മഹാഭാരതം · അധ്യായം 13.27
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.27.1
हत्वा तं पक्षिशार्दूलः कुविन्दानां जनं व्रती ।
उपोपविश्य शैलाग्रे भक्षयामास तावुभौ।
वारणं कच्छर्प चैव संहृष्टः स पतत्रिराट् ॥ १३.२७.१ ॥
കുവിന്ദ ജനങ്ങളിലൊരുവനെ കൊന്ന്, വ്രതനിഷ്ഠനായ പക്ഷിശാർദ്ദൂലൻ മലമുകളിലിരുന്ന് ആ ആനയെയും ആമയെയും ഭക്ഷിച്ചു. ആ പക്ഷിരാജൻ സന്തോഷിച്ചു.
13.27.2
तयोः स रुधिरं पीत्वा मेदसी च परन्तप ।
संहृष्टः यततांश्रेष्ठो लब्ध्वा बलमनुत्तमम्।
जंगाम देवराजस्य भवनं पन्नगाशनः ॥ १३.२७.२ ॥
അവരിരുവരുടെയും രക്തവും മേദസ്സും കുടിച്ച്, പരന്തപാ, അവൻ സന്തോഷിച്ചു. യത്നശീലരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ അവൻ അനുത്തമമായ ബലം നേടി, പന്നഗാശനനായി ദേവരാജന്റെ ഭവനത്തിലേക്ക് പോയി.
13.27.3
तं प्रणम्य महात्मानं पावकं विस्फुलिङ्गिनम् ।
रात्रिदिवं प्रज्वलितं रक्षार्थममृतस्य ह ॥ १३.२७.३ ॥
ആ മഹാത്മാവായ അഗ്നിയെ, തീപ്പൊരി ചിതറിക്കൊണ്ട് രാവും പകലും ജ്വലിക്കുന്ന അഗ്നിയെ, വണങ്ങി, അമൃതം കാക്കുന്നതിനായി തന്നെ.
13.27.4
तं दृष्ट्वा विहगेन्द्रस्य भयं तीव्रमुपाविशत् ।
नतु तोयान्न रक्षिभ्यो भयमस्योपपद्यते ॥ १३.२७.४ ॥
അവനെ കണ്ട് പക്ഷിരാജന് കടുത്ത ഭയമുണ്ടായി, അവൻ ഇരുന്നു. എന്നാൽ അവനു ജലത്തിൽനിന്ന് ഭയമില്ല, കാവൽക്കാരിൽനിന്നും ഭയം ഉണ്ടാകുന്നില്ല.
13.27.5
पक्षित्वमात्मनो दृष्ट्वा ज्वलन्तं च हुताशनम् ।
पितामहमथो गत्वा ददर्श भुजगाशनः ॥ १३.२७.५ ॥
തന്റെ പക്ഷിരൂപത്തെയും ജ്വലിക്കുന്ന അഗ്നിയെയും കണ്ട്, പിന്നെ പിതാമഹന്റെ അടുത്ത് ചെന്ന് ആ സർപ്പഭോക്താവ് അദ്ദേഹത്തെ ദർശിച്ചു.
13.27.6
तं प्रणम्य महात्मानं गरुडः प्रयताञ्जलिः ।
प्रोवाच तदसन्दिग्धं वचनं पन्नगेश्वरः ॥ १३.२७.६ ॥
ആ മഹാത്മാവിനെ വണങ്ങി, കൈകൂപ്പിയ ഗരുഡൻ, സർപ്പേശ്വരൻ, ആ സംശയരഹിതമായ വചനം പറഞ്ഞു.
13.27.7
उद्यतं गुरुकृत्ये मां भगवन्धर्मनिश्चितम् ।
विमोक्षणार्थं मातुर्हि दासभावादनिन्दितम् ॥ १३.२७.७ ॥
ഭഗവാനേ, മഹത്തായ കർമ്മത്തിന് ഞാൻ ഒരുങ്ങിയിരിക്കുന്നു; ധർമ്മത്തിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കുന്നു. ദാസഭാവത്തിൽനിന്ന് അമ്മയെ മോചിപ്പിക്കാൻ, കുറ്റമറ്റവളായ അമ്മയെ.
