Mahābhārata · Adhyāya 13.43
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.43.1
मां न देवा न गन्धर्वा नासुरा न व राक्षसाः ।
विदुस्तत्वेन सत्वस्थं सूक्ष्मात्मानमवस्थितम् ॥ १३.४३.१ ॥
Weder Götter, noch Gandharvas, noch Asuras, noch Rākṣasas erkennen mich wahrhaft, der ich als das feine Selbst in der Sattva-Natur verweile.
13.43.2
चतुर्धाऽहं विभक्तात्मा लोकानां हितकाम्यया ।
भूतभव्यभविष्यादिरनादिर्विश्वकृत्तमः ॥ १३.४३.२ ॥
Aus Verlangen nach dem Wohl der Welten habe ich mein Selbst vierfach geteilt; ich bin der Ursprung des Gewesenen, Gegenwärtigen und Kommenden, ohne Anfang, der Schöpfer des Weltalls, der Höchste.
13.43.3
पृथिवी वायुराकाशमापो ज्योतिश्च पञ्चमम् ।
मनो बुद्धिश्च चेतश्च तमः सत्वं रजस्तथा ॥ १३.४३.३ ॥
Erde, Luft, Raum, Wasser, das Feuer als fünftes, Geist, Verstand, Bewusstsein, Dunkelheit, Güte und Leidenschaft — ebenso.
13.43.4
प्रकृतिर्विकृतिश्चैव विद्याविद्ये शुभाशुभे ।
मत्त एतानि जायन्ते नाहमेभ्यः कथञ्चन ॥ १३.४३.४ ॥
Natur und ihre Wandlungen, Wissen und Unwissen, Gutes und Böses — diese entspringen aus mir; ich entspringe ihnen auf keine Weise.
13.43.5
यत्किंचिच्छ्रेयसा युक्तं श्रेयस्करमनुत्तमम् ।
धर्मयुक्तं च पुण्यं च सोऽहमस्मि निरामयः ॥ १३.४३.५ ॥
Was immer mit dem Heil verbunden ist, Heil bringt, unübertroffen, mit dem Dharma vereint und verdienstvoll ist — das bin ich, makellos.
13.43.6
यत्स्वभावात्मतत्वज्ञैः कारणैरुपलक्ष्यते ।
अनादिमध्यनिधनः सोन्तरात्माऽस्मि शाश्वतः ॥ १३.४३.६ ॥
Was die Kenner von Natur, Selbst und Wahrheit durch Ursachen erkennen, ohne Anfang, Mitte oder Ende — dieses innere Selbst bin ich, der Ewige.
13.43.7
यत्तु मे परमं गुह्यं रूपं सूक्ष्मार्थदर्शिभिः ।
गृह्यते सूक्ष्मभावज्ञैः सोऽविभाव्योस्मि शाश्वतः ॥ १३.४३.७ ॥
Meine höchste geheime Gestalt wird von denen erfasst, die den feinen Sinn sehen und feine Zustände kennen; sie ist unoffenbar — ich bin der Ewige.
13.43.8
तत्तु मे परमं गुह्यं येन व्याप्तमिदं जगत् ।
सोहङ्गतः सर्वसत्वः सर्वस्य प्रभवोऽव्ययः ॥ १३.४३.८ ॥
Das ist meine höchste geheime Gestalt, durch die diese Welt durchdrungen ist; ich bin in alle Wesen eingegangen und bin der unvergängliche Ursprung von allem.
13.43.9
मत्तो जायन्ति भूतानि मया धार्यन्त्यहर्निशम् ।
मय्येव विलयं यान्ति प्रलये पन्नगाशन ॥ १३.४३.९ ॥
Von mir entstehen die Wesen, durch mich werden sie Tag und Nacht getragen; bei der Auflösung gehen sie in mich ein, o Schlangenfresser.
13.43.10
यो मां यथा वेदयति तथा तस्यास्मि काश्यप ।
मनोबुद्धिगतः श्रेयो विदधामि विहङ्गम ॥ १३.४३.१० ॥
Wie einer mich erkennt, so bin ich für ihn, o Kāśyapa; in Geist und Verstand wohnend, gewähre ich ihm das Heil, o Vogel.
13.43.11
मां तु ज्ञातुं कृता बुद्धिर्भवता पक्षिसत्तम ।
शृणु योऽहं यतश्चाहं यदर्थश्चाहमुद्यतः ॥ १३.४३.११ ॥
Du hast beschlossen, mich zu erkennen, bester der Vögel; höre: wer ich bin, woher ich komme und zu welchem Zweck ich tätig bin.
13.43.12
ये केचिन्नियतात्मानस्त्रेताग्निपरमार्चिताः ।
अग्निकार्यपरा नित्यं जपहोमपरायणाः ॥ १३.४३.१२ ॥
Jene, die ihr Selbst beherrschen, höchst verehrt mit den drei heiligen Feuern, stets dem Feuerritus ergeben und hingegeben an Rezitation und Opfer.
13.43.13
आत्मन्यग्नीन्समाधाय नियता नियतेन्द्रियाः ।
अनन्यमनसस्ते मां सर्वे वै समुपासते ॥ १३.४३.१३ ॥
Nachdem sie die Feuer in sich selbst eingesetzt haben, beherrscht und mit gezügelten Sinnen, mit ungeteiltem Geist, verehren sie alle mich.
13.43.14
यजन्तो जपयज्ञैर्मां मानसैश्च सुसंयताः ।
अग्नीनभ्युद्ययुः शश्वदग्निष्वेवाभिसंश्रिताः ॥ १३.४३.१४ ॥
Sie opfern mir mit Rezitationsopfern und mit geistigen Opfergaben, wohl beherrscht; stets nähern sie sich den Feuern und suchen Zuflucht nur in den Feuern.
13.43.15
अनन्यकार्याः शुचयो नित्यमग्निपरायणाः ।
य एवंबुद्ध्यो धीरास्ते मां गच्छन्ति तादृशाः ॥ १३.४३.१५ ॥
Jene, die kein anderes Werk haben, rein, stets dem Feuer ergeben, standhaft und so gesinnt — solche Menschen gelangen zu mir.
13.43.16
अकामहतसङ्कल्पा ज्ञाने नित्यं समाहिताः ।
आत्मन्यग्निं समाधाय निराहारा निराशिषः ॥ १३.४३.१६ ॥
Mit Entschlüssen, die vom Begehren unberührt sind, stets in der Erkenntnis gesammelt, das Feuer in sich selbst eingesetzt, fastend und ohne Erwartung von Lohn.
13.43.17
विषयेषु निरारम्भा विमुक्ता ज्ञानचक्षुषः ।
अनन्यमनसो धीराः स्वभावनियमान्विताः ॥ १३.४३.१७ ॥
Den Sinnesobjekten nicht zugewandt, durch das Auge der Erkenntnis befreit, standhaft mit ungeteiltem Geist, sind sie mit der Zucht ihrer eigenen Natur ausgestattet.
13.43.18
यत्तद्वियति दृष्टं तत्सरः पद्मोत्पलायुतम् ।
तत्राग्नयः सन्निहिता दीप्यन्ते स्म निरिन्धनाः ॥ १३.४३.१८ ॥
Jener See, am Himmel gesehen, voller Lotusblüten und blauer Lotusse — dort leuchteten die Feuer, gegenwärtig ohne Brennstoff.
13.43.19
ज्ञानामलाशयास्तस्मिन्ये च चन्द्रांशुनिर्मलाः ।
उपासीना गृणन्तोऽग्निमस्पष्टाक्षरभाषिणः।
आकाङ्क्षमाणाः शुचयस्तेष्वग्रिषु विहङ्गम ॥ १३.४३.१९ ॥
Jene, deren Geist durch Erkenntnis rein ist und die rein sind wie die Strahlen des Mondes, sitzen dort, preisen das Feuer, sprechen undeutliche Silben, sehnen sich nach jenen höchsten Feuern und bleiben rein, o Vogel.
13.43.20
ये मया भावितात्मानो मय्येवाभिरताः सदा ।
उपासते च मामेव ज्योतिर्भूता निरामयाः ॥ १३.४३.२० ॥
Jene, deren Seele durch mich geläutert ist, die sich stets an mir erfreuen und allein mich verehren, werden zu Licht und frei von Krankheit.
13.43.21
तैर्हि तत्रैव वस्तव्यं नीरागादिभिरच्युतैः ।
निराहारा ह्यनिष्पन्दाश्चन्द्रांशुसदृशप्रभाः ॥ १३.४३.२१ ॥
Unter ihnen müssen jene, die frei von Leidenschaft und dergleichen sind, die Unwankenden, dort wohnen; ohne Nahrung, regungslos, mit einem Glanz wie Mondstrahlen.
13.43.22
निर्मला निरहङ्कारा निरालम्बा निराशिषः ।
मद्भक्ताः सततं तेवै भक्तांस्तानपि चाप्यहम् ॥ १३.४३.२२ ॥
Die Reinen, frei von Ich-Sucht, ohne Stütze, frei von Wünschen, stets meine Verehrer, eben sie sind es; und auch diese Verehrer nehme ich an.
13.43.23
चतुर्धाऽहं विभक्तात्मा चरामि जगतो हितः ।
लोकानां धारणार्थाय विधानं विदधामि च ॥ १३.४३.२३ ॥
In vier geteilt, wandle ich zum Wohl der Welt; und um die Welten zu tragen, stelle ich auch die Ordnung her.
13.43.24
यथावत्तदशेषेण श्रोतुमर्हति मे भवान् ॥ १३.४३.२४ ॥
Du bist würdig, mir dies alles genau und vollständig zu erzählen.
13.43.25
एका मूर्तिर्निर्गुणाख्या योगं परममास्थिता ।
द्वितीया सृजते तात भूतग्रामं चराचरम् ॥ १३.४३.२५ ॥
Eine Gestalt, die Eigenschaftslose genannt, verweilt im höchsten Yoga; die zweite, lieber Sohn, erschafft die Schar der Wesen, der bewegten und unbewegten.
13.43.26
सृष्टं संहरते चैका जगत्स्थावरजङ्गमम् ।
ज्ञातात्मनिष्ठा क्षपयन्मोहयन्तीव मायया।
क्षपयन्ती मोहयति आत्मनिष्ठा स्वमायया ॥ १३.४३.२६ ॥
Die eine zieht die erschaffene Welt der bewegten und unbewegten Wesen zurück; im Selbst gegründet, zerstört sie, als verwirre sie durch Māyā; zerstörend verwirrt sie durch ihre eigene Māyā.
13.43.27
चतुर्थी मे महामूर्तिर्जगद्वृद्धिं ददाति सा ।
रक्षते चापि नियता सोहमस्मि नभश्वरः ॥ १३.४३.२७ ॥
Meine vierte große Gestalt gibt der Welt Wachstum, und beständig schützt sie sie auch; das bin ich, der durch den Himmel wandelt.
13.43.28
मया सर्वमिदं व्याप्तं मयि सर्वं प्रतिष्ठितम् ।
अहं सर्वजगद्बीजं सर्वत्रगतिरव्ययः ॥ १३.४३.२८ ॥
Von mir ist dies alles durchdrungen, und in mir ist alles gegründet; ich bin der Samen der ganzen Welt, der überallhin geht, der Unvergängliche.
13.43.29
यानि तान्यग्निहोत्राणि ये च चन्द्रांशुराशयः ।
गृणन्ति वेदं सततं तेष्वग्निषु विहङ्गम ॥ १३.४३.२९ ॥
In jenen Feueropfern und in denen, die wie Haufen von Mondstrahlen beständig den Veda rezitieren, o Vogel, in jenen Feuern wohne ich.
13.43.30
क्रमेण मां समायान्ति सुखिनो ज्ञानसंयुताः ।
तेषामहं तपो दीप्तं तेजः सम्यक्समाहितम्।
नित्यं ते मयि वर्तन्ते तेषु चाहमतन्द्रितः ॥ १३.४३.३० ॥
Die glücklichen, mit Erkenntnis begabten, gelangen nach und nach zu mir; für sie bin ich die leuchtende Askese, der recht gesammelte Glanz. Sie weilen stets in mir, und ich, unermüdlich, weile in ihnen.
13.43.31
सर्वतो मुक्तसङ्गेन मय्यनन्यसमाधिना ।
शक्यः समासादयितुमहं वै ज्ञानचक्षुषा ॥ १३.४३.३१ ॥
Wer von allen Seiten frei von Anhaftung ist und ungeteilte Versenkung in mich hat, kann mich durch das Auge der Erkenntnis gewiss erlangen.
13.43.32
मां स्थूलदर्शनं विद्धि जगतः कार्यकारणम् ।
मत्तश्च सम्प्रसूतान्वै विद्धि लोकान्सदैवतान् ॥ १३.४३.३२ ॥
Erkenne mich, in grober Gestalt sichtbar, als Wirkung und Ursache der Welt; und wisse, dass die Welten samt ihren Göttern wahrhaftig aus mir hervorgegangen sind.
13.43.33
मया चापि चतुर्धात्मा विभक्तः प्राणिषु स्यिथः ।
आत्मभूतो वासुदेवो ह्यनिरुद्धो मतौ स्यितः ॥ १३.४३.३३ ॥
Auch durch mich, mein Selbst, vierfach geteilt, weilt unter den Wesen: Vāsudeva, der das innere Selbst ist, und Aniruddha, der im Geist weilt.
13.43.34
सङ्कर्षणोऽहङ्कारे च प्रद्युम्नो मनसि स्यितः ।
अन्यथा च चतुर्दा यत्सम्यक्त्वं श्रोतुमर्हसि ॥ १३.४३.३४ ॥
Saṅkarṣaṇa weilt im Ich-Bewusstsein, und Pradyumna weilt im Geist. Und die Wahrheit dieser vierfachen Gestalt sollst du richtig hören.
13.43.35
यत्तत्पद्ममभूत्पूर्वं तत्र ब्रह्मा व्यजायत ।
ब्राह्मणश्चापि सम्भूतः शिव इत्यवधार्यताम् ॥ १३.४३.३५ ॥
Jener Lotus, der einst entstand — dort wurde Brahmā geboren. Und aus dem Brahmanen (Brahmā) entstand auch Śiva; so sei es verstanden.
13.43.36
शिवात्स्कन्दः संवभूव एतत्सृष्टिचतुष्टयम् ।
दैत्यदानवदर्पघ्नमेवं मां विद्धि नित्यशः ॥ १३.४३.३६ ॥
Aus Śiva entstand Skanda; dies ist die vierfache Schöpfung. Erkenne mich so, allzeit, als den Vernichter des Stolzes der Daitya und Dānava.
13.43.37
दैत्यदानवरक्षोभिर्यदा धर्मः प्रपीड्यते ।
तदाऽहं धर्मवृद्ध्यर्थं मूर्तिमान्भविताऽऽशुग ॥ १३.४३.३७ ॥
Wenn das Dharma von Daityas, Dānavas und Rākṣasas bedrängt wird, dann werde ich, zur Mehrung des Dharma, bald verkörpert erscheinen.
13.43.38
वेदव्रतपरा ये तु धीरा निश्चितबुद्ध्यः ।
योगिनो योगयुक्ताश्च ते मां पश्यन्ति नान्यथा ॥ १३.४३.३८ ॥
Nur jene Yogins, die dem vedischen Gelübde ergeben, standhaft, von festem Verstand und im Yoga geübt sind, sehen mich, und nicht anders.
13.43.39
पञ्चभिः सम्प्रयुक्तोऽहं विप्रयुक्तश्च पञ्चभिः ।
वर्तमानश्च तेष्वेवं निवृत्तश्चैव तेष्वहम् ॥ १३.४३.३९ ॥
Ich bin mit den Fünfen verbunden und von den Fünfen getrennt; ich weile unter ihnen und bin zugleich von ihnen zurückgezogen.
13.43.40
ये विदुर्जातसङ्कल्पास्ते मां पश्यन्ति तादृशाः ॥ १३.४३.४० ॥
Jene, die mich kennen und in denen der Entschluss aufgegangen ist, sehen mich, so wie sie sind.
13.43.41
स्वं वायुरापो ज्योतिश्च पृथिवी चेति पञ्चमम् ।
तदात्मकोऽस्मि विज्ञेयो न चान्योस्मीति निश्चितम्। ॥ १३.४३.४१ ॥
Raum, Luft, Wasser, Feuer und als fünftes die Erde: Man soll wissen, dass ich von ihrem Wesen bin; und ich bin nicht anders als sie, dies ist gewiss.
13.43.42
वर्तमानमतीतं च पञ्चवर्गेषु निश्चलम् ।
शब्दस्पर्शेषु रूपेषु रसगन्धेषु चाप्यहम् ॥ १३.४३.४२ ॥
Das Gegenwärtige und das Vergangene, unbewegt unter den fünf Klassen; auch in Klang, Berührung, Gestalt, Geschmack und Geruch bin ich.
13.43.43
रजस्तमोभ्यामाविष्टा येषां बुद्धिरनिश्चिता ।
ते न पश्यन्ति मे तत्वं तपसा महता ह्यपि ॥ १३.४३.४३ ॥
Diejenigen, deren Verstand von Leidenschaft und Finsternis ergriffen und unbestimmt ist, sehen mein wahres Wesen nicht, auch nicht durch große Askese.
13.43.44
नोपवासैर्न नियमैर्न व्रतैर्विविधैरपि ।
द्रष्टुं वा वेदितुं वाऽपि न शक्या परमा गतिः ॥ १३.४३.४४ ॥
Weder durch Fasten, noch durch Observanzen, noch selbst durch vielfältige Gelübde kann das höchste Ziel gesehen oder erkannt werden.
13.43.45
महामोहार्थपङ्के तु निमग्रानां गतिर्हरिः ।
एकान्तिनो ध्यानपरा यतिभावाद्ब्रजन्ति माम् ॥ १३.४३.४५ ॥
Für jene, die im Morast großer Verblendung versunken sind, ist Hari die Zuflucht; die Einpunktigen, dem Meditieren hingegeben, gelangen durch den Zustand des Asketen zu mir.
13.43.46
सत्वयुक्ता मतिर्येषां केवलाऽऽत्मविनिश्चिता ।
ते पश्यन्ति स्वमात्मानं परमात्मानमव्ययम् ॥ १३.४३.४६ ॥
Jene, deren Verstand mit Sattva verbunden und allein im Selbst gefestigt ist, sehen ihr eigenes Selbst, das höchste Selbst, das Unvergängliche.
13.43.47
अहिंसा सर्वभूतेषु तेष्ववस्तितमार्जवम् ।
तेष्वेव च समाधाय सम्यगेति च मामजम् ॥ १३.४३.४७ ॥
Gewaltlosigkeit gegenüber allen Wesen und die in ihnen gegründete Aufrichtigkeit; wer den Geist fest auf sie richtet, gelangt zu mir, dem Ungeborenen.
13.43.48
यदेतत्परमं गुह्यमाख्यानं परमाद्भुतम् ।
यत्तेन तदशेषेण यथावच्छ्रोतुमर्हसि ॥ १३.४३.४८ ॥
Diese höchste, geheime und überaus wundersame Lehre sollst du vollständig und genau so hören, wie sie ist.
13.43.49
ये त्वग्निहोत्रनियता जपयज्ञपरायणाः ।
ते मामुपासते शश्वद्यांस्तांस्त्वं दृष्टवानसि ॥ १३.४३.४९ ॥
Jene, die im Feueropfer beständig sind und dem Japa-Opfer ergeben, verehren mich stets; jene hast du gesehen.
13.43.50
शास्त्रदृष्टविधानज्ञा असक्ताः क्वचिदन्यथा ।
शक्योऽहं वेदितुं तैस्तु यन्मे परममव्ययम् ॥ १३.४३.५० ॥
Jene, die die in den Schriften gesehenen Vorschriften kennen und nie anders anhaften — durch sie kann ich erkannt werden; das ist meine höchste, unvergängliche Natur.
13.43.51
ये तु सांख्यं च योगं च ज्ञात्वाऽप्यधृतनिश्चयाः ।
न ते गच्छन्ति कुशलाः परां गतिमनुत्तमाम् ॥ १३.४३.५१ ॥
Jene aber, die Sāṅkhya und Yoga kennen, doch keinen festen Entschluss haben — obwohl geschickt, erreichen sie jenes höchste, unübertroffene Ziel nicht.
13.43.52
तस्माज्ज्ञानेन शुद्धेन प्रसन्नात्माऽऽन्मविच्छुचिः ।
आसादयति तद्ब्रह्म यत्र गत्वा न शोचति ॥ १३.४३.५२ ॥
Daher erlangt durch reines Wissen derjenige, dessen Selbst heiter ist, der das Selbst kennt und rein ist, jenes Brahman; dorthin gelangt, trauert er nicht mehr.
13.43.53
शुद्धाभिजनसम्पन्नाः श्रद्धायुक्तेन चेतसा ।
मद्भक्त्या च द्विजश्रेष्ठा गच्छन्ति परमां गतिं ॥ १३.४३.५३ ॥
Jene, die aus reinem Geschlecht stammen, mit gläubigem Sinn und Hingabe an mich, o Beste der Zweimalgeborenen, gehen zum höchsten Ziel.
13.43.54
यद्गह्यं परमं बुद्धेरलिङ्गग्रहणं च यत् ।
तत्सूक्ष्मं गृह्यते विप्रैर्यतिभिस्तत्त्वदर्शिभिः ॥ १३.४३.५४ ॥
Was das höchste Geheimnis des Verstandes ist und ohne Merkmale erfasst wird — diese feine Wahrheit wird von den weisen Brahmanen und den wahrheitsschauenden Asketen erfasst.
13.43.55
न वायुः पवते तत्र न तस्मिञ्ज्योतिषां गतिः ।
न चापः पृथिवी चैव नाकाशं न मनोगतिः ॥ १३.४३.५५ ॥
Dort weht kein Wind, und es gibt keine Bewegung der Gestirne; weder Wasser noch Erde, noch Raum, noch die Regung des Geistes.
13.43.56
तस्माच्चैतानि सर्वाणि प्रजायन्ते विहङ्गम ।
सर्वेभ्यश्च स तेभ्यश्च प्रभवत्यमलो विभुः ॥ १३.४३.५६ ॥
O Vogel, aus ihm entstehen all diese Dinge; und er, rein und allgegenwärtig, übertrifft sie alle und auch jene, aus denen sie entstehen.
13.43.57
स्थूलदर्शनमेतन्मे यद्दृष्टं भवताऽनघ ।
एतत्सूक्ष्मस्य तद्द्वारं कार्याणां कारणं त्वहम् ॥ १३.४३.५७ ॥
O Makelloser, was du von mir gesehen hast, ist eine grobe Schau; dies ist das Tor zu jenem Feinen, und ich selbst bin die Ursache der Wirkungen.
13.43.58
दृष्टो वै भवता तस्मात्सरस्यमितविक्रम ।
ब्रह्मणो यदहोरात्रसङ्ख्याभिज्ञैर्विभाव्यते ॥ १३.४३.५८ ॥
Du hast es wahrlich im See gesehen, o Held von grenzenloser Tapferkeit; es wird von jenen berechnet, die die Zahl der Tage und Nächte Brahmās kennen.
13.43.59
एष कालस्त्वया तत्र सरस्यहमुपागतः ।
मां यज्ञमाहुर्यज्ञज्ञा वेदं वेदविदो जनाः।
मुनयश्चापि मामेव जपयज्ञं प्रचक्षते ॥ १३.४३.५९ ॥
Du hast diese Zeit im See gesehen, wo ich erschienen war; die Kundigen des Opfers nennen mich das Opfer, die Kenner des Veda nennen mich den Veda, und auch die Weisen verkünden mich als das Opfer der Rezitation.
13.43.60
वक्ता मन्ता रसयिता घ्राता द्रष्टा प्रदर्शकः ।
बोद्धा बोधयिता चाहं गन्ता श्रोता चिदात्मकः ॥ १३.४३.६० ॥
Ich bin der Sprechende, der Denkende, der Schmeckende, der Riechende, der Sehende und der Zeigende; ich bin der Wissende und der Erleuchtende, der Gehende und der Hörende, dessen Wesen Bewusstsein ist.
13.43.61
मामिष्ट्वा स्वर्गमायान्ति तथा चाप्नुवते महत् ।
ज्ञात्वा मामेव चैवान्ते निःसङ्गेनान्तरात्मना ॥ १३.४३.६१ ॥
Indem sie mich verehren, gehen sie in den Himmel und erlangen ebenso großen Lohn; indem sie zuletzt allein mich erkennen, mit einem von Anhaftung freien inneren Selbst.
13.43.62
अहं तेजो द्विजातीनां मम तेजो द्विजातयः ।
मम यस्तेजसो देहः सोग्निरित्यवगम्यताम् ॥ १३.४३.६२ ॥
Ich bin der Glanz der Zweimalgeborenen, und die Zweimalgeborenen sind mein Glanz. Den Körper meines Glanzes, wisse, das ist das Feuer.
13.43.63
प्राणपालः शरीरेऽहं योगिनामहमीश्वरः ।
सांख्यानामिदमेवाग्रे मयि सर्वमिदं जगत् ॥ १३.४३.६३ ॥
Ich bin der Hüter des Atems im Körper, und ich bin der Herr der Yogins. Für die Sāṅkhya-Praktizierenden ist dies der Anfang: Diese ganze Welt ist in mir.
13.43.64
धर्ममर्तं च कामं च मोक्षं चैवार्जवं जपम् ।
तमः सत्वं रजश्चैव कर्मजं च भवाप्ययम् ॥ १३.४३.६४ ॥
Dharma, Reichtum und Begierde, Befreiung, Aufrichtigkeit, Rezitation, Dunkelheit, Güte und Leidenschaft, das aus dem Handeln Entstandene, sowie Entstehung und Auflösung—
13.43.65
स तदाऽहं तथारूपस्त्वया दृष्टः सनातनः ।
ततस्त्वहं परतरः शक्यः कालेन वेदितुम् ॥ १३.४३.६५ ॥
Damals wurde ich in dieser Gestalt von dir als der Ewige gesehen; doch ich bin noch höher, kann nur mit der Zeit erkannt werden.
13.43.66
मम यत्परमं गुह्यं शाश्वतं ध्रुवमव्ययम् ।
तदेवं परमो गुह्यो देवो नारायणो हरिः।
न तच्छक्यं भुजङ्गारे वेत्तुमभ्युदयान्वितैः ॥ १३.४३.६६ ॥
Was mein ist, das Höchste, Geheime, Ewige, Feste und Unvergängliche — eben dieser höchste geheime Gott ist Nārāyaṇa, Hari. Es kann von denen, die mit irdischem Wohlstand begabt sind, nicht erkannt werden, o Schlange.
13.43.67
निरारम्भनमस्कारा निराशीर्बन्धनास्तथा ।
गच्छन्ति तं महात्मानः परं ब्रह्म सनातनम् ॥ १३.४३.६७ ॥
Die großen Seelen, frei von Unternehmungen, Ehrerbietungen und den Fesseln der Hoffnung, gehen zu jenem höchsten ewigen Brahman.
13.43.68
स्थूलोऽहमेवं विहग त्वया दृष्टस्तथाऽनघ ।
एतच्चापि न वेत्त्यन्यस्त्वामृते पन्नगाशन ॥ १३.४३.६८ ॥
So hast du mich, o Vogel, in meiner gewaltigen Gestalt gesehen, o Makelloser; und auch dies weiß niemand außer dir, o Schlangenfresser.
13.43.69
मा मतिस्तव गान्नाशमेषा गतिरनुत्तमा ।
मद्भक्तो भव नित्यं त्वं ततो वेत्स्यसि मे पदम् ॥ १३.४३.६९ ॥
Möge dein Sinn nicht verloren gehen; dies ist der unübertroffene Weg. Sei immer mein Verehrer, dann wirst du meine Stätte erkennen.
13.43.70
एतत्ते सर्वमाख्यातं रहस्यं दिव्यमानुषम् ।
एतच्छ्रेयः परं चैतत्पन्थानं विद्धि मोक्षिणाम् ॥ १३.४३.७० ॥
Dies alles ist dir verkündet worden, das göttliche und menschliche Geheimnis. Dies ist das höchste Gut; wisse, dies ist der Pfad der nach Befreiung Strebenden.
13.43.71
एवमुक्त्वा स भगवांस्तत्रैवान्तरधीयत ।
पश्यतो मे महायोगी जगामात्मगतिर्गतिम् ॥ १३.४३.७१ ॥
So sprechend verschwand der Herr genau dort; und während ich zusah, ging jener große Yogin auf seinem eigenen Weg zum höchsten Ziel.
13.43.72
एतदेवंविधं तस्य महिमानं महात्मनः ।
अच्युतस्याप्रमेयस्य दृष्टवानस्मि यत्पुरा ॥ १३.४३.७२ ॥
So war die Herrlichkeit jenes großen, unwandelbaren, unermesslichen Wesens, die ich zuvor gesehen hatte.
13.43.73
एतद्वः सर्वमाख्यातं चेष्टितं तस्य धीमतः ।
मयाऽनुभूतं प्रत्यक्षं दृष्ट्वा चाद्भुतकर्मणः ॥ १३.४३.७३ ॥
Ich habe euch alle Taten jenes Weisen erzählt; ich selbst habe sie erfahren und unmittelbar gesehen, bei dem, der wunderbare Taten vollbringt.