มหาภารตะ · อัธยายะ 13.42
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.42.1
एवं दत्ताभयस्तेन ततोऽहमृषिसत्तमाः ।
नष्टखेदश्रमभयः क्षणेन ह्यभवं तदा ॥ १३.४२.१ ॥
เมื่อพระองค์ประทานความไม่กลัวให้แล้ว โอ ผู้ประเสริฐที่สุดในหมู่ฤๅษี ความเหน็ดเหนื่อย ความเจ็บปวด และความกลัวของข้าพเจ้าก็สิ้นไปในพริบตา และข้าพเจ้าก็กลับเป็นปกติครบถ้วนในขณะนั้น
13.42.2
स शनैर्याति भगवान्गत्या लघुपराक्रमः ।
अहं तु सुमहावेगमास्तायानुव्रजामि तम् ॥ १३.४२.२ ॥
พระผู้เป็นเจ้าองค์นั้นเสด็จไปช้า ๆ ด้วยพระอิริยาบถที่เบาสบาย และพระปรากรมที่ไม่ต้องใช้ความพยายาม ส่วนข้าพเจ้าเร่งความเร็วอย่างยิ่งยวดแล้วติดตามพระองค์ไป
13.42.3
स गत्वा दीर्घमध्वानमाकाशममितह्युतिः ।
मनसाऽप्यगमं देवमाससादात्मतत्ववित् ॥ १३.४२.३ ॥
พระองค์ผู้มีรัศมีหาประมาณมิได้ ผู้รู้แจ้งสัจจะแห่งอาตมัน เสด็จไปตามทางอันยาวไกลในท้องฟ้า แม้ด้วยใจของข้าพเจ้าก็ตามไป และข้าพเจ้าก็ไปถึงเทพองค์นั้น
13.42.4
अथ देवः समासाद्य मनसः सदृशं जवम् ।
मोहयित्वा च मां तत्र क्षणेनान्तरधीयत ॥ १३.४२.४ ॥
ครั้นเทพองค์นั้นมาถึงด้วยความเร็วเท่าใจ ก็ทำให้ข้าพเจ้าหลงงงงวยอยู่ที่นั้น แล้วในพริบตาก็หายลับไป
13.42.5
तत्राम्बुधरधीरेण भोशब्देनानुनादिना ।
अयं भोऽहमिति प्राह वाक्यं वाक्यविशारदः ॥ १३.४२.५ ॥
ที่นั้น ด้วยเสียงอันหนักแน่นดุจก้อนเมฆฝน และก้องสะท้อนด้วยเสียง "โภ" เทพผู้เชี่ยวชาญในถ้อยคำองค์นั้นได้กล่าวถ้อยคำเหล่านี้ว่า "โอ นี่ข้าอยู่ที่นี่แล้ว"
13.42.6
शब्दानुसारी तु ततस्तं देशमहमाव्रजम् ।
तत्रापश्यं ततश्चाहं श्रीमद्धंसयुतं सरः ॥ १३.४२.६ ॥
แต่ข้าพเจ้าตามเสียงนั้นไป จึงมุ่งไปยังที่นั้น ที่นั่นข้าพเจ้าได้เห็นทะเลสาบอันงดงามเต็มไปด้วยหงส์
13.42.7
स तत्सरः समासाद्य भगवानात्मवित्तमः ।
भोशब्दप्रतिसृष्टेन स्वरेण प्रतिवादिना ॥ १३.४२.७ ॥
ครั้นมาถึงทะเลสาบนั้นแล้ว พระผู้เป็นเจ้าผู้รู้แจ้งอาตมันยิ่งกว่าใคร ได้ทรงตอบด้วยเสียงที่สะท้อนด้วยเสียง "โภ"
13.42.8
विवेश देवः स्वां योनिं मामिदं चाभ्यभाषत ।
विशस्व सलिलं सौम्य सुखमत्र वसामहे ॥ १३.४२.८ ॥
เทพองค์นั้นได้เข้าไปยังที่อยู่ของพระองค์ แล้วตรัสกับข้าพเจ้าว่า "ผู้อ่อนโยนเอ๋ย จงลงไปในน้ำเถิด ที่นี่เราจะอยู่กันอย่างสุขสบาย"
13.42.9
ततश्च प्राविशं तत्र सह तेन महात्मना ।
दृष्टवानद्भुततरं तस्मिन्सरसि भास्वताम् ॥ १३.४२.९ ॥
แล้วข้าพเจ้าก็เข้าไปที่นั่นพร้อมกับผู้มีจิตใจยิ่งใหญ่นั้น และในทะเลสาบนั้นข้าพเจ้าได้เห็นภาพอันน่าอัศจรรย์ยิ่งของสิ่งมีรัศมีทั้งหลาย
