ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 13.262
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.262.1
तूष्णीमासीदर्जुनस्तु पवनस्त्वब्रवीत्पुनः ।
शृणु मे ब्राह्मणेष्वेव मुख्यं कर्म जनाधिप ॥ १३.२६२.१ ॥
ଅର୍ଜୁନ ନୀରବ ରହିଲେ; ତା’ପରେ ପବନ ପୁଣି କହିଲେ: ହେ ଜନାଧିପ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ମୁଖ୍ୟ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ମୋ’ଠାରୁ ଶୁଣ।
13.262.2
मदस्यास्यमनुप्राप्ता यदा सेन्द्रा दिवौकसः ।
तदैव च्यवनेन द्यौर्हृता तेषां वसुन्धरा ॥ १३.२६२.२ ॥
ଇନ୍ଦ୍ର ସହିତ ଦେବତାମାନେ ସେ ମଦ୍ୟ ପାଇଲା ବେଳେ, ସେହି ସମୟରେ ଚ୍ୟବନ ସେମାନଙ୍କ ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ପୃଥିବୀ ହରଣ କଲେ।
13.262.3
उभौ लोकौ हृतौ मत्वा ते देवा दुःखिताऽभवन् ।
शोकार्ताश्त महात्मानं ब्रह्माणं शरणं ययुः ॥ १३.२६२.३ ॥
ଦୁଇ ଲୋକ ହରଣ ହୋଇଛି ଜାଣି ସେ ଦେବତାମାନେ ଦୁଃଖିତ ହେଲେ; ଶୋକରେ ପୀଡିତ ହୋଇ ସେ ମହାତ୍ମା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଶରଣ ଗଲେ।
13.262.4
मदास्यव्यतिषिक्तानामस्माकं लोकपूजित ।
च्यवनेन हृता भूमिः कपैश्चैव दिवं प्रभो ॥ १३.२६२.४ ॥
ହେ ଲୋକପୂଜିତ, ମଦ୍ୟରେ ଅଭିଷିକ୍ତ ଆମ ପୃଥିବୀ ଚ୍ୟବନ ହରଣ କରିଛନ୍ତି; ହେ ପ୍ରଭୋ, ସ୍ୱର୍ଗ କପିମାନେ ହରଣ କରିଛନ୍ତି।
13.262.5
गच्छध्वं शरणं विप्रानाशु सेन्द्रा दिवौकसः ।
प्रसाद्य तानुभौ लोकाववाप्स्यथ यथापुरम् ॥ १३.२६२.५ ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ସହିତ ଦେବତାଗଣ, ଶୀଘ୍ର ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ଶରଣ ନିଅ; ସେମାନଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରି ଦୁଇ ଲୋକ ପୂର୍ବପରି ପୁଣି ପାଇବ।
13.262.6
ते ययुः शरणं विप्रानूचुस्ते काञ्जयामहे ।
इत्युक्तास्ते द्विजान्प्राहुर्जयतेह कपानिति ॥ १३.२६२.६ ॥
ସେମାନେ ଶରଣ ପାଇଁ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଇ କହିଲେ, "ଆମେ ଜିତିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁ"; ଏପରି କୁହାଯିବାରେ ସେହି ଦ୍ୱିଜମାନେ କହିଲେ, "ଏଠାରେ କପିମାନଙ୍କୁ ଜୟ କର।"
13.262.7
भूगतान्हि विजेतारो वयमित्यब्रुवन्द्विजाः ।
ततः कर्म समारब्धं ब्राह्मणैः कपनाशनम् ॥ १३.२६२.७ ॥
ପୃଥିବୀରେ ବିଚରଣ କରୁଥିବା ଆମେ ହିଁ ବିଜେତା ବୋଲି ଦ୍ୱିଜମାନେ କହିଲେ। ତାପରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ କପ ବିନାଶର କାର୍ଯ୍ୟ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
