Vedyatra वेदयात्रा
ಹುಡುಕಿ

ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 13.43

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

ಪದಾರ್ಥಗಳೊಂದಿಗೆ ಓದಿ

13.43.1

मां न देवा न गन्धर्वा नासुरा न व राक्षसाः ।
विदुस्तत्वेन सत्वस्थं सूक्ष्मात्मानमवस्थितम् ॥ १३.४३.१ ॥

ದೇವತೆಗಳು, ಗಂಧರ್ವರು, ಅಸುರರು, ರಾಕ್ಷಸರು ಯಾರೂ ನನ್ನನ್ನು ತತ್ತ್ವತಃ ಅರಿಯರು; ಸತ್ತ್ವದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ಸೂಕ್ಷ್ಮಾತ್ಮನಾಗಿ ನಾನು ಇರುವೆನು.

13.43.2

चतुर्धाऽहं विभक्तात्मा लोकानां हितकाम्यया ।
भूतभव्यभविष्यादिरनादिर्विश्वकृत्तमः ॥ १३.४३.२ ॥

ಲೋಕಗಳ ಹಿತವನ್ನು ಬಯಸಿ ನಾನು ನನ್ನ ಆತ್ಮವನ್ನು ನಾಲ್ಕು ಭಾಗಗಳಾಗಿ ವಿಭಜಿಸಿದೆನು; ಭೂತ, ಭವ್ಯ, ಭವಿಷ್ಯಕ್ಕೆ ಆದಿಯಾಗಿ, ಅನಾದಿಯಾಗಿ, ವಿಶ್ವಕರ್ತನಾಗಿ, ಪರಮನಾಗಿ ಇರುವೆನು.

13.43.3

पृथिवी वायुराकाशमापो ज्योतिश्च पञ्चमम् ।
मनो बुद्धिश्च चेतश्च तमः सत्वं रजस्तथा ॥ १३.४३.३ ॥

ಭೂಮಿ, ವಾಯು, ಆಕಾಶ, ಜಲ, ಐದನೆಯ ತೇಜಸ್ಸು, ಮನಸ್ಸು, ಬುದ್ಧಿ, ಚಿತ್ತ, ತಮಸ್ಸು, ಸತ್ತ್ವ ಮತ್ತು ರಜಸ್ಸು — ಹಾಗೆಯೇ.

13.43.4

प्रकृतिर्विकृतिश्चैव विद्याविद्ये शुभाशुभे ।
मत्त एतानि जायन्ते नाहमेभ्यः कथञ्चन ॥ १३.४३.४ ॥

ಪ್ರಕೃತಿ, ವಿಕೃತಿ, ವಿದ್ಯೆ, ಅವಿದ್ಯೆ, ಶುಭ, ಅಶುಭ — ಇವೆಲ್ಲ ನನ್ನಿಂದಲೇ ಹುಟ್ಟುತ್ತವೆ; ನಾನು ಇವುಗಳಿಂದ ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಹುಟ್ಟುವವನಲ್ಲ.

13.43.5

यत्किंचिच्छ्रेयसा युक्तं श्रेयस्करमनुत्तमम् ।
धर्मयुक्तं च पुण्यं च सोऽहमस्मि निरामयः ॥ १३.४३.५ ॥

ಶ್ರೇಯಸ್ಸಿನಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದು, ಶ್ರೇಯಸ್ಸನ್ನು ನೀಡುವುದು, ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದುದು, ಧರ್ಮದಿಂದ ಕೂಡಿದುದು, ಪುಣ್ಯವಾದುದು ಏನಿದೆಯೋ — ಅದೇ ನಾನು, ದೋಷರಹಿತನು.

13.43.6

यत्स्वभावात्मतत्वज्ञैः कारणैरुपलक्ष्यते ।
अनादिमध्यनिधनः सोन्तरात्माऽस्मि शाश्वतः ॥ १३.४३.६ ॥

ಸ್ವಭಾವ, ಆತ್ಮ, ತತ್ತ್ವಗಳನ್ನು ಅರಿತವರು ಯಾವ ಕಾರಣಗಳಿಂದ ಗುರುತಿಸುತ್ತಾರೋ — ಆದಿ, ಮಧ್ಯ, ಅಂತ್ಯವಿಲ್ಲದ ಆ ಅಂತರಾತ್ಮ, ಶಾಶ್ವತನು ನಾನೇ.

13.43.7

यत्तु मे परमं गुह्यं रूपं सूक्ष्मार्थदर्शिभिः ।
गृह्यते सूक्ष्मभावज्ञैः सोऽविभाव्योस्मि शाश्वतः ॥ १३.४३.७ ॥

ಸೂಕ್ಷ್ಮಾರ್ಥವನ್ನು ನೋಡುವವರು ಮತ್ತು ಸೂಕ್ಷ್ಮಭಾವಗಳನ್ನು ತಿಳಿದವರು ಗ್ರಹಿಸುವ ನನ್ನ ಪರಮ ಗುಹ್ಯ ರೂಪವು ಅವಿಭಾವ್ಯವಾದ, ಶಾಶ್ವತವಾದ ನಾನೇ.

13.43.8

तत्तु मे परमं गुह्यं येन व्याप्तमिदं जगत् ।
सोहङ्गतः सर्वसत्वः सर्वस्य प्रभवोऽव्ययः ॥ १३.४३.८ ॥

ಈ ಜಗತ್ತನ್ನು ವ್ಯಾಪಿಸಿರುವ ನನ್ನ ಪರಮ ಗುಹ್ಯ ರೂಪ ಅದೇ; ನಾನು ಸರ್ವಭೂತಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದವನು, ಸರ್ವಕ್ಕೂ ಅವ್ಯಯ ಮೂಲ.

13.43.9

मत्तो जायन्ति भूतानि मया धार्यन्त्यहर्निशम् ।
मय्येव विलयं यान्ति प्रलये पन्नगाशन ॥ १३.४३.९ ॥

ನನ್ನಿಂದ ಭೂತಗಳು ಹುಟ್ಟುತ್ತವೆ; ನನ್ನಿಂದಲೇ ಹಗಲಿರುಳೂ ಧರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತವೆ; ಪ್ರಳಯದಲ್ಲಿ ಅವು ನನ್ನಲ್ಲೇ ಲೀನವಾಗುತ್ತವೆ, ಹೇ ಸರ್ಪಭಕ್ಷಕನೇ.

13.43.10

यो मां यथा वेदयति तथा तस्यास्मि काश्यप ।
मनोबुद्धिगतः श्रेयो विदधामि विहङ्गम ॥ १३.४३.१० ॥

ನನ್ನನ್ನು ಯಾರು ಹೇಗೆ ತಿಳಿಯುತ್ತಾನೋ, ಅವನಿಗೆ ನಾನು ಹಾಗೆಯೇ ಆಗುತ್ತೇನೆ, ಹೇ ಕಾಶ್ಯಪ; ಮನಸ್ಸು ಬುದ್ಧಿಯಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿ ಅವನಿಗೆ ಶ್ರೇಯಸ್ಸನ್ನು ನೀಡುತ್ತೇನೆ, ಹೇ ಪಕ್ಷಿಯೇ.

13.43.11

मां तु ज्ञातुं कृता बुद्धिर्भवता पक्षिसत्तम ।
शृणु योऽहं यतश्चाहं यदर्थश्चाहमुद्यतः ॥ १३.४३.११ ॥

ನನ್ನನ್ನು ತಿಳಿಯಲು ನೀನು ಮನಸ್ಸು ಮಾಡಿರುವೆ, ಪಕ್ಷಿಶ್ರೇಷ್ಠನೇ; ಕೇಳು — ನಾನು ಯಾರು, ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಂದವನು, ಯಾವ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ನಾನು ಪ್ರವೃತ್ತನಾಗಿದ್ದೇನೆ.

13.43.12

ये केचिन्नियतात्मानस्त्रेताग्निपरमार्चिताः ।
अग्निकार्यपरा नित्यं जपहोमपरायणाः ॥ १३.४३.१२ ॥

ಸಂಯಮಿತ ಆತ್ಮರಾದ ಕೆಲವರು, ತ್ರೇತಾಗ್ನಿಗಳಿಂದ ಪರಮವಾಗಿ ಪೂಜಿತರಾದವರು, ನಿತ್ಯವೂ ಅಗ್ನಿಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿರತರಾದವರು, ಜಪ-ಹೋಮಗಳಲ್ಲಿ ಪರಾಯಣರಾದವರು.

13.43.13

आत्मन्यग्नीन्समाधाय नियता नियतेन्द्रियाः ।
अनन्यमनसस्ते मां सर्वे वै समुपासते ॥ १३.४३.१३ ॥

ತಮ್ಮೊಳಗೆ ಅಗ್ನಿಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ನಿಯಮಿಸಿ, ಅನನ್ಯ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಅವರೆಲ್ಲರೂ ನನ್ನನ್ನು ಉಪಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ.

13.43.14

यजन्तो जपयज्ञैर्मां मानसैश्च सुसंयताः ।
अग्नीनभ्युद्ययुः शश्वदग्निष्वेवाभिसंश्रिताः ॥ १३.४३.१४ ॥

ಜಪಯಜ್ಞಗಳಿಂದ ಮತ್ತು ಮಾನಸಿಕ ಸಾಧನೆಗಳಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಯಜಿಸುತ್ತಾ, ಚೆನ್ನಾಗಿ ಸಂಯಮಿಗಳಾಗಿ ಅವರು ಸದಾ ಅಗ್ನಿಗಳನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾರೆ; ಅಗ್ನಿಗಳಲ್ಲಿಯೇ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದಿರುತ್ತಾರೆ.

13.43.15

अनन्यकार्याः शुचयो नित्यमग्निपरायणाः ।
य एवंबुद्ध्यो धीरास्ते मां गच्छन्ति तादृशाः ॥ १३.४३.१५ ॥

ಬೇರೆ ಕಾರ್ಯವಿಲ್ಲದವರಾಗಿ, ಶುದ್ಧರಾಗಿ, ಸದಾ ಅಗ್ನಿಪರಾಯಣರಾಗಿ, ಇಂಥ ಬುದ್ಧಿಯುಳ್ಳ ಧೀರರು ನನ್ನನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾರೆ.

13.43.16

अकामहतसङ्कल्पा ज्ञाने नित्यं समाहिताः ।
आत्मन्यग्निं समाधाय निराहारा निराशिषः ॥ १३.४३.१६ ॥

ಕಾಮರಹಿತ ಸಂಕಲ್ಪವುಳ್ಳವರಾಗಿ, ಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ಸದಾ ಸಮಾಹಿತರಾಗಿ, ತಮ್ಮೊಳಗೆ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ನಿರಾಹಾರರಾಗಿ, ನಿಷ್ಕಾಮರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ.

13.43.17

विषयेषु निरारम्भा विमुक्ता ज्ञानचक्षुषः ।
अनन्यमनसो धीराः स्वभावनियमान्विताः ॥ १३.४३.१७ ॥

ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗದವರಾಗಿ, ಜ್ಞಾನನೇತ್ರದಿಂದ ವಿಮುಕ್ತರಾಗಿ, ಅನನ್ಯ ಮನಸ್ಸಿನ ಧೀರರು ತಮ್ಮ ಸ್ವಭಾವದ ನಿಯಮದಿಂದ ಕೂಡಿರುತ್ತಾರೆ.

13.43.18

यत्तद्वियति दृष्टं तत्सरः पद्मोत्पलायुतम् ।
तत्राग्नयः सन्निहिता दीप्यन्ते स्म निरिन्धनाः ॥ १३.४३.१८ ॥

ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಕಂಡ ಆ ಸರೋವರ, ತಾವರೆ ಮತ್ತು ನೀಲೋತ್ಪಲಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದು; ಅಲ್ಲಿ ಇಂಧನವಿಲ್ಲದೆಯೇ ಅಗ್ನಿಗಳು ಇದ್ದು ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದವು.

13.43.19

ज्ञानामलाशयास्तस्मिन्ये च चन्द्रांशुनिर्मलाः ।
उपासीना गृणन्तोऽग्निमस्पष्टाक्षरभाषिणः।
आकाङ्क्षमाणाः शुचयस्तेष्वग्रिषु विहङ्गम ॥ १३.४३.१९ ॥

ಜ್ಞಾನದಿಂದ ನಿರ್ಮಲ ಮನಸ್ಸುಳ್ಳವರು, ಚಂದ್ರಕಿರಣಗಳಂತೆ ಶುದ್ಧರಾದವರು, ಅಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಾರೆ, ಅಸ್ಪಷ್ಟ ಅಕ್ಷರಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾರೆ, ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಅಗ್ನಿಗಳನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾ ಪವಿತ್ರರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ, ಓ ಪಕ್ಷಿಯೇ.

13.43.20

ये मया भावितात्मानो मय्येवाभिरताः सदा ।
उपासते च मामेव ज्योतिर्भूता निरामयाः ॥ १३.४३.२० ॥

ನನ್ನಿಂದ ಭಾವಿತವಾದ ಆತ್ಮವುಳ್ಳವರು, ಸದಾ ನನ್ನಲ್ಲೇ ರಮಿಸುವವರು, ನನ್ನನ್ನೇ ಉಪಾಸಿಸುವವರು, ಜ್ಯೋತಿರೂಪರಾಗಿ ರೋಗರಹಿತರಾಗುತ್ತಾರೆ.

13.43.21

तैर्हि तत्रैव वस्तव्यं नीरागादिभिरच्युतैः ।
निराहारा ह्यनिष्पन्दाश्चन्द्रांशुसदृशप्रभाः ॥ १३.४३.२१ ॥

ರಾಗಾದಿಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾದ, ಅಚ್ಯುತರಾದ ಅವರು ಅಲ್ಲಿಯೇ ವಾಸಿಸಬೇಕು; ಅವರು ಆಹಾರರಹಿತರು, ಚಲನರಹಿತರು, ಚಂದ್ರಕಿರಣಗಳ ಕಾಂತಿಯಂತೆ ಹೊಳೆಯುವವರು.

13.43.22

निर्मला निरहङ्कारा निरालम्बा निराशिषः ।
मद्भक्ताः सततं तेवै भक्तांस्तानपि चाप्यहम् ॥ १३.४३.२२ ॥

ನಿರ್ಮಲರು, ಅಹಂಕಾರರಹಿತರು, ಆಧಾರರಹಿತರು, ಆಶೆರಹಿತರು, ಸದಾ ನನ್ನ ಭಕ್ತರಾದವರು ಅವರೇ; ಆ ಭಕ್ತರನ್ನು ನಾನೂ ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತೇನೆ.

13.43.23

चतुर्धाऽहं विभक्तात्मा चरामि जगतो हितः ।
लोकानां धारणार्थाय विधानं विदधामि च ॥ १३.४३.२३ ॥

ನಾನು ನಾಲ್ಕು ಭಾಗಗಳಾಗಿ ವಿಭಕ್ತಾತ್ಮನಾಗಿ ಜಗತ್ತಿನ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತೇನೆ; ಲೋಕಗಳನ್ನು ಧರಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ವಿಧಾನವನ್ನೂ ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತೇನೆ.

13.43.24

यथावत्तदशेषेण श्रोतुमर्हति मे भवान् ॥ १३.४३.२४ ॥

ಅದನ್ನು ಯಥಾವತ್ತಾಗಿ, ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನನಗೆ ಹೇಳಲು ನೀವು ಅರ್ಹರು.

13.43.25

एका मूर्तिर्निर्गुणाख्या योगं परममास्थिता ।
द्वितीया सृजते तात भूतग्रामं चराचरम् ॥ १३.४३.२५ ॥

ಒಂದು ರೂಪ ನಿರ್ಗುಣ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನದು, ಪರಮ ಯೋಗದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದೆ; ಎರಡನೆಯದು, ಮಗೂ, ಚರಾಚರ ಭೂತಸಮೂಹವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತದೆ.

13.43.26

सृष्टं संहरते चैका जगत्स्थावरजङ्गमम् ।
ज्ञातात्मनिष्ठा क्षपयन्मोहयन्तीव मायया।
क्षपयन्ती मोहयति आत्मनिष्ठा स्वमायया ॥ १३.४३.२६ ॥

ಸೃಷ್ಟಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಚರಾಚರ ಜಗತ್ತನ್ನು ಒಂದು ಸಂಹರಿಸುತ್ತದೆ; ಆತ್ಮನಿಷ್ಠೆಯಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಮೋಹಗೊಳಿಸುತ್ತಾ ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ; ತನ್ನ ಮಾಯೆಯಿಂದ ನಾಶಮಾಡುತ್ತಾ ಮೋಹಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ.

13.43.27

चतुर्थी मे महामूर्तिर्जगद्वृद्धिं ददाति सा ।
रक्षते चापि नियता सोहमस्मि नभश्वरः ॥ १३.४३.२७ ॥

ನನ್ನ ನಾಲ್ಕನೆಯ ಮಹಾರೂಪ ಜಗತ್ತಿಗೆ ವೃದ್ಧಿಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ; ಅದೇ ನಿಯತವಾಗಿ ರಕ್ಷಿಸುತ್ತದೆ. ಆ ನಾನೇ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವವನು.

13.43.28

मया सर्वमिदं व्याप्तं मयि सर्वं प्रतिष्ठितम् ।
अहं सर्वजगद्बीजं सर्वत्रगतिरव्ययः ॥ १३.४३.२८ ॥

ನನ್ನಿಂದ ಇದೆಲ್ಲ ವ್ಯಾಪ್ತವಾಗಿದೆ; ನನ್ನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವೂ ನೆಲೆಗೊಂಡಿದೆ. ನಾನು ಸಮಸ್ತ ಜಗತ್ತಿನ ಬೀಜ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಚಲಿಸುವವನು, ಅವ್ಯಯನು.

13.43.29

यानि तान्यग्निहोत्राणि ये च चन्द्रांशुराशयः ।
गृणन्ति वेदं सततं तेष्वग्निषु विहङ्गम ॥ १३.४३.२९ ॥

ಯಾವ ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರಗಳು ಇವೆಯೋ, ಚಂದ್ರಕಿರಣ ರಾಶಿಗಳಂತಿರುವವರು ಯಾರು ನಿರಂತರ ವೇದವನ್ನು ಪಠಿಸುತ್ತಾರೋ — ಓ ಪಕ್ಷಿಯೇ, ಆ ಅಗ್ನಿಗಳಲ್ಲಿ (ನಾನಿದ್ದೇನೆ).

13.43.30

क्रमेण मां समायान्ति सुखिनो ज्ञानसंयुताः ।
तेषामहं तपो दीप्तं तेजः सम्यक्समाहितम्।
नित्यं ते मयि वर्तन्ते तेषु चाहमतन्द्रितः ॥ १३.४३.३० ॥

ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಸುಖಿಗಳು ಕ್ರಮವಾಗಿ ನನ್ನನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾರೆ. ಅವರಿಗೆ ನಾನು ಪ್ರಜ್ವಲಿಸುವ ತಪಸ್ಸು, ಸಮ್ಯಕ್ ಸಮಾಹಿತ ತೇಜಸ್ಸು; ಅವರು ಸದಾ ನನ್ನಲ್ಲಿರುತ್ತಾರೆ, ನಾನು ಅವರಲ್ಲಿ ಆಯಾಸವಿಲ್ಲದೆ ಇರುತ್ತೇನೆ.

13.43.31

सर्वतो मुक्तसङ्गेन मय्यनन्यसमाधिना ।
शक्यः समासादयितुमहं वै ज्ञानचक्षुषा ॥ १३.४३.३१ ॥

ಎಲ್ಲೆಡೆಯಿಂದಲೂ ಆಸಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದವನು, ನನ್ನಲ್ಲಿ ಅನನ್ಯ ಸಮಾಧಿಯುಳ್ಳವನು ಜ್ಞಾನಚಕ್ಷುವಿನಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಪಡೆಯಬಲ್ಲನು.

13.43.32

मां स्थूलदर्शनं विद्धि जगतः कार्यकारणम् ।
मत्तश्च सम्प्रसूतान्वै विद्धि लोकान्सदैवतान् ॥ १३.४३.३२ ॥

ಸ್ಥೂಲ ದೃಷ್ಟಿಗೆ ಗೋಚರಿಸುವ ನನ್ನನ್ನು ಜಗತ್ತಿನ ಕಾರ್ಯ ಮತ್ತು ಕಾರಣವೆಂದು ತಿಳಿ; ನನ್ನಿಂದಲೇ ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಲೋಕಗಳು ಹುಟ್ಟಿವೆ ಎಂದು ತಿಳಿ.

13.43.33

मया चापि चतुर्धात्मा विभक्तः प्राणिषु स्यिथः ।
आत्मभूतो वासुदेवो ह्यनिरुद्धो मतौ स्यितः ॥ १३.४३.३३ ॥

ನನ್ನಿಂದಲೂ ನನ್ನ ಆತ್ಮವು ನಾಲ್ಕು ರೂಪವಾಗಿ ವಿಭಾಗಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ಪ್ರಾಣಿಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದೆ; ಆತ್ಮಸ್ವರೂಪನಾದ ವಾಸುದೇವನು, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ ಅನಿರುದ್ಧನು.

13.43.34

सङ्कर्षणोऽहङ्कारे च प्रद्युम्नो मनसि स्यितः ।
अन्यथा च चतुर्दा यत्सम्यक्त्वं श्रोतुमर्हसि ॥ १३.४३.३४ ॥

ಅಹಂಕಾರದಲ್ಲಿ ಸಂಕರ್ಷಣನು, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನನು; ಇನ್ನು ಚತುರ್ವಿಧ ರೂಪದ ಸತ್ಯವನ್ನು ನೀನು ಕೇಳಬೇಕು.

13.43.35

यत्तत्पद्ममभूत्पूर्वं तत्र ब्रह्मा व्यजायत ।
ब्राह्मणश्चापि सम्भूतः शिव इत्यवधार्यताम् ॥ १३.४३.३५ ॥

ಹಿಂದೆ ಆ ಪದ್ಮವು ಹುಟ್ಟಿತು; ಅದರಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನು ಜನಿಸಿದನು. ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಂದ ಶಿವನೂ ಹುಟ್ಟಿದನೆಂದು ತಿಳಿಯಲಿ.

13.43.36

शिवात्स्कन्दः संवभूव एतत्सृष्टिचतुष्टयम् ।
दैत्यदानवदर्पघ्नमेवं मां विद्धि नित्यशः ॥ १३.४३.३६ ॥

ಶಿವನಿಂದ ಸ್ಕಂದನು ಹುಟ್ಟಿದನು; ಇದು ಚತುರ್ವಿಧ ಸೃಷ್ಟಿ. ದೈತ್ಯ ದಾನವರ ಗರ್ವವನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವ ನನ್ನನ್ನು ಹೀಗೆ ಸದಾ ತಿಳಿ.

13.43.37

दैत्यदानवरक्षोभिर्यदा धर्मः प्रपीड्यते ।
तदाऽहं धर्मवृद्ध्यर्थं मूर्तिमान्भविताऽऽशुग ॥ १३.४३.३७ ॥

ದೈತ್ಯ, ದಾನವ, ರಾಕ್ಷಸರಿಂದ ಧರ್ಮ ಪೀಡಿತವಾದಾಗ, ಧರ್ಮ ವೃದ್ಧಿಗಾಗಿ ನಾನು ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಮೂರ್ತಿರೂಪ ತಾಳುವೆನು.

13.43.38

वेदव्रतपरा ये तु धीरा निश्चितबुद्ध्यः ।
योगिनो योगयुक्ताश्च ते मां पश्यन्ति नान्यथा ॥ १३.४३.३८ ॥

ವೇದವ್ರತದಲ್ಲಿ ನಿರತರಾದ, ಧೀರರಾದ, ನಿಶ್ಚಿತ ಬುದ್ಧಿಯ ಯೋಗಿಗಳು, ಯೋಗದಲ್ಲಿ ಯುಕ್ತರಾದವರು — ಅವರೇ ನನ್ನನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಾರೆ, ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲ.

13.43.39

पञ्चभिः सम्प्रयुक्तोऽहं विप्रयुक्तश्च पञ्चभिः ।
वर्तमानश्च तेष्वेवं निवृत्तश्चैव तेष्वहम् ॥ १३.४३.३९ ॥

ಐದರೊಂದಿಗೆ ಸಂಯುಕ್ತನಾಗಿಯೂ, ಐದರಿಂದ ವಿಯುಕ್ತನಾಗಿಯೂ ಇರುತ್ತೇನೆ; ಅವುಗಳಲ್ಲೇ ವರ್ತಿಸುತ್ತೇನೆ, ಅವುಗಳಿಂದಲೇ ನಿವೃತ್ತನೂ ಆಗಿದ್ದೇನೆ.

13.43.40

ये विदुर्जातसङ्कल्पास्ते मां पश्यन्ति तादृशाः ॥ १३.४३.४० ॥

ನನ್ನನ್ನು ತಿಳಿದವರು, ಸಂಕಲ್ಪ ಉದಯಿಸಿದವರು — ಅಂತಹವರೇ ನನ್ನನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಾರೆ.

13.43.41

स्वं वायुरापो ज्योतिश्च पृथिवी चेति पञ्चमम् ।
तदात्मकोऽस्मि विज्ञेयो न चान्योस्मीति निश्चितम्। ॥ १३.४३.४१ ॥

ಆಕಾಶ, ವಾಯು, ಜಲ, ಅಗ್ನಿ, ಐದನೆಯದಾದ ಪೃಥ್ವಿ — ನಾನು ಅವುಗಳ ಸ್ವರೂಪನೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು; ನಾನು ಅವುಗಳಿಂದ ಬೇರೆಯಲ್ಲ ಎಂಬುದು ನಿಶ್ಚಿತ.

13.43.42

वर्तमानमतीतं च पञ्चवर्गेषु निश्चलम् ।
शब्दस्पर्शेषु रूपेषु रसगन्धेषु चाप्यहम् ॥ १३.४३.४२ ॥

ವರ್ತಮಾನ, ಭೂತ, ಪಂಚವರ್ಗಗಳಲ್ಲಿ ನಿಶ್ಚಲವಾಗಿರುವವನು ನಾನು; ಶಬ್ದ, ಸ್ಪರ್ಶ, ರೂಪ, ರಸ, ಗಂಧಗಳಲ್ಲಿಯೂ ನಾನೇ.

13.43.43

रजस्तमोभ्यामाविष्टा येषां बुद्धिरनिश्चिता ।
ते न पश्यन्ति मे तत्वं तपसा महता ह्यपि ॥ १३.४३.४३ ॥

ರಜಸ್ಸು ಮತ್ತು ತಮಸ್ಸಿನಿಂದ ಆವೃತರಾಗಿ, ಯಾರ ಬುದ್ಧಿ ಅನಿಶ್ಚಿತವಾಗಿದೆಯೋ, ಅವರು ಮಹಾ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದಲೂ ನನ್ನ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ಕಾಣರು.

13.43.44

नोपवासैर्न नियमैर्न व्रतैर्विविधैरपि ।
द्रष्टुं वा वेदितुं वाऽपि न शक्या परमा गतिः ॥ १३.४३.४४ ॥

ಉಪವಾಸದಿಂದಲೂ, ನಿಯಮಗಳಿಂದಲೂ, ವಿವಿಧ ವ್ರತಗಳಿಂದಲೂ ಪರಮ ಗತಿಯನ್ನು ಕಾಣಲು ಅಥವಾ ತಿಳಿಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

13.43.45

महामोहार्थपङ्के तु निमग्रानां गतिर्हरिः ।
एकान्तिनो ध्यानपरा यतिभावाद्ब्रजन्ति माम् ॥ १३.४३.४५ ॥

ಮಹಾಮೋಹವೆಂಬ ಕೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದವರಿಗೆ ಹರಿಯೇ ಗತಿ; ಏಕಾಂತಿಗಳೂ ಧ್ಯಾನಪರರೂ ಯತಿಭಾವದಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾರೆ.

13.43.46

सत्वयुक्ता मतिर्येषां केवलाऽऽत्मविनिश्चिता ।
ते पश्यन्ति स्वमात्मानं परमात्मानमव्ययम् ॥ १३.४३.४६ ॥

ಸತ್ತ್ವಗುಣದಿಂದ ಕೂಡಿ, ಕೇವಲ ಆತ್ಮದಲ್ಲಿಯೇ ನಿಶ್ಚಯವಾದ ಬುದ್ಧಿಯುಳ್ಳವರು ತಮ್ಮ ಆತ್ಮವನ್ನು ಮತ್ತು ಅವ್ಯಯನಾದ ಪರಮಾತ್ಮನನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಾರೆ.

13.43.47

अहिंसा सर्वभूतेषु तेष्ववस्तितमार्जवम् ।
तेष्वेव च समाधाय सम्यगेति च मामजम् ॥ १३.४३.४७ ॥

ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಅಹಿಂಸೆ, ಅವುಗಳಲ್ಲಿಯೇ ನೆಲೆಸಿದ ಋಜುತ್ವ; ಅವುಗಳಲ್ಲಿಯೇ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸಮ್ಯಕ್ ಆಗಿ ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಿ, ಅಜನಾದ ನನ್ನನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

13.43.48

यदेतत्परमं गुह्यमाख्यानं परमाद्भुतम् ।
यत्तेन तदशेषेण यथावच्छ्रोतुमर्हसि ॥ १३.४३.४८ ॥

ಈ ಪರಮ ರಹಸ್ಯವಾದ, ಪರಮಾದ್ಭುತವಾದ ಉಪದೇಶವನ್ನು ನೀನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ, ಯಥಾವತ್ತಾಗಿ ಕೇಳಬೇಕು.

13.43.49

ये त्वग्निहोत्रनियता जपयज्ञपरायणाः ।
ते मामुपासते शश्वद्यांस्तांस्त्वं दृष्टवानसि ॥ १३.४३.४९ ॥

ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರದಲ್ಲಿ ನಿಯಮಬದ್ಧರಾಗಿ ಜಪಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ತತ್ಪರರಾದವರು ಸದಾ ನನ್ನನ್ನು ಉಪಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ; ಅವರನ್ನು ನೀನು ಕಂಡಿದ್ದೀಯೆ.

13.43.50

शास्त्रदृष्टविधानज्ञा असक्ताः क्वचिदन्यथा ।
शक्योऽहं वेदितुं तैस्तु यन्मे परममव्ययम् ॥ १३.४३.५० ॥

ಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ಕಂಡ ವಿಧಾನಗಳನ್ನು ತಿಳಿದವರು, ಎಲ್ಲಿಯೂ ಅನ್ಯಥಾ ಆಸಕ್ತರಾಗದವರು — ಅವರಿಂದಲೇ ನಾನು ತಿಳಿಯಲ್ಪಡಬಲ್ಲೆ; ಅದು ನನ್ನ ಪರಮ ಅವ್ಯಯ ಸ್ವರೂಪ.

13.43.51

ये तु सांख्यं च योगं च ज्ञात्वाऽप्यधृतनिश्चयाः ।
न ते गच्छन्ति कुशलाः परां गतिमनुत्तमाम् ॥ १३.४३.५१ ॥

ಆದರೆ ಸಾಂಖ್ಯ ಮತ್ತು ಯೋಗವನ್ನು ತಿಳಿದೂ ದೃಢ ನಿಶ್ಚಯವಿಲ್ಲದವರು, ಕುಶಲರಾಗಿದ್ದರೂ ಆ ಪರಮ, ಅನುತ್ತಮ ಗತಿಯನ್ನು ಹೊಂದುವುದಿಲ್ಲ.

13.43.52

तस्माज्ज्ञानेन शुद्धेन प्रसन्नात्माऽऽन्मविच्छुचिः ।
आसादयति तद्ब्रह्म यत्र गत्वा न शोचति ॥ १३.४३.५२ ॥

ಆದ್ದರಿಂದ ಶುದ್ಧ ಜ್ಞಾನದಿಂದ, ಪ್ರಸನ್ನ ಆತ್ಮವುಳ್ಳ, ಆತ್ಮವನ್ನು ತಿಳಿದ ಪವಿತ್ರನು ಆ ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ; ಅಲ್ಲಿಗೆ ತಲುಪಿದವನು ಶೋಕಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

13.43.53

शुद्धाभिजनसम्पन्नाः श्रद्धायुक्तेन चेतसा ।
मद्भक्त्या च द्विजश्रेष्ठा गच्छन्ति परमां गतिं ॥ १३.४३.५३ ॥

ಶುದ್ಧ ಕುಲದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದವರು, ಶ್ರದ್ಧೆಯುಳ್ಳ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಮತ್ತು ನನ್ನ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಕೂಡಿದವರು — ಓ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠರೇ — ಪರಮ ಗತಿಯನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾರೆ.

13.43.54

यद्गह्यं परमं बुद्धेरलिङ्गग्रहणं च यत् ।
तत्सूक्ष्मं गृह्यते विप्रैर्यतिभिस्तत्त्वदर्शिभिः ॥ १३.४३.५४ ॥

ಬುದ್ಧಿಗೆ ಪರಮ ಗುಹ್ಯವಾದುದು, ಲಿಂಗರಹಿತವಾಗಿ ಗ್ರಹಿಸಲ್ಪಡುವುದು — ಆ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ವಿಪ್ರರು ಮತ್ತು ತತ್ತ್ವದರ್ಶಿ ಯತಿಗಳು ಗ್ರಹಿಸುತ್ತಾರೆ.

13.43.55

न वायुः पवते तत्र न तस्मिञ्ज्योतिषां गतिः ।
न चापः पृथिवी चैव नाकाशं न मनोगतिः ॥ १३.४३.५५ ॥

ಅಲ್ಲಿ ಗಾಳಿ ಬೀಸುವುದಿಲ್ಲ, ಅದರಲ್ಲಿ ಜ್ಯೋತಿಗಳ ಗತಿಯೂ ಇಲ್ಲ; ನೀರೂ ಭೂಮಿಯೂ ಇಲ್ಲ, ಆಕಾಶವೂ ಇಲ್ಲ, ಮನಸ್ಸಿನ ಗತಿಯೂ ಇಲ್ಲ.

13.43.56

तस्माच्चैतानि सर्वाणि प्रजायन्ते विहङ्गम ।
सर्वेभ्यश्च स तेभ्यश्च प्रभवत्यमलो विभुः ॥ १३.४३.५६ ॥

ಓ ಪಕ್ಷಿಯೇ, ಅವನಿಂದಲೇ ಇವೆಲ್ಲವೂ ಉದ್ಭವಿಸುತ್ತವೆ; ನಿರ್ಮಲನೂ ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿಯೂ ಆದ ಅವನು ಇವೆಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಮತ್ತು ಇವುಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಮಿಗಿಲಾಗಿ ಪ್ರಭವಿಸುತ್ತಾನೆ.

13.43.57

स्थूलदर्शनमेतन्मे यद्दृष्टं भवताऽनघ ।
एतत्सूक्ष्मस्य तद्द्वारं कार्याणां कारणं त्वहम् ॥ १३.४३.५७ ॥

ಓ ನಿಷ್ಪಾಪನೇ, ನೀನು ಕಂಡಿರುವುದು ನನ್ನ ಸ್ಥೂಲ ದರ್ಶನ; ಇದು ಆ ಸೂಕ್ಷ್ಮದ ದ್ವಾರ; ಕಾರ್ಯಗಳಿಗೆ ಕಾರಣವಾದವನು ನಾನೇ.

13.43.58

दृष्टो वै भवता तस्मात्सरस्यमितविक्रम ।
ब्रह्मणो यदहोरात्रसङ्ख्याभिज्ञैर्विभाव्यते ॥ १३.४३.५८ ॥

ಅಮಿತ ಪರಾಕ್ರಮಿಯೇ, ಆದ್ದರಿಂದ ಸರೋವರದಲ್ಲಿ ನೀನು ಕಂಡೆ; ಬ್ರಹ್ಮನ ಹಗಲು ಇರುಳಿನ ಲೆಕ್ಕವನ್ನು ತಿಳಿದವರಿಂದ ಅದು ಎಣಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ.

13.43.59

एष कालस्त्वया तत्र सरस्यहमुपागतः ।
मां यज्ञमाहुर्यज्ञज्ञा वेदं वेदविदो जनाः।
मुनयश्चापि मामेव जपयज्ञं प्रचक्षते ॥ १३.४३.५९ ॥

ಆ ಸರೋವರದಲ್ಲಿ ನೀನು ಈ ಕಾಲವನ್ನು ಕಂಡೆ, ಅಲ್ಲಿ ನಾನು ಸಮೀಪಿಸಿದ್ದೆ. ಯಜ್ಞವನ್ನು ಬಲ್ಲವರು ನನ್ನನ್ನೇ ಯಜ್ಞವೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ; ವೇದ ಬಲ್ಲವರು ನನ್ನನ್ನೇ ವೇದವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ಮುನಿಗಳೂ ನನ್ನನ್ನೇ ಜಪಯಜ್ಞವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

13.43.60

वक्ता मन्ता रसयिता घ्राता द्रष्टा प्रदर्शकः ।
बोद्धा बोधयिता चाहं गन्ता श्रोता चिदात्मकः ॥ १३.४३.६० ॥

ಮಾತನಾಡುವವನು, ಮನನ ಮಾಡುವವನು, ರುಚಿ ನೋಡುವವನು, ವಾಸನೆ ನೋಡುವವನು, ನೋಡುವವನು, ತೋರಿಸುವವನು; ತಿಳಿದವನೂ ತಿಳಿಸುವವನೂ ನಾನೇ; ಹೋಗುವವನೂ ಕೇಳುವವನೂ ನಾನೇ; ನನ್ನ ಸ್ವರೂಪ ಚಿತ್ತವೇ.

13.43.61

मामिष्ट्वा स्वर्गमायान्ति तथा चाप्नुवते महत् ।
ज्ञात्वा मामेव चैवान्ते निःसङ्गेनान्तरात्मना ॥ १३.४३.६१ ॥

ನನ್ನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿ ಅವರು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಮಹಾಫಲವನ್ನೂ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನೇ ತಿಳಿದು, ಅಸಂಗ ಅಂತರಾತ್ಮದಿಂದ.

13.43.62

अहं तेजो द्विजातीनां मम तेजो द्विजातयः ।
मम यस्तेजसो देहः सोग्निरित्यवगम्यताम् ॥ १३.४३.६२ ॥

ನಾನು ದ್ವಿಜರ ತೇಜಸ್ಸು; ದ್ವಿಜರು ನನ್ನ ತೇಜಸ್ಸು. ನನ್ನ ತೇಜಸ್ಸಿನ ದೇಹವಾದದ್ದು ಅಗ್ನಿ ಎಂದು ತಿಳಿ.

13.43.63

प्राणपालः शरीरेऽहं योगिनामहमीश्वरः ।
सांख्यानामिदमेवाग्रे मयि सर्वमिदं जगत् ॥ १३.४३.६३ ॥

ದೇಹದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ಕಾಯುವವನು ನಾನೇ; ಯೋಗಿಗಳ ಈಶ್ವರನು ನಾನೇ. ಸಾಂಖ್ಯರಿಗೆ ಮೊದಲು ಇದೇ; ಈ ಜಗತ್ತೆಲ್ಲವೂ ನನ್ನಲ್ಲಿದೆ.

13.43.64

धर्ममर्तं च कामं च मोक्षं चैवार्जवं जपम् ।
तमः सत्वं रजश्चैव कर्मजं च भवाप्ययम् ॥ १३.४३.६४ ॥

ಧರ್ಮ, ಅರ್ಥ, ಕಾಮ, ಮೋಕ್ಷ, ಋಜುತ್ವ, ಜಪ, ತಮಸ್ಸು, ಸತ್ತ್ವ, ರಜಸ್ಸು, ಕರ್ಮಜವಾದುದು, ಉತ್ಪತ್ತಿ ಮತ್ತು ಲಯ—

13.43.65

स तदाऽहं तथारूपस्त्वया दृष्टः सनातनः ।
ततस्त्वहं परतरः शक्यः कालेन वेदितुम् ॥ १३.४३.६५ ॥

ಆಗ ನಾನು ಅಂತಹ ರೂಪದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನಿಂದ ಸನಾತನನಾಗಿ ನೋಡಲ್ಪಟ್ಟೆ; ಆದರೆ ನಾನು ಅದಕ್ಕಿಂತ ಮೇಲಿನವನು, ಕಾಲದಿಂದ ತಿಳಿಯಲು ಸಾಧ್ಯವಾದವನು.

13.43.66

मम यत्परमं गुह्यं शाश्वतं ध्रुवमव्ययम् ।
तदेवं परमो गुह्यो देवो नारायणो हरिः।
न तच्छक्यं भुजङ्गारे वेत्तुमभ्युदयान्वितैः ॥ १३.४३.६६ ॥

ನನ್ನ ಯಾವುದು ಪರಮವಾದ, ರಹಸ್ಯವಾದ, ಶಾಶ್ವತವಾದ, ಸ್ಥಿರವಾದ, ಅವ್ಯಯವಾದದ್ದೋ—ಅದೇ ಪರಮ ರಹಸ್ಯ ದೇವ ನಾರಾಯಣ, ಹರಿ. ಅಭ್ಯುದಯದಿಂದ ಕೂಡಿದವರಿಗೆ ಅದನ್ನು ತಿಳಿಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ, ಓ ಭುಜಂಗ.

13.43.67

निरारम्भनमस्कारा निराशीर्बन्धनास्तथा ।
गच्छन्ति तं महात्मानः परं ब्रह्म सनातनम् ॥ १३.४३.६७ ॥

ಆರಂಭಗಳಿಲ್ಲದೆ, ನಮಸ್ಕಾರಗಳಿಲ್ಲದೆ, ಆಶಾಬಂಧನಗಳಿಲ್ಲದೆ ಇರುವ ಮಹಾತ್ಮರು ಆ ಪರಮ ಸನಾತನ ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾರೆ.

13.43.68

स्थूलोऽहमेवं विहग त्वया दृष्टस्तथाऽनघ ।
एतच्चापि न वेत्त्यन्यस्त्वामृते पन्नगाशन ॥ १३.४३.६८ ॥

ಓ ಹಕ್ಕಿಯೇ, ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಹೀಗೆ ಸ್ಥೂಲರೂಪದಲ್ಲಿ ಕಂಡೆ; ಓ ನಿಷ್ಪಾಪನೇ. ಪನ್ನಗಾಶನನೇ, ನಿನ್ನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಇದನ್ನು ಬೇರೆ ಯಾರೂ ತಿಳಿಯರು.

13.43.69

मा मतिस्तव गान्नाशमेषा गतिरनुत्तमा ।
मद्भक्तो भव नित्यं त्वं ततो वेत्स्यसि मे पदम् ॥ १३.४३.६९ ॥

ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸು ನಾಶವಾಗದಿರಲಿ; ಇದು ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಮಾರ್ಗ. ಸದಾ ನನ್ನ ಭಕ್ತನಾಗಿರು; ಆಗ ನನ್ನ ಪದವನ್ನು ತಿಳಿಯುವೆ.

13.43.70

एतत्ते सर्वमाख्यातं रहस्यं दिव्यमानुषम् ।
एतच्छ्रेयः परं चैतत्पन्थानं विद्धि मोक्षिणाम् ॥ १३.४३.७० ॥

ಇದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ನಿನಗೆ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ — ದಿವ್ಯ ಮತ್ತು ಮಾನುಷ ರಹಸ್ಯ. ಇದೇ ಪರಮ ಶ್ರೇಯಸ್ಸು; ಇದನ್ನು ಮೋಕ್ಷಾಕಾಂಕ್ಷಿಗಳ ಮಾರ್ಗವೆಂದು ತಿಳಿ.

13.43.71

एवमुक्त्वा स भगवांस्तत्रैवान्तरधीयत ।
पश्यतो मे महायोगी जगामात्मगतिर्गतिम् ॥ १३.४३.७१ ॥

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಆ ಭಗವಂತ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಅಂತರ್ಧಾನನಾದನು. ನಾನು ನೋಡುತ್ತಿರುವಂತೆಯೇ ಆ ಮಹಾಯೋಗಿ ತನ್ನ ಸ್ವಗತಿಯಿಂದ ಪರಮ ಗತಿಯನ್ನು ಸೇರಿದನು.

13.43.72

एतदेवंविधं तस्य महिमानं महात्मनः ।
अच्युतस्याप्रमेयस्य दृष्टवानस्मि यत्पुरा ॥ १३.४३.७२ ॥

ಮಹಾತ್ಮ, ಅಚ್ಯುತ, ಅಪ್ರಮೇಯನಾದ ಆತನ ಇಂತಹ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ನಾನು ಈ ಹಿಂದೆ ಕಂಡಿದ್ದೇನೆ.

13.43.73

एतद्वः सर्वमाख्यातं चेष्टितं तस्य धीमतः ।
मयाऽनुभूतं प्रत्यक्षं दृष्ट्वा चाद्भुतकर्मणः ॥ १३.४३.७३ ॥

ಆ ಬುದ್ಧಿವಂತನ ಈ ಎಲ್ಲಾ ಚೇಷ್ಟೆಗಳನ್ನು ನಿಮಗೆ ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ. ಅದ್ಭುತ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡುವ ಆತನನ್ನು ನಾನು ನೇರವಾಗಿ ಅನುಭವಿಸಿ ಕಂಡಿದ್ದೇನೆ.