13.42.10
अग्नीनामप्रणीतानामिद्धानामिन्धनैर्विना ।
दीप्तानामाज्यसिक्तानां स्यानेष्वर्चिष्मतां सदा ॥ १३.४२.१० ॥
ไฟที่ไม่ได้ถูกนำออกไปตามพิธี จุดขึ้นโดยไม่ต้องมีเชื้อเพลิง ลุกโชนและรดด้วยเนยใส ลุกโพลงอยู่ในที่ของมันเสมอ
13.42.11
दीप्तिस्तेषामनाज्यानां प्राप्ताज्यानामिवाभवत् ।
अनिद्धानामिव सतामिद्धानामिव भास्वताम् ॥ १३.४२.११ ॥
รัศมีของไฟเหล่านั้นดุจไฟที่ได้รับเนยใสแม้ที่ไม่มีเนยใส ดุจไฟที่ถูกจุดขึ้นแม้ที่ยังไม่ได้จุด และดุจสิ่งมีรัศมีที่ลุกโชนอยู่
13.42.12
अथाहं वरदं देवं नापश्यं तत्र सङ्गतम् ।
ततः सम्मोहमापन्नो विषादभगमं परम् ॥ १३.४२.१२ ॥
ครั้นแล้วข้าพเจ้าก็ไม่เห็นเทพผู้ประทานพรที่เคยอยู่ร่วมกับข้าพเจ้าที่นั่น จากนั้นข้าพเจ้าตกอยู่ในความหลงงงงวยและเข้าสู่ความเศร้าโศกอย่างยิ่ง
13.42.13
अपश्यं चाग्निहोत्राणि शतशोऽथ सहस्रशः ।
विधिना सम्प्रणीतानि धिष्ण्येष्वाज्यवतां तदा ॥ १३.४२.१३ ॥
แล้วข้าพเจ้าก็เห็นพิธีบูชาไฟนับร้อยนับพัน ซึ่งประกอบตามวิธีที่กำหนดที่แท่นบูชาไฟพร้อมเนยใสในเวลานั้น
13.42.14
असंभृष्टतलाश्चैव वेदीः कुसुमसंस्तृताः ।
कुशपद्मोत्पलासङ्गाः कलशांश्च हिरण्मयान् ॥ १३.४२.१४ ॥
แท่นบูชาที่พื้นเรียบ โรยด้วยดอกไม้ ประกอบด้วยหญ้ากุศะ ดอกบัว และดอกบัวนีลอุบล และหม้อทองคำ
13.42.15
अग्निहोत्राणि चित्राणि शतशोऽथ सहस्रशः ।
अग्निहोत्राय योग्यानि यानि द्रव्याणि कानिचित्।
तानि चात्र समृद्धानि दृष्टवानस्म्यनेकशः ॥ १३.४२.१५ ॥
พิธีบูชาไฟอันงดงามนับร้อยนับพัน และวัตถุทุกชนิดที่เหมาะแก่การบูชาไฟ ข้าพเจ้าได้เห็นที่นี่อย่างบริบูรณ์ซ้ำแล้วซ้ำเล่า
13.42.16
मनोहृद्यतमश्चाग्निः सुरभिः पुण्यलक्षणः ।
आज्यगन्धो मनोग्राही घ्राणचक्षुस्सुखावहः ॥ १३.४२.१६ ॥
ไฟที่น่ารื่นรมย์ใจและจิตใจยิ่งนัก หอมหวน ประกอบด้วยลักษณะแห่งบุญ มีกลิ่นเนยใส ดึงดูดจิตใจ และนำความสุขมาสู่จมูกและดวงตา
13.42.17
तेषां तत्राग्निहोत्राणामीडितानां सहस्रशः ।
समीपे त्वद्भुततममपश्यमहमव्ययम् ॥ १३.४२.१७ ॥
ที่นั่น ใกล้พิธีบูชาไฟนับพันอันได้รับการสรรเสริญเหล่านั้น ข้าพเจ้าได้เห็นสิ่งหนึ่งที่น่าอัศจรรย์ยิ่งและไม่เสื่อมสูญ
13.42.18
चन्द्रांशुकाशशुभ्राणां तुषारोद्भेदवर्चसाम् ।
विमलादित्यभासानां स्थण्डिलानि सहस्रशः।
दृष्टान्यग्निसमीपे तु ध्युतिमन्ति महान्ति च ॥ १३.४२.१८ ॥
แท่นบูชาที่ยกสูงนับพัน ขาวดุจแสงจันทร์และผ้า สว่างดุจการผุดขึ้นของน้ำค้างแข็ง เปล่งแสงดุจดวงอาทิตย์อันบริสุทธิ์ ได้ปรากฏอยู่ใกล้ไฟ สว่างไสวและยิ่งใหญ่
