మహాభారతం · అధ్యాయం 13.42
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.42.1
एवं दत्ताभयस्तेन ततोऽहमृषिसत्तमाः ।
नष्टखेदश्रमभयः क्षणेन ह्यभवं तदा ॥ १३.४२.१ ॥
ఈ విధంగా ఆయన నాకు అభయం ఇవ్వగా, ఓ ఋషిశ్రేష్ఠులారా, అప్పుడే క్షణంలో నా అలసట, బాధ, భయం అన్నీ నశించాయి.
13.42.2
स शनैर्याति भगवान्गत्या लघुपराक्रमः ।
अहं तु सुमहावेगमास्तायानुव्रजामि तम् ॥ १३.४२.२ ॥
ఆ భగవంతుడు మెల్లగా వెళ్తున్నాడు; ఆయన నడక తేలికైనది, ఆయన పరాక్రమం తేలికైనది. నేను మాత్రం అత్యంత వేగాన్ని అవలంబించి ఆయన వెంట వెళ్తున్నాను.
13.42.3
स गत्वा दीर्घमध्वानमाकाशममितह्युतिः ।
मनसाऽप्यगमं देवमाससादात्मतत्ववित् ॥ १३.४२.३ ॥
అపరిమిత తేజస్సు గల, ఆత్మతత్వాన్ని తెలిసిన ఆయన ఆకాశంలో సుదీర్ఘమైన మార్గాన్ని దాటి వెళ్ళాడు; నేను మనసుతోనైనా ఆ దేవుని చేరుకున్నాను.
13.42.4
अथ देवः समासाद्य मनसः सदृशं जवम् ।
मोहयित्वा च मां तत्र क्षणेनान्तरधीयत ॥ १३.४२.४ ॥
అప్పుడు ఆ దేవుడు మనసు వేగంతో సమీపించి, అక్కడ నన్ను మోహింపజేసి క్షణంలో అదృశ్యమయ్యాడు.
13.42.5
तत्राम्बुधरधीरेण भोशब्देनानुनादिना ।
अयं भोऽहमिति प्राह वाक्यं वाक्यविशारदः ॥ १३.४२.५ ॥
అక్కడ మేఘగర్జనలా గంభీరమైన, ప్రతిధ్వనించే 'భో' శబ్దంతో, వాక్చతురుడైన ఆ దేవుడు ఇలా పలికాడు: 'ఓ, ఇదిగో నేను.'
13.42.6
शब्दानुसारी तु ततस्तं देशमहमाव्रजम् ।
तत्रापश्यं ततश्चाहं श्रीमद्धंसयुतं सरः ॥ १३.४२.६ ॥
అయితే ఆ శబ్దాన్ని అనుసరించి నేను ఆ ప్రదేశానికి వెళ్ళాను; అక్కడ హంసలతో నిండిన అందమైన సరస్సును చూశాను.
13.42.7
स तत्सरः समासाद्य भगवानात्मवित्तमः ।
भोशब्दप्रतिसृष्टेन स्वरेण प्रतिवादिना ॥ १३.४२.७ ॥
ఆ సరస్సును చేరుకున్న ఆత్మజ్ఞానులలో శ్రేష్ఠుడైన ఆ భగవంతుడు, 'భో' శబ్దంతో ప్రతిధ్వనించే స్వరంతో ప్రత్యుత్తరమిచ్చాడు.
13.42.8
विवेश देवः स्वां योनिं मामिदं चाभ्यभाषत ।
विशस्व सलिलं सौम्य सुखमत्र वसामहे ॥ १३.४२.८ ॥
దేవుడు తన స్థానంలోకి ప్రవేశించి నాతో ఇలా అన్నాడు: 'సౌమ్యుడా, జలంలో ప్రవేశించు; ఇక్కడ మనం సుఖంగా ఉందాం.'
13.42.9
ततश्च प्राविशं तत्र सह तेन महात्मना ।
दृष्टवानद्भुततरं तस्मिन्सरसि भास्वताम् ॥ १३.४२.९ ॥
అప్పుడు నేను ఆ మహాత్ముని వెంట అక్కడ ప్రవేశించి, ఆ సరస్సులో తేజోవంతుల అత్యద్భుత దృశ్యాన్ని చూశాను.
