ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 13.25
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.25.1
तथेत्युक्त्वा तु विहगः प्रतिज्ञाय महाद्युतिः ।
अमृताहरणे वाचं ततः पितरमब्रवीत् ॥ १३.२५.१ ॥
"ସେହିପରି ହେଉ" ବୋଲି କହି ଓ ଅମୃତ ଆଣିବାର ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରି ସେହି ମହାତେଜସ୍ୱୀ ପକ୍ଷୀ ତା'ପରେ ନିଜ ପିତାଙ୍କୁ ଏହି କଥା କହିଲା।
13.25.2
कामं वै सूनृता वाचो विसृज्य च मुहुर्मुहुः ।
यच्चाप्यनुज्ञां मातुर्वै न च सा ह्यनुमन्यते ॥ १३.२५.२ ॥
ମଧୁର ଓ ସତ୍ୟ ବାକ୍ୟ ବାରମ୍ବାର କହିଲେ ମଧ୍ୟ, ମାତା ଅନୁମତି ଅନୁମୋଦନ କରନ୍ତି ନାହିଁ ବୋଲି ତାହା ମିଳିଲା ନାହିଁ।
13.25.3
सा मा बहुविधा वाचो वज्रकल्पा विसृज्य वै ।
भगवन्विनता दासी मम माता महाद्युते ॥ १३.२५.३ ॥
ବଜ୍ର ତୁଲ୍ୟ କଠୋର ନାନା ପ୍ରକାରର ବାକ୍ୟ କହି ସେହି ମାତା — ହେ ଭଗବାନ, ହେ ମହାତେଜସ୍ୱୀ — ମୋ ମାତା ବିନତା ଦାସୀ।
13.25.4
कद्रूः प्रेषयते चैव दासीयमिति चाब्रवीत् ।
आहरामृतमित्येव मोक्ष्यते विनता ततः ॥ १३.२५.४ ॥
କଦ୍ରୂ ତାହାକୁ ପଠାଏ ଏବଂ "ଏ ଦାସୀ" ବୋଲି କହେ। "ଅମୃତ ଆଣ" ବୋଲି କହିବାମାତ୍ରେ ବିନତା ସେଦିନ ମୁକ୍ତ ହେବ।
13.25.5
सोहं मातृविमोक्षार्थमाहरिष्य इति ब्रुवन् ।
अमृतं प्रार्थितस्तूर्णमाहर्तुं प्रतिनन्द्य वै ॥ १३.२५.५ ॥
"ମା'ଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ କରିବା ପାଇଁ ମୁଁ ଅମୃତ ଆଣିବି" ବୋଲି କହି, ଅମୃତ ଆଣିବା ପାଇଁ ଶୀଘ୍ର ପ୍ରାର୍ଥିତ ହେଲେ ସେ ଆନନ୍ଦରେ ତାହା ସ୍ୱୀକାର କଲା।
13.25.6
अमृतं तात दुष्प्रापं देवैरपि कुतस्त्वया ।
रक्ष्यते हि भृशं पुत्र रक्षिभिस्तन्निबोध मे ॥ १३.२५.६ ॥
ବତ୍ସ, ଅମୃତ ଦେବତାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ପାଇବା କଷ୍ଟକର; ତୁମ ପାଇଁ କିପରି ସମ୍ଭବ? ପୁତ୍ର, ତାହା ରକ୍ଷକମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅତ୍ୟନ୍ତ କଠୋର ଭାବେ ରକ୍ଷିତ; ମୋ ଠାରୁ ତାହା ଶୁଣ।
13.25.7
गुप्तमद्भिर्भृशं साधु सर्वतः परिवारितम् ।
अनन्तरमथो गुप्तं ज्वलता जातवेदसा ॥ १३.२५.७ ॥
ତାହା ଜଳ ଦ୍ୱାରା ଭଲଭାବେ ଚତୁର୍ଦ୍ଦିଗରୁ ବେଷ୍ଟିତ ଓ ସୁରକ୍ଷିତ; ତା'ପରେ ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଅଗ୍ନିଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ସୁରକ୍ଷିତ।
13.25.8
ततः शतसहस्राणि अयुतान्यर्बुदानि च ।