13.42.19
एषु चाग्निसमीपेषु शुश्राव सुपदाक्षराः ।
प्रभावान्तरितानां तु प्रस्पष्टाक्षरभाषिणाम्।
ऋग्यजुःसामगानां च मधुराः सुस्वरा गिरः ॥ १३.४२.१९ ॥
ใกล้ไฟเหล่านั้น ข้าพเจ้าได้ยินถ้อยคำที่มีพยางค์ประกอบดีและชัดเจน เสียงอันไพเราะและเสนาะหูของผู้ที่ถูกบดบังด้วยรัศมี ผู้กล่าววาจาที่มีพยางค์ชัดเจน และผู้ขับร้องฤคเวท ยชุรเวท และสามเวท
13.42.20
सुसंमृष्टतलैस्तैस्तु बृहद्बिर्दीप्ततेजसैः ।
पावकैः पावितात्माहमभवं लघुविक्रमः ॥ १३.४२.२० ॥
ด้วยไฟอันยิ่งใหญ่เหล่านั้นที่มีแท่นบูชาพื้นกวาดสะอาด ลุกโชนด้วยความรุ่งโรจน์ ข้าพเจ้าจึงได้ชำระตนให้บริสุทธิ์ และกลายเป็นผู้มีก้าวย่างเบาไว
13.42.21
ततोऽहं तेषु धिष्ण्येषु ज्वलमानेषु यज्वनाम् ।
तं देशं प्रणमित्वाऽथ अन्वेष्टुमुपचक्रमे ॥ १३.४२.२१ ॥
ครั้นนั้น ข้าพเจ้าเห็นเปลวไฟของผู้บูชายัญที่กำลังลุกโชนอยู่ในที่บูชาเหล่านั้น จึงน้อมกายไหว้สถานที่นั้น แล้วเริ่มค้นหาพระองค์
13.42.22
तान्यनेकसहस्राणि पर्यटंस्तु महाजवात् ।
अपश्यमानस्तं देवं ततोऽहं व्यथितोऽभवम् ॥ १३.४२.२२ ॥
ข้าพเจ้าท่องไปอย่างรวดเร็วยิ่งในที่บูชานับพันๆ แห่งนั้น แต่ไม่เห็นเทพองค์นั้น ข้าพเจ้าจึงเกิดความทุกข์ใจ
13.42.23
ततस्तेष्वग्निहोत्रेषु ज्वलत्सु विमलार्चिषु ।
भानुमत्सु न पश्यामि देवदेवं सनातनम् ॥ १३.४२.२३ ॥
ครั้นนั้น ในไฟบูชาเหล่านั้นที่ลุกโชนด้วยเปลวอันบริสุทธิ์และแสงรุ่งโรจน์ ข้าพเจ้าไม่เห็นเทวเทพผู้เป็นนิรันดร์
13.42.24
ततोऽहं तानि दीप्तानि परीय व्यस्थितेन्द्रियः ।
नान्तं तेषां प्रपश्यामि खेदश्च सहसाभवत् ॥ १३.४२.२४ ॥
ครั้นนั้น ข้าพเจ้าเวียนรอบที่สว่างไสวเหล่านั้นด้วยอินทรีย์ที่ไม่มั่นคง ข้าพเจ้าไม่เห็นที่สุดของที่นั้น และความอ่อนล้าก็บังเกิดขึ้นในทันใด
13.42.25
विसृत्य सर्वतो दृष्टिं भयमोहसमन्वितः ।
श्रमं परंममापन्नश्चिन्तयानस्त्वचेतनः ॥ १३.४२.२५ ॥
ข้าพเจ้าเหลียวมองไปทุกทิศทาง ประกอบด้วยความกลัวและความหลงงงงวย ตกอยู่ในความอ่อนเพลียอย่างยิ่ง ครุ่นคิดจนหมดสติ
13.42.26
तस्मिन्न खलु वर्तेऽहं लोके यत्रैतदीदृशम् ।
ऋग्यजुस्सामनिर्घोषः श्रूयते न च दृश्यते ॥ १३.४२.२६ ॥
ข้าพเจ้าคงไม่ได้อยู่ในโลกที่มีเสียงสวดของฤคเวท ยชุรเวท และสามเวท ดังขึ้นเช่นนี้ แต่กลับไม่มีใครเห็น
13.42.27
न च पश्यामि तं देवं येनाहमिह चोदितः ।
एवं चिन्तासभापन्नः प्रध्यातुमुपचक्रमे ॥ १३.४२.२७ ॥
ข้าพเจ้าก็ไม่เห็นเทพองค์นั้น ผู้ที่ทรงดลใจให้ข้าพเจ้ามาที่นี่ เมื่อตกอยู่ในความกังวลเช่นนี้ ข้าพเจ้าจึงเริ่มครุ่นคิดอย่างลึกซึ้ง
