महाभारत · अध्याय 13.25
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.25.1
तथेत्युक्त्वा तु विहगः प्रतिज्ञाय महाद्युतिः ।
अमृताहरणे वाचं ततः पितरमब्रवीत् ॥ १३.२५.१ ॥
"तसेच होवो" असे म्हणून आणि अमृत आणण्याची प्रतिज्ञा करून तो महातेजस्वी पक्षी तेव्हा आपल्या पित्याला म्हणाला.
13.25.2
कामं वै सूनृता वाचो विसृज्य च मुहुर्मुहुः ।
यच्चाप्यनुज्ञां मातुर्वै न च सा ह्यनुमन्यते ॥ १३.२५.२ ॥
गोड आणि खरे शब्द वारंवार बोलूनही, आईची अनुमती ती मान्य करत नसल्यामुळे मिळाली नाही.
13.25.3
सा मा बहुविधा वाचो वज्रकल्पा विसृज्य वै ।
भगवन्विनता दासी मम माता महाद्युते ॥ १३.२५.३ ॥
वज्रासारखे कठोर अनेक प्रकारचे शब्द बोलून ती आई — हे भगवन्, हे महातेजस्वी — माझी आई विनता दासी आहे.
13.25.4
कद्रूः प्रेषयते चैव दासीयमिति चाब्रवीत् ।
आहरामृतमित्येव मोक्ष्यते विनता ततः ॥ १३.२५.४ ॥
कद्रू तिला पाठवते आणि "ही दासी आहे" असेही म्हणते. "अमृत आण" एवढेच सांगितल्यास विनता तेव्हा मुक्त होईल.
13.25.5
सोहं मातृविमोक्षार्थमाहरिष्य इति ब्रुवन् ।
अमृतं प्रार्थितस्तूर्णमाहर्तुं प्रतिनन्द्य वै ॥ १३.२५.५ ॥
"आईला सोडवण्यासाठी मी अमृत आणीन" असे म्हणून, अमृत आणण्याची त्वरित विनंती केली असता, त्याने आनंदाने ते स्वीकारले.
13.25.6
अमृतं तात दुष्प्रापं देवैरपि कुतस्त्वया ।
रक्ष्यते हि भृशं पुत्र रक्षिभिस्तन्निबोध मे ॥ १३.२५.६ ॥
वत्सा, अमृत देवांनाही मिळवणे कठीण आहे; तुला कसे शक्य होईल? पुत्रा, ते रक्षकांकडून अत्यंत कडकपणे रक्षिले जाते; ते माझ्याकडून ऐक.
13.25.7
गुप्तमद्भिर्भृशं साधु सर्वतः परिवारितम् ।
अनन्तरमथो गुप्तं ज्वलता जातवेदसा ॥ १३.२५.७ ॥
ते पाण्याने चांगले सर्व बाजूंनी वेढलेले व संरक्षित आहे; त्यानंतर प्रज्वलित अग्नीनेही संरक्षित आहे.
13.25.8
ततः शतसहस्राणि अयुतान्यर्बुदानि च ।
रक्षन्त्यमृतमत्यन्तं किङ्करा नाम राक्षसाः ॥ १३.२५.८ ॥
त्यानंतर शेकडो हजार, अयुते आणि अर्बुदे किंकर नावाचे राक्षस त्या अमृताचे अत्यंत रक्षण करतात.
13.25.9
तेषां शक्त्यृष्टिशूलांश्च शतघ्न्यः पट्टसास्तथा ।
आयुधा रक्षिणां तात वज्रकल्पाः शिलास्तथा ॥ १३.२५.९ ॥
त्यांची शस्त्रे शक्ती, ऋष्टी, शूल, शतघ्नी व पट्टस आहेत; हे पुत्रा, रक्षकांची आयुधे वज्रासमान आहेत आणि दगडही तसेच आहेत.
13.25.10
ततो जालेन महता अवनद्धं समन्ततः ।
अयस्मयेन वै तात वृत्रहन्तुः स्म शासनात् ॥ १३.२५.१० ॥
त्यानंतर ते सर्व बाजूंनी एका मोठ्या लोखंडी जाळ्याने बांधलेले आहे; हे पुत्रा, वृत्रहंता इंद्राच्या आज्ञेनुसार.
13.25.11
तत्त्वमेवंविधं तात कथं प्रार्थयसेऽमृतम् ।
सुरक्षितं वज्रभृतां वैनतेय विहङ्गम।
इन्द्रेण देवैर्नागैश्च खड्गैर्गिरिजलादिभिः ॥ १३.२५.११ ॥
हे पुत्रा, अशा अमृताची तू कशी इच्छा करतोस? वज्रधारी इंद्र, देव, नाग, खड्ग आणि पर्वतजन्य वस्तूंनी चांगले संरक्षित असलेल्या त्याची, हे विनतापुत्रा, हे पक्षी.
13.25.12
पुत्रगृद्ध्या ब्रवीष्येतच्छृणु तात विनिश्चयम् ।
बलवानुपायवानस्मि भूयः किं करवाणि ते ॥ १३.२५.१२ ॥
पुत्रप्रेमापोटी मी हे सांगतो; हे तात, माझा निश्चय ऐका. मी बलवान आणि उपायकुशल आहे; आता तुमच्यासाठी मी काय करू?
13.25.13
तमब्रवीत्पिता हृष्टः प्रहसन्वै पुनः पुनः ।
यदि तौ भक्षयेस्तात क्रूरौ कच्छपवारणौ ॥ १३.२५.१३ ॥
वडील आनंदाने हसत त्याला वारंवार म्हणाले: हे पुत्रा, जर तू ते दोन क्रूर कासव आणि हत्ती खाऊ शकशील.
13.25.14
तथा बलममेयं ते भविता तन्न संशयः ।
अमृतस्यैव चाहर्ता भविष्यसि न संशयः ॥ १३.२५.१४ ॥
असे केल्यास तुला अमर्याद बल प्राप्त होईल, यात शंका नाही. अमृत हरण करणारा तूच होशील, यात शंका नाही.
13.25.15
क्व तौ क्रूरौ महाभाग वर्तेते हस्तिकच्छपौ ।
भक्षयिष्याम्यहं तात बलस्याप्यायनं प्रति ॥ १३.२५.१५ ॥
हे महाभाग, ते दोन क्रूर हत्ती आणि कासव कुठे आहेत? हे तात, बल वाढवण्यासाठी मी त्यांना नक्कीच खाईन.