Mahābhārata · Adhyāya 13.262
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.262.1
तूष्णीमासीदर्जुनस्तु पवनस्त्वब्रवीत्पुनः ।
शृणु मे ब्राह्मणेष्वेव मुख्यं कर्म जनाधिप ॥ १३.२६२.१ ॥
Arjuna schwieg, da sprach Pavana wieder: Höre von mir, o Herr der Menschen, die höchste Pflicht gegenüber den Brahmanen.
13.262.2
मदस्यास्यमनुप्राप्ता यदा सेन्द्रा दिवौकसः ।
तदैव च्यवनेन द्यौर्हृता तेषां वसुन्धरा ॥ १३.२६२.२ ॥
In dem Augenblick, als die Himmelsbewohner mit Indra jenen berauschenden Trank erlangten, raubte Cyavana ihnen Himmel und Erde.
13.262.3
उभौ लोकौ हृतौ मत्वा ते देवा दुःखिताऽभवन् ।
शोकार्ताश्त महात्मानं ब्रह्माणं शरणं ययुः ॥ १३.२६२.३ ॥
Als sie erkannten, dass beide Welten geraubt waren, wurden jene Götter betrübt, und von Kummer gequält suchten sie Zuflucht bei dem großherzigen Brahmā.
13.262.4
मदास्यव्यतिषिक्तानामस्माकं लोकपूजित ।
च्यवनेन हृता भूमिः कपैश्चैव दिवं प्रभो ॥ १३.२६२.४ ॥
O du von den Welten Verehrter, unsere Erde, uns, die wir mit dem berauschenden Trank gesalbt wurden, hat Cyavana genommen, und den Himmel selbst, o Herr, haben die Affen genommen.
13.262.5
गच्छध्वं शरणं विप्रानाशु सेन्द्रा दिवौकसः ।
प्रसाद्य तानुभौ लोकाववाप्स्यथ यथापुरम् ॥ १३.२६२.५ ॥
Geht schnell, ihr Himmelsbewohner mit Indra, zu den Brahmanen um Zuflucht; habt ihr sie versöhnt, werdet ihr beide Welten wiedererlangen, wie sie zuvor waren.
13.262.6
ते ययुः शरणं विप्रानूचुस्ते काञ्जयामहे ।
इत्युक्तास्ते द्विजान्प्राहुर्जयतेह कपानिति ॥ १३.२६२.६ ॥
Sie gingen zu den Brahmanen um Zuflucht und sprachen: »Wir wollen siegen.« So angesprochen sagten jene Zweimalgeborenen: »Besiegt hier die Affen.«
13.262.7
भूगतान्हि विजेतारो वयमित्यब्रुवन्द्विजाः ।
ततः कर्म समारब्धं ब्राह्मणैः कपनाशनम् ॥ १३.२६२.७ ॥
»Wir, die wir auf der Erde wandeln, sind die Sieger«, sprachen die Zweimalgeborenen. Dann begannen die Brahmanen das Werk der Vernichtung der Kapas.
13.262.8
तच्छ्रुत्वा प्रेषितो दूतो ब्राह्मणेभ्यो धनी कपैः ।
स च तान्ब्राह्मणानाह धनी कपवचो यथा ॥ १३.२६२.८ ॥
Als die Kapas dies hörten, sandten sie einen Boten zu den Brahmanen. Jener wohlhabende Bote sprach zu diesen Brahmanen gemäß den Worten der Kapas.
13.262.9
भवद्भिः सदृशः सर्वे कपाः किमिह वर्तते ।
सर्वे वेदविदः प्राज्ञाः सर्वे च क्रतुयाजिनः ॥ १३.२६२.९ ॥
Warum sind alle Kapas hier, euch gleich? Sie alle kennen die Veden, sind weise und vollziehen Opfer.
13.262.10
सर्वे सत्यव्रताश्चैव सर्वे तुल्या महर्षिभिः ।
श्रीश्चैव रमते तेषु धारयन्ति श्रियं च ते ॥ १३.२६२.१० ॥
Sie alle halten wahrhaftige Gelübde und sind den großen Weisen gleich. Das Glück erfreut sich an ihnen, und sie tragen den Wohlstand.
13.262.11
वृथा दारान्न गच्छन्ति वृथा मांसं न भुञ्जते ।
दीप्तमग्निं जुह्वते च गुरूणां वचने स्थिताः ॥ १३.२६२.११ ॥
Sie gehen nicht vergeblich zu ihren Frauen und essen nicht vergeblich Fleisch. Sie opfern ins lodernde Feuer und bleiben im Wort ihrer Älteren.
13.262.12
सर्वे च नियतात्मानो बालानां संविभागिनः ।
उपेत्य शनकैर्यान्ति न सेवन्ति रजस्वलाम्।
स्वर्गातिं चैव गच्छन्ति तथैव शुभकर्मिणः ॥ १३.२६२.१२ ॥
Sie alle sind selbstbeherrscht und teilen mit den Kindern. Sie nähern sich langsam und ziehen sich zurück und nähern sich keiner menstruierenden Frau. So erlangen auch die Täter guter Werke den Weg zum Himmel.
13.262.13
अभुक्तवत्सु नाश्नन्ति गर्भिणीवृद्धकादिषु ।
पूर्वाह्णेषु न दीव्यन्ति दिवा चैव न शेरते ॥ १३.२६२.१३ ॥
Sie essen nicht, solange Nichtgegessene anwesend sind, noch in Gegenwart Schwangerer, Alter und anderer. Am Vormittag spielen sie nicht Würfel, und tagsüber schlafen sie auch nicht.