13.42.28
ततश्चिन्तयतो मह्यं मोहेनाविष्टचेतसः ।
महाशब्दः प्रादुरासीत्सुभृशं मे व्यथाकरः ॥ १३.४२.२८ ॥
ครั้นนั้น ขณะที่ข้าพเจ้ากำลังครุ่นคิด จิตใจถูกความหลงครอบงำ มีเสียงอันดังยิ่งบังเกิดขึ้น ทำให้ข้าพเจ้าทุกข์ใจอย่างยิ่ง
13.42.29
अथाहं सहसा तत्र शृणोमि विपुलध्वनिम् ।
अपश्यं च सुपर्णानां सहस्राण्ययुतानि च ॥ १३.४२.२९ ॥
ครั้นนั้น ข้าพเจ้าได้ยินเสียงอันกึกก้องดังขึ้นที่นั่นในทันใด และได้เห็นสุบรรณนับพัน และนับหมื่น
13.42.30
अभ्यद्रवन्त मामेव विपुलद्युतिरंहसः ।
तेषामहं प्रभावेण सर्वथैवावरोऽभवम् ॥ १३.४२.३० ॥
สุบรรณเหล่านั้นมีรัศมีและความเร็วอันยิ่งใหญ่ พุ่งเข้ามาหาข้าพเจ้าโดยตรง ด้วยอานุภาพของพวกมัน ข้าพเจ้าจึงกลายเป็นผู้ด้อยกว่าโดยสิ้นเชิง
13.42.31
सोऽहं समन्ततः सर्वैः सुपर्णैरतितेजसैः ।
दृष्ट्वाऽऽत्मानं परिगतं सम्भ्रमं परमं गतः ॥ १३.४२.३१ ॥
ข้าพเจ้าเห็นตนเองถูกล้อมรอบจากทุกด้านด้วยสุบรรณทั้งหมดที่มีความสว่างไสวยิ่งนัก จึงตกอยู่ในความตื่นตระหนกอย่างที่สุด
13.42.32
विनयावनतो भूत्वा नमश्चक्रे महात्मने ।
अनादिनिधनायैभिर्नामभिः परमात्मने ॥ १३.४२.३२ ॥
ข้าพเจ้าน้อมกายลงด้วยความถ่อมตน ถวายการนมัสการแด่มหาตมันผู้ยิ่งใหญ่นั้น ด้วยพระนามเหล่านี้ คืออาตมันสูงสุดที่ไม่มีเบื้องต้นและเบื้องปลาย
13.42.33
नारायणाय शुद्धाय शाश्वताय ध्रुवाय च ।
भूतभव्यभवेशाय शिवाय शिवमूर्तये ॥ १३.४२.३३ ॥
ข้าพเจ้าถวายความนอบน้อมแด่พระนารายณ์ ผู้บริสุทธิ์ ผู้เป็นนิรันดร์ ผู้มั่นคง ผู้เป็นเจ้าแห่งอดีต อนาคต และปัจจุบัน ผู้เป็นมงคล ผู้มีรูปอันเป็นมงคล
13.42.34
शिवयोनेः शिवाद्यायि शिवपूज्यतमाय च ।
घोररूपाय महते युगान्तकरणाय च ॥ १३.४२.३४ ॥
ข้าพเจ้าถวายความนอบน้อมแด่ต้นกำเนิดของพระศิวะ ผู้เป็นเบื้องต้นแห่งมงคล ผู้ควรได้รับการบูชาจากผู้เป็นมงคลยิ่งกว่าผู้ใด ผู้มีรูปอันน่าเกรงขาม ผู้ยิ่งใหญ่ และผู้ทำให้เกิดการสิ้นสุดของยุค
13.42.35
विश्वाय विश्वदेवाय विश्वेशाय महात्मने ।
सहस्रोदरपादाय सहस्रनयनाय च ॥ १३.४२.३५ ॥
ข้าพเจ้าถวายความนอบน้อมแด่ผู้เป็นจักรวาล เทพแห่งสากลโลก เจ้าแห่งจักรวาล มหาตมันผู้มีพระอุทรและพระบาทนับพัน และมีพระเนตรนับพันด้วย
13.42.36
सहस्रबाहवे चैव सहस्रवदनाय च ।
शुचिश्रवाय महते ऋतुसंवत्सराय च ॥ १३.४२.३६ ॥
ข้าพเจ้าถวายความนอบน้อมแด่ผู้มีพระพาหานับพัน และผู้มีพระพักตร์นับพัน แด่ผู้ยิ่งใหญ่ผู้มีการฟังอันบริสุทธิ์ และแด่ผู้เป็นฤดูกาลและปีด้วย