रक्षन्त्यमृतमत्यन्तं किङ्करा नाम राक्षसाः ॥ १३.२५.८ ॥
ତା'ପରେ ଶହ ହଜାର, ଅଯୁତ ଓ ଅର୍ବୁଦ କିଙ୍କର ନାମକ ରାକ୍ଷସମାନେ ସେହି ଅମୃତକୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି।
13.25.9
तेषां शक्त्यृष्टिशूलांश्च शतघ्न्यः पट्टसास्तथा ।
आयुधा रक्षिणां तात वज्रकल्पाः शिलास्तथा ॥ १३.२५.९ ॥
ସେମାନଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ର ଶକ୍ତି, ଋଷ୍ଟି, ଶୂଳ, ଶତଘ୍ନୀ ଓ ପଟ୍ଟସ; ହେ ପୁତ୍ର, ରକ୍ଷକମାନଙ୍କର ଆୟୁଧ ବଜ୍ର ସଦୃଶ; ପଥରଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟ ସେପରି।
13.25.10
ततो जालेन महता अवनद्धं समन्ततः ।
अयस्मयेन वै तात वृत्रहन्तुः स्म शासनात् ॥ १३.२५.१० ॥
ତା'ପରେ ତାହା ଚତୁର୍ଦ୍ଦିଗରେ ଏକ ବଡ଼ ଲୌହଜାଲରେ ବାନ୍ଧି ହୋଇଛି; ହେ ପୁତ୍ର, ବୃତ୍ରହନ୍ତା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଆଦେଶରେ।
13.25.11
तत्त्वमेवंविधं तात कथं प्रार्थयसेऽमृतम् ।
सुरक्षितं वज्रभृतां वैनतेय विहङ्गम।
इन्द्रेण देवैर्नागैश्च खड्गैर्गिरिजलादिभिः ॥ १३.२५.११ ॥
ହେ ପୁତ୍ର, ଏପରି ଅମୃତକୁ ତୁମେ କିପରି ଇଚ୍ଛା କରୁଛ? ବଜ୍ରଧାରୀ ଇନ୍ଦ୍ର, ଦେବତା, ନାଗ, ଖଡ୍ଗ ଓ ପର୍ବତଜ ବସ୍ତୁଦ୍ୱାରା ଭଲଭାବେ ରକ୍ଷିତ ତାକୁ, ହେ ବିନତାପୁତ୍ର, ହେ ପକ୍ଷୀ।
13.25.12
पुत्रगृद्ध्या ब्रवीष्येतच्छृणु तात विनिश्चयम् ।
बलवानुपायवानस्मि भूयः किं करवाणि ते ॥ १३.२५.१२ ॥
ପୁତ୍ରପ୍ରୀତିରୁ ମୁଁ ଏହା କହୁଛି; ହେ ତାତ, ମୋର ନିଶ୍ଚୟ ଶୁଣ। ମୁଁ ବଳବାନ ଓ ଉପାୟବାନ; ଆଉ ତୁମ ପାଇଁ ମୁଁ କ'ଣ କରିବି?
13.25.13
तमब्रवीत्पिता हृष्टः प्रहसन्वै पुनः पुनः ।
यदि तौ भक्षयेस्तात क्रूरौ कच्छपवारणौ ॥ १३.२५.१३ ॥
ପିତା ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ ହସି ହସି ତାଙ୍କୁ ବାରମ୍ବାର କହିଲେ: ହେ ପୁତ୍ର, ଯଦି ତୁମେ ସେ ଦୁଇ କ୍ରୂର କଇଁଛ ଓ ହାତୀକୁ ଖାଇ ପାରିବ।
13.25.14
तथा बलममेयं ते भविता तन्न संशयः ।
अमृतस्यैव चाहर्ता भविष्यसि न संशयः ॥ १३.२५.१४ ॥
ଏପରି କଲେ ତୁମର ଅପରିମେୟ ବଳ ହେବ, ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ଅମୃତ ହରଣକାରୀ ମଧ୍ୟ ତୁମେ ହିଁ ହେବ, ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
13.25.15
क्व तौ क्रूरौ महाभाग वर्तेते हस्तिकच्छपौ ।
भक्षयिष्याम्यहं तात बलस्याप्यायनं प्रति ॥ १३.२५.१५ ॥
ହେ ମହାଭାଗ, ସେ ଦୁଇ କ୍ରୂର ହାତୀ ଓ କଇଁଛ କେଉଁଠି ଅଛନ୍ତି? ହେ ତାତ, ବଳର ପୁଷ୍ଟି ପାଇଁ ମୁଁ ସେମାନଙ୍କୁ ଖାଇବି।