മഹാഭാരതം · അധ്യായം 13.43
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.43.1
मां न देवा न गन्धर्वा नासुरा न व राक्षसाः ।
विदुस्तत्वेन सत्वस्थं सूक्ष्मात्मानमवस्थितम् ॥ १३.४३.१ ॥
ദേവന്മാരോ ഗന്ധർവന്മാരോ അസുരന്മാരോ രാക്ഷസന്മാരോ എന്നെ തത്ത്വത്തിൽ അറിയുന്നില്ല; സത്ത്വത്തിൽ സ്ഥിതനായ സൂക്ഷ്മാത്മാവായി ഞാൻ നിലകൊള്ളുന്നു.
13.43.2
चतुर्धाऽहं विभक्तात्मा लोकानां हितकाम्यया ।
भूतभव्यभविष्यादिरनादिर्विश्वकृत्तमः ॥ १३.४३.२ ॥
ലോകങ്ങളുടെ ഹിതം ആഗ്രഹിച്ച് ഞാൻ എന്റെ ആത്മാവിനെ നാലായി വിഭജിച്ചു; ഭൂതവും ഭാവിയും വർത്തമാനവുമായ എല്ലാറ്റിന്റെയും ആദിയായി, അനാദിയായി, വിശ്വസ്രഷ്ടാവായി, പരമനായി ഞാൻ നിലകൊള്ളുന്നു.
13.43.3
पृथिवी वायुराकाशमापो ज्योतिश्च पञ्चमम् ।
मनो बुद्धिश्च चेतश्च तमः सत्वं रजस्तथा ॥ १३.४३.३ ॥
ഭൂമി, വായു, ആകാശം, ജലം, അഞ്ചാമതായ തേജസ്സ്, മനസ്സ്, ബുദ്ധി, ചേതസ്സ്, തമസ്സ്, സത്ത്വം, രജസ്സ് — ഇവയും അപ്രകാരം തന്നെ.
13.43.4
प्रकृतिर्विकृतिश्चैव विद्याविद्ये शुभाशुभे ।
मत्त एतानि जायन्ते नाहमेभ्यः कथञ्चन ॥ १३.४३.४ ॥
പ്രകൃതിയും വികൃതിയും, വിദ്യയും അവിദ്യയും, ശുഭവും അശുഭവും — ഇവയെല്ലാം എന്നിൽ നിന്നാണ് ഉണ്ടാകുന്നത്; ഞാൻ ഇവയിൽനിന്ന് ഒരു വിധത്തിലും ജനിക്കുന്നില്ല.
13.43.5
यत्किंचिच्छ्रेयसा युक्तं श्रेयस्करमनुत्तमम् ।
धर्मयुक्तं च पुण्यं च सोऽहमस्मि निरामयः ॥ १३.४३.५ ॥
ശ്രേയസ്സോടു കൂടിയതും ശ്രേയസ്സ് നൽകുന്നതും അത്യുത്തമവും ധർമ്മയുക്തവും പുണ്യവുമായ എന്തുണ്ടോ — അത് ഞാൻ തന്നെ, നിർദോഷനാണ്.
13.43.6
यत्स्वभावात्मतत्वज्ञैः कारणैरुपलक्ष्यते ।
अनादिमध्यनिधनः सोन्तरात्माऽस्मि शाश्वतः ॥ १३.४३.६ ॥
സ്വഭാവവും ആത്മാവും തത്ത്വവും അറിയുന്നവർ ഏതു കാരണങ്ങളാൽ തിരിച്ചറിയുന്നുവോ — ആദിയും മധ്യവും അന്തവുമില്ലാത്ത ആ അന്തരാത്മാവ്, ശാശ്വതനായ ഞാൻ തന്നെ.
13.43.7
यत्तु मे परमं गुह्यं रूपं सूक्ष्मार्थदर्शिभिः ।
गृह्यते सूक्ष्मभावज्ञैः सोऽविभाव्योस्मि शाश्वतः ॥ १३.४३.७ ॥
സൂക്ഷ്മാർത്ഥം കാണുന്നവരും സൂക്ഷ്മഭാവങ്ങൾ അറിയുന്നവരും ഗ്രഹിക്കുന്നതായ എന്റെ പരമരഹസ്യരൂപം വെളിപ്പെടുത്താനാവാത്ത, ശാശ്വതനായ ഞാൻ തന്നെയാണ്.
13.43.8
तत्तु मे परमं गुह्यं येन व्याप्तमिदं जगत् ।
सोहङ्गतः सर्वसत्वः सर्वस्य प्रभवोऽव्ययः ॥ १३.४३.८ ॥
ഈ ലോകത്തെ വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്ന എന്റെ പരമരഹസ്യരൂപം അതാണ്; ഞാൻ സർവജീവികളുടെയും ഉള്ളിൽ പ്രവേശിച്ചവനാണ്; എല്ലാറ്റിനും അക്ഷയമായ ഉത്ഭവം ഞാൻ തന്നെ.
13.43.9
मत्तो जायन्ति भूतानि मया धार्यन्त्यहर्निशम् ।
मय्येव विलयं यान्ति प्रलये पन्नगाशन ॥ १३.४३.९ ॥
എന്നിൽ നിന്ന് ജീവികൾ ജനിക്കുന്നു; രാവും പകലും എന്നാൽ അവ ധരിക്കപ്പെടുന്നു; പ്രളയകാലത്ത് അവ എന്നിൽത്തന്നെ ലയിക്കുന്നു, സർപ്പഭോജീ.
