มหาภารตะ · อัธยายะ 13.27
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.27.1
हत्वा तं पक्षिशार्दूलः कुविन्दानां जनं व्रती ।
उपोपविश्य शैलाग्रे भक्षयामास तावुभौ।
वारणं कच्छर्प चैव संहृष्टः स पतत्रिराट् ॥ १३.२७.१ ॥
ปักษีราชผู้เป็นเสือในหมู่นก ผู้ถือวัต ได้สังหารคนแห่งเผ่ากุวินทะผู้หนึ่ง แล้วนั่งลงบนยอดเขา กินทั้งสองคือช้างและเต่า นกราชาผู้นั้นเกิดความยินดี
13.27.2
तयोः स रुधिरं पीत्वा मेदसी च परन्तप ।
संहृष्टः यततांश्रेष्ठो लब्ध्वा बलमनुत्तमम्।
जंगाम देवराजस्य भवनं पन्नगाशनः ॥ १३.२७.२ ॥
โอ้ผู้แผดเผาศัตรู มันดื่มเลือดและไขมันของทั้งสองนั้นแล้วเกิดความยินดี ผู้เป็นยอดของผู้เพียรพยายาม เมื่อได้กำลังอันไม่มีใดยิ่งกว่า ผู้กินงูนั้นก็ไปยังวิมานของพระอินทร์ราชาแห่งเทวดา
13.27.3
तं प्रणम्य महात्मानं पावकं विस्फुलिङ्गिनम् ।
रात्रिदिवं प्रज्वलितं रक्षार्थममृतस्य ह ॥ १३.२७.३ ॥
เขาถวายความเคารพแด่ไฟผู้ยิ่งใหญ่นั้น ซึ่งพ่นประกายไฟและลุกโพลงทั้งกลางวันกลางคืน เพื่อพิทักษ์อมฤตนั่นเอง
13.27.4
तं दृष्ट्वा विहगेन्द्रस्य भयं तीव्रमुपाविशत् ।
नतु तोयान्न रक्षिभ्यो भयमस्योपपद्यते ॥ १३.२७.४ ॥
เมื่อเห็นไฟนั้น นกราชาก็ถูกความกลัวอันรุนแรงครอบงำและนั่งลง แม้ความกลัวนั้นจะไม่เกิดขึ้นแก่เขาจากน้ำ หรือจากผู้พิทักษ์ก็ตาม
13.27.5
पक्षित्वमात्मनो दृष्ट्वा ज्वलन्तं च हुताशनम् ।
पितामहमथो गत्वा ददर्श भुजगाशनः ॥ १३.२७.५ ॥
เมื่อเห็นสภาพที่ตนเป็นนก และเห็นไฟที่ลุกโพลง ผู้กินงูนั้นจึงไปหาปู่ปิตามหะ แล้วได้เห็นท่าน
13.27.6
तं प्रणम्य महात्मानं गरुडः प्रयताञ्जलिः ।
प्रोवाच तदसन्दिग्धं वचनं पन्नगेश्वरः ॥ १३.२७.६ ॥
ครุฑเจ้าแห่งนาค ถวายความเคารพแด่ท่านผู้ยิ่งใหญ่นั้น ประนมมือด้วยความนอบน้อม แล้วกล่าวถ้อยคำที่ไม่คลุมเครือนั้น
13.27.7
उद्यतं गुरुकृत्ये मां भगवन्धर्मनिश्चितम् ।
विमोक्षणार्थं मातुर्हि दासभावादनिन्दितम् ॥ १३.२७.७ ॥
ข้าแต่ท่านผู้ทรงเกียรติ ข้าพเจ้ามุ่งมั่นในภารกิจอันหนัก ตั้งมั่นในธรรม คือการปลดปล่อยมารดาผู้ปราศจากความตำหนิให้พ้นจากความเป็นทาส
13.27.8
कद्रूसकाशममृतं मयाहर्तव्यमीश्वर ।
तदा मे जननी देव दासभावात्प्रमोक्ष्यते ॥ १३.२७.८ ॥
ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้า ข้าพเจ้าต้องนำอมฤตมาจากสำนักของกัทรู ข้าแต่เทพ เมื่อนั้นมารดาของข้าพเจ้าจะพ้นจากความเป็นทาส
13.27.9
तत्रामृतं प्रज्वलितो नित्यमीश्वर रक्षति ।
हिरण्यरेता भगवान्पाकशासनशासनात् ॥ १३.२७.९ ॥
ที่นั่นไฟที่ลุกโพลง ผู้มีเมล็ดทองคำเป็นพระผู้เป็นเจ้า ย่อมคอยรักษาอมฤตอยู่เสมอ ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้า ด้วยคำบัญชาของพระอินทร์
13.27.10
तत्र मे देवदेवेश भयं तीव्रमथाविशत् ।
ज्वलन्तं पावकं दृष्ट्वा पक्षित्वं चात्मनः प्रभो ॥ १३.२७.१० ॥
ที่นั่น ข้าแต่เจ้าแห่งเทวดาทั้งหลาย ความกลัวอันรุนแรงได้เข้าครอบงำข้าพเจ้า ข้าแต่พระองค์ เมื่อเห็นไฟที่ลุกโพลงและปีกของตนเอง
13.27.11
समतिक्रमितुं शक्यः कथं स्यात्पावको मया ।
तस्याभ्युपायं वरद वक्तुमीशोऽसि मे प्रभो ॥ १३.२७.११ ॥
ไฟนี้ข้าพเจ้าจะข้ามพ้นได้อย่างไร ข้าแต่ผู้ประทานพร ข้าแต่พระองค์ ขอพระองค์ตรัสบอกวิธีแก่ข้าพเจ้าเถิด พระองค์ทรงสามารถทำได้
13.27.12
तमब्रवीन्महाभाग तप्यमानं विहङ्गमम् ।
अग्नेः संशमनोपायमुत्सयन्त पुनःपुनः ॥ १३.२७.१२ ॥
อุตสยันตะได้กล่าวแก่นกที่กำลังทุกข์ร้อนนั้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า ข้าแต่ผู้มีโชคอันยิ่งใหญ่ ถึงวิธีดับไฟ
13.27.13
पयसा शाम्यते वत्स सर्पिषा च हुताशनः ।
शरीरस्थोपि भूतानां किं पुनः प्रज्वलन्भुवि ॥ १३.२७.१३ ॥
ลูกรัก ไฟย่อมดับด้วยน้ำนมและเนยใส ไฟที่สถิตอยู่ในร่างของสรรพสัตว์ก็ยังดับได้ แล้วไฟที่ลุกโพลงอยู่บนแผ่นดินเล่า จะไม่ดับได้อย่างไร
13.27.14
नवनीतं पयो वाऽपि पावके त्वं समादधेः ।
ततो गच्छ यथाकामं न त्वा धक्ष्यति पावकः ॥ १३.२७.१४ ॥
จงเทเนยสดหรือน้ำนมลงในกองไฟ แล้วจงไปตามที่ปรารถนาเถิด ไฟนั้นจะไม่เผาเจ้า