13.42.10
अग्नीनामप्रणीतानामिद्धानामिन्धनैर्विना ।
दीप्तानामाज्यसिक्तानां स्यानेष्वर्चिष्मतां सदा ॥ १३.४२.१० ॥
ఇంధనం లేకుండానే ప్రజ్వలించే, నెయ్యితో అభిషేకించబడిన, తీసుకువెళ్లబడని అగ్నులు—తమ స్థానాల్లో ఎల్లప్పుడూ జ్వాలలతో వెలిగిపోతూ.
13.42.11
दीप्तिस्तेषामनाज्यानां प्राप्ताज्यानामिवाभवत् ।
अनिद्धानामिव सतामिद्धानामिव भास्वताम् ॥ १३.४२.११ ॥
నెయ్యి పోయనివాటి తేజస్సు నెయ్యి పొందినవాటిలా ఉంది; మండించనివి మండిన తేజోవంతులలా కనిపించాయి.
13.42.12
अथाहं वरदं देवं नापश्यं तत्र सङ्गतम् ।
ततः सम्मोहमापन्नो विषादभगमं परम् ॥ १३.४२.१२ ॥
అప్పుడు అక్కడ వరాలిచ్చే దేవుడు తనతో కలిసి ఉండటం నేను చూడలేదు; అప్పుడు నేను మోహంలో పడి అత్యంత విషాదాన్ని పొందాను.
13.42.13
अपश्यं चाग्निहोत्राणि शतशोऽथ सहस्रशः ।
विधिना सम्प्रणीतानि धिष्ण्येष्वाज्यवतां तदा ॥ १३.४२.१३ ॥
అప్పుడు నేను వందల, వేల అగ్నిహోత్రాలను చూశాను; విధిప్రకారం ధిష్ణ్యాలపై నెయ్యితో నిర్వహించబడుతున్నవి.
13.42.14
असंभृष्टतलाश्चैव वेदीः कुसुमसंस्तृताः ।
कुशपद्मोत्पलासङ्गाः कलशांश्च हिरण्मयान् ॥ १३.४२.१४ ॥
మృదువైన అడుగులతో కూడిన వేదికలు, పూలతో అలంకరించినవి; దర్భ, పద్మం, ఉత్పలాలతో కూడినవి; బంగారు కలశాలు కూడా.
13.42.15
अग्निहोत्राणि चित्राणि शतशोऽथ सहस्रशः ।
अग्निहोत्राय योग्यानि यानि द्रव्याणि कानिचित्।
तानि चात्र समृद्धानि दृष्टवानस्म्यनेकशः ॥ १३.४२.१५ ॥
వందల, వేల అద్భుత అగ్నిహోత్రాలు; అగ్నిహోత్రానికి యోగ్యమైన ద్రవ్యాలు ఏవేవో, అవన్నీ ఇక్కడ సమృద్ధిగా ఉండటం నేను అనేకసార్లు చూశాను.
13.42.16
मनोहृद्यतमश्चाग्निः सुरभिः पुण्यलक्षणः ।
आज्यगन्धो मनोग्राही घ्राणचक्षुस्सुखावहः ॥ १३.४२.१६ ॥
మనసుకు హృదయానికి అత్యంత ప్రీతికరమైన అగ్ని; సుగంధ, పుణ్యలక్షణాల, నెయ్యి వాసనతో, మనసును ఆకర్షించే, ముక్కుకు కళ్ళకు సుఖాన్నిచ్చేది.
13.42.17
तेषां तत्राग्निहोत्राणामीडितानां सहस्रशः ।
समीपे त्वद्भुततममपश्यमहमव्ययम् ॥ १३.४२.१७ ॥
అక్కడ ఆ వేలాది ప్రశంసిత అగ్నిహోత్రాల సమీపంలో, అత్యంత అద్భుతమైన, అవ్యయమైన దానిని నేను చూశాను.
