மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 13.262
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.262.1
तूष्णीमासीदर्जुनस्तु पवनस्त्वब्रवीत्पुनः ।
शृणु मे ब्राह्मणेष्वेव मुख्यं कर्म जनाधिप ॥ १३.२६२.१ ॥
அர்ஜுனன் மௌனமாக இருந்தான்; பின்னர் பவனன் மீண்டும் கூறினான்: ஓ மக்களின் தலைவனே, அந்தணர்கள் குறித்த முதன்மையான கடமையை எனக்குக் கேள்.
13.262.2
मदस्यास्यमनुप्राप्ता यदा सेन्द्रा दिवौकसः ।
तदैव च्यवनेन द्यौर्हृता तेषां वसुन्धरा ॥ १३.२६२.२ ॥
இந்திரனுடன் கூடிய தேவர்கள் அந்த மதுவைப் பெற்றபோதே, சியவனன் அவர்களின் சொர்க்கத்தையும் பூமியையும் பறித்தான்.
13.262.3
उभौ लोकौ हृतौ मत्वा ते देवा दुःखिताऽभवन् ।
शोकार्ताश्त महात्मानं ब्रह्माणं शरणं ययुः ॥ १३.२६२.३ ॥
இரு உலகங்களும் பறிக்கப்பட்டதை உணர்ந்த அந்தத் தேவர்கள் துயருற்றனர்; சோகத்தால் வருந்தி அந்த மகாத்மா பிரம்மனின் அடைக்கலம் புகுந்தனர்.
13.262.4
मदास्यव्यतिषिक्तानामस्माकं लोकपूजित ।
च्यवनेन हृता भूमिः कपैश्चैव दिवं प्रभो ॥ १३.२६२.४ ॥
உலகால் வணங்கப்படுபவரே, மதுவால் அபிஷேகிக்கப்பட்ட எங்களுடைய பூமியை சியவனன் பறித்துவிட்டான்; ஓ பிரபுவே, சொர்க்கத்தையும் குரங்குகள் பறித்துவிட்டன.
13.262.5
गच्छध्वं शरणं विप्रानाशु सेन्द्रा दिवौकसः ।
प्रसाद्य तानुभौ लोकाववाप्स्यथ यथापुरम् ॥ १३.२६२.५ ॥
இந்திரனுடன் கூடிய தேவர்களே, விரைவில் அந்தணர்களை அடைக்கலம் புகுங்கள்; அவர்களை மகிழ்வித்து இரு உலகங்களையும் முன்போலவே மீண்டும் பெறுவீர்கள்.
13.262.6
ते ययुः शरणं विप्रानूचुस्ते काञ्जयामहे ।
इत्युक्तास्ते द्विजान्प्राहुर्जयतेह कपानिति ॥ १३.२६२.६ ॥
அவர்கள் அடைக்கலம் வேண்டி அந்தணர்களிடம் சென்று, "நாங்கள் வெல்ல விரும்புகிறோம்" என்றனர்; அவ்வாறு வேண்டப்பட்டபோது, அந்த இருபிறப்பாளர்கள், "இங்கே குரங்குகளை வெல்லுங்கள்" என்றனர்.
13.262.7
भूगतान्हि विजेतारो वयमित्यब्रुवन्द्विजाः ।
ततः कर्म समारब्धं ब्राह्मणैः कपनाशनम् ॥ १३.२६२.७ ॥
நிலத்தில் வாழும் நாங்களே வெற்றியாளர்கள் என்று அந்தணர்கள் சொன்னார்கள். பின்பு அந்தணர்கள் கபர்களை அழிக்கும் செயலைத் தொடங்கினர்.
13.262.8
तच्छ्रुत्वा प्रेषितो दूतो ब्राह्मणेभ्यो धनी कपैः ।
स च तान्ब्राह्मणानाह धनी कपवचो यथा ॥ १३.२६२.८ ॥
அதைக் கேட்டு கபர்களால் அந்தணர்களிடம் ஒரு தூதர் அனுப்பப்பட்டார். அந்த செல்வமுள்ள தூதர் கபர்களின் சொல்லின்படி அந்தணர்களிடம் பேசினார்.
13.262.9
भवद्भिः सदृशः सर्वे कपाः किमिह वर्तते ।
सर्वे वेदविदः प्राज्ञाः सर्वे च क्रतुयाजिनः ॥ १३.२६२.९ ॥
உங்களைப் போலவே இங்கு எல்லா கபர்களும் இருக்கின்றனரே, ஏன்? அவர்கள் அனைவரும் வேதம் அறிந்தவர்கள், ஞானிகள், யாகங்கள் செய்பவர்கள்.