13.43.10
यो मां यथा वेदयति तथा तस्यास्मि काश्यप ।
मनोबुद्धिगतः श्रेयो विदधामि विहङ्गम ॥ १३.४३.१० ॥
എന്നെ ആര് എങ്ങനെ അറിയുന്നുവോ, അവനു ഞാൻ അങ്ങനെയാകുന്നു, കാശ്യപാ; മനസ്സിലും ബുദ്ധിയിലും സ്ഥിതനായി ഞാൻ അവനു ശ്രേയസ്സ് നൽകുന്നു, പക്ഷീ.
13.43.11
मां तु ज्ञातुं कृता बुद्धिर्भवता पक्षिसत्तम ।
शृणु योऽहं यतश्चाहं यदर्थश्चाहमुद्यतः ॥ १३.४३.११ ॥
എന്നെ അറിയാൻ നീ മനസ്സുവെച്ചിരിക്കുന്നു, പക്ഷിശ്രേഷ്ഠാ; കേൾക്കുക — ഞാൻ ആരാണ്, എവിടെനിന്ന് വന്നവനാണ്, ഏത് ലക്ഷ്യത്തിനായി ഞാൻ പ്രവർത്തിക്കുന്നു എന്ന്.
13.43.12
ये केचिन्नियतात्मानस्त्रेताग्निपरमार्चिताः ।
अग्निकार्यपरा नित्यं जपहोमपरायणाः ॥ १३.४३.१२ ॥
ആത്മനിയന്ത്രണമുള്ള ചിലർ, ത്രേതാഗ്നികളാൽ പരമമായി ആരാധിക്കപ്പെടുന്നവർ, എന്നും അഗ്നികർമ്മത്തിൽ മുഴുകിയവർ, ജപഹോമങ്ങളിൽ നിഷ്ഠയുള്ളവർ.
13.43.13
आत्मन्यग्नीन्समाधाय नियता नियतेन्द्रियाः ।
अनन्यमनसस्ते मां सर्वे वै समुपासते ॥ १३.४३.१३ ॥
സ്വന്തം ഉള്ളിൽ അഗ്നികളെ സ്ഥാപിച്ച്, ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ നിയന്ത്രിച്ച്, അനന്യമനസ്സോടെ അവരെല്ലാം എന്നെ ഉപാസിക്കുന്നു.
13.43.14
यजन्तो जपयज्ञैर्मां मानसैश्च सुसंयताः ।
अग्नीनभ्युद्ययुः शश्वदग्निष्वेवाभिसंश्रिताः ॥ १३.४३.१४ ॥
ജപയജ്ഞങ്ങളാലും മാനസസാധനകളാലും എന്നെ യജിച്ച്, നന്നായി സംയമിച്ച്, അവർ എപ്പോഴും അഗ്നികളെ സമീപിക്കുന്നു; അഗ്നികളിൽ തന്നെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു.
13.43.15
अनन्यकार्याः शुचयो नित्यमग्निपरायणाः ।
य एवंबुद्ध्यो धीरास्ते मां गच्छन्ति तादृशाः ॥ १३.४३.१५ ॥
മറ്റു കാര്യമില്ലാത്തവരും ശുദ്ധരും എപ്പോഴും അഗ്നിയിൽ ഏകാഗ്രരുമായ, ഇങ്ങനെ ബുദ്ധിയുള്ള ധീരന്മാർ എന്നെ പ്രാപിക്കുന്നു.
13.43.16
अकामहतसङ्कल्पा ज्ञाने नित्यं समाहिताः ।
आत्मन्यग्निं समाधाय निराहारा निराशिषः ॥ १३.४३.१६ ॥
കാമമില്ലാത്ത സങ്കല്പമുള്ളവരായി, ജ്ഞാനത്തിൽ എപ്പോഴും ഏകാഗ്രരായി, സ്വന്തം ഉള്ളിൽ അഗ്നിയെ സ്ഥാപിച്ച്, നിരാഹാരരും നിഷ്കാമരുമായി ഇരിക്കുന്നു.
13.43.17
विषयेषु निरारम्भा विमुक्ता ज्ञानचक्षुषः ।
अनन्यमनसो धीराः स्वभावनियमान्विताः ॥ १३.४३.१७ ॥
വിഷയങ്ങളിൽ പ്രവർത്തനമില്ലാത്തവരും ജ്ഞാനനേത്രത്താൽ വിമുക്തരും അനന്യമനസ്സോടെ ധീരരും സ്വഭാവനിയമത്തോടു കൂടിയവരുമായിരിക്കുന്നു.
13.43.18
यत्तद्वियति दृष्टं तत्सरः पद्मोत्पलायुतम् ।
तत्राग्नयः सन्निहिता दीप्यन्ते स्म निरिन्धनाः ॥ १३.४३.१८ ॥
ആകാശത്തിൽ കണ്ട ആ തടാകം താമരകളും ഉത്പലങ്ങളും നിറഞ്ഞതായിരുന്നു; അവിടെ വിറകില്ലാതെ തന്നെ അഗ്നികൾ സന്നിഹിതരായി പ്രകാശിച്ചു.
13.43.19
ज्ञानामलाशयास्तस्मिन्ये च चन्द्रांशुनिर्मलाः ।
उपासीना गृणन्तोऽग्निमस्पष्टाक्षरभाषिणः।
आकाङ्क्षमाणाः शुचयस्तेष्वग्रिषु विहङ्गम ॥ १३.४३.१९ ॥
ജ്ഞാനത്താൽ നിർമ്മലമായ മനസ്സുള്ളവരും ചന്ദ്രകിരണങ്ങൾ പോലെ ശുദ്ധരായവരും അവിടെ ഇരുന്ന് അഗ്നിയെ സ്തുതിക്കുന്നു; അവ്യക്തമായ അക്ഷരങ്ങളിൽ സംസാരിക്കുന്നു; ആ ശ്രേഷ്ഠാഗ്നികളെ ആഗ്രഹിച്ച് ശുദ്ധരായിരിക്കുന്നു, ഹേ പക്ഷീ.
13.43.20
ये मया भावितात्मानो मय्येवाभिरताः सदा ।
उपासते च मामेव ज्योतिर्भूता निरामयाः ॥ १३.४३.२० ॥
എന്നാൽ ഭാവിതമായ ആത്മാവുള്ളവരും എപ്പോഴും എന്നിൽത്തന്നെ രമിക്കുന്നവരും എന്നെത്തന്നെ ഉപാസിക്കുന്നവരുമായവർ ജ്യോതിസ്വരൂപരായി രോഗരഹിതരാകുന്നു.
13.43.21
तैर्हि तत्रैव वस्तव्यं नीरागादिभिरच्युतैः ।
निराहारा ह्यनिष्पन्दाश्चन्द्रांशुसदृशप्रभाः ॥ १३.४३.२१ ॥
രാഗാദികളില്ലാത്ത, അച്യുതരായ അവരാൽ അവിടെത്തന്നെ വസിക്കപ്പെടണം; അവർ ആഹാരരഹിതരും നിശ്ചലരും ചന്ദ്രകിരണങ്ങളുടെ പ്രഭയുള്ളവരുമാകുന്നു.
13.43.22
निर्मला निरहङ्कारा निरालम्बा निराशिषः ।
मद्भक्ताः सततं तेवै भक्तांस्तानपि चाप्यहम् ॥ १३.४३.२२ ॥
നിർമ്മലരും അഹങ്കാരരഹിതരും ആശ്രയരഹിതരും ആശാരഹിതരും എപ്പോഴും എന്റെ ഭക്തരായവരുമാണവർ; ആ ഭക്തരെയും ഞാൻ സ്വീകരിക്കുന്നു.
13.43.23
चतुर्धाऽहं विभक्तात्मा चरामि जगतो हितः ।
लोकानां धारणार्थाय विधानं विदधामि च ॥ १३.४३.२३ ॥
നാലായി വിഭജിച്ച ആത്മാവായി ഞാൻ ലോകഹിതത്തിനായി സഞ്ചരിക്കുന്നു; ലോകങ്ങളെ ധരിക്കുന്നതിനായി വിധാനവും ഞാൻ സ്ഥാപിക്കുന്നു.
13.43.24
यथावत्तदशेषेण श्रोतुमर्हति मे भवान् ॥ १३.४३.२४ ॥
അത് യഥാവിധി, പൂർണ്ണമായി എന്നോട് കേൾപ്പിക്കാൻ അങ്ങ് അർഹനാണ്.
13.43.25
एका मूर्तिर्निर्गुणाख्या योगं परममास्थिता ।
द्वितीया सृजते तात भूतग्रामं चराचरम् ॥ १३.४३.२५ ॥
ഒരു രൂപം നിർഗുണം എന്ന പേരിലറിയപ്പെടുന്നു; അത് പരമയോഗത്തിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. രണ്ടാമത്തേത്, പ്രിയ പുത്രാ, ചരാചരങ്ങളായ ഭൂതസമൂഹത്തെ സൃഷ്ടിക്കുന്നു.
13.43.26
सृष्टं संहरते चैका जगत्स्थावरजङ्गमम् ।
ज्ञातात्मनिष्ठा क्षपयन्मोहयन्तीव मायया।
क्षपयन्ती मोहयति आत्मनिष्ठा स्वमायया ॥ १३.४३.२६ ॥
സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ട ചരാചരജഗത്തിനെ ഒരു രൂപം സംഹരിക്കുന്നു; ആത്മനിഷ്ഠയോടെ മായയാൽ മോഹിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് നശിപ്പിക്കുന്നു; സ്വമായയാൽ നശിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് മോഹിപ്പിക്കുന്നു.
13.43.27
चतुर्थी मे महामूर्तिर्जगद्वृद्धिं ददाति सा ।
रक्षते चापि नियता सोहमस्मि नभश्वरः ॥ १३.४३.२७ ॥
എന്റെ നാലാമത്തെ മഹാരൂപം ജഗത്തിന് വൃദ്ധി നൽകുന്നു; അത് തന്നെ നിയതമായി രക്ഷിക്കുന്നു. ആ ഞാൻ ആകാശത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവനാണ്.
13.43.28
मया सर्वमिदं व्याप्तं मयि सर्वं प्रतिष्ठितम् ।
अहं सर्वजगद्बीजं सर्वत्रगतिरव्ययः ॥ १३.४३.२८ ॥
എന്നാൽ ഇതെല്ലാം വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു; എന്നിൽ എല്ലാം പ്രതിഷ്ഠിതമാണ്. ഞാൻ സമസ്തജഗത്തിന്റെ ബീജം, സർവത്ര ഗമിക്കുന്നവൻ, അവ്യയൻ.
13.43.29
यानि तान्यग्निहोत्राणि ये च चन्द्रांशुराशयः ।
गृणन्ति वेदं सततं तेष्वग्निषु विहङ्गम ॥ १३.४३.२९ ॥
ഏതൊക്കെ അഗ്നിഹോത്രങ്ങളുണ്ടോ, ചന്ദ്രകിരണപുഞ്ജങ്ങൾ പോലുള്ളവർ ഏവരാണോ സതതം വേദം ഓതുന്നത് — ഓ പക്ഷീ, ആ അഗ്നികളിൽ (ഞാൻ വസിക്കുന്നു).
13.43.30
क्रमेण मां समायान्ति सुखिनो ज्ञानसंयुताः ।
तेषामहं तपो दीप्तं तेजः सम्यक्समाहितम्।
नित्यं ते मयि वर्तन्ते तेषु चाहमतन्द्रितः ॥ १३.४३.३० ॥
ജ്ഞാനസമ്പന്നരായ സുഖികൾ ക്രമേണ എന്നെ പ്രാപിക്കുന്നു. അവർക്ക് ഞാൻ ജ്വലിക്കുന്ന തപസ്സും സമ്യക്കായി ഏകാഗ്രമായ തേജസ്സുമാകുന്നു; അവർ എപ്പോഴും എന്നിൽ വർത്തിക്കുന്നു, ഞാൻ അവരിൽ അക്ഷീണനായി വസിക്കുന്നു.
13.43.31
सर्वतो मुक्तसङ्गेन मय्यनन्यसमाधिना ।
शक्यः समासादयितुमहं वै ज्ञानचक्षुषा ॥ १३.४३.३१ ॥
എല്ലാ ഭാഗത്തുനിന്നും ആസക്തിയില്ലാത്തവനും, എന്നിൽ അനന്യമായ സമാധിയുള്ളവനുമായവന് ജ്ഞാനചക്ഷുസ്സിനാൽ എന്നെ പ്രാപിക്കാൻ കഴിയും.
13.43.32
मां स्थूलदर्शनं विद्धि जगतः कार्यकारणम् ।
मत्तश्च सम्प्रसूतान्वै विद्धि लोकान्सदैवतान् ॥ १३.४३.३२ ॥
സ്ഥൂലദർശനമായ എന്നെ ലോകത്തിന്റെ കാര്യവും കാരണവുമായി അറിയുക; എന്നിൽനിന്നുതന്നെ ദേവതകളോടുകൂടിയ ലോകങ്ങൾ ഉണ്ടായി എന്നും അറിയുക.
13.43.33
मया चापि चतुर्धात्मा विभक्तः प्राणिषु स्यिथः ।
आत्मभूतो वासुदेवो ह्यनिरुद्धो मतौ स्यितः ॥ १३.४३.३३ ॥
എന്നാൽ എന്റെ ആത്മാവ് നാലുവിധമായി വിഭജിക്കപ്പെട്ട് പ്രാണികളിൽ നിലകൊള്ളുന്നു; ആത്മഭൂതനായ വാസുദേവനും, മനസ്സിൽ നിലകൊള്ളുന്ന അനിരുദ്ധനും.
13.43.34
सङ्कर्षणोऽहङ्कारे च प्रद्युम्नो मनसि स्यितः ।
अन्यथा च चतुर्दा यत्सम्यक्त्वं श्रोतुमर्हसि ॥ १३.४३.३४ ॥
അഹങ്കാരത്തിൽ സങ്കർഷണനും, മനസ്സിൽ നിലകൊള്ളുന്ന പ്രദ്യുമ്നനും; ചതുർവിധമായ ഈ രൂപത്തിന്റെ യാഥാർഥ്യം നീ കേൾക്കേണ്ടതാണ്.
13.43.35
यत्तत्पद्ममभूत्पूर्वं तत्र ब्रह्मा व्यजायत ।
ब्राह्मणश्चापि सम्भूतः शिव इत्यवधार्यताम् ॥ १३.४३.३५ ॥
മുൻപ് ആ താമരപ്പൂ ഉണ്ടായി; അതിൽ ബ്രഹ്മാവ് ജനിച്ചു. ബ്രാഹ്മണനിൽനിന്ന് ശിവനും ഉണ്ടായി എന്ന് അറിയുക.
13.43.36
शिवात्स्कन्दः संवभूव एतत्सृष्टिचतुष्टयम् ।
दैत्यदानवदर्पघ्नमेवं मां विद्धि नित्यशः ॥ १३.४३.३६ ॥
ശിവനിൽനിന്ന് സ്കന്ദൻ ഉണ്ടായി; ഇതാണ് ചതുർവിധ സൃഷ്ടി. ദൈത്യദാനവന്മാരുടെ ദർപ്പം നശിപ്പിക്കുന്നവനായി എന്നെ ഇപ്രകാരം എപ്പോഴും അറിയുക.
13.43.37
दैत्यदानवरक्षोभिर्यदा धर्मः प्रपीड्यते ।
तदाऽहं धर्मवृद्ध्यर्थं मूर्तिमान्भविताऽऽशुग ॥ १३.४३.३७ ॥
ദൈത്യ-ദാനവ-രാക്ഷസന്മാരാൽ ധർമ്മം പീഡിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, ധർമ്മവൃദ്ധിക്കായി ഞാൻ വേഗം മൂർത്തിമാനായിത്തീരും.
13.43.38
वेदव्रतपरा ये तु धीरा निश्चितबुद्ध्यः ।
योगिनो योगयुक्ताश्च ते मां पश्यन्ति नान्यथा ॥ १३.४३.३८ ॥
വേദവ്രതത്തിൽ മുഴുകിയ, ധീരരായ, ഉറച്ച ബുദ്ധിയുള്ള, യോഗത്തിൽ യുക്തരായ യോഗികൾ മാത്രമാണ് എന്നെ കാണുന്നത്, മറ്റൊരു വിധത്തിലല്ല.
13.43.39
पञ्चभिः सम्प्रयुक्तोऽहं विप्रयुक्तश्च पञ्चभिः ।
वर्तमानश्च तेष्वेवं निवृत्तश्चैव तेष्वहम् ॥ १३.४३.३९ ॥
അഞ്ചുമായി ചേർന്നവനും അഞ്ചിൽനിന്ന് വേർപെട്ടവനുമാണ് ഞാൻ; അവയിൽത്തന്നെ വർത്തിക്കുന്നു, അവയിൽനിന്നുതന്നെ നിവൃത്തനുമാകുന്നു.
13.43.40
ये विदुर्जातसङ्कल्पास्ते मां पश्यन्ति तादृशाः ॥ १३.४३.४० ॥
എന്നെ അറിയുന്നവരും സങ്കൽപം ഉദിച്ചവരുമായ അവർ, അത്തരക്കാരായി ഇരുന്നുകൊണ്ട് എന്നെ കാണുന്നു.
13.43.41
स्वं वायुरापो ज्योतिश्च पृथिवी चेति पञ्चमम् ।
तदात्मकोऽस्मि विज्ञेयो न चान्योस्मीति निश्चितम्। ॥ १३.४३.४१ ॥
ആകാശം, വായു, ജലം, അഗ്നി, അഞ്ചാമതായി ഭൂമി — ഞാൻ അവയുടെ സ്വരൂപനാണെന്ന് അറിയണം; ഞാൻ അവയിൽനിന്ന് മറ്റൊന്നല്ല എന്നത് നിശ്ചയം.
13.43.42
वर्तमानमतीतं च पञ्चवर्गेषु निश्चलम् ।
शब्दस्पर्शेषु रूपेषु रसगन्धेषु चाप्यहम् ॥ १३.४३.४२ ॥
വർത്തമാനവും അതീതവും, പഞ്ചവർഗ്ഗങ്ങളിൽ അചലമായിരിക്കുന്നതും; ശബ്ദം, സ്പർശം, രൂപം, രസം, ഗന്ധം എന്നിവയിലും ഞാൻതന്നെ.
13.43.43
रजस्तमोभ्यामाविष्टा येषां बुद्धिरनिश्चिता ।
ते न पश्यन्ति मे तत्वं तपसा महता ह्यपि ॥ १३.४३.४३ ॥
രജസ്സിനാലും തമസ്സിനാലും ഗ്രസിക്കപ്പെട്ട്, ആരുടെ ബുദ്ധി അനിശ്ചിതമാണോ, അവർ മഹത്തായ തപസ്സിനാലും എന്റെ തത്ത്വം കാണുന്നില്ല.
13.43.44
नोपवासैर्न नियमैर्न व्रतैर्विविधैरपि ।
द्रष्टुं वा वेदितुं वाऽपि न शक्या परमा गतिः ॥ १३.४३.४४ ॥
ഉപവാസത്താലോ, നിയമങ്ങളാലോ, വിവിധ വ്രതങ്ങളാലോ പോലും പരമഗതി കാണാനോ അറിയാനോ സാധ്യമല്ല.
13.43.45
महामोहार्थपङ्के तु निमग्रानां गतिर्हरिः ।
एकान्तिनो ध्यानपरा यतिभावाद्ब्रजन्ति माम् ॥ १३.४३.४५ ॥
മഹാമോഹമാകുന്ന ചേറ്റിൽ മുങ്ങിയവർക്ക് ഹരിയാണ് ഗതി; ഏകാന്തികളും ധ്യാനപരരുമായവർ യതിഭാവത്താൽ എന്നെ പ്രാപിക്കുന്നു.
13.43.46
सत्वयुक्ता मतिर्येषां केवलाऽऽत्मविनिश्चिता ।
ते पश्यन्ति स्वमात्मानं परमात्मानमव्ययम् ॥ १३.४३.४६ ॥
സത്ത്വഗുണയുക്തവും ആത്മാവിൽത്തന്നെ നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ടതുമായ ബുദ്ധി ആരുടേതോ, അവർ സ്വന്തം ആത്മാവിനെയും അവ്യയനായ പരമാത്മാവിനെയും കാണുന്നു.
13.43.47
अहिंसा सर्वभूतेषु तेष्ववस्तितमार्जवम् ।
तेष्वेव च समाधाय सम्यगेति च मामजम् ॥ १३.४३.४७ ॥
എല്ലാ ജീവികളോടുമുള്ള അഹിംസയും, അവയിൽത്തന്നെ നിലകൊള്ളുന്ന ഋജുത്വവും; അവയിൽത്തന്നെ മനസ്സിനെ നന്നായി സമാധാനപ്പെടുത്തി, അജനായ എന്നെ പ്രാപിക്കുന്നു.
13.43.48
यदेतत्परमं गुह्यमाख्यानं परमाद्भुतम् ।
यत्तेन तदशेषेण यथावच्छ्रोतुमर्हसि ॥ १३.४३.४८ ॥
ഈ പരമരഹസ്യവും പരമാദ്ഭുതവുമായ ഉപദേശം നീ പൂർണ്ണമായും യഥാവിധിയും കേൾക്കണം.
13.43.49
ये त्वग्निहोत्रनियता जपयज्ञपरायणाः ।
ते मामुपासते शश्वद्यांस्तांस्त्वं दृष्टवानसि ॥ १३.४३.४९ ॥
അഗ്നിഹോത്രത്തിൽ നിയതരായും ജപയജ്ഞത്തിൽ തത്പരരായും ഇരിക്കുന്നവർ എപ്പോഴും എന്നെ ഉപാസിക്കുന്നു; അവരെ നീ കണ്ടിട്ടുണ്ട്.
13.43.50
शास्त्रदृष्टविधानज्ञा असक्ताः क्वचिदन्यथा ।
शक्योऽहं वेदितुं तैस्तु यन्मे परममव्ययम् ॥ १३.४३.५० ॥
ശാസ്ത്രത്തിൽ കണ്ട വിധികൾ അറിയുന്നവരും എവിടെയും വ്യതിചലിച്ച് ആസക്തരാകാത്തവരും ആയവരാൽ മാത്രം ഞാൻ അറിയപ്പെടാവുന്നവനാണ്; അതാണ് എന്റെ പരമവും അവ്യയവുമായ രൂപം.
13.43.51
ये तु सांख्यं च योगं च ज्ञात्वाऽप्यधृतनिश्चयाः ।
न ते गच्छन्ति कुशलाः परां गतिमनुत्तमाम् ॥ १३.४३.५१ ॥
എന്നാൽ സാംഖ്യവും യോഗവും അറിഞ്ഞിട്ടും ഉറച്ച നിശ്ചയമില്ലാത്തവർ, കുശലരായിരുന്നാലും ആ പരമവും അനുത്തമവുമായ ഗതി പ്രാപിക്കുന്നില്ല.
13.43.52
तस्माज्ज्ञानेन शुद्धेन प्रसन्नात्माऽऽन्मविच्छुचिः ।
आसादयति तद्ब्रह्म यत्र गत्वा न शोचति ॥ १३.४३.५२ ॥
അതിനാൽ ശുദ്ധമായ ജ്ഞാനത്താൽ, പ്രസന്നമായ ആത്മാവുള്ള, ആത്മജ്ഞനായ ശുചി ആ ബ്രഹ്മത്തെ പ്രാപിക്കുന്നു; അവിടെ എത്തിയവൻ ശോകിക്കുന്നില്ല.
13.43.53
शुद्धाभिजनसम्पन्नाः श्रद्धायुक्तेन चेतसा ।
मद्भक्त्या च द्विजश्रेष्ठा गच्छन्ति परमां गतिं ॥ १३.४३.५३ ॥
ശുദ്ധമായ കുലത്തിൽ ജനിച്ചവരും ശ്രദ്ധയുള്ള മനസ്സോടും എന്നോടുള്ള ഭക്തിയോടുംകൂടിയവരും, ഓ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠരേ, പരമഗതി പ്രാപിക്കുന്നു.
13.43.54
यद्गह्यं परमं बुद्धेरलिङ्गग्रहणं च यत् ।
तत्सूक्ष्मं गृह्यते विप्रैर्यतिभिस्तत्त्वदर्शिभिः ॥ १३.४३.५४ ॥
ബുദ്ധിയുടെ പരമരഹസ്യമായതും ലിംഗരഹിതമായി ഗ്രഹിക്കപ്പെടുന്നതും ആയ ആ സൂക്ഷ്മതത്ത്വത്തെ വിപ്രന്മാരും തത്ത്വദർശികളായ യതികളും ഗ്രഹിക്കുന്നു.
13.43.55
न वायुः पवते तत्र न तस्मिञ्ज्योतिषां गतिः ।
न चापः पृथिवी चैव नाकाशं न मनोगतिः ॥ १३.४३.५५ ॥
അവിടെ കാറ്റ് വീശുന്നില്ല, അതിൽ ജ്യോതിസ്സുകളുടെ ഗതിയുമില്ല; ജലമോ ഭൂമിയോ ആകാശമോ മനസ്സിന്റെ ഗതിയോ ഇല്ല.
13.43.56
तस्माच्चैतानि सर्वाणि प्रजायन्ते विहङ्गम ।
सर्वेभ्यश्च स तेभ्यश्च प्रभवत्यमलो विभुः ॥ १३.४३.५६ ॥
ഹേ പക്ഷീ, അവനിൽ നിന്നുതന്നെ ഇവയെല്ലാം ജനിക്കുന്നു; നിർമ്മലനും സർവ്വവ്യാപിയുമായവൻ ഇവയെല്ലാറ്റിനെക്കാളും ഇവയെക്കാൾപ്പോലും ഉന്നതനായി വിളങ്ങുന്നു.
13.43.57
स्थूलदर्शनमेतन्मे यद्दृष्टं भवताऽनघ ।
एतत्सूक्ष्मस्य तद्द्वारं कार्याणां कारणं त्वहम् ॥ १३.४३.५७ ॥
നിഷ്കളങ്കനേ, നീ കണ്ടത് എന്റെ സ്ഥൂലദർശനമാണ്; ഇത് ആ സൂക്ഷ്മത്തിന്റെ വാതിലാണ്; കാര്യങ്ങൾക്കെല്ലാം കാരണം ഞാൻ തന്നെയാണ്.
13.43.58
दृष्टो वै भवता तस्मात्सरस्यमितविक्रम ।
ब्रह्मणो यदहोरात्रसङ्ख्याभिज्ञैर्विभाव्यते ॥ १३.४३.५८ ॥
അമിത പരാക്രമീ, അതിനാൽ നീ ആ സരസ്സിൽ കണ്ടു; ബ്രഹ്മാവിന്റെ പകലും രാത്രിയും എണ്ണം അറിയുന്നവരാൽ അത് കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.
13.43.59
एष कालस्त्वया तत्र सरस्यहमुपागतः ।
मां यज्ञमाहुर्यज्ञज्ञा वेदं वेदविदो जनाः।
मुनयश्चापि मामेव जपयज्ञं प्रचक्षते ॥ १३.४३.५९ ॥
ആ സരസ്സിൽ നീ ഈ കാലത്തെ കണ്ടു, അവിടെ ഞാൻ വന്നുചേർന്നു. യജ്ഞമറിയുന്നവർ എന്നെയാണ് യജ്ഞമെന്നു വിളിക്കുന്നത്; വേദമറിയുന്നവർ എന്നെയാണ് വേദമെന്നു പറയുന്നത്; മുനിമാരും എന്നെയാണ് ജപയജ്ഞമെന്നു വിളിക്കുന്നത്.
13.43.60
वक्ता मन्ता रसयिता घ्राता द्रष्टा प्रदर्शकः ।
बोद्धा बोधयिता चाहं गन्ता श्रोता चिदात्मकः ॥ १३.४३.६० ॥
സംസാരിക്കുന്നവൻ, ചിന്തിക്കുന്നവൻ, രുചിക്കുന്നവൻ, മണക്കുന്നവൻ, കാണുന്നവൻ, കാണിക്കുന്നവൻ; അറിയുന്നവനും അറിയിക്കുന്നവനും ഞാൻ തന്നെ; പോകുന്നവനും കേൾക്കുന്നവനും ഞാൻ തന്നെ; എന്റെ സ്വഭാവം ചൈതന്യമാണ്.
13.43.61
मामिष्ट्वा स्वर्गमायान्ति तथा चाप्नुवते महत् ।
ज्ञात्वा मामेव चैवान्ते निःसङ्गेनान्तरात्मना ॥ १३.४३.६१ ॥
എന്നെ ആരാധിച്ച് അവർ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ പോകുന്നു; അതുപോലെ മഹത്തായ ഫലവും നേടുന്നു. അവസാനം എന്നെത്തന്നെ അറിഞ്ഞ്, സംഗരഹിതമായ അന്തരാത്മാവോടെ.
13.43.62
अहं तेजो द्विजातीनां मम तेजो द्विजातयः ।
मम यस्तेजसो देहः सोग्निरित्यवगम्यताम् ॥ १३.४३.६२ ॥
ഞാൻ ദ്വിജരുടെ തേജസ്സാണ്; ദ്വിജർ എന്റെ തേജസ്സാണ്. എന്റെ തേജസ്സിന്റെ ദേഹം അഗ്നിയാണെന്ന് അറിയുക.
13.43.63
प्राणपालः शरीरेऽहं योगिनामहमीश्वरः ।
सांख्यानामिदमेवाग्रे मयि सर्वमिदं जगत् ॥ १३.४३.६३ ॥
ശരീരത്തിൽ പ്രാണനെ പാലിക്കുന്നത് ഞാനാണ്; യോഗികളുടെ ഈശ്വരൻ ഞാനാണ്. സാംഖ്യരുടെ ആദ്യം ഇതുതന്നെ; ഈ ലോകമെല്ലാം എന്നിലാണ്.
13.43.64
धर्ममर्तं च कामं च मोक्षं चैवार्जवं जपम् ।
तमः सत्वं रजश्चैव कर्मजं च भवाप्ययम् ॥ १३.४३.६४ ॥
ധർമ്മം, അർത്ഥം, കാമം, മോക്ഷം, ഋജുത്വം, ജപം, തമസ്സ്, സത്ത്വം, രജസ്സ്, കർമ്മത്തിൽ നിന്നുണ്ടാകുന്നത്, ഉത്പത്തിയും ലയവും—
13.43.65
स तदाऽहं तथारूपस्त्वया दृष्टः सनातनः ।
ततस्त्वहं परतरः शक्यः कालेन वेदितुम् ॥ १३.४३.६५ ॥
അന്ന് ഞാൻ അത്തരം രൂപത്തിൽ നിന്നാൽ സനാതനനായി നീ കണ്ടു; എങ്കിലും ഞാൻ അതിലും ഉയർന്നവനാണ്, കാലക്രമത്തിൽ അറിയാവുന്നവനാണ്.
13.43.66
मम यत्परमं गुह्यं शाश्वतं ध्रुवमव्ययम् ।
तदेवं परमो गुह्यो देवो नारायणो हरिः।
न तच्छक्यं भुजङ्गारे वेत्तुमभ्युदयान्वितैः ॥ १३.४३.६६ ॥
എന്റെ പരമവും രഹസ്യവും ശാശ്വതവും സ്ഥിരവും അവ്യയവുമായത് ഏതോ, അതുതന്നെയാണ് പരമ രഹസ്യദേവനായ നാരായണൻ, ഹരി. അഭ്യുദയം നേടിയവർക്കും അത് അറിയാൻ കഴിയില്ല, ഓ ഭുജംഗാ.
13.43.67
निरारम्भनमस्कारा निराशीर्बन्धनास्तथा ।
गच्छन्ति तं महात्मानः परं ब्रह्म सनातनम् ॥ १३.४३.६७ ॥
പ്രവൃത്തിയാരംഭങ്ങളും നമസ്കാരങ്ങളും ആശാബന്ധനങ്ങളും ഇല്ലാത്ത മഹാത്മാക്കൾ ആ പരമസനാതന ബ്രഹ്മത്തെ പ്രാപിക്കുന്നു.
13.43.68
स्थूलोऽहमेवं विहग त्वया दृष्टस्तथाऽनघ ।
एतच्चापि न वेत्त्यन्यस्त्वामृते पन्नगाशन ॥ १३.४३.६८ ॥
പക്ഷിയേ, നീ എന്നെ ഇങ്ങനെ സ്ഥൂലരൂപത്തിൽ കണ്ടു; പാപരഹിതനേ. പന്നഗാശനാ, നിന്നെയല്ലാതെ മറ്റാരും ഇതും അറിയുന്നില്ല.
13.43.69
मा मतिस्तव गान्नाशमेषा गतिरनुत्तमा ।
मद्भक्तो भव नित्यं त्वं ततो वेत्स्यसि मे पदम् ॥ १३.४३.६९ ॥
നിന്റെ മനസ്സ് നശിക്കാതിരിക്കട്ടെ; ഇതാണ് അത്യുത്തമമായ മാർഗം. എപ്പോഴും എന്റെ ഭക്തനായിരിക്കൂ; അപ്പോൾ എന്റെ പദം നീ അറിയും.
13.43.70
एतत्ते सर्वमाख्यातं रहस्यं दिव्यमानुषम् ।
एतच्छ्रेयः परं चैतत्पन्थानं विद्धि मोक्षिणाम् ॥ १३.४३.७० ॥
ഇതെല്ലാം നിനക്ക് വിവരിക്കപ്പെട്ടു — ദിവ്യവും മാനുഷവുമായ രഹസ്യം. ഇതാണ് പരമ ശ്രേയസ്; മോക്ഷാർഥികളുടെ വഴിയാണ് ഇതെന്ന് അറിയുക.
13.43.71
एवमुक्त्वा स भगवांस्तत्रैवान्तरधीयत ।
पश्यतो मे महायोगी जगामात्मगतिर्गतिम् ॥ १३.४३.७१ ॥
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞിട്ട് ആ ഭഗവാൻ അവിടെത്തന്നെ അന്തർധാനം ചെയ്തു. ഞാൻ കാൺകെ ആ മഹായോഗി സ്വന്തം ഗതിയാൽ പരമഗതിയിലേക്ക് പോയി.
13.43.72
एतदेवंविधं तस्य महिमानं महात्मनः ।
अच्युतस्याप्रमेयस्य दृष्टवानस्मि यत्पुरा ॥ १३.४३.७२ ॥
മഹാത്മാവും അച്യുതനും അപ്രമേയനുമായ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഇത്തരം മഹിമ ഞാൻ മുമ്പ് കണ്ടിരുന്നു.
13.43.73
एतद्वः सर्वमाख्यातं चेष्टितं तस्य धीमतः ।
मयाऽनुभूतं प्रत्यक्षं दृष्ट्वा चाद्भुतकर्मणः ॥ १३.४३.७३ ॥
ആ ബുദ്ധിമാന്റെ ഈ പ്രവൃത്തികളെല്ലാം നിങ്ങളോട് ഞാൻ പറഞ്ഞു. അദ്ഭുതകർമ്മിയായ അദ്ദേഹത്തെ ഞാൻ നേരിട്ട് അനുഭവിക്കുകയും കാണുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.