ਮਹਾਂਭਾਰਤ · ਅਧਿਆਇ 13.26
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.26.1
कथं तौ भगवञ्शक्यौ मया वारणकच्छपौ ।
युगपद्गृहीतं तं मे त्वमुपायं वक्तुमर्हसि ॥ १३.२६.१ ॥
ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਮੈਂ ਉਸ ਹਾਥੀ ਅਤੇ ਕੱਛੂ ਨੂੰ ਇੱਕੋ ਵੇਲੇ ਕਿਵੇਂ ਫੜ ਸਕਦਾ ਹਾਂ? ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਉਪਾਅ ਦੱਸਣਾ ਤੁਹਾਡਾ ਹੱਕ ਹੈ।
13.26.2
योद्धुकामे गजे तस्मिन्मुहूर्तं स जलेचरः ।
उत्तिष्ठति जलात्तूर्णं योद्धुकामः पुनःपुनः ॥ १३.२६.२ ॥
ਜਦੋਂ ਉਹ ਹਾਥੀ ਲੜਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਜਲਚਰ ਪਲ ਭਰ ਲਈ ਪਾਣੀ ਤੋਂ ਛੇਤੀ ਉੱਪਰ ਉੱਠਦਾ ਹੈ; ਵਾਰ-ਵਾਰ ਲੜਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ।
13.26.3
जलजं निर्गतं तात प्रमत्तं चैव वारणम् ।
ग्रहीष्यसि पतङ्गेश नान्यो योगोऽत्र विद्यते ॥ १३.२६.३ ॥
ਹੇ ਪੁੱਤਰ, ਪਾਣੀ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਆਏ ਅਤੇ ਲਾਪਰਵਾਹ ਉਸ ਹਾਥੀ ਨੂੰ ਤੂੰ ਫੜ ਲਵੇਂਗਾ। ਹੇ ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਇੱਥੇ ਹੋਰ ਕੋਈ ਉਪਾਅ ਨਹੀਂ।
13.26.4
इत्येमुक्तो विहगस्तद्गत्वा वनमुत्तमम् ।
ददर्श वारणेन्द्रं तं मेघाचलसमप्रभम् ॥ १३.२६.४ ॥
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਪੰਛੀ ਉਸ ਉੱਤਮ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਗਿਆ ਅਤੇ ਮੇਘ-ਪਰਬਤ ਵਰਗੀ ਚਮਕ ਵਾਲੇ ਉਸ ਗਜਰਾਜ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
13.26.5
तां स नागो गिरेर्वीथिं सम्प्राप्त इव भारतः ।
स तं दृष्ट्वा महाभागः सम्प्रहृष्टतनूरुहः ॥ १३.२६.५ ॥
ਉਹ ਹਾਥੀ ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਪਹਾੜੀ ਰਾਹ ਤੇ ਪਹੁੰਚਿਆ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਭਾਰਤ। ਉਹ ਮਹਾਭਾਗ ਪੰਛੀ ਉਸਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਰੋਮਾਂਚਿਤ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ।
13.26.6
बिभक्षयिषतो राजन्दारुणस्य महात्मनः ।
मातङ्गं कच्छपं चैव प्रहर्षः सुमहानभूत् ॥ १३.२६.६ ॥
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਹਾਥੀ ਅਤੇ ਕੱਛੂ ਨੂੰ ਖਾਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਉਸ ਭਿਆਨਕ ਮਹਾਤਮਾ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ੀ ਹੋਈ।
13.26.7
अथ वेगेन महता खेचरः स महाबलः ।
सङ्कुच्य सर्वगात्राणि कृच्छ्रेणैवान्वपद्यत ॥ १३.२६.७ ॥
ਫਿਰ ਵੱਡੇ ਵੇਗ ਨਾਲ ਉਹ ਮਹਾਬਲੀ ਖੇਚਰ (ਪੰਛੀ) ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗ ਸਮੇਟ ਕੇ ਔਖਿਆਈ ਨਾਲ ਹੇਠਾਂ ਉਤਰਿਆ।
13.26.8
तथा गत्वा तमध्वानं वारणप्रवरो बली ।
निशश्वास महाश्वासः श्रमाद्विश्रमणाय च ॥ १३.२६.८ ॥
ਉਸ ਰਾਹ ਤੇ ਜਾ ਕੇ ਬਲਵਾਨ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਹਾਥੀ ਨੇ ਥਕਾਵਟ ਕਾਰਨ ਆਰਾਮ ਲਈ ਵੱਡਾ ਸਾਹ ਛੱਡਿਆ।
13.26.9
तस्य निश्वासवातेन मदगन्धेन चैव ह ।
उदतिष्ठन्महाकूर्मो वारणप्रतिषेधकः ॥ १३.२६.९ ॥
ਉਸਦੇ ਸਾਹ ਦੀ ਹਵਾ ਅਤੇ ਮਦ ਦੀ ਗੰਧ ਨਾਲ ਹਾਥੀ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਵਾਲਾ ਮਹਾਕੱਛਪ ਉੱਪਰ ਉੱਠਿਆ।
13.26.10
तयोः सुतुमुलं युद्धं ददर्श पतगेश्वरः ।
कच्छपेन्द्रद्विरदयोरिन्द्रप्रह्वादयोरिव ॥ १३.२६.१० ॥
ਉਹਨਾਂ ਦੋਹਾਂ ਦਾ ਭਿਆਨਕ ਯੁੱਧ ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਵੇਖਿਆ — ਕੱਛਪਾਂ ਦੇ ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਹਾਥੀ ਦਾ, ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਵਾਂਗ।
13.26.11
स्पृशन्तमग्रहस्तेन तोयं वारणयूथपम् ।
दन्तैर्नस्तैश्च जलजो वारयामास भारत ॥ १३.२६.११ ॥
ਹੇ ਭਾਰਤ! ਸੁੰਡ ਦੇ ਅਗਲੇ ਹਿੱਸੇ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਛੂਹ ਰਹੇ ਹਾਥੀਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਦੇ ਸਰਦਾਰ ਨੂੰ, ਜਲਜ ਕੱਛਪ ਨੇ ਦੰਦਾਂ ਅਤੇ ਸੁੰਡ ਨਾਲ ਰੋਕਿਆ।
13.26.12
जलजं वारणोऽप्येवं चरणैः पुष्करेण च ।
प्रत्यषेधन्निमज्जन्तमुन्मज्जन्तं तथैव च ॥ १३.२६.१२ ॥
ਏਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਾਥੀ ਨੇ ਪੈਰਾਂ ਅਤੇ ਸੁੰਡ ਨਾਲ ਉਸ ਜਲਜ ਕੱਛਪ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ — ਡੁੱਬਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਵੀ ਅਤੇ ਉੱਭਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਵੀ।
13.26.13
मुहूर्तमभवद्युद्धं तयोर्भीमप्रदर्शनम् ।
अथ तस्माज्जलाद्राजन्कच्छपः स्थलमास्थितः ॥ १३.२६.१३ ॥
ਪਲ ਭਰ ਉਹਨਾਂ ਦੋਹਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਯੁੱਧ ਹੋਇਆ; ਉਸ ਵਿੱਚ ਭਿਆਨਕ ਪਰਾਕ੍ਰਮ ਵਿਖਾਈ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਹ ਕੱਛੂ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਕਲ ਕੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ।
13.26.14
स तु नागः प्रभग्रोऽपि पिपासुर्न न्यवर्तत ।
तोयगृध्नुः शनैस्तर्षादपासर्पत पृष्ठतः ॥ १३.२६.१४ ॥
ਉਹ ਹਾਥੀ ਹਾਰ ਚੁੱਕਾ ਸੀ ਫਿਰ ਵੀ ਪਿਆਸ ਨਾਲ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਮੁੜਿਆ; ਪਾਣੀ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਨਾਲ ਪਿਆਸ ਕਾਰਨ ਉਹ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਪਿੱਛੇ ਖਿਸਕ ਗਿਆ।
13.26.15
तं दृष्ट्वा जलजस्तूर्णमपसर्पन्तमाहवात् ।
अभिदुद्राव वेगेन वज्रयाणिरिवासुरम् ॥ १३.२६.१५ ॥
ਯੁੱਧ ਤੋਂ ਪਿੱਛੇ ਖਿਸਕਦੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਉਹ ਜਲਜ ਕੱਛੂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵੇਗ ਨਾਲ ਝਪਟਿਆ; ਜਿਵੇਂ ਵਜ੍ਰਧਾਰੀ ਇੰਦਰ ਅਸੁਰ ਉੱਤੇ ਝਪਟਦਾ ਹੈ।
13.26.16
तं रोषात्स्थलमुत्तीर्णमसम्प्राप्तं गजोत्तमम् ।
उभावेव समस्तौ तु जग्राह विनतासुतः ॥ १३.२६.१६ ॥
ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹੇ, ਅਜੇ ਨਾ ਪਹੁੰਚੇ ਉਸ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਗਜ ਨੂੰ ਵਿਨਤਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ (ਗਰੁੜ) ਨੇ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਿਆਂ ਫੜ ਲਿਆ।
13.26.17
चरणेन तु सव्येन जग्राह स गजोत्तमम् ।
प्रस्पन्दमानं बलवान्दक्षिणेन तु कच्छपम् ॥ १३.२६.१७ ॥
ਬਲਵਾਨ ਨੇ ਖੱਬੇ ਪੈਰ ਨਾਲ ਉਸ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਗਜ ਨੂੰ ਫੜਿਆ; ਸੱਜੇ ਪੈਰ ਨਾਲ ਤੜਫਦੇ ਕੱਛੂ ਨੂੰ।
13.26.18
उत्पपात ततस्तूर्णं पन्नगेन्द्रनिषूदतः ।
दिवं खं च समुत्पत्य पक्षाभ्यामपराजितः ॥ १३.२६.१८ ॥
ਤਦ ਨਾਗਰਾਜਾਂ ਦਾ ਸੰਹਾਰਕ, ਅਪਰਾਜਿਤ ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉੱਪਰ ਉੱਡ ਗਿਆ; ਖੰਭਾਂ ਨਾਲ ਅਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਸਵਰਗ ਵੱਲ ਉੱਡ ਕੇ।
13.26.19
तेन चोत्पतता तूर्णं सङ्गृहीतौ नखैर्भृशम् ।
वज्रगर्भैः सुनिशितैः प्राणांस्तूर्णं मुमोचतुः ॥ १३.२६.१९ ॥
ਉੱਡਦਿਆਂ ਹੀ ਉਸਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਨਹੁੰਆਂ ਨਾਲ ਕੱਸ ਕੇ ਫੜ ਲਿਆ; ਵਜ੍ਰ ਵਰਗੇ ਅੰਦਰਲੇ ਹਿੱਸੇ ਵਾਲੇ, ਬਹੁਤ ਤਿੱਖੇ ਨਹੁੰਆਂ ਨਾਲ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਛੇਤੀ ਹੀ ਪ੍ਰਾਣ ਤਿਆਗ ਬੈਠੇ।
13.26.20
तौ गृह्य बलवांस्तूर्णं स्रस्तपादशिरोधरौ ।
विवल्गन्निव खे क्रीडन्खेचरोऽभिजगाम ह ॥ १३.२६.२० ॥
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ ਬਲਵਾਨ ਖੇਚਰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਗਿਆ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੈਰ ਅਤੇ ਗਰਦਨਾਂ ਢਿੱਲੀਆਂ ਲਟਕ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਖੇਡਦਾ ਹੋਇਆ ਝੂਲਦਾ ਚਲਾ ਗਿਆ।
13.26.21
अत्तुकामस्ततो वीरः पृथिव्यां पृथिवीपते ।
निरैक्षत न चापश्यद्द्रुमं पर्याप्तमासितुम् ॥ १३.२६.२१ ॥
ਹੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸੁਆਮੀ! ਫਿਰ ਖਾਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲੇ ਉਸ ਵੀਰ ਨੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਵੇਖਿਆ, ਪਰ ਬੈਠਣ ਲਈ ਕਾਫ਼ੀ ਕੋਈ ਰੁੱਖ ਉਸਨੂੰ ਨਾ ਦਿੱਸਿਆ।
13.26.22
नैमिषं त्वथ सम्प्राप्य देवारण्यं महाद्युतिः ।
अपश्यत द्रुमं कञ्चिच्छाखास्कन्धसमावृतम् ॥ १३.२६.२२ ॥
ਫਿਰ ਨੈਮਿਸ਼ ਅਤੇ ਦੇਵਾਰਣ੍ਯ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਉਸ ਮਹਾਤੇਜਸਵੀ ਨੇ ਟਾਹਣੀਆਂ ਅਤੇ ਤਣੇ ਨਾਲ ਢਕਿਆ ਇੱਕ ਰੁੱਖ ਵੇਖਿਆ।
13.26.23
हिमवच्छिखरप्रख्यं योजनद्वयमुच्छ्रितम् ।
परिणाहेन राजेन्द्र नल्वमात्रं समन्ततः ॥ १३.२६.२३ ॥
ਹਿਮਾਲਿਆ ਦੀ ਚੋਟੀ ਵਰਗਾ ਉਹ ਰੁੱਖ ਦੋ ਯੋਜਨ ਉੱਚਾ ਸੀ, ਹੇ ਰਾਜੇਂਦਰ; ਉਸਦਾ ਘੇਰਾ ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਇੱਕ ਨਲਵ ਦੇ ਮਾਪ ਜਿੰਨਾ ਸੀ।
13.26.24
तस्य शाखाऽभवत्काचिदायता पञ्चयोजनम् ।
दृढमूला दृढस्कन्धा वज्रपत्रसमाचिता ॥ १३.२६.२४ ॥
ਉਸਦੀ ਇੱਕ ਟਾਹਣੀ ਪੰਜ ਯੋਜਨ ਤੱਕ ਫੈਲੀ ਹੋਈ ਸੀ; ਉਹ ਰੁੱਖ ਪੱਕੀਆਂ ਜੜ੍ਹਾਂ ਅਤੇ ਪੱਕੇ ਤਣੇ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਵਜ੍ਰ ਵਰਗੇ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
13.26.25
तत्रोपविष्टः सहसा वैनतेयो निगृह्य तौ ।
अत्तुकामस्ततः शाखा तस्य वेगादवापतत् ॥ १३.२६.२५ ॥
ਉੱਥੇ ਬੈਠੇ ਵੈਨਤੇਯ (ਗਰੁੜ) ਨੇ ਅਚਾਨਕ ਉਹਨਾਂ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ; ਫਿਰ ਖਾਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਉਹ ਵੇਗ ਨਾਲ ਉਸ ਟਾਹਣੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗਿਆ।
13.26.26
तां पतन्तीमभिप्रेक्ष्य प्रेक्ष्य चर्षिगणानधः ।
आसीनान्वसुभिः सार्धं सत्रेण जगतीपते ॥ १३.२६.२६ ॥
ਉਸ ਟਾਹਣੀ ਨੂੰ ਡਿੱਗਦਿਆਂ ਵੇਖ ਕੇ, ਅਤੇ ਹੇਠਾਂ ਵਸੂਆਂ ਨਾਲ ਯੱਗ ਵਿੱਚ ਬੈਠੇ ਰਿਸ਼ੀ-ਸਮੂਹਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਹੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸੁਆਮੀ।
13.26.27
वैखानसान्नाम यतीन्वालखिल्यगणानपि ।
तत्र भीराविशत्तस्य पतगेन्द्रस्य भारत ॥ १३.२६.२७ ॥
ਵੈਖਾਨਸ ਨਾਮਕ ਯਤੀਆਂ ਨੂੰ ਅਤੇ ਵਾਲਖਿੱਲਯ ਗਣਾਂ ਨੂੰ ਵੀ; ਉੱਥੇ ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦਾ ਡਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਗਿਆ, ਹੇ ਭਾਰਤ।
13.26.28
तान्दृष्ट्वा स यतींस्तत्र समासीनान्सुरैः सह ।
तुण्डेन गृह्य तां शाखामुत्पपात खगेश्वरः।
तौच पक्षी भुजङ्गाशो व्योम्नि क्रीडन्निवाव्रजत् ॥ १३.२६.२८ ॥
ਉੱਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਬੈਠੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਯਤੀਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਖਗੇਸ਼ਵਰ ਨੇ ਚੁੰਝ ਨਾਲ ਉਸ ਟਾਹਣੀ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ ਉੱਪਰ ਉਡਾਰੀ ਮਾਰੀ; ਉਹ ਸੱਪ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਪੰਛੀ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਖੇਡਦਾ ਹੋਇਆ ਜਿਵੇਂ ਚਲਾ ਗਿਆ।
13.26.29
तं दृष्ट्वा गुरुसम्भारं प्रगृह्योत्पतितं खगम् ।
ऋषयस्तेऽब्रुवन्सर्वे गरुडोऽयमिति स्म ह।
न त्वन्यः क्षमते कश्चिद्यथाऽयं वीर्यवान्खगः ॥ १३.२६.२९ ॥
ਉਸ ਭਾਰੀ ਬੋਝ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ ਉੱਪਰ ਉੱਡਦੇ ਉਸ ਪੰਛੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ—'ਇਹ ਗਰੁੜ ਹੈ; ਇਸ ਬਲਵਾਨ ਪੰਛੀ ਵਾਂਗ ਹੋਰ ਕੋਈ ਇਹ ਸਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।'
13.26.30
असौ यच्छति धर्मात्मा गुरुभारसमन्वितः ।
अयं क्रीडन्निवाकाशे तस्माद्गरुड एव सः ॥ १३.२६.३० ॥
ਉਹ ਧਰਮਾਤਮਾ, ਭਾਰੀ ਬੋਝ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਖੇਡਦਾ ਹੋਇਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਗਰੁੜ ਹੀ ਹੈ।
13.26.31
एवं ते समयं सर्वे वसवश्च दिवौकसः ।
अकार्षुः पक्षिराजस्य गरुडेत्येव नाम ह ॥ १३.२६.३१ ॥
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਵਸੂਆਂ ਅਤੇ ਸਵਰਗਵਾਸੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦਾ ਨਾਮ 'ਗਰੁੜ' ਰੱਖਣ ਦਾ ਸਮਝੌਤਾ ਕੀਤਾ।
13.26.32
स पक्षी पृथिवीं सर्वां परिधावंस्ततस्ततः ।
मुमुक्षः शाखिनः शाखां न स्म देशमपश्यत ॥ १३.२६.३२ ॥
ਉਹ ਪੰਛੀ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਇੱਧਰ-ਉੱਧਰ ਦੌੜਦਾ ਰਿਹਾ; ਪਰ ਰੁੱਖ ਦੀ ਟਹਿਣੀ ਛੱਡਣ ਲਈ ਉਸਨੂੰ ਕੋਈ ਥਾਂ ਨਾ ਦਿਸੀ।
13.26.33
स वाचमशृणोद्दिव्यामुपर्युपरि जल्पतः ।
देवदूतस्य विस्पष्टमाभाष्य गरुडेति च ॥ १३.२६.३३ ॥
ਉੱਪਰੋਂ ਬੋਲ ਰਹੇ ਦੇਵਦੂਤ ਦੀ ਦਿਵ੍ਯ ਵਾਣੀ ਉਸਨੇ ਸੁਣੀ; ਉਹ ਸਾਫ਼ ਤੌਰ ਤੇ 'ਗਰੁੜ' ਕਹਿ ਕੇ ਸੰਬੋਧਿਤ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ।
13.26.34
वैनतेय कुविन्देषु समुद्रान्ते महाबल ।
पात्यतां शाखिनः शाखा न हि ते धर्मनिश्चयाः ॥ १३.२६.३४ ॥
ਹੇ ਵੈਨਤੇਯ, ਹੇ ਮਹਾਬਲੀ! ਕੁਵਿੰਦਾਂ ਵਿੱਚ, ਸਮੁੰਦਰ ਕਿਨਾਰੇ ਰੁੱਖ ਦੀ ਟਹਿਣੀ ਸੁੱਟ ਦੇ; ਉਹ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਦ੍ਰਿੜ ਨਹੀਂ ਹਨ।
13.26.35
तच्छ्रुत्वा गरुडस्तूर्णं जगाम लवणाम्भसः ।
उद्देशं यत्र ते मन्दाः कुविन्दाः पापकर्मिणः ॥ १३.२६.३५ ॥
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਗਰੁੜ ਤੁਰੰਤ ਖਾਰੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਮੂਰਖ ਤੇ ਪਾਪੀ ਕੁਵਿੰਦ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ।
13.26.36
ततो गत्वा ततः शाखां मुमोच पततांवरः ।
तया हता दास्तदा षड्विंशतो नृप ॥ १३.२६.३६ ॥
ਫਿਰ ਉੱਥੇ ਜਾ ਕੇ ਪੰਛੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਨੇ ਉਹ ਟਹਿਣੀ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ; ਉਸ ਨਾਲ ਉਸੇ ਸਮੇਂ ਛੱਬੀ ਦਾਸ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਹੇ ਰਾਜਾ।
13.26.37
स देशो राजशार्दूल ख्यातः परमदारुणः ।
शाखापतग इत्येव कुविन्दानां महात्मनाम् ॥ १३.२६.३७ ॥
ਹੇ ਰਾਜਸ਼ਾਰਦੂਲ, ਉਹ ਦੇਸ਼ ਬਹੁਤ ਭਿਆਨਕ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ; ਮਹਾਤਮਾ ਕੁਵਿੰਦਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸਨੂੰ 'ਸ਼ਾਖਾਪਤਗ' ਹੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।