Mahābhārata · Adhyāya 13.27
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.27.1
हत्वा तं पक्षिशार्दूलः कुविन्दानां जनं व्रती ।
उपोपविश्य शैलाग्रे भक्षयामास तावुभौ।
वारणं कच्छर्प चैव संहृष्टः स पतत्रिराट् ॥ १३.२७.१ ॥
Tendo matado um dos kuvinda, o tigre das aves, guardião de votos, sentou-se no topo de uma montanha e devorou os dois, o elefante e a tartaruga. Aquele rei das aves regozijou-se.
13.27.2
तयोः स रुधिरं पीत्वा मेदसी च परन्तप ।
संहृष्टः यततांश्रेष्ठो लब्ध्वा बलमनुत्तमम्।
जंगाम देवराजस्य भवनं पन्नगाशनः ॥ १३.२७.२ ॥
Tendo bebido o sangue e a gordura daqueles dois, ó abrasador de inimigos, ele se alegrou. O melhor dos que se esforçam, tendo obtido uma força insuperável, o devorador de serpentes foi à morada do rei dos deuses.
13.27.3
तं प्रणम्य महात्मानं पावकं विस्फुलिङ्गिनम् ।
रात्रिदिवं प्रज्वलितं रक्षार्थममृतस्य ह ॥ १३.२७.३ ॥
Tendo reverenciado aquele fogo de grande alma, que lança faíscas e arde noite e dia, certamente para guardar o néctar.
13.27.4
तं दृष्ट्वा विहगेन्द्रस्य भयं तीव्रमुपाविशत् ।
नतु तोयान्न रक्षिभ्यो भयमस्योपपद्यते ॥ १३.२७.४ ॥
Ao vê-lo, o rei das aves sentiu um medo intenso e sentou-se; contudo, o temor não lhe vem da água, nem dos guardiões.
13.27.5
पक्षित्वमात्मनो दृष्ट्वा ज्वलन्तं च हुताशनम् ।
पितामहमथो गत्वा ददर्श भुजगाशनः ॥ १३.२७.५ ॥
Vendo sua própria condição de pássaro e o fogo ardente, então, tendo ido ao avô, o devorador de serpentes o contemplou.
13.27.6
तं प्रणम्य महात्मानं गरुडः प्रयताञ्जलिः ।
प्रोवाच तदसन्दिग्धं वचनं पन्नगेश्वरः ॥ १३.२७.६ ॥
Tendo reverenciado aquele de grande alma, Garuḍa, senhor das serpentes, com as palmas unidas em reverência, pronunciou aquelas palavras sem ambiguidade.
13.27.7
उद्यतं गुरुकृत्ये मां भगवन्धर्मनिश्चितम् ।
विमोक्षणार्थं मातुर्हि दासभावादनिन्दितम् ॥ १३.२७.७ ॥
Ó venerável, estou resolvido numa tarefa grave, firme no dharma: libertar minha mãe, irrepreensível, da servidão.
13.27.8
कद्रूसकाशममृतं मयाहर्तव्यमीश्वर ।
तदा मे जननी देव दासभावात्प्रमोक्ष्यते ॥ १३.२७.८ ॥
Ó senhor, devo trazer o néctar da presença de Kadrū; então, ó deus, minha mãe será libertada da servidão.
13.27.9
तत्रामृतं प्रज्वलितो नित्यमीश्वर रक्षति ।
हिरण्यरेता भगवान्पाकशासनशासनात् ॥ १३.२७.९ ॥
Ali o Agni flamejante, o venerável de semente dourada, sempre guarda o néctar, ó senhor, por ordem de Indra.
13.27.10
तत्र मे देवदेवेश भयं तीव्रमथाविशत् ।
ज्वलन्तं पावकं दृष्ट्वा पक्षित्वं चात्मनः प्रभो ॥ १३.२७.१० ॥
Ali, ó senhor dos deuses, um medo intenso me invadiu, ó senhor, ao ver o fogo flamejante e as minhas próprias asas.
13.27.11
समतिक्रमितुं शक्यः कथं स्यात्पावको मया ।
तस्याभ्युपायं वरद वक्तुमीशोऽसि मे प्रभो ॥ १३.२७.११ ॥
Como poderia eu superar esse fogo? Ó concedente de dons, ó senhor, tu és capaz de me dizer o meio para isso.
13.27.12
तमब्रवीन्महाभाग तप्यमानं विहङ्गमम् ।
अग्नेः संशमनोपायमुत्सयन्त पुनःपुनः ॥ १३.२७.१२ ॥
Àquele pássaro atormentado, ó afortunado, Utsayanta repetia vezes sem conta o meio de apagar o fogo.
13.27.13
पयसा शाम्यते वत्स सर्पिषा च हुताशनः ।
शरीरस्थोपि भूतानां किं पुनः प्रज्वलन्भुवि ॥ १३.२७.१३ ॥
Querido filho, o fogo sacrificial se apaga com leite e com ghee. Se o fogo que habita nos corpos dos seres arde sobre a terra, como não se apagaria?
13.27.14
नवनीतं पयो वाऽपि पावके त्वं समादधेः ।
ततो गच्छ यथाकामं न त्वा धक्ष्यति पावकः ॥ १३.२७.१४ ॥
Ofereça manteiga fresca ou leite ao fogo. Depois vá aonde quiser; o fogo não te queimará.