13.42.18
चन्द्रांशुकाशशुभ्राणां तुषारोद्भेदवर्चसाम् ।
विमलादित्यभासानां स्थण्डिलानि सहस्रशः।
दृष्टान्यग्निसमीपे तु ध्युतिमन्ति महान्ति च ॥ १३.४२.१८ ॥
చంద్రకిరణాలు, వస్త్రంలా తెల్లనైన, మంచు ఉదయంలా ప్రకాశించే, నిర్మల సూర్యకాంతి వంటి వేలాది స్థండిలాలు అగ్ని సమీపంలో కనిపించాయి—కాంతివంతమైనవి, గొప్పవి.
13.42.19
एषु चाग्निसमीपेषु शुश्राव सुपदाक्षराः ।
प्रभावान्तरितानां तु प्रस्पष्टाक्षरभाषिणाम्।
ऋग्यजुःसामगानां च मधुराः सुस्वरा गिरः ॥ १३.४२.१९ ॥
ఆ అగ్నుల సమీపంలో నేను సుపద, స్పష్ట అక్షరాలతో కూడిన మాటలను విన్నాను. తమ తేజస్సుచే కప్పబడినవారు, స్పష్టమైన అక్షరాలతో మాట్లాడేవారు, ఋక్, యజుస్, సామ గానం చేసేవారి మధుర, సుస్వర వాణులను.
13.42.20
सुसंमृष्टतलैस्तैस्तु बृहद्बिर्दीप्ततेजसैः ।
पावकैः पावितात्माहमभवं लघुविक्रमः ॥ १३.४२.२० ॥
చక్కగా శుభ్రం చేయబడిన అరుగులు గల, గొప్ప, ప్రకాశించే తేజస్సు గల ఆ అగ్నులచేత నేను పవిత్రాత్ముడనయ్యాను, వేగవంతమైన పరాక్రమం గలవాడనయ్యాను.
13.42.21
ततोऽहं तेषु धिष्ण्येषु ज्वलमानेषु यज्वनाम् ।
तं देशं प्रणमित्वाऽथ अन्वेष्टुमुपचक्रमे ॥ १३.४२.२१ ॥
అప్పుడు యజ్ఞం చేసేవారి మండుతున్న ఆ అగ్ని స్థానాలను చూసి, ఆ ప్రదేశానికి నమస్కరించి, అతడిని వెతకడం మొదలుపెట్టాను.
13.42.22
तान्यनेकसहस्राणि पर्यटंस्तु महाजवात् ।
अपश्यमानस्तं देवं ततोऽहं व्यथितोऽभवम् ॥ १३.४२.२२ ॥
ఆ అనేక వేల స్థానాల్లో మహా వేగంతో తిరుగుతూ, ఆ దేవుణ్ణి చూడకపోవడంతో నేను వ్యథ చెందాను.
13.42.23
ततस्तेष्वग्निहोत्रेषु ज्वलत्सु विमलार्चिषु ।
भानुमत्सु न पश्यामि देवदेवं सनातनम् ॥ १३.४२.२३ ॥
అప్పుడు ఆ మండుతున్న, నిర్మల జ్వాలలు గల, ప్రకాశవంతమైన అగ్నిహోత్రాలలో కూడా సనాతనుడైన దేవదేవుణ్ణి నేను చూడలేదు.
13.42.24
ततोऽहं तानि दीप्तानि परीय व्यस्थितेन्द्रियः ।
नान्तं तेषां प्रपश्यामि खेदश्च सहसाभवत् ॥ १३.४२.२४ ॥
అప్పుడు నేను ఆ మండుతున్న స్థానాల చుట్టూ తిరిగాను; ఇంద్రియాలు చెదిరిపోయాయి. వాటికి అంతం కనిపించలేదు; వెంటనే నాలో అలసట కలిగింది.
13.42.25
विसृत्य सर्वतो दृष्टिं भयमोहसमन्वितः ।
श्रमं परंममापन्नश्चिन्तयानस्त्वचेतनः ॥ १३.४२.२५ ॥
నలువైపులా చూపును ప్రసరింపజేసి, భయమోహాలతో నిండి, అత్యంత అలసటకు లోనై, చింతిస్తూ అచేతనుడనయ్యాను.
