மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 13.43
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.43.1
मां न देवा न गन्धर्वा नासुरा न व राक्षसाः ।
विदुस्तत्वेन सत्वस्थं सूक्ष्मात्मानमवस्थितम् ॥ १३.४३.१ ॥
தேவர்களும், கந்தர்வர்களும், அசுரர்களும், ராட்சசர்களும் என்னை உண்மையில் அறிவதில்லை; உயிர்த்தன்மையில் நிலைத்திருக்கும், நுண்ணிய ஆன்மாவாக நான் நிற்கிறேன்.
13.43.2
चतुर्धाऽहं विभक्तात्मा लोकानां हितकाम्यया ।
भूतभव्यभविष्यादिरनादिर्विश्वकृत्तमः ॥ १३.४३.२ ॥
உலகங்களின் நன்மையை விரும்பி நான் என் ஆன்மாவை நான்கு வகையாகப் பகுத்தேன்; இறந்தவை, இருப்பவை, வருபவை அனைத்திற்கும் ஆதியாகி, ஆதியற்றவனாக, உலகைப் படைப்பவனாக, மிகச் சிறந்தவனாக நான் இருக்கிறேன்.
13.43.3
पृथिवी वायुराकाशमापो ज्योतिश्च पञ्चमम् ।
मनो बुद्धिश्च चेतश्च तमः सत्वं रजस्तथा ॥ १३.४३.३ ॥
நிலம், காற்று, ஆகாசம், நீர், ஐந்தாவதான தேஜஸ், மனம், புத்தி, சித்தம், தமஸ், சத்துவம், ரஜஸ் ஆகியவை அவ்வாறே.
13.43.4
प्रकृतिर्विकृतिश्चैव विद्याविद्ये शुभाशुभे ।
मत्त एतानि जायन्ते नाहमेभ्यः कथञ्चन ॥ १३.४३.४ ॥
இயல்பும் திரிபும், அறிவும் அறியாமையும், நலமும் தீமையும் — இவை அனைத்தும் என்னிடமிருந்து தோன்றுகின்றன; நான் இவற்றிலிருந்து எவ்வகையிலும் தோன்றுவதில்லை.
13.43.5
यत्किंचिच्छ्रेयसा युक्तं श्रेयस्करमनुत्तमम् ।
धर्मयुक्तं च पुण्यं च सोऽहमस्मि निरामयः ॥ १३.४३.५ ॥
நலத்துடன் இணைந்ததும், நன்மை தருவதும், மிகச் சிறந்ததும், தர்மத்துடன் கூடியதும், புண்ணியமானதும் எதுவோ — அதுவே நான், நோயற்றவன்.
13.43.6
यत्स्वभावात्मतत्वज्ञैः कारणैरुपलक्ष्यते ।
अनादिमध्यनिधनः सोन्तरात्माऽस्मि शाश्वतः ॥ १३.४३.६ ॥
இயல்பையும் ஆன்மாவையும் தத்துவத்தையும் அறிந்தவர்கள் எந்தக் காரணங்களால் அறிகிறார்களோ — ஆதி, நடு, முடிவு இல்லாத அந்த உள்ளுறை ஆன்மா, நிலையான நான்.
13.43.7
यत्तु मे परमं गुह्यं रूपं सूक्ष्मार्थदर्शिभिः ।
गृह्यते सूक्ष्मभावज्ञैः सोऽविभाव्योस्मि शाश्वतः ॥ १३.४३.७ ॥
நுட்பமான பொருளைக் காண்பவர்களாலும் நுட்பமான நிலைகளை அறிபவர்களாலும் பற்றப்படும் என்னுடைய பரமமான ரகசிய வடிவம் எதுவோ, அது வெளிப்படுத்த முடியாததும் நித்தியமானதுமான நானே.
13.43.8
तत्तु मे परमं गुह्यं येन व्याप्तमिदं जगत् ।
सोहङ्गतः सर्वसत्वः सर्वस्य प्रभवोऽव्ययः ॥ १३.४३.८ ॥
இவ்வுலகம் எதனால் வியாபிக்கப்பட்டுள்ளதோ, அதுவே என்னுடைய பரமமான ரகசிய வடிவம்; நான் எல்லா உயிர்களின் ஆன்மாவாக இருக்கிறேன்; அனைத்துக்கும் அழியாத மூலம் நானே.
13.43.9
मत्तो जायन्ति भूतानि मया धार्यन्त्यहर्निशम् ।
मय्येव विलयं यान्ति प्रलये पन्नगाशन ॥ १३.४३.९ ॥
என்னிடமிருந்தே உயிர்கள் தோன்றுகின்றன; இரவும் பகலும் என்னால் தாங்கப்படுகின்றன; பிரளயத்தில் அவை என்னுள்ளேயே ஒடுங்குகின்றன, பாம்புகளை உண்பவனே.
13.43.10
यो मां यथा वेदयति तथा तस्यास्मि काश्यप ।
मनोबुद्धिगतः श्रेयो विदधामि विहङ्गम ॥ १३.४३.१० ॥
என்னை எப்படி அறிகிறானோ, அவனுக்கு நான் அப்படியே ஆகிறேன், காசியபரே; மனதிலும் புத்தியிலும் உறைந்து அவனுக்கு நன்மையை அளிக்கிறேன், பறவையே.
13.43.11
मां तु ज्ञातुं कृता बुद्धिर्भवता पक्षिसत्तम ।
शृणु योऽहं यतश्चाहं यदर्थश्चाहमुद्यतः ॥ १३.४३.११ ॥
என்னை அறிய நீ முடிவு செய்திருக்கிறாய், பறவைகளில் சிறந்தவனே; கேள் — நான் யார், எங்கிருந்து வருகிறேன், எந்த நோக்கத்திற்காக நான் முயல்கிறேன் என்பதை.
13.43.12
ये केचिन्नियतात्मानस्त्रेताग्निपरमार्चिताः ।
अग्निकार्यपरा नित्यं जपहोमपरायणाः ॥ १३.४३.१२ ॥
தன்னடக்கம் கொண்டவர்களும், மூன்று அக்கினிகளால் உயர்ந்த வழிபாடு பெற்றவர்களும், எப்போதும் அக்கினி கார்யத்தில் ஈடுபட்டவர்களும், ஜபம் ஹோமம் ஆகியவற்றில் நிலைத்தவர்களுமாகிய சிலர்.
13.43.13
आत्मन्यग्नीन्समाधाय नियता नियतेन्द्रियाः ।
अनन्यमनसस्ते मां सर्वे वै समुपासते ॥ १३.४३.१३ ॥
தங்களுக்குள் அக்னிகளை நிலைநிறுத்தி, புலன்களை அடக்கி, வேறொன்றிலும் மனம் செல்லாதவர்களாக அவர்கள் அனைவரும் என்னை வழிபடுகிறார்கள்.
13.43.14
यजन्तो जपयज्ञैर्मां मानसैश्च सुसंयताः ।
अग्नीनभ्युद्ययुः शश्वदग्निष्वेवाभिसंश्रिताः ॥ १३.४३.१४ ॥
ஜப யஜ்ஞங்களாலும் மனத்தாலும் என்னை யஜித்து, நன்கு கட்டுப்பட்டவர்களாக, அவர்கள் எப்போதும் அக்னிகளை அடைகிறார்கள்; அக்னிகளிலேயே தஞ்சம் அடைந்திருக்கிறார்கள்.
13.43.15
अनन्यकार्याः शुचयो नित्यमग्निपरायणाः ।
य एवंबुद्ध्यो धीरास्ते मां गच्छन्ति तादृशाः ॥ १३.४३.१५ ॥
வேறு செயல் இல்லாதவர்களாய், தூயவர்களாய், எப்போதும் அக்னியில் ஈடுபட்டவர்களாய், இப்படிப்பட்ட புத்தியுள்ள தீரர்கள் என்னை அடைகிறார்கள்.
13.43.16
अकामहतसङ्कल्पा ज्ञाने नित्यं समाहिताः ।
आत्मन्यग्निं समाधाय निराहारा निराशिषः ॥ १३.४३.१६ ॥
ஆசையற்ற சங்கல்பமுள்ளவர்களாய், ஞானத்தில் எப்போதும் ஒருமுகப்பட்டவர்களாய், தங்களுக்குள் அக்னியை நிலைநிறுத்தி, உணவின்றி, பலனாசையின்றி இருக்கிறார்கள்.
13.43.17
विषयेषु निरारम्भा विमुक्ता ज्ञानचक्षुषः ।
अनन्यमनसो धीराः स्वभावनियमान्विताः ॥ १३.४३.१७ ॥
புலன்பொருள்களில் ஈடுபடாதவர்களாய், ஞானக் கண்ணால் விடுதலை பெற்றவர்களாய், வேறொன்றிலும் மனம் செல்லாத தீரர்களாய், தம் இயல்பின் நியமத்துடன் இருக்கிறார்கள்.
13.43.18
यत्तद्वियति दृष्टं तत्सरः पद्मोत्पलायुतम् ।
तत्राग्नयः सन्निहिता दीप्यन्ते स्म निरिन्धनाः ॥ १३.४३.१८ ॥
ஆகாயத்தில் காணப்படும் அந்தத் தடாகம், தாமரைகளும் நீலத் தாமரைகளும் நிறைந்தது; அங்கே விறகின்றியே அக்னிகள் இருந்து ஒளிர்ந்தன.
13.43.19
ज्ञानामलाशयास्तस्मिन्ये च चन्द्रांशुनिर्मलाः ।
उपासीना गृणन्तोऽग्निमस्पष्टाक्षरभाषिणः।
आकाङ्क्षमाणाः शुचयस्तेष्वग्रिषु विहङ्गम ॥ १३.४३.१९ ॥
ஞானத்தால் தூய்மையான மனம் கொண்டவர்களும், சந்திரனின் கிரணங்களைப் போல் தூய்மையானவர்களும், அங்கே அமர்ந்து அக்னியைத் துதித்து, தெளிவற்ற எழுத்துக்களில் பேசி, அந்த உயர்ந்த அக்னிகளை விரும்பி, தூய்மையுடன் இருக்கின்றனர், ஓ பறவையே.
13.43.20
ये मया भावितात्मानो मय्येवाभिरताः सदा ।
उपासते च मामेव ज्योतिर्भूता निरामयाः ॥ १३.४३.२० ॥
என்னால் பக்குவப்படுத்தப்பட்ட ஆன்மா கொண்டவர்களும், எப்போதும் என்னிலேயே மகிழ்பவர்களும், என்னையே வழிபடுபவர்களும், ஒளி வடிவாகி பிணியற்றவர்களாகின்றனர்.
13.43.21
तैर्हि तत्रैव वस्तव्यं नीरागादिभिरच्युतैः ।
निराहारा ह्यनिष्पन्दाश्चन्द्रांशुसदृशप्रभाः ॥ १३.४३.२१ ॥
ஆசை முதலியவற்றிலிருந்து விடுபட்ட, வீழ்ச்சியற்ற அவர்களால் அங்கேயே வசிக்கப்பட வேண்டும்; அவர்கள் உணவின்றி, அசைவின்றி, சந்திரக்கதிர்களின் ஒளியைப் போன்ற பிரகாசம் உடையவர்கள்.
13.43.22
निर्मला निरहङ्कारा निरालम्बा निराशिषः ।
मद्भक्ताः सततं तेवै भक्तांस्तानपि चाप्यहम् ॥ १३.४३.२२ ॥
தூய்மையானவர்களும், அகங்காரமற்றவர்களும், பற்றுதலற்றவர்களும், ஆசையற்றவர்களும், எப்போதும் என் பக்தர்களாக இருப்பவர்களும் அவர்களே; அந்த பக்தர்களையும் நானும் ஏற்கிறேன்.
13.43.23
चतुर्धाऽहं विभक्तात्मा चरामि जगतो हितः ।
लोकानां धारणार्थाय विधानं विदधामि च ॥ १३.४३.२३ ॥
நான் நான்கு வகையாகப் பிரிந்த ஆன்மாவாக உலகின் நலனுக்காகச் சஞ்சரிக்கிறேன்; உலகங்களைத் தாங்குவதற்காக விதியையும் ஏற்படுத்துகிறேன்.
13.43.24
यथावत्तदशेषेण श्रोतुमर्हति मे भवान् ॥ १३.४३.२४ ॥
அதை முழுவதுமாக, உள்ளபடியே நீங்கள் எனக்குக் கேட்கத் தகுதியானவர்.
13.43.25
एका मूर्तिर्निर्गुणाख्या योगं परममास्थिता ।
द्वितीया सृजते तात भूतग्रामं चराचरम् ॥ १३.४३.२५ ॥
ஒரு வடிவம் நிர்குணம் என்னும் பெயருடையது, அது மேலான யோகத்தில் நிலைத்திருக்கிறது; இரண்டாவது, அன்பு மகனே, அசையும் அசையாத உயிர்த்தொகுதியை உண்டாக்குகிறது.
13.43.26
सृष्टं संहरते चैका जगत्स्थावरजङ्गमम् ।
ज्ञातात्मनिष्ठा क्षपयन्मोहयन्तीव मायया।
क्षपयन्ती मोहयति आत्मनिष्ठा स्वमायया ॥ १३.४३.२६ ॥
படைக்கப்பட்ட அசையும் அசையாத உலகை ஒன்று மீண்டும் அழிக்கிறது; தன்னில் நிலைத்தவளாய், மாயையால் மயக்குபவள் போல் அழிக்கிறாள்; தன் மாயையால் அழித்தபடி மயக்குகிறாள்.
13.43.27
चतुर्थी मे महामूर्तिर्जगद्वृद्धिं ददाति सा ।
रक्षते चापि नियता सोहमस्मि नभश्वरः ॥ १३.४३.२७ ॥
என் நான்காவது பெரும் வடிவம் உலகின் வளர்ச்சியை அளிக்கிறது; அதுவே நிலையாக நின்று காக்கவும் செய்கிறது. அந்த நான் ஆகாயத்தில் சஞ்சரிப்பவன்.
13.43.28
मया सर्वमिदं व्याप्तं मयि सर्वं प्रतिष्ठितम् ।
अहं सर्वजगद्बीजं सर्वत्रगतिरव्ययः ॥ १३.४३.२८ ॥
என்னால் இவையனைத்தும் வியாபிக்கப்பட்டுள்ளன; என்னில் அனைத்தும் நிலைபெற்றுள்ளன. நான் உலகனைத்தின் வித்து, எங்கும் செல்பவன், அழிவற்றவன்.
13.43.29
यानि तान्यग्निहोत्राणि ये च चन्द्रांशुराशयः ।
गृणन्ति वेदं सततं तेष्वग्निषु विहङ्गम ॥ १३.४३.२९ ॥
எந்த அக்னிஹோத்ரங்கள் உள்ளனவோ, சந்திரக் கிரணத் தொகுதிகள் போன்ற எவர்கள் உள்ளனரோ, இடைவிடாமல் வேதத்தை ஓதுகின்றனரோ — ஓ பறவையே, அந்த அக்னிகளில் (நான் இருக்கிறேன்).
13.43.30
क्रमेण मां समायान्ति सुखिनो ज्ञानसंयुताः ।
तेषामहं तपो दीप्तं तेजः सम्यक्समाहितम्