13.262.8
तच्छ्रुत्वा प्रेषितो दूतो ब्राह्मणेभ्यो धनी कपैः ।
स च तान्ब्राह्मणानाह धनी कपवचो यथा ॥ १३.२६२.८ ॥
ତାହା ଶୁଣି କପମାନେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ଜଣେ ଦୂତ ପଠାଇଲେ। ସେହି ଧନୀ ଦୂତ କପମାନଙ୍କ କଥା ଅନୁସାରେ ସେହି ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ କହିଲା।
13.262.9
भवद्भिः सदृशः सर्वे कपाः किमिह वर्तते ।
सर्वे वेदविदः प्राज्ञाः सर्वे च क्रतुयाजिनः ॥ १३.२६२.९ ॥
ଆପଣମାନଙ୍କ ପରି ସମସ୍ତ କପ ଏଠାରେ କାହିଁକି ଅଛନ୍ତି? ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ବେଦଜ୍ଞ, ପ୍ରାଜ୍ଞ ଏବଂ ଯଜ୍ଞକାରୀ।
13.262.10
सर्वे सत्यव्रताश्चैव सर्वे तुल्या महर्षिभिः ।
श्रीश्चैव रमते तेषु धारयन्ति श्रियं च ते ॥ १३.२६२.१० ॥
ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ସତ୍ୟବ୍ରତୀ ଏବଂ ମହର୍ଷିମାନଙ୍କ ସମାନ। ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରୀ ରମନ୍ତି; ସେମାନେ ସମୃଦ୍ଧି ଧାରଣ କରନ୍ତି।
13.262.11
वृथा दारान्न गच्छन्ति वृथा मांसं न भुञ्जते ।
दीप्तमग्निं जुह्वते च गुरूणां वचने स्थिताः ॥ १३.२६२.११ ॥
ସେମାନେ ବୃଥା ପତ୍ନୀଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଆନ୍ତି ନାହିଁ, ବୃଥା ମାଂସ ଖାଆନ୍ତି ନାହିଁ। ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ ଅଗ୍ନିରେ ଆହୁତି ଦିଅନ୍ତି ଏବଂ ଗୁରୁଜନଙ୍କ ବାକ୍ୟରେ ସ୍ଥିତ ରହନ୍ତି।
13.262.12
सर्वे च नियतात्मानो बालानां संविभागिनः ।
उपेत्य शनकैर्यान्ति न सेवन्ति रजस्वलाम्।
स्वर्गातिं चैव गच्छन्ति तथैव शुभकर्मिणः ॥ १३.२६२.१२ ॥
ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଆତ୍ମସଂଯମୀ, ପିଲାମାନଙ୍କ ସହିତ ଭାଗ କରିନେଉଥିବା। ଧୀରେ ଧୀରେ ନିକଟ ହୋଇ ଫେରନ୍ତି; ରଜସ୍ଵଳା ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ନିକଟ ଯାଆନ୍ତି ନାହିଁ। ସେହିପରି ଶୁଭକର୍ମୀମାନେ ସ୍ୱର୍ଗପଥ ପାଆନ୍ତି।
13.262.13
अभुक्तवत्सु नाश्नन्ति गर्भिणीवृद्धकादिषु ।
पूर्वाह्णेषु न दीव्यन्ति दिवा चैव न शेरते ॥ १३.२६२.१३ ॥
ଯେଉଁମାନେ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଭୋଜନ କରିନାହାଁନ୍ତି ସେମାନଙ୍କ ଉପସ୍ଥିତିରେ ସେମାନେ ଖାଆନ୍ତି ନାହିଁ; ଗର୍ଭବତୀ, ବୃଦ୍ଧ ପ୍ରଭୃତିଙ୍କ ଉପସ୍ଥିତିରେ ମଧ୍ୟ ଖାଆନ୍ତି ନାହିଁ। ପୂର୍ବାହ୍ନରେ ଜୁଆ ଖେଳନ୍ତି ନାହିଁ, ଏବଂ ଦିନରେ ଶୋଉ ନାହାଁନ୍ତି।
13.262.14
एतैश्चान्यैश्च बहुभिर्गुणैर्युक्तान्कथं कपान् ।