13.42.37
ऋग्यजुःसामवक्त्राय अथर्वशिरसे नमः ।
हृषीकेशाय कृष्णाय द्रुहिणोरुक्रमाय च ॥ १३.४२.३७ ॥
ข้าพเจ้าขอนอบน้อมแด่ผู้มีพระพักตร์เป็นฤคเวท ยชุรเวท และสามเวท มีพระเศียรเป็นอถรรพเวท ขอนอบน้อมแด่พระหฤษีเกศ แด่พระกฤษณะ และแด่ผู้มีการก้าวย่างอันกว้างใหญ่ดุจทรุหิณ
13.42.38
बृहद्वेगाय तार्क्ष्याय वराहायैकशृङ्गिणे ।
शिपिविष्टाय सत्याय हरयेऽथ शिखण्डिने ॥ १३.४२.३८ ॥
ข้าพเจ้าขอนอบน้อมแด่ตารคยะผู้มีความเร็วอันยิ่งใหญ่ แด่หมูป่า แด่ผู้มีเขาเดียว แด่ศิปิวิษฏะ แด่ผู้เป็นความจริง แด่หริ และแด่ผู้มีจุฬา
13.42.39
हुताशायोर्ध्ववक्त्राय रौद्रानीकाय साधवे ।
सिन्धवे सिन्धुवर्षघ्ने देवानां सिन्धवे नमः ॥ १३.४२.३९ ॥
ข้าพเจ้าขอนอบน้อมแด่ไฟแห่งเครื่องบูชา แด่ผู้มีพระพักตร์หงายขึ้น แด่ผู้มีกองทัพอันดุร้าย แด่ผู้ดีงาม แด่มหาสมุทร แด่ผู้ทำลายฝนแห่งสายน้ำ และแด่มหาสมุทรแห่งเทวดาด้วย
13.42.40
गरुत्मते त्रिनेत्राय सुधर्माय वृषाकृते ।
सम्म्राडुग्रे संकृतये विरजे सम्भवे भवे ॥ १३.४२.४० ॥
ข้าพเจ้าขอนอบน้อมแด่ผู้มีปีก แด่ผู้มีสามพระเนตร แด่ผู้มีธรรมอันดีงาม แด่ผู้มีรูปโคอุสุภ แด่จักรพรรดิ แด่ผู้ดุร้าย แด่สังกฤติ แด่ผู้บริสุทธิ์ปราศจากมลทิน แด่ต้นกำเนิด และแด่ภวะ
13.42.41
वृषाय वृषरूपाय विभवे भूर्भुवाय व ।
दीप्तसृष्टाय यज्ञाय स्थिराय स्थविराय च ॥ १३.४२.४१ ॥
นมัสการพระผู้เป็นโคอุสภ ผู้มีรูปโค ผู้แผ่ซ่านไปทั่ว แด่แผ่นดินและท้องฟ้า แด่ยัญแห่งการสร้างอันรุ่งโรจน์ แด่พระผู้มั่นคง และแด่พระผู้เก่าแก่ดั่งโบราณ
13.42.42
अच्युताय तुषाराय वीराय च समाय च ।
जिष्णवे पुरुहूताय वसिष्ठाय वराय च ॥ १३.४२.४२ ॥
นมัสการพระผู้ไม่เสื่อมสลาย แด่พระผู้มีรูปดั่งน้ำค้างแข็ง แด่วีรบุรุษ แด่พระผู้เสมอ แด่ผู้ชนะ แด่ปุรุหูตะ แด่ผู้ประเสริฐยิ่ง และแด่ผู้ดีที่สุด
13.42.43
सत्येशाय सुरेशाय हरयेऽथ शिखण्डिने ।
बर्हिषाय वरेण्याय वसवे विश्ववेधसे ॥ १३.४२.४३ ॥
นมัสการพระผู้เป็นใหญ่แห่งสัจจะ พระผู้เป็นใหญ่แห่งเทวดา แด่หริ แด่ศิขัณฑิน แด่พรรหิษะ แด่วรรเณยะผู้ประเสริฐ แด่วสุ และแด่ผู้สร้างสรรพสิ่ง
13.42.44
किरीटिने सुकेशाय वासुदेवाय शुष्मिणे ।
बृहदुक्थ्यसुषेणाय युग्ये दुन्दुभये तथा ॥ १३.४२.४४ ॥
นมัสการพระผู้สวมมงกุฎ แด่พระผู้มีพระเกศางาม แด่วาสุเทพ แด่ผู้ทรงฤทธิ์ แด่พฤหัทอุกถยะ แด่สุเษณะ แด่ผู้เป็นแอกแห่งยุค และแด่กลองทุนทุภิด้วยเช่นกัน
13.42.45
भयेसखाय विभवे भरद्वाजेऽभयाय च ।
भास्कराय च चन्द्राय पद्मनाभाय भूरिणे ॥ १३.४२.४५ ॥