13.42.26
तस्मिन्न खलु वर्तेऽहं लोके यत्रैतदीदृशम् ।
ऋग्यजुस्सामनिर्घोषः श्रूयते न च दृश्यते ॥ १३.४२.२६ ॥
ఋక్, యజుస్, సామ మంత్రాల ఘోష ఇలా వినబడుతూ కనబడని లోకంలో నేను నిజంగా నివసించను.
13.42.27
न च पश्यामि तं देवं येनाहमिह चोदितः ।
एवं चिन्तासभापन्नः प्रध्यातुमुपचक्रमे ॥ १३.४२.२७ ॥
ఇక్కడ నన్ను ప్రేరేపించిన ఆ దేవుణ్ణి నేను చూడను. ఇలా చింతలో మునిగి నేను లోతుగా ఆలోచించడం మొదలుపెట్టాను.
13.42.28
ततश्चिन्तयतो मह्यं मोहेनाविष्टचेतसः ।
महाशब्दः प्रादुरासीत्सुभृशं मे व्यथाकरः ॥ १३.४२.२८ ॥
అప్పుడు మోహంతో కలత చెందిన మనసుతో చింతిస్తున్న నాకు, అత్యంత బాధ కలిగించే మహా శబ్దం వినిపించింది.
13.42.29
अथाहं सहसा तत्र शृणोमि विपुलध्वनिम् ।
अपश्यं च सुपर्णानां सहस्राण्ययुतानि च ॥ १३.४२.२९ ॥
అప్పుడు నేను అకస్మాత్తుగా అక్కడ ఒక విపులమైన ధ్వనిని విన్నాను, సుపర్ణులు వేలకొలదిగా, లక్షలకొలదిగా ఉండడం చూశాను.
13.42.30
अभ्यद्रवन्त मामेव विपुलद्युतिरंहसः ।
तेषामहं प्रभावेण सर्वथैवावरोऽभवम् ॥ १३.४२.३० ॥
మహాకాంతితో, వేగంతో వారు నా మీదే దూకారు. వారి ప్రభావం వల్ల నేను పూర్తిగా హీనుడనయ్యాను.
13.42.31
सोऽहं समन्ततः सर्वैः सुपर्णैरतितेजसैः ।
दृष्ट्वाऽऽत्मानं परिगतं सम्भ्रमं परमं गतः ॥ १३.४२.३१ ॥
నేను అన్ని వైపులా అతి తేజస్సుగల సుపర్ణులచే చుట్టబడినట్లు నన్ను నేను చూసి అత్యంత కలవరపాటు పొందాను.
13.42.32
विनयावनतो भूत्वा नमश्चक्रे महात्मने ।
अनादिनिधनायैभिर्नामभिः परमात्मने ॥ १३.४२.३२ ॥
వినయంతో వంగి, ఆదిమధ్యాంతాలు లేని ఆ మహాత్ముడైన పరమాత్మకు ఈ నామాలతో నమస్కరించాను.
13.42.33
नारायणाय शुद्धाय शाश्वताय ध्रुवाय च ।
भूतभव्यभवेशाय शिवाय शिवमूर्तये ॥ १३.४२.३३ ॥
నారాయణునికి, శుద్ధునికి, శాశ్వతునికి, స్థిరునికి, భూత-భవ్య-భవానికి ఈశ్వరునికి, శివునికి, శివమూర్తికి.
13.42.34
शिवयोनेः शिवाद्यायि शिवपूज्यतमाय च ।
घोररूपाय महते युगान्तकरणाय च ॥ १३.४२.३४ ॥
శివ మూలానికి, శివులలో ఆదిమునికి, శివులచే అత్యంత పూజ్యునికి, ఘోర రూపునికి, మహానునికి, యుగాంతాన్ని చేసేవానికి కూడా.
13.42.35
विश्वाय विश्वदेवाय विश्वेशाय महात्मने ।
सहस्रोदरपादाय सहस्रनयनाय च ॥ १३.४२.३५ ॥
విశ్వునికి, విశ్వదేవునికి, విశ్వేశ్వరునికి, వేయి ఉదరాలు పాదాలు కలిగిన మహాత్ముడికి, వేయి నేత్రాలు కలవానికి కూడా.