विजेष्यथ निवर्तध्वं निवृत्तानां सुखं हि वः ॥ १३.२६२.१४ ॥
ଏହିସବୁ ଓ ଅନ୍ୟ ଅନେକ ଗୁଣରେ ଯୁକ୍ତ (ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ) ତୁମେ ବାନରମାନଙ୍କୁ କିପରି ଜିତିବ? ଫେରିଯାଅ; ଫେରିଯାଇଥିବାଙ୍କ ପାଇଁ ହିଁ ତୁମ ପାଇଁ ସୁଖ।
13.262.15
कपान्वयं विजेष्यामो ये देवास्ते वयं स्मृताः ।
तस्माद्वध्याः कपाऽस्माकं धनिन्याहि यथागतम् ॥ १३.२६२.१५ ॥
ଆମେ ବାନରମାନଙ୍କୁ ଜିତିବୁ; ଦେବତା ବୋଲି ସ୍ମୃତ ଆମେ ଜିତିବୁ। ତେଣୁ ବାନରମାନେ ଆମ ଦ୍ୱାରା ବଧ୍ୟ। ହେ ଧନୀ, ଯେପରି ଆସିଥିଲ ସେପରି ଫେରିଯାଅ।
13.262.16
धनी गत्वा कपानाह न वो विप्राः प्रियङ्कराः ।
गृहीत्वाऽस्त्राण्यतो विप्रान्कपाः सर्वे समाद्रवन् ॥ १३.२६२.१६ ॥
ଧନୀ ବାନରମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଇ କହିଲା, 'ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ତୁମେ ଆମର ପ୍ରିୟ କରୁ ନୁହଁ।' ତା'ପରେ ସମସ୍ତ ବାନର ଅସ୍ତ୍ର ଧରି ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ଉପରେ ଧାଇଁଲେ।
13.262.17
समुदग्रध्वजान्दृष्ट्वा कपान्सर्वे द्विजातयः ।
व्यसृजञ्ज्वलितानग्नीन्कपानां प्राणनाशनान् ॥ १३.२६२.१७ ॥
ଉଚ୍ଚ ଧ୍ୱଜାଯୁକ୍ତ ବାନରମାନଙ୍କୁ ଦେଖି ସମସ୍ତ ଦ୍ୱିଜାତି ବାନରମାନଙ୍କ ପ୍ରାଣନାଶକ ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଅଗ୍ନି ଛାଡିଲେ।
13.262.18
ब्रह्मसृष्टा हव्यभुजः कपान्हत्वा सनातनाः ।
नभसीव यथाऽभ्राणि व्यराजन्त नराधिप ॥ १३.२६२.१८ ॥
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସୃଷ୍ଟ, ହବିଭୋଜୀ, ସନାତନ (ଅଗ୍ନିସମୂହ) ବାନରମାନଙ୍କୁ ବଧ କରି, ହେ ନରାଧିପ, ଆକାଶରେ ମେଘ ଝଲସିବା ପରି ଝଲସି ଉଠିଲେ।
13.262.19
हत्वा वै दानवान्देवाः सर्वे सम्भूय संयुगे ।
ते नाभ्यजानन्हि तदा ब्राह्मणैर्निहतान्कपान् ॥ १३.२६२.१९ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ସମସ୍ତ ଦେବତା ମିଳିତ ହୋଇ ଦାନବମାନଙ୍କୁ ବଧ କଲେ; କିନ୍ତୁ ସେତେବେଳେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିହତ କପମାନଙ୍କୁ ସେମାନେ ଚିହ୍ନିପାରିଲେ ନାହିଁ।
13.262.20
अथागम्य महातेजा नारदोऽकथयद्विभो ।
यथा हता महाभागैस्तेजसा ब्राह्मणैः कपाः ॥ १३.२६२.२० ॥
ତା'ପରେ ମହାତେଜସ୍ୱୀ ନାରଦ ଆସି, ହେ ପ୍ରଭୋ, କହିଲେ ଯେ ମହାଭାଗ୍ୟ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ନିଜ ତେଜରେ କପମାନଙ୍କୁ କିପରି ବଧ କଲେ।
13.262.21
नारदस्य वचः श्रुत्वा प्रीताः सर्वे दिवौकसः ।
प्रशशंसुर्द्विजांश्चापि ब्राह्मणांश्च यशस्विनः ॥ १३.२६२.२१ ॥
ନାରଦଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଶୁଣି ସ୍ୱର୍ଗବାସୀମାନେ ସମସ୍ତେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କୁ ଏବଂ ଯଶସ୍ୱୀ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କଲେ।
13.262.22
तेषां तेजस्तथा वीर्यं देवानां ववृधे ततः ।
अवाप्नुवंश्चामरत्वं त्रिषु लोकेषु पूजितम् ॥ १३.२६२.२२ ॥
ତା'ପରେ ସେମାନଙ୍କ ତେଜ ଓ ଦେବତାଙ୍କ ବୀର୍ଯ୍ୟ ବଢ଼ିଲା; ତ୍ରିଲୋକରେ ପୂଜିତ ହୋଇ ସେମାନେ ଅମରତ୍ୱ ପାଇଲେ।
13.262.23
इत्युक्तवचनं वायुमर्जुनः प्रत्युवाच ह ।
प्रतिपूज्य महाबाहो यत्तच्छृणु नराधिप ॥ १३.२६२.२३ ॥
ଏପରି କୁହାଯାଇଥିବା ବାକ୍ୟ ବାୟୁଙ୍କୁ ଅର୍ଜୁନ ଉତ୍ତର ଦେଲେ; ହେ ମହାବାହୁ, ତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେଇ ଯାହା କହିଲେ ତାହା ଶୁଣ, ହେ ନରାଧିପ।
13.262.24
जीवाम्यहं ब्राह्मणार्थं सर्वथा सततं प्रभो ।
ब्रह्मण्यो ब्राह्मणेभ्यश्च प्रणमामि च नित्यशः ॥ १३.२६२.२४ ॥
ହେ ପ୍ରଭୋ, ମୁଁ ସର୍ବଦା ସବୁ ପ୍ରକାରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ପାଇଁ ହିଁ ବଞ୍ଚିଥାଏ; ମୁଁ ବ୍ରାହ୍ମଣଭକ୍ତ, ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ନିତ୍ୟ ପ୍ରଣାମ କରେ।
13.262.25
दत्तात्रेयप्रसादाच्च मया प्राप्तमिदं बलम् ।
लोके च परमा कीर्तिर्धर्मश्चाचरितो महान् ॥ १३.२६२.२५ ॥
ଦତ୍ତାତ୍ରେୟଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହରୁ ମୋତେ ଏହି ବଳ ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଛି; ଜଗତରେ ପରମ କୀର୍ତ୍ତି ଓ ମହାନ ଧର୍ମ ମୁଁ ଆଚରଣ କରିଛି।
13.262.26
अहो ब्राह्मणकर्माणि मयि मारुत तत्त्वतः ।
त्वया प्रोक्तानि कार्त्स्न्येन श्रुतानि प्रयतेन च ॥ १३.२६२.२६ ॥
ଅହୋ! ହେ ମାରୁତ, ମୋ ଭିତରେ ଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣକର୍ମ ତୁମେ ତତ୍ତ୍ୱତଃ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କହିଛ; ମୁଁ ଯତ୍ନପୂର୍ବକ ସେସବୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଶୁଣିଛି।
13.262.27
ब्राह्मणान्क्षात्राधर्मेण पालयस्वेन्द्रियाणि च ।
विप्रेभ्यस्ते भयं घोरं तत्तु कालाद्भविष्यति ॥ १३.२६२.२७ ॥
କ୍ଷାତ୍ରଧର୍ମରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କର ଏବଂ ନିଜ ଇନ୍ଦ୍ରିୟମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ରକ୍ଷା କର; ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କଠାରୁ ତୁମ୍ଭକୁ ଘୋର ଭୟ ହେବ, ତାହା କାଳରୁ ଘଟିବ।