นมัสการพระผู้เป็นมิตรแห่งความกลัว แด่พระผู้แผ่ซ่านไปทั่ว แด่ภรัทวาชะ แด่พระผู้ไร้ความกลัว แด่พระอาทิตย์ แด่พระจันทร์ แด่พระผู้มีนาภีดั่งดอกบัว และแด่พระผู้อุดมสมบูรณ์
13.42.46
पुनर्वसुभृतत्वाय जीवप्रभविषाय च ।
वषट्काराय स्वाहाय स्वधाय निधनाय च ॥ १३.४२.४६ ॥
นมัสการพระผู้ทรงปุนรรวสุ แด่ต้นกำเนิดแห่งสิ่งมีชีวิต แด่เสียงวษัฏการ แด่สวาหา แด่สวธา และแด่การดับสลายของทุกสิ่ง
13.42.47
ऋचे च यजुषे साम्ने त्रैलोक्यपतये नमः ।
श्रीपद्मायात्मसदृशे धरणीधारिणे परे ॥ १३.४२.४७ ॥
นมัสการแด่ฤคเวท แด่ยชุรเวท แด่สามเวท และแด่พระเจ้าแห่งสามโลก นมัสการแด่ดอกบัวแห่งศรี แด่พระผู้เหมือนอาตมัน แด่พระผู้ทรงแบกรับแผ่นดินอันสูงสุด
13.42.48
सौम्यासौम्यस्वरूपाय सौम्ये सुमनसे नमः ।
विश्वाय च सुविश्वाय विश्वरूपधराय च ॥ १३.४२.४८ ॥
นมัสการแด่พระผู้มีรูปทั้งอ่อนโยนและดุร้าย แด่พระผู้อ่อนโยน แด่พระผู้มีใจดี แด่พระผู้เป็นสากล แด่พระผู้เป็นสากลยิ่ง และแด่ผู้ทรงรูปอันเป็นสากล
13.42.49
केशवाय सुकेशाय रश्मिकेशाय भूरिणे ।
हिरण्यगर्भाय नमः सौम्याय वृषरूपिणे ॥ १३.४२.४९ ॥
นมัสการแด่เกศวะ แด่พระผู้มีพระเกศางาม แด่พระผู้มีพระเกศาเป็นรัศมี แด่พระผู้อุดมสมบูรณ์ แด่หิรัณยครรภ์ นมัสการแด่พระผู้อ่อนโยนผู้ทรงรูปโค
13.42.50
नारायणाग्र्यवपुषे पुरुहूताय वज्रिणे ।
वर्मिणे वृषसेनाय धर्मसेनाय रोधसे।
मुनये ज्वरमुक्तायि ज्वराधिपतये नमः ॥ १३.४२.५० ॥
นมัสการแด่พระผู้มีพระกายสูงสุดของนารายณ์ แด่ปุรุหูตะ แด่ผู้ทรงวัชระ แด่ผู้สวมเกราะ แด่วฤษเสนะ แด่ธรรมเสนะ แด่โรธัส แด่ฤๅษี แด่พระผู้พ้นจากไข้ และแด่เจ้าแห่งไข้
13.42.51
अनेत्राय त्रिनेत्राय पिङ्गलाय विडूर्मिणे ।
तपोब्रह्मनिधानाय युगपर्यायिणे नमः ॥ १३.४२.५१ ॥
นมัสการแด่พระผู้ไร้ตา แด่พระผู้มีสามตา แด่พระผู้มีสีน้ำตาลแดง แด่พระผู้มีคลื่นอันรุนแรง แด่ขุมทรัพย์แห่งตบะและพรหมัน และแด่พระผู้ผ่านไปในแต่ละยุค
13.42.52
शरणाय शरण्याय भक्तेष्टशरणाय च ।
नमः सर्वभवेशाय भूतभव्यभवाय च ॥ १३.४२.५२ ॥
นมัสการแด่ที่พึ่ง แด่พระผู้ควรแก่การพึ่งพิง แด่ที่พึ่งอันเป็นที่ปรารถนาของภักตะ นมัสการแด่เจ้าแห่งการเกิดขึ้นทั้งปวง และแด่ต้นกำเนิดแห่งสิ่งที่ได้มีแล้วและจะมี
13.42.53
पाहि मां देवदेवेश कोप्यजोसि सनातनः ।
एवं गतोस्मि शरणं शरण्यं ब्रह्मयोनिनम् ॥ १३.४२.५३ ॥
ขอพระองค์โปรดคุ้มครองข้า ข้าแต่เจ้าแห่งเทวดาทั้งหลาย พระองค์ไม่มีกำเนิดและดำรงอยู่ชั่วนิรันดร์ ข้าจึงมาพึ่งพระผู้ควรแก่การพึ่งพิง ผู้เป็นต้นกำเนิดของพรหมัน