13.262.14
एतैश्चान्यैश्च बहुभिर्गुणैर्युक्तान्कथं कपान् ।
विजेष्यथ निवर्तध्वं निवृत्तानां सुखं हि वः ॥ १३.२६२.१४ ॥
Wie wollt ihr Affen besiegen, die mit diesen und vielen anderen Vorzügen ausgestattet sind? Kehrt um; denn für die Umgekehrten gibt es Glück für euch.
13.262.15
कपान्वयं विजेष्यामो ये देवास्ते वयं स्मृताः ।
तस्माद्वध्याः कपाऽस्माकं धनिन्याहि यथागतम् ॥ १३.२६२.१५ ॥
Wir werden die Affen besiegen, wir, die als Götter gelten. Deshalb sind die Affen von uns zu erschlagen. O Reicher, kehre zurück, wie du gekommen bist!
13.262.16
धनी गत्वा कपानाह न वो विप्राः प्रियङ्कराः ।
गृहीत्वाऽस्त्राण्यतो विप्रान्कपाः सर्वे समाद्रवन् ॥ १३.२६२.१६ ॥
Der Reiche ging zu den Affen und sprach: »O Brahmanen, ihr seid nicht diejenigen, die uns Freude bereiten.« Da stürmten alle Affen, die Waffen ergriffen, auf die Brahmanen los.
13.262.17
समुदग्रध्वजान्दृष्ट्वा कपान्सर्वे द्विजातयः ।
व्यसृजञ्ज्वलितानग्नीन्कपानां प्राणनाशनान् ॥ १३.२६२.१७ ॥
Als sie die Affen mit hoch erhobenen Bannern sahen, ließen alle Zweimalgeborenen lodernde Feuer los, Vernichter des Lebens der Affen.
13.262.18
ब्रह्मसृष्टा हव्यभुजः कपान्हत्वा सनातनाः ।
नभसीव यथाऽभ्राणि व्यराजन्त नराधिप ॥ १३.२६२.१८ ॥
Von Brahmā geschaffen, Verzehrer der Opfergaben, ewig, nachdem sie die Affen erschlagen hatten, o Herr der Menschen, leuchteten sie wie Wolken am Himmel.
13.262.19
हत्वा वै दानवान्देवाः सर्वे सम्भूय संयुगे ।
ते नाभ्यजानन्हि तदा ब्राह्मणैर्निहतान्कपान् ॥ १३.२६२.१९ ॥
Im Kampf erschlugen die Götter, vereint, die Dānavas; doch sie erkannten damals die von den Brahmanen erschlagenen Kapas nicht.
13.262.20
अथागम्य महातेजा नारदोऽकथयद्विभो ।
यथा हता महाभागैस्तेजसा ब्राह्मणैः कपाः ॥ १३.२६२.२० ॥
Da kam der glanzvolle Nārada und erzählte, o Mächtiger, wie die Kapas von den hochgesegneten Brahmanen durch ihren Glanz erschlagen worden waren.
13.262.21
नारदस्य वचः श्रुत्वा प्रीताः सर्वे दिवौकसः ।
प्रशशंसुर्द्विजांश्चापि ब्राह्मणांश्च यशस्विनः ॥ १३.२६२.२१ ॥
Als sie Nāradas Worte hörten, freuten sich alle Himmelsbewohner und priesen die Zweimalgeborenen und die berühmten Brahmanen.
13.262.22
तेषां तेजस्तथा वीर्यं देवानां ववृधे ततः ।
अवाप्नुवंश्चामरत्वं त्रिषु लोकेषु पूजितम् ॥ १३.२६२.२२ ॥
Da wuchsen ihr Glanz und die Tapferkeit der Götter; in den drei Welten geehrt, erlangten sie die Unsterblichkeit.
13.262.23
इत्युक्तवचनं वायुमर्जुनः प्रत्युवाच ह ।
प्रतिपूज्य महाबाहो यत्तच्छृणु नराधिप ॥ १३.२६२.२३ ॥
Arjuna antwortete Vāyu, dessen Worte so gesprochen worden waren; ihn ehrend, höre, was er sagte, o Mächtigarmiger, Herr der Menschen.
13.262.24
जीवाम्यहं ब्राह्मणार्थं सर्वथा सततं प्रभो ।
ब्रह्मण्यो ब्राह्मणेभ्यश्च प्रणमामि च नित्यशः ॥ १३.२६२.२४ ॥
Ich lebe immer und auf jede Weise für die Brahmanen, o Herr; den Brahmanen ergeben, verneige ich mich täglich vor ihnen.
13.262.25
दत्तात्रेयप्रसादाच्च मया प्राप्तमिदं बलम् ।
लोके च परमा कीर्तिर्धर्मश्चाचरितो महान् ॥ १३.२६२.२५ ॥
Durch die Gnade Dattātreyas habe ich diese Stärke erlangt, und in der Welt habe ich höchsten Ruhm und großes Dharma geübt.
13.262.26
अहो ब्राह्मणकर्माणि मयि मारुत तत्त्वतः ।
त्वया प्रोक्तानि कार्त्स्न्येन श्रुतानि प्रयतेन च ॥ १३.२६२.२६ ॥
Oh Māruta, die Pflichten der Brahmanen, die in mir sind, hast du wahrhaftig vollständig dargelegt, und ich habe sie gänzlich und aufmerksam gehört.
13.262.27
ब्राह्मणान्क्षात्राधर्मेण पालयस्वेन्द्रियाणि च ।
विप्रेभ्यस्ते भयं घोरं तत्तु कालाद्भविष्यति ॥ १३.२६२.२७ ॥
Schütze die Brahmanen mit der Pflicht des Kriegers und bewahre auch deine Sinne; von den Brahmanen wird dich große Furcht treffen, und das wird durch die Zeit kommen.