13.42.36
सहस्रबाहवे चैव सहस्रवदनाय च ।
शुचिश्रवाय महते ऋतुसंवत्सराय च ॥ १३.४२.३६ ॥
వేయి బాహువులు కలవానికి, వేయి ముఖాలు కలవానికి, పవిత్ర శ్రవణుడైన మహానునికి, ఋతువులు సంవత్సరాలు అయిన వానికి కూడా.
13.42.37
ऋग्यजुःसामवक्त्राय अथर्वशिरसे नमः ।
हृषीकेशाय कृष्णाय द्रुहिणोरुक्रमाय च ॥ १३.४२.३७ ॥
ఋక్, యజుస్, సామములు ఎవరి ముఖమో, అథర్వము ఎవరి శిరస్సో అతనికి నమస్కారం. హృషీకేశునికి, కృష్ణునికి, ద్రుహిణోరుక్రముడికి నమస్కారం.
13.42.38
बृहद्वेगाय तार्क्ष्याय वराहायैकशृङ्गिणे ।
शिपिविष्टाय सत्याय हरयेऽथ शिखण्डिने ॥ १३.४२.३८ ॥
మహావేగుడైన తార్క్ష్యునికి, వరాహునికి, ఏకశృంగునికి, శిపివిష్టునికి, సత్యునికి, హరికి, శిఖండికి నమస్కారం.
13.42.39
हुताशायोर्ध्ववक्त्राय रौद्रानीकाय साधवे ।
सिन्धवे सिन्धुवर्षघ्ने देवानां सिन्धवे नमः ॥ १३.४२.३९ ॥
హుతాశనునికి, ఊర్ధ్వముఖునికి, రౌద్రసేనునికి, సాధువుకు, సింధువుకు, సింధువర్షఘ్నునికి, దేవతల సింధువుకు నమస్కారం.
13.42.40
गरुत्मते त्रिनेत्राय सुधर्माय वृषाकृते ।
सम्म्राडुग्रे संकृतये विरजे सम्भवे भवे ॥ १३.४२.४० ॥
గరుత్మంతునికి, త్రినేత్రునికి, సుధర్మునికి, వృషాకృతికి, సమ్రాట్టుకు, ఉగ్రునికి, సంకృతికి, విరజునికి, సంభవునికి, భవునికి నమస్కారం.
13.42.41
वृषाय वृषरूपाय विभवे भूर्भुवाय व ।
दीप्तसृष्टाय यज्ञाय स्थिराय स्थविराय च ॥ १३.४२.४१ ॥
వృషునికి, వృషరూపునికి, విభువుకు, భూర్భువునికి, దీప్తసృష్టియగు యజ్ఞునికి, స్థిరునికి, స్థవిరునికి నమస్కారం.
13.42.42
अच्युताय तुषाराय वीराय च समाय च ।
जिष्णवे पुरुहूताय वसिष्ठाय वराय च ॥ १३.४२.४२ ॥
అచ్యుతునికి, తుషారునికి, వీరునికి, సముడికి, జిష్ణువుకు, పురుహూతునికి, వసిష్ఠునికి, వరునికి నమస్కారం.
13.42.43
सत्येशाय सुरेशाय हरयेऽथ शिखण्डिने ।
बर्हिषाय वरेण्याय वसवे विश्ववेधसे ॥ १३.४२.४३ ॥
సత్యానికి ప్రభువుకు, దేవతల ప్రభువుకు, హరికి, శిఖండికి, బర్హిషునకు, శ్రేష్ఠుడైన వరేణ్యునకు, వసువునకు, విశ్వసృష్టికర్తకు నమస్కారం.
13.42.44
किरीटिने सुकेशाय वासुदेवाय शुष्मिणे ।
बृहदुक्थ्यसुषेणाय युग्ये दुन्दुभये तथा ॥ १३.४२.४४ ॥
కిరీటధారికి, అందమైన కేశములు గలవానికి, వాసుదేవునికి, శక్తిమంతునికి, బృహదుక్థ్యునికి, సుషేణునికి, యుగ్యునికి, దుందుభికి నమస్కారం.