13.42.54
स्तव्यं स्तवं स्तुतवतस्तत्तमो मे प्रणश्यत ।
भयं च मे व्यपगतं पक्षिणोऽन्तर्हिताऽभवन् ॥ १३.४२.५४ ॥
ขอให้ความมืดมนของข้าสูญสิ้นไป เมื่อข้าสรรเสริญพระผู้ควรแก่การสรรเสริญ ความกลัวของข้าได้หายไปแล้ว และความกลัวของนกก็อันตรธานไป
13.42.55
शृणोमि च गिरं दिव्यामन्तर्धानगतां शिवाम् ।
मा भैर्गरुत्मन्दान्तोसि पुनः सेन्द्रान्दिवौकसः।
स्वं चैव भवनं गत्वा द्रक्ष्यसे पुत्रबान्धवान् ॥ १३.४२.५५ ॥
ข้าได้ยินเสียงอันศักดิ์สิทธิ์และเป็นมงคลดังมาจากที่ซ่อนเร้น ว่า ครุฑเอ๋ย อย่ากลัวเลย เจ้าเป็นผู้ข่มใจได้แล้ว เจ้าจะได้เห็นชาวสวรรค์พร้อมด้วยพระอินทร์อีกครั้ง เมื่อกลับไปยังเรือนของตน เจ้าจะได้เห็นบุตรและญาติของเจ้า
13.42.56
ततस्तस्मिन्क्षणेनैव सहसैव महाद्युतिः ।
प्रत्यदृश्यत तेजस्वी पुरस्तात्स ममान्तिके ॥ १३.४२.५६ ॥
ครานั้น ในขณะนั้นเอง โดยฉับพลัน ผู้มีแสงสว่างรุ่งโรจน์อย่างยิ่ง ก็ปรากฏตัวต่อหน้าข้า ใกล้ข้า
13.42.57
समागम्य ततस्तेन शिवेन परमात्मना ।
अपश्यं चाहमायान्तं नरनारायणाश्रमे।
चतुर्द्विगुणविन्यासं तं च देवं सनातनम् ॥ १३.४२.५७ ॥
ข้าได้พบกับพระอาตมันสูงสุดผู้เป็นมงคลนั้น แล้วข้าก็เห็นเทพผู้เป็นนิรันดร์ มีการจัดวางซ้อนสี่เท่า กำลังเสด็จมาในอาศรมของนระและนารายณ์
13.42.58
यजतस्तानृषीन्देवान्वदतो ध्यायतो मुनीन् ।
युक्तान्सिद्धान्नैष्ठिकांश्च जपतो यजतो गृहे ॥ १३.४२.५८ ॥
ข้าได้เห็นฤๅษีและเทวดาทั้งหลายประกอบยัญ เห็นมุนีกล่าวสวดและทำสมาธิ เห็นผู้บรรลุสิทธิ์ผู้จดจ่อในโยคะ เห็นผู้ปฏิบัติอย่างมั่นคง และเห็นผู้ที่อยู่ในเรือนกำลังสวดมนต์และบูชายัญ
13.42.59
पुष्पपूरपरिक्षिप्तं धूपितं दीपितं हुतम् ।
वन्दितं सिक्तसम्मृष्टं नरनारायणाश्रमम् ॥ १३.४२.५९ ॥
อาศรมของนระและนารายณ์ ประดับไปด้วยดอกไม้มากมาย มีกลิ่นธูปหอม จุดตะเกียงสว่าง มีการถวายเครื่องบูชา มีการนมัสการ มีการพรมน้ำและกวาดจนสะอาด
13.42.60
तदद्भुतमहं दृष्ट्वा विस्मितोस्मि तदाऽनघाः ।
जगाम शिरसा देवं प्रयतेनान्तरात्मना ॥ १३.४२.६० ॥
ดูกรผู้ไร้บาป เมื่อข้าเห็นความอัศจรรย์นั้น ข้าก็ประหลาดใจ แล้วข้าก็ก้มศีรษะลง ด้วยใจที่สำรวมและเคารพ จึงเข้าไปหาพระผู้เป็นเจ้า
13.42.61
तदत्यद्भुतसङ्कासं किमेतदिति चिन्तयन् ।
नाध्यगच्छं परं दिव्यं तस्य सर्वभवात्मनः ॥ १३.४२.६१ ॥
เมื่อได้เห็นสิ่งที่คล้ายกับความอัศจรรย์อย่างยิ่ง ข้าพเจ้าครุ่นคิดว่า นี่คืออะไรกันหนอ แต่ข้าพเจ้าไม่พบความจริงอันสูงสุดและศักดิ์สิทธิ์ของพระองค์ ผู้เป็นอาตมันของสรรพสัตว์ทั้งปวง
13.42.62
प्रणिपत्य सुदुर्धर्षं पुनः पुनरुदीक्ष्य च ।
शिरस्यञ्जलिमाधाय विस्मयोत्फुल्ललोचनः।
अवोचं तमदीनार्थं श्रेष्ठानां श्रेष्ठमुत्तमम् ॥ १३.४२.६२ ॥
ข้าพเจ้าก้มกราบพระองค์ผู้ยากที่ใครจะย่ำยีได้ซ้ำแล้วซ้ำอีก และมองดูพระองค์อีกครั้งแล้วครั้งเล่า ประนมมือไว้เหนือศีรษะ ดวงตาเบิกกว้างด้วยความพิศวง ข้าพเจ้ากล่าวกับพระองค์ผู้มีจุดหมายที่ไม่เคยพลาด ผู้ประเสริฐที่สุดในบรรดาผู้ประเสริฐ ผู้สูงสุด
13.42.63
नमस्ते भगवन्देव भूतभव्यभवत्प्रभो ।
यदेतदद्भुतं देव मया दृष्टं त्वदाश्रयम् ॥ १३.४२.६३ ॥
ขอถวายความนอบน้อมแด่พระองค์ ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้าผู้ทรงพระภาคย์ ข้าแต่เทพเจ้า ผู้เป็นเจ้าแห่งสิ่งที่เคยมี สิ่งที่จะมี และสิ่งที่มีอยู่ ข้าแต่เทพเจ้า สิ่งอัศจรรย์นี้ที่ข้าพเจ้าได้เห็น ดำรงอยู่ในพระองค์
13.42.64
अनादिमद्यपर्यन्तं किं तच्छंसितुमर्हसि ।
यदि जानासि सां भक्तं यदि वाऽनुग्रहो मयि।
शंस सर्वमशेषेण श्रोतव्यं यदि चेन्मया ॥ १३.४२.६४ ॥
สิ่งที่ไม่มีต้นเดิม ไม่มีท่ามกลาง และไม่มีที่สิ้นสุด พระองค์ควรจะประกาศให้ทราบนั้นคืออะไร หากพระองค์ทรงรู้ว่าข้าพเจ้าเป็นผู้อุทิศตน หรือหากพระองค์ทรงมีเมตตาต่อข้าพเจ้า และหากข้าพเจ้าควรได้ฟัง ขอทรงประกาศทั้งหมดให้ครบถ้วนเถิด
13.42.65
स्वभावस्तव दुर्ज्ञेयः प्रादुर्भावो भवस्य च ।
भवद्भूतभविष्येश सर्वथा गहनं भवान् ॥ १३.४२.६५ ॥
พระธรรมชาติของพระองค์เป็นสิ่งที่รู้ได้ยาก และการปรากฏของภวะก็เช่นกัน ข้าแต่ภวะ ผู้เป็นเจ้าแห่งสิ่งที่เคยมี และสิ่งที่จะมี พระองค์นั้นลึกลับหยั่งไม่ถึงในทุกประการ
13.42.66
ब्रूहि सर्वमशेषेण तदाश्चर्यं महामुने ।
किं तदत्यद्भुतं वृत्तं तेष्वग्निषु समन्ततः ॥ १३.४२.६६ ॥
ข้าแต่มหามุนี ขอทรงเล่าเรื่องอัศจรรย์นั้นให้ครบถ้วนโดยไม่เหลือเลย เหตุการณ์อันน่าอัศจรรย์ยิ่งที่เกิดขึ้นในไฟเหล่านั้นทั่วทุกด้านคืออะไร
13.42.67
कानि तान्यग्निहोत्राणि केषां शब्दः श्रुतो मया ।
शृण्वतां ब्रह्म सततमदृश्यानां महात्मनाम् ॥ १३.४२.६७ ॥
การถวายอัคนิโหตรเหล่านั้นคืออะไร และเสียงของผู้ใดที่ข้าพเจ้าได้ยิน คือของเหล่าผู้ยิ่งใหญ่ในจิตใจที่มองไม่เห็นซึ่งสวดพระเวทอยู่เป็นนิตย์
13.42.68
एतन्मे भगवन्कृष्ण ब्रूहि सर्वमशेषतः ।
गृणन्त्यग्निसमीपेषु के च ते ब्रह्मराशयः ॥ १३.४२.६८ ॥
ขอทรงบอกเรื่องนี้แก่ข้าพเจ้าให้ครบถ้วนทั้งหมด ข้าแต่พระกฤษณะผู้ทรงพระภาคย์ และผู้ใดคือกองพรหมันเหล่านั้นที่สวดอยู่ใกล้ไฟ