13.27.8
कद्रूसकाशममृतं मयाहर्तव्यमीश्वर ।
तदा मे जननी देव दासभावात्प्रमोक्ष्यते ॥ १३.२७.८ ॥
ഈശ്വരാ, കദ്രുവിന്റെ സമീപത്തുനിന്ന് ഞാൻ അമൃതം കൊണ്ടുവരണം; അപ്പോൾ ദേവാ, എന്റെ അമ്മ ദാസഭാവത്തിൽനിന്ന് മോചിതയാകും.
13.27.9
तत्रामृतं प्रज्वलितो नित्यमीश्वर रक्षति ।
हिरण्यरेता भगवान्पाकशासनशासनात् ॥ १३.२७.९ ॥
അവിടെ അമൃതത്തെ എപ്പോഴും ജ്വലിക്കുന്ന ഹിരണ്യരേതസ്സായ ഭഗവാൻ അഗ്നി, ഇന്ദ്രന്റെ കല്പനയാൽ, ഈശ്വരാ, എന്നും കാക്കുന്നു.
13.27.10
तत्र मे देवदेवेश भयं तीव्रमथाविशत् ।
ज्वलन्तं पावकं दृष्ट्वा पक्षित्वं चात्मनः प्रभो ॥ १३.२७.१० ॥
ദേവദേവാ, അവിടെ എന്നിൽ കഠിനമായ ഭയം കയറി; പ്രഭോ, ജ്വലിക്കുന്ന അഗ്നിയെയും എന്റെ ചിറകുകളെയും കണ്ടപ്പോൾ.
13.27.11
समतिक्रमितुं शक्यः कथं स्यात्पावको मया ।
तस्याभ्युपायं वरद वक्तुमीशोऽसि मे प्रभो ॥ १३.२७.११ ॥
ഈ അഗ്നിയെ ഞാൻ എങ്ങനെ മറികടക്കും? വരദാ, പ്രഭോ, അതിനുള്ള ഉപായം എന്നോട് പറയാൻ നീ ശക്തനാണ്.
13.27.12
तमब्रवीन्महाभाग तप्यमानं विहङ्गमम् ।
अग्नेः संशमनोपायमुत्सयन्त पुनःपुनः ॥ १३.२७.१२ ॥
വേദനിക്കുന്ന ആ പക്ഷിയോട്, മഹാഭാഗാ, അഗ്നിയെ ശമിപ്പിക്കുന്ന ഉപായം ഉത്സയന്തൻ വീണ്ടുംവീണ്ടും പറഞ്ഞു.
13.27.13
पयसा शाम्यते वत्स सर्पिषा च हुताशनः ।
शरीरस्थोपि भूतानां किं पुनः प्रज्वलन्भुवि ॥ १३.२७.१३ ॥
പ്രിയ വത്സാ, പാലും നെയ്യും കൊണ്ട് ഹുതാശനൻ (അഗ്നി) ശാന്തമാകുന്നു. ജീവികളുടെ ശരീരത്തിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന അഗ്നി ഭൂമിയിൽ ജ്വലിക്കുമ്പോൾ പിന്നെ എന്ത് ശാന്തമാകാതിരിക്കും?
13.27.14
नवनीतं पयो वाऽपि पावके त्वं समादधेः ।
ततो गच्छ यथाकामं न त्वा धक्ष्यति पावकः ॥ १३.२७.१४ ॥
വെണ്ണയോ പാലോ അഗ്നിയിൽ നീ അർപ്പിക്കുക. പിന്നെ നിനക്കിഷ്ടമുള്ളിടത്ത് പോകുക; അഗ്നി നിന്നെ ദഹിപ്പിക്കില്ല.