13.42.45
भयेसखाय विभवे भरद्वाजेऽभयाय च ।
भास्कराय च चन्द्राय पद्मनाभाय भूरिणे ॥ १३.४२.४५ ॥
భయమునకు, సఖునకు, విభువునకు, భరద్వాజునకు, అభయునకు, భాస్కరునకు, చంద్రునకు, పద్మనాభునకు, భూరికి నమస్కారం.
13.42.46
पुनर्वसुभृतत्वाय जीवप्रभविषाय च ।
वषट्काराय स्वाहाय स्वधाय निधनाय च ॥ १३.४२.४६ ॥
పునర్వసువును ధరించువానికి, జీవుల ఉద్భవమునకు, వషట్కారమునకు, స్వాహాకు, స్వధాకు, నిధనమునకు నమస్కారం.
13.42.47
ऋचे च यजुषे साम्ने त्रैलोक्यपतये नमः ।
श्रीपद्मायात्मसदृशे धरणीधारिणे परे ॥ १३.४२.४७ ॥
ఋక్కునకు, యజుస్సునకు, సామమునకు, త్రిలోకాధిపతికి నమస్కారం. శ్రీ పద్మమునకు, ఆత్మ సదృశునకు, ధరణీధారియైన పరునకు నమస్కారం.
13.42.48
सौम्यासौम्यस्वरूपाय सौम्ये सुमनसे नमः ।
विश्वाय च सुविश्वाय विश्वरूपधराय च ॥ १३.४२.४८ ॥
సౌమ్య అసౌమ్య స్వరూపునకు, సౌమ్యునకు, సుమనునకు నమస్కారం. విశ్వునకు, సువిశ్వునకు, విశ్వరూపధారికి నమస్కారం.
13.42.49
केशवाय सुकेशाय रश्मिकेशाय भूरिणे ।
हिरण्यगर्भाय नमः सौम्याय वृषरूपिणे ॥ १३.४२.४९ ॥
కేశవునకు, సుందర కేశునకు, రశ్మికేశునకు, విశాలునకు, హిరణ్యగర్భునకు నమస్కారం; సౌమ్యునకు, వృషరూపధారికి నమస్కారం.
13.42.50
नारायणाग्र्यवपुषे पुरुहूताय वज्रिणे ।
वर्मिणे वृषसेनाय धर्मसेनाय रोधसे।
मुनये ज्वरमुक्तायि ज्वराधिपतये नमः ॥ १३.४२.५० ॥
నారాయణుని శ్రేష్ఠ దేహునకు, పురుహూతునకు, వజ్రధారికి, కవచధారికి, వృషసేనునకు, ధర్మసేనునకు, రోధసునకు, మునికి, జ్వరముక్తునకు, జ్వరాధిపతికి నమస్కారం.
13.42.51
अनेत्राय त्रिनेत्राय पिङ्गलाय विडूर्मिणे ।
तपोब्रह्मनिधानाय युगपर्यायिणे नमः ॥ १३.४२.५१ ॥
కన్నులు లేనివానికి, త్రినేత్రునికి, పింగళునికి, బలమైన అలలు గలవానికి, తపస్సు బ్రహ్మము నిధియైనవానికి, యుగపర్యాయములు గడిపేవానికి నమస్కారం.
13.42.52
शरणाय शरण्याय भक्तेष्टशरणाय च ।
नमः सर्वभवेशाय भूतभव्यभवाय च ॥ १३.४२.५२ ॥
శరణ్యునికి, శరణార్హునికి, భక్తుల ఇష్టశరణునికి నమస్కారం; సర్వభవేశునికి, భూతభవ్యభవునికి కూడా నమస్కారం.
13.42.53
पाहि मां देवदेवेश कोप्यजोसि सनातनः ।
एवं गतोस्मि शरणं शरण्यं ब्रह्मयोनिनम् ॥ १३.४२.५३ ॥
దేవదేవేశా, నన్ను రక్షించు; నీవు అజుడవు, సనాతనుడవు. ఈ విధంగా నేను శరణ్యుడైన బ్రహ్మయోనిని శరణుజొచ్చాను.
13.42.54
स्तव्यं स्तवं स्तुतवतस्तत्तमो मे प्रणश्यत ।
भयं च मे व्यपगतं पक्षिणोऽन्तर्हिताऽभवन् ॥ १३.४२.५४ ॥
స్తుత్యుని స్తుతించిన నా ఆ అంధకారము నశించుగాక; నా భయము తొలగిపోయింది, పక్షి (భయములు) అంతర్హితమయ్యాయి.
13.42.55
शृणोमि च गिरं दिव्यामन्तर्धानगतां शिवाम् ।
मा भैर्गरुत्मन्दान्तोसि पुनः सेन्द्रान्दिवौकसः।
स्वं चैव भवनं गत्वा द्रक्ष्यसे पुत्रबान्धवान् ॥ १३.४२.५५ ॥
అంతర్ధానం నుండి వస్తున్న దివ్యమైన, శుభకరమైన స్వరాన్ని నేను వింటున్నాను: గరుడా, భయపడకు, నీవు ఇంద్రియ నిగ్రహం కలవాడవు; ఇంద్రునితో కూడిన దివ్యులను మళ్ళీ చూస్తావు; నీ ఇంటికి వెళ్లి పుత్రులను, బంధువులను చూస్తావు.
13.42.56
ततस्तस्मिन्क्षणेनैव सहसैव महाद्युतिः ।
प्रत्यदृश्यत तेजस्वी पुरस्तात्स ममान्तिके ॥ १३.४२.५६ ॥
అప్పుడే ఆ క్షణంలో అకస్మాత్తుగా మహాతేజస్వి నా ముందు, నా సమీపంలో కనిపించాడు.
13.42.57
समागम्य ततस्तेन शिवेन परमात्मना ।
अपश्यं चाहमायान्तं नरनारायणाश्रमे।
चतुर्द्विगुणविन्यासं तं च देवं सनातनम् ॥ १३.४२.५७ ॥
అప్పుడు ఆ శివ పరమాత్మను కలిసి, నర-నారాయణుల ఆశ్రమంలో చతుర్గుణ విన్యాసంతో వస్తున్న ఆ సనాతన దేవుణ్ణి చూశాను.
13.42.58
यजतस्तानृषीन्देवान्वदतो ध्यायतो मुनीन् ।
युक्तान्सिद्धान्नैष्ठिकांश्च जपतो यजतो गृहे ॥ १३.४२.५८ ॥
యజ్ఞం చేస్తున్న ఋషులను, దేవతలను, పఠిస్తూ ధ్యానిస్తున్న మునులను, యోగంలో లీనులైన సిద్ధులను, నిష్ఠాపరులను, ఇళ్లలో జపం చేస్తూ యజ్ఞం చేస్తున్నవారిని (చూశాను).
13.42.59
पुष्पपूरपरिक्षिप्तं धूपितं दीपितं हुतम् ।
वन्दितं सिक्तसम्मृष्टं नरनारायणाश्रमम् ॥ १३.४२.५९ ॥
పూలతో నిండుగా చల్లబడి, ధూపంతో సువాసన నిండి, దీపాలతో వెలిగి, ఆహుతులతో, నమస్కారాలతో, నీళ్లు చల్లి శుభ్రపరచిన నర-నారాయణుల ఆశ్రమం.
13.42.60
तदद्भुतमहं दृष्ट्वा विस्मितोस्मि तदाऽनघाः ।
जगाम शिरसा देवं प्रयतेनान्तरात्मना ॥ १३.४२.६० ॥
ఓ పాపరహితులారా! ఆ అద్భుతాన్ని చూసి నేను ఆశ్చర్యపడ్డాను; అప్పుడు అంతరాత్మతో శ్రద్ధగా తల వంచి ఆ దేవుని వద్దకు వెళ్లాను.
13.42.61
तदत्यद्भुतसङ्कासं किमेतदिति चिन्तयन् ।
नाध्यगच्छं परं दिव्यं तस्य सर्वभवात्मनः ॥ १३.४२.६१ ॥
అది అత్యంత అద్భుతంగా కనిపించింది; 'ఇది ఏమిటి?' అని ఆలోచించినా, సర్వభూతాత్ముడైన ఆయన దివ్యమైన పరమ తత్త్వాన్ని నేను తెలుసుకోలేకపోయాను.
13.42.62
प्रणिपत्य सुदुर्धर्षं पुनः पुनरुदीक्ष्य च ।
शिरस्यञ्जलिमाधाय विस्मयोत्फुल्ललोचनः।
अवोचं तमदीनार्थं श्रेष्ठानां श्रेष्ठमुत्तमम् ॥ १३.४२.६२ ॥
అత్యంత దుర్ధర్షుడైన ఆయనకు మళ్లీ మళ్లీ నమస్కరించి, చూసి, తలపై అంజలి ఘటించి, ఆశ్చర్యంతో విప్పారిన నేత్రాలతో, అదీన-అర్థుడు, శ్రేష్ఠులలో శ్రేష్ఠుడైన ఆయనతో నేను పలికాను.
13.42.63
नमस्ते भगवन्देव भूतभव्यभवत्प्रभो ।
यदेतदद्भुतं देव मया दृष्टं त्वदाश्रयम् ॥ १३.४२.६३ ॥
ఓ భగవాన్, దేవా, భూత-భవ్య-భవత్ ప్రభూ, మీకు నమస్కారం. ఓ దేవా, మీపై ఆధారపడిన ఈ అద్భుతాన్ని నేను చూశాను.
13.42.64
अनादिमद्यपर्यन्तं किं तच्छंसितुमर्हसि ।
यदि जानासि सां भक्तं यदि वाऽनुग्रहो मयि।
शंस सर्वमशेषेण श्रोतव्यं यदि चेन्मया ॥ १३.४२.६४ ॥
ఆదిమధ్యాంతాలు లేనిది ఏదో అది మీరు చెప్పాలి. నేను భక్తుడినని మీకు తెలిస్తే, లేదా నాపై మీ అనుగ్రహం ఉంటే, నేను వినదగినవాడినైతే, అంతా పూర్తిగా చెప్పండి.
13.42.65
स्वभावस्तव दुर्ज्ञेयः प्रादुर्भावो भवस्य च ।
भवद्भूतभविष्येश सर्वथा गहनं भवान् ॥ १३.४२.६५ ॥
మీ స్వభావం గ్రహించరానిది; భవుని ప్రాదుర్భావమూ అంతే. ఓ భవా, భూత-భవిష్యత్తుల ఈశ్వరా, మీరు అన్ని విధాలుగా గహనులు.
13.42.66
ब्रूहि सर्वमशेषेण तदाश्चर्यं महामुने ।
किं तदत्यद्भुतं वृत्तं तेष्वग्निषु समन्ततः ॥ १३.४२.६६ ॥
ఓ మహర్షీ, ఆ ఆశ్చర్యాన్ని పూర్తిగా చెప్పండి. ఆ అగ్నులలో అన్ని వైపులా జరిగిన అత్యద్భుతమైన సంఘటన ఏమిటి?
13.42.67
कानि तान्यग्निहोत्राणि केषां शब्दः श्रुतो मया ।
शृण्वतां ब्रह्म सततमदृश्यानां महात्मनाम् ॥ १३.४२.६७ ॥
ఆ అగ్నిహోత్రాలు ఏవి? కనబడని మహాత్ములు ఎల్లప్పుడూ వేదాన్ని వింటుండగా వారి శబ్దాన్ని నేను విన్నాను.
13.42.68
एतन्मे भगवन्कृष्ण ब्रूहि सर्वमशेषतः ।
गृणन्त्यग्निसमीपेषु के च ते ब्रह्मराशयः ॥ १३.४२.६८ ॥
భగవంతుడా కృష్ణా, ఇదంతా నాకు పూర్తిగా చెప్పండి: అగ్నుల సమీపంలో పఠించే, బ్రహ్మరాశులైన వారు ఎవరు?