13.262.10
सर्वे सत्यव्रताश्चैव सर्वे तुल्या महर्षिभिः ।
श्रीश्चैव रमते तेषु धारयन्ति श्रियं च ते ॥ १३.२६२.१० ॥
அவர்கள் அனைவரும் சத்தியவிரதர்கள், மகரிஷிகளுக்கு நிகரானவர்கள். அவர்களிடம் செல்வம் மகிழ்ந்திருக்கிறது; அவர்கள் செழிப்பைத் தாங்குகின்றனர்.
13.262.11
वृथा दारान्न गच्छन्ति वृथा मांसं न भुञ्जते ।
दीप्तमग्निं जुह्वते च गुरूणां वचने स्थिताः ॥ १३.२६२.११ ॥
வீணாக மனைவியரிடம் செல்வதில்லை, வீணாக மாம்சம் உண்பதில்லை. எரியும் அக்கினியில் ஆகுதி செய்கின்றனர்; பெரியோரின் சொல்லில் நிலைத்திருக்கின்றனர்.
13.262.12
सर्वे च नियतात्मानो बालानां संविभागिनः ।
उपेत्य शनकैर्यान्ति न सेवन्ति रजस्वलाम्।
स्वर्गातिं चैव गच्छन्ति तथैव शुभकर्मिणः ॥ १३.२६२.१२ ॥
அவர்கள் அனைவரும் தன்னடக்கமுள்ளவர்கள், குழந்தைகளுடன் பங்கிடுபவர்கள். மெதுவாக அணுகி செல்கின்றனர்; மாதவிடாய் பெண்ணை அணுகுவதில்லை. அவ்வாறே நல்வினை செய்பவர்கள் சொர்க்க வழியை அடைகின்றனர்.
13.262.13
अभुक्तवत्सु नाश्नन्ति गर्भिणीवृद्धकादिषु ।
पूर्वाह्णेषु न दीव्यन्ति दिवा चैव न शेरते ॥ १३.२६२.१३ ॥
உண்ணாதவர்கள் இருக்கையில் உண்ணார்; கர்ப்பிணிகள், முதியோர் முதலானோர் இருக்கையில் உண்ணார். முற்பகலில் சூதாடார்; பகலில் உறங்கவும் மாட்டார்கள்.
13.262.14
एतैश्चान्यैश्च बहुभिर्गुणैर्युक्तान्कथं कपान् ।
विजेष्यथ निवर्तध्वं निवृत्तानां सुखं हि वः ॥ १३.२६२.१४ ॥
இவையும் வேறு பல குணங்களும் கொண்ட (அந்தணர்களை) குரங்குகள் எவ்வாறு வெல்லும்? திரும்புங்கள்; திரும்புபவர்களுக்கே உங்களுக்கு இன்பம் உண்டு.
13.262.15
कपान्वयं विजेष्यामो ये देवास्ते वयं स्मृताः ।
तस्माद्वध्याः कपाऽस्माकं धनिन्याहि यथागतम् ॥ १३.२६२.१५ ॥
நாங்கள் குரங்குகளை வெல்வோம்; தேவர்கள் என நினைக்கப்படும் நாங்கள் வெல்வோம். ஆகவே குரங்குகள் எங்களால் கொல்லப்படத் தக்கவை. செல்வனே, வந்த வழியே திரும்பிச் செல்.
13.262.16
धनी गत्वा कपानाह न वो विप्राः प्रियङ्कराः ।
गृहीत्वाऽस्त्राण्यतो विप्रान्कपाः सर्वे समाद्रवन् ॥ १३.२६२.१६ ॥
அந்த செல்வன் குரங்குகளிடம் சென்று கூறினான்: 'அந்தணர்களே, நீங்கள் எங்களுக்கு இன்பம் தருபவர்கள் அல்ல.' பின்னர் குரங்குகள் அனைத்தும் ஆயுதங்களை ஏந்தி அந்தணர்கள் மீது பாய்ந்தன.
13.262.17
समुदग्रध्वजान्दृष्ट्वा कपान्सर्वे द्विजातयः ।
व्यसृजञ्ज्वलितानग्नीन्कपानां प्राणनाशनान् ॥ १३.२६२.१७ ॥
உயர்ந்த கொடிகளுடன் வந்த குரங்குகளைக் கண்டு அனைத்து இருபிறப்பாளர்களும் குரங்குகளின் உயிரைக் கொல்லும் எரியும் தீக்களை ஏவினர்.
13.262.18
ब्रह्मसृष्टा हव्यभुजः कपान्हत्वा सनातनाः ।
नभसीव यथाऽभ्राणि व्यराजन्त नराधिप ॥ १३.२६२.१८ ॥
பிரம்மனால் படைக்கப்பட்ட, அவிசை உண்ணும், நித்தியமான (தீக்கள்) குரங்குகளைக் கொன்று, ஓ மன்னா, வானத்தில் மேகங்கள் ஒளிர்வது போல் ஒளிர்ந்தன.
13.262.19
हत्वा वै दानवान्देवाः सर्वे सम्भूय संयुगे ।
ते नाभ्यजानन्हि तदा ब्राह्मणैर्निहतान्कपान् ॥ १३.२६२.१९ ॥
போரில் அனைத்து தேவர்களும் ஒன்றுசேர்ந்து தானவர்களைக் கொன்றனர்; ஆனால் அப்போது பிராமணர்களால் கொல்லப்பட்ட கபர்களை அவர்கள் அறியவில்லை.
13.262.20
अथागम्य महातेजा नारदोऽकथयद्विभो ।
यथा हता महाभागैस्तेजसा ब्राह्मणैः कपाः ॥ १३.२६२.२० ॥
பின்னர் மகாதேஜஸ்வியான நாரதர் வந்து, ஓ வல்லவனே, மகாபாக்கியவான்களான பிராமணர்கள் தங்கள் தேஜஸால் கபர்களை எவ்வாறு கொன்றனர் என்பதை அறிவித்தார்.
13.262.21
नारदस्य वचः श्रुत्वा प्रीताः सर्वे दिवौकसः ।
प्रशशंसुर्द्विजांश्चापि ब्राह्मणांश्च यशस्विनः ॥ १३.२६२.२१ ॥
நாரதரின் வார்த்தையைக் கேட்டு வானுலகவாசிகள் அனைவரும் மகிழ்ந்து, இரு பிறப்பாளர்களையும் புகழ்பெற்ற பிராமணர்களையும் புகழ்ந்தனர்.
13.262.22
तेषां तेजस्तथा वीर्यं देवानां ववृधे ततः ।
अवाप्नुवंश्चामरत्वं त्रिषु लोकेषु पूजितम् ॥ १३.२६२.२२ ॥
அதன்பின் அவர்களது தேஜஸும், தேவர்களின் வீரியமும் வளர்ந்தன; மூன்று உலகங்களிலும் போற்றப்பட்டவர்களாய் அவர்கள் அமரத்துவத்தை அடைந்தனர்.
13.262.23
इत्युक्तवचनं वायुमर्जुनः प्रत्युवाच ह ।
प्रतिपूज्य महाबाहो यत्तच्छृणु नराधिप ॥ १३.२६२.२३ ॥
இவ்வாறு சொல்லப்பட்ட வார்த்தைகளைக் கொண்ட வாயுவுக்கு அர்ஜுனன் பதில் கூறினான்; ஓ மகாபாகுவே, அவனை மதித்து அவன் சொன்னதைக் கேள், ஓ நரநாதா.
13.262.24
जीवाम्यहं ब्राह्मणार्थं सर्वथा सततं प्रभो ।
ब्रह्मण्यो ब्राह्मणेभ्यश्च प्रणमामि च नित्यशः ॥ १३.२६२.२४ ॥
ஓ பிரபுவே, நான் எப்போதும் எல்லா வகையிலும் பிராமணர்களுக்காகவே வாழ்கிறேன்; பிராமணர்களைப் போற்றுபவனாய் அவர்களுக்கு எப்போதும் வணங்குகிறேன்.
13.262.25
दत्तात्रेयप्रसादाच्च मया प्राप्तमिदं बलम् ।
लोके च परमा कीर्तिर्धर्मश्चाचरितो महान् ॥ १३.२६२.२५ ॥
தத்தாத்ரேயரின் அருளால் நான் இந்த வலிமையைப் பெற்றேன்; உலகில் உயர்ந்த புகழையும் மாபெரும் தர்மத்தையும் நான் கடைப்பிடித்தேன்.
13.262.26
अहो ब्राह्मणकर्माणि मयि मारुत तत्त्वतः ।
त्वया प्रोक्तानि कार्त्स्न्येन श्रुतानि प्रयतेन च ॥ १३.२६२.२६ ॥
ஆ! மாருதனே, என்னிடம் உள்ள பிராமண கர்மங்களை நீ உண்மையில் முழுமையாகச் சொன்னாய்; நானும் ஊக்கத்துடன் அவற்றை முழுமையாகக் கேட்டேன்.
13.262.27
ब्राह्मणान्क्षात्राधर्मेण पालयस्वेन्द्रियाणि च ।
विप्रेभ्यस्ते भयं घोरं तत्तु कालाद्भविष्यति ॥ १३.२६२.२७ ॥
க்ஷத்திரிய தர்மத்தால் பிராமணர்களைக் காப்பாற்று, உன் புலன்களையும் காத்துக்கொள்; பிராமணர்களால் உனக்குக் கடுமையான பயம் உண்டாகும், அது காலத்தால் வரும்.