०.१० ॥
ସମସ୍ତେ ମଳିନ ନ ହେଉଥିବା ମାଳା ପିନ୍ଧି, ନିର୍ମଳ ବସ୍ତ୍ରରେ ଆବୃତ; ହେ ଦେବୀ, ଏମିତି ବହୁବିଧ ଦିବ୍ୟ ଭୋଗ ସୁଖ ଆଣନ୍ତି।
13.240.11
स्त्रियश्च पुरुषाश्चैव सर्वे सुकृतकारिणः ।
रमन्ते तत्र चान्योन्यं कामरागसमन्विताः ॥ १३.२४०.११ ॥
ସ୍ତ୍ରୀ ଓ ପୁରୁଷ, ସତ୍କର୍ମ କରିଥିବା ସମସ୍ତେ, ସେଠାରେ କାମ ଓ ଅନୁରାଗରେ ଯୁକ୍ତ ହୋଇ ପରସ୍ପର ସହିତ ରମଣ କରନ୍ତି।
13.240.12
मनोहरा महाभागाः सर्वे ललितकुण्डलाः ।
एवं तत्र स्थिता मर्त्याः प्रमदाः प्रियदर्शनाः ॥ १३.२४०.१२ ॥
ମନୋହର, ମହାଭାଗ୍ୟବାନ, ସମସ୍ତେ ସୁନ୍ଦର କୁଣ୍ଡଳ ପିନ୍ଧିଥିବା; ଏମିତି ସେଠାରେ ରହୁଥିବା ମର୍ତ୍ୟ ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ଦେଖିବାକୁ ପ୍ରିୟ।
13.240.13
नानाभावसमायुक्ता यौवनस्थाः सदैव तु ।
युवत्यः कल्पितास्तत्र कामजा ललितास्तथा ॥ १३.२४०.१३ ॥
ନାନା ଭାବରେ ଯୁକ୍ତ, ସଦା ଯୌବନରେ ସ୍ଥିତ ଯୁବତୀମାନେ ସେଠାରେ ସୃଷ୍ଟ ହୋଇଛନ୍ତି; କାମରୁ ଜାତ ଏବଂ ଲଳିତ ମଧ୍ୟ।
13.240.14
मनोनुकूला मधुरा भोगिनामुपकल्पिताः ।
प्रमदाश्चोद्भवन्त्येव स्वर्गलोके यथा तथा ॥ १३.२४०.१४ ॥
ମନ ଅନୁକୂଳ, ମଧୁର, ଭୋଗୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ପ୍ରମଦାମାନେ ମଧ୍ୟ ସ୍ୱର୍ଗଲୋକରେ ସେହିପରି ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି।
13.240.15
एवंविधाः स्त्रियश्चात्र पुरुषाश्च परस्परम् ।
रमन्ते चेन्द्रियैः स्वस्थै शरीरैर्भोगसंस्कृतैः ॥ १३.२४०.१५ ॥
ଏପରି ସ୍ତ୍ରୀ ଓ ପୁରୁଷମାନେ ଏଠାରେ ପରସ୍ପର ସହ ରମଣ କରନ୍ତି; ସୁସ୍ଥ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଓ ଭୋଗ ପାଇଁ ସଂସ୍କୃତ ଶରୀର ସହିତ।
13.240.16
कामहर्षगुणाभ्यस्ता नान्ये क्रोधादयः प्रिये ।
क्षुत्पिपासा न चास्त्यत्रि गात्रक्लेशाश्च शोभने ॥ १३.२४०.१६ ॥
କାମ ଓ ହର୍ଷ ଗୁଣରେ ଅଭ୍ୟସ୍ତ; ପ୍ରିୟେ, ଏଠାରେ କ୍ରୋଧାଦି ଅନ୍ୟ ଗୁଣ ନାହିଁ; କ୍ଷୁଧା-ପିପାସା ନାହିଁ, ଶୋଭନେ, ଶରୀରର କ୍ଳେଶ ମଧ୍ୟ ନାହିଁ।
13.240.17
सर्वतो रमणीयं च सर्वत्र कुसुमान्विम् ।
यावत्पुण्यफलं तावद्दृश्यन्ते बहुसङ्गताः।
निरन्तरं भोगयुता रमन्ते स्वर्गवासिनः ॥ १३.२४०.१७ ॥
ସର୍ବତ୍ର ରମଣୀୟ ଏବଂ ସର୍ବତ୍ର ପୁଷ୍ପଯୁକ୍ତ; ପୁଣ୍ୟଫଳ ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅନେକ ସାଥୀଙ୍କ ସହ ଦେଖାଯାଆନ୍ତି। ନିରନ୍ତର ଭୋଗଯୁକ୍ତ ସ୍ୱର୍ଗବାସୀମାନେ ରମଣ କରନ୍ତି।
13.240.18
तत्र भोगान्यथायोगं भुक्त्वा पुण्यक्षयात्पुनः ।
नश्यन्ति जायमानास्ते शरीरैः सहसा प्रिये ॥ १३.२४०.१८ ॥
ସେଠାରେ ଯଥାଯୋଗ୍ୟ ଭୋଗ ଭୋଗିବା ପରେ, ପୁଣ୍ୟକ୍ଷୟ ହେତୁ, ପ୍ରିୟେ, ସେମାନେ ପୁନଃ ଜନ୍ମ ନେବା ସମୟରେ ଶରୀର ସହିତ ସହସା ନଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି।
13.240.19
स्वर्गलोकात्परिभ्रष्टाः जायन्ते मानुषे पुनः ।
पूर्वपुण्यावशेषेण विशिष्टाः सम्भवन्ति ते ॥ १३.२४०.१९ ॥
ସ୍ୱର୍ଗଲୋକରୁ ଖସି ସେମାନେ ପୁଣି ମନୁଷ୍ୟଲୋକରେ ଜନ୍ମ ନିଅନ୍ତି; ପୂର୍ବ ପୁଣ୍ୟର ଅବଶେଷରୁ ସେମାନେ ବିଶିଷ୍ଟ ରୂପେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି।
13.240.20
एषा स्वर्गगतिः प्रोक्ता पृच्छन्त्यास्तव भामिनि ।
अत ऊर्ध्वं पदान्यष्टौ सुकर्माणि शृणु प्रिये।
भोगयुक्तानि पुण्यानि उच्छ्रितानि परस्परम् ॥ १३.२४०.२० ॥
ହେ ଭାମିନୀ, ତୁମେ ପଚାରିଥିବା ସ୍ୱର୍ଗଗତି ଏହା ହିଁ କୁହାଯାଇଛି। ଏବେ ଏହା ଉପରେ ଥିବା ଆଠଟି ପଦ ଶୁଣ, ହେ ପ୍ରିୟେ — ଭୋଗଯୁକ୍ତ, ପରସ୍ପର ଉପରେ ଉଚ୍ଚ ହୋଇଥିବା ସୁକର୍ମର ପୁଣ୍ୟସ୍ଥାନ।
13.240.21
विद्याधराः किम्पुरुषा यक्षगन्धर्वकिन्नराः ।
अप्सरोदानवा देवा यथाक्रममुदाहृताः ॥ १३.२४०.२१ ॥
ବିଦ୍ୟାଧର, କିମ୍ପୁରୁଷ, ଯକ୍ଷ, ଗନ୍ଧର୍ବ, କିନ୍ନର, ଅପ୍ସରା, ଦାନବ ଓ ଦେବତା — କ୍ରମାନୁସାରେ ଏମାନେ କୁହାଯାଇଛନ୍ତି।
13.240.22
तेषु स्थानेषु जायन्ते प्राणिनाः पुण्यकर्मणः ।
तेषामपि च ये लोकाः स्वर्गलोकोपमाः स्मृताः ॥ १३.२४०.२२ ॥
ସେହି ସ୍ଥାନସମୂହରେ ପୁଣ୍ୟକର୍ମୀ ପ୍ରାଣୀମାନେ ଜନ୍ମ ନିଅନ୍ତି; ସେମାନଙ୍କ ଲୋକସମୂହ ମଧ୍ୟ ସ୍ୱର୍ଗଲୋକ ସଦୃଶ ବୋଲି ସ୍ମୃତ।
13.240.23
स्वर्गवत्तत्र ते भोगान्भुञ्जते च रमन्ति च ।
रूपसत्वबलोपेताः सर्वे दीर्घायुषस्तथा ॥ १३.२४०.२३ ॥
ସେଠାରେ ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗ ପରି ଭୋଗ ଭୋଗନ୍ତି ଓ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି; ରୂପ, ସତ୍ତ୍ୱ ଓ ବଳଯୁକ୍ତ ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଦୀର୍ଘାୟୁ।
13.240.24
तेषां सर्वक्रियारम्भो मानुषेष्विव दृश्यते ।
अतिमानुषमैश्वर्यमत्र मायाबलात्कृतम् ॥ १३.२४०.२४ ॥
ସେମାନଙ୍କ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟର ଆରମ୍ଭ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ଭଳି ଦେଖାଯାଏ; ଏଠାକାର ଅତିମାନୁଷ ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟ ମାୟାବଳରେ ସୃଷ୍ଟ।
13.240.25
जराप्रसूतिमरणं तेषु स्थानेषु दृश्यते ।
गुणा दोषाश्च सन्त्यत्र आकाशगमनं तथा ॥ १३.२४०.२५ ॥
ସେହି ଲୋକମାନଙ୍କରେ ମଧ୍ୟ ଜରା, ଜନ୍ମ ଓ ମୃତ୍ୟୁ ଦେଖାଯାଏ। ଏଠାରେ ଗୁଣ ଓ ଦୋଷ ମଧ୍ୟ ଅଛି, ଏବଂ ଆକାଶଗମନ ମଧ୍ୟ ଅଛି।
13.240.26
अन्तर्धानं बलं सत्त्वमायुश्च चिरजीवितम् ।
तपोविशेषज्जायन्ते यथा कर्म्णि भामिनि ॥ १३.२४०.२६ ॥
ଅନ୍ତର୍ଧାନ, ବଳ, ସତ୍ତ୍ୱ, ଆୟୁ ଓ ଦୀର୍ଘଜୀବନ — ହେ ଭାମିନୀ, ବିଶେଷ ତପସ୍ୟାରୁ ଏଗୁଡ଼ିକ ଜନ୍ମେ, କର୍ମରୁ ଯେପରି।
13.240.27
देवलोके प्रवृत्तिस्तु तेषामेव विधीयते ।
न तथा देवलोको हि तद्विशिष्टाः सुराः स्मृताः ॥ १३.२४०.२७ ॥
ଦେବଲୋକରେ ସେମାନଙ୍କରି ପ୍ରବୃତ୍ତି ବିହିତ ହୁଏ। ଦେବଲୋକ ସେପରି ନୁହେଁ; ସେହି ବିଶେଷତାଯୁକ୍ତ ଦେବତାମାନେ ହିଁ ସ୍ମୃତ ହୋଇଛନ୍ତି।
13.240.28
तत्र भोगमनिर्देश्यममृतत्वं च विद्यते ।
विमानगमनं नित्यमप्सरोगणसेवितम् ॥ १३.२४०.२८ ॥
ସେଠାରେ ଅବର୍ଣ୍ଣନୀୟ ଭୋଗ ଓ ଅମୃତତ୍ୱ ଅଛି; ବିମାନରେ ନିତ୍ୟ ଗମନ, ଅପ୍ସରାମାନଙ୍କ ଦଳ ସେବା କରନ୍ତି।
13.240.29
एवमन्यच्च तत्कर्म देवताभ्यो विशिष्यते ।
प्रत्यक्षं तव तत्सर्वं देवलोके प्रवर्तनम् ॥ १३.२४०.२९ ॥
ଏହିପରି ସେହି କର୍ମ ମଧ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କଠାରୁ ବିଶିଷ୍ଟ। ଦେବଲୋକରେ ଯାହା ଆଚରଣ ହୁଏ, ତାହା ସବୁ ତୁମ ପାଖରେ ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ।
13.240.30
तस्मान्न वर्णये देवि विदितं च त्वया शुभे ।
तत्सर्वं सुकृतैरेव प्राप्यते चोत्तमं पदम् ॥ १३.२४०.३० ॥
ତେଣୁ, ହେ ଦେବୀ, ମୁଁ ବର୍ଣ୍ଣନା କରୁନାହିଁ; ହେ ଶୁଭେ, ତୁମେ ଏହା ଜାଣିଛ। ସେ ସବୁ, ଏବଂ ଉତ୍ତମ ପଦ, ସତ୍କର୍ମରୁ ହିଁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ।