مهابهاراتا · أدهيايا 13.262
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.262.1
तूष्णीमासीदर्जुनस्तु पवनस्त्वब्रवीत्पुनः ।
शृणु मे ब्राह्मणेष्वेव मुख्यं कर्म जनाधिप ॥ १३.२६२.१ ॥
فصمت أرجونا، ثم تكلم بافانا مرة أخرى: اسمع مني، أيها سيد الناس، الواجب الأهم تجاه البراهمة.
13.262.2
मदस्यास्यमनुप्राप्ता यदा सेन्द्रा दिवौकसः ।
तदैव च्यवनेन द्यौर्हृता तेषां वसुन्धरा ॥ १३.२६२.२ ॥
في اللحظة التي نال فيها سكان السماء مع إندرا ذلك الشراب المسكر، سلب تشيافانا منهم السماء والأرض.
13.262.3
उभौ लोकौ हृतौ मत्वा ते देवा दुःखिताऽभवन् ।
शोकार्ताश्त महात्मानं ब्रह्माणं शरणं ययुः ॥ १३.२६२.३ ॥
ولما علمت الآلهة أن العالمين قد سُلبا، حزنت، وأنهكها الأسى، فلجأت إلى براهما العظيم النفس طلباً للحماية.
13.262.4
मदास्यव्यतिषिक्तानामस्माकं लोकपूजित ।
च्यवनेन हृता भूमिः कपैश्चैव दिवं प्रभो ॥ १३.२६२.४ ॥
يا من تبجله العوالم، لقد سلب تشيافانا أرضنا، نحن الذين مُسحنا بالشراب المسكر، ويا رب، سلبت القرود السماء نفسها.
13.262.5
गच्छध्वं शरणं विप्रानाशु सेन्द्रा दिवौकसः ।
प्रसाद्य तानुभौ लोकाववाप्स्यथ यथापुरम् ॥ १३.२६२.५ ॥
اذهبوا سريعاً، يا سكان السماء مع إندرا، إلى البراهمة طلباً للحماية؛ فإذا أرضيتموهم استعدتم العالمين كما كانا من قبل.
13.262.6
ते ययुः शरणं विप्रानूचुस्ते काञ्जयामहे ।
इत्युक्तास्ते द्विजान्प्राहुर्जयतेह कपानिति ॥ १३.२६२.६ ॥
فذهبوا إلى البراهمة طلباً للحماية وقالوا: «نريد أن نغلب». فلما خوطبوا بذلك قال أولئك المولودون مرتين: «اغلبوا القرود ههنا».
13.262.7
भूगतान्हि विजेतारो वयमित्यब्रुवन्द्विजाः ।
ततः कर्म समारब्धं ब्राह्मणैः कपनाशनम् ॥ १३.२६२.७ ॥
قال المولودون مرتين: «نحن الذين نمشي على الأرض منتصرون». فشرع البراهمة في عمل إبادة الكابا.
13.262.8
तच्छ्रुत्वा प्रेषितो दूतो ब्राह्मणेभ्यो धनी कपैः ।
स च तान्ब्राह्मणानाह धनी कपवचो यथा ॥ १३.२६२.८ ॥
فلما سمع الكابا ذلك أرسلوا رسولا إلى البراهمة. فكلم ذلك الرسول الغني البراهمة كما قال الكابا.
13.262.9
भवद्भिः सदृशः सर्वे कपाः किमिह वर्तते ।
सर्वे वेदविदः प्राज्ञाः सर्वे च क्रतुयाजिनः ॥ १३.२६२.९ ॥
لماذا يوجد هنا جميع الكابا، مثلكم؟ إنهم جميعا عارفون بالفيدا، حكماء، ومقيمون للقرابين.
13.262.10
सर्वे सत्यव्रताश्चैव सर्वे तुल्या महर्षिभिः ।
श्रीश्चैव रमते तेषु धारयन्ति श्रियं च ते ॥ १३.२६२.१० ॥
إنهم جميعا حافظو العهود الصادقة، مساوون للحكماء العظام. تنعم الثروة فيهم، وهم يحفظون الرخاء.
13.262.11
वृथा दारान्न गच्छन्ति वृथा मांसं न भुञ्जते ।
दीप्तमग्निं जुह्वते च गुरूणां वचने स्थिताः ॥ १३.२६२.११ ॥
لا يقربون زوجاتهم عبثا، ولا يأكلون اللحم عبثا. يقدمون القرابين في النار المتوهجة، ويثبتون على كلام كبرائهم.
13.262.12
सर्वे च नियतात्मानो बालानां संविभागिनः ।
उपेत्य शनकैर्यान्ति न सेवन्ति रजस्वलाम्।
स्वर्गातिं चैव गच्छन्ति तथैव शुभकर्मिणः ॥ १३.२६२.१२ ॥
إنهم جميعا ضابطو أنفسهم ويشاركون الأطفال. يقتربون ببطء ثم ينصرفون، ولا يقربون المرأة الحائض. وكذلك يبلغ فاعلو الأعمال الصالحة طريق السماء.
13.262.13
अभुक्तवत्सु नाश्नन्ति गर्भिणीवृद्धकादिषु ।
पूर्वाह्णेषु न दीव्यन्ति दिवा चैव न शेरते ॥ १३.२६२.१३ ॥
لا يأكلون ما دام بينهم من لم يأكل، ولا في حضور الحوامل والشيوخ وغيرهم. لا يلعبون النرد في الصباح، ولا ينامون في النهار.
13.262.14
एतैश्चान्यैश्च बहुभिर्गुणैर्युक्तान्कथं कपान् ।
विजेष्यथ निवर्तध्वं निवृत्तानां सुखं हि वः ॥ १३.२६२.१४ ॥
كيف تنتصرون على القرود وهي متصفة بهذه الصفات وبكثير غيرها؟ ارجعوا؛ فللراجعين السعادة لكم.
13.262.15
कपान्वयं विजेष्यामो ये देवास्ते वयं स्मृताः ।
तस्माद्वध्याः कपाऽस्माकं धनिन्याहि यथागतम् ॥ १३.२६२.१५ ॥
سننتصر على القرود، نحن الذين يُعدّون آلهة. لذلك فالقرود واجبة القتل على أيدينا. أيها الغني، ارجع كما جئت!
13.262.16
धनी गत्वा कपानाह न वो विप्राः प्रियङ्कराः ।
गृहीत्वाऽस्त्राण्यतो विप्रान्कपाः सर्वे समाद्रवन् ॥ १३.२६२.१६ ॥
ذهب الغني إلى القرود وقال: «أيها البراهمة، لستم ممن يسرّوننا». فاندفعت القرود كلها، آخذةً السلاح، نحو البراهمة.
13.262.17
समुदग्रध्वजान्दृष्ट्वा कपान्सर्वे द्विजातयः ।
व्यसृजञ्ज्वलितानग्नीन्कपानां प्राणनाशनान् ॥ १३.२६२.१७ ॥
فلما رأى البراهمة القرود ذوات الأعلام المرتفعة، أطلقوا جميعاً نيراناً مشتعلة، مُهلكةً لأرواح القرود.
13.262.18
ब्रह्मसृष्टा हव्यभुजः कपान्हत्वा सनातनाः ।
नभसीव यथाऽभ्राणि व्यराजन्त नराधिप ॥ १३.२६२.१८ ॥
النيران الأزلية التي خلقها براهما، آكلة القرابين، لما قتلت القرود، أيها ملك الرجال، أشرقت كالغيوم في السماء.
13.262.19
हत्वा वै दानवान्देवाः सर्वे सम्भूय संयुगे ।
ते नाभ्यजानन्हि तदा ब्राह्मणैर्निहतान्कपान् ॥ १३.२६२.१९ ॥
في المعركة قتلت الآلهة مجتمعةً الداناڤا، لكنهم لم يعرفوا حينئذٍ الكَابَ الذين قتلهم البراهمة.
13.262.20
अथागम्य महातेजा नारदोऽकथयद्विभो ।
यथा हता महाभागैस्तेजसा ब्राह्मणैः कपाः ॥ १३.२६२.२० ॥
ثم جاء ناراداً ذو البهاء العظيم، وأخبر يا عظيم القدرة كيف قُتل الكَابَ بنور البراهمة ذوي الحظ العظيم.
13.262.21
नारदस्य वचः श्रुत्वा प्रीताः सर्वे दिवौकसः ।
प्रशशंसुर्द्विजांश्चापि ब्राह्मणांश्च यशस्विनः ॥ १३.२६२.२१ ॥
وعند سماع كلام ناراداً فرح جميع سكان السماء، وأثنوا على المولودين مرتين وعلى البراهمة المشهورين.
13.262.22
तेषां तेजस्तथा वीर्यं देवानां ववृधे ततः ।
अवाप्नुवंश्चामरत्वं त्रिषु लोकेषु पूजितम् ॥ १३.२६२.२२ ॥
ثم ازداد بهاؤهم وبأس الآلهة، فنالوا الخلود مكرّمين في العوالم الثلاثة.
13.262.23
इत्युक्तवचनं वायुमर्जुनः प्रत्युवाच ह ।
प्रतिपूज्य महाबाहो यत्तच्छृणु नराधिप ॥ १३.२६२.२३ ॥
ردّ أرجونا على فايو الذي قيلت كلماته هكذا؛ وبعد أن أكرمه، فاسمع ما قاله، يا عظيم الذراعين، يا سيد البشر.
13.262.24
जीवाम्यहं ब्राह्मणार्थं सर्वथा सततं प्रभो ।
ब्रह्मण्यो ब्राह्मणेभ्यश्च प्रणमामि च नित्यशः ॥ १३.२६२.२४ ॥
أحيا دائماً بكل وجه من أجل البراهمة، يا رب؛ وأنا المخلص للبراهمة، أنحني لهم كل يوم.
13.262.25
दत्तात्रेयप्रसादाच्च मया प्राप्तमिदं बलम् ।
लोके च परमा कीर्तिर्धर्मश्चाचरितो महान् ॥ १३.२६२.२५ ॥
بفضل دتاتреya نلتُ هذه القوة، وفي العالم مارستُ أعلى المجد والدهرما العظيم.
13.262.26
अहो ब्राह्मणकर्माणि मयि मारुत तत्त्वतः ।
त्वया प्रोक्तानि कार्त्स्न्येन श्रुतानि प्रयतेन च ॥ १३.२६२.२६ ॥
آه يا مارuta، لقد بيّنتَ حقًّا واجبات البراهمة التي فيّ كاملةً، وقد سمعتُها كلها بانتباه.
13.262.27
ब्राह्मणान्क्षात्राधर्मेण पालयस्वेन्द्रियाणि च ।
विप्रेभ्यस्ते भयं घोरं तत्तु कालाद्भविष्यति ॥ १३.२६२.२७ ॥
احمِ البراهمةَ بواجب المحارب، واحفظْ حواسّك أيضًا؛ سيأتيك من البراهمة خوفٌ شديد، وسيأتي ذلك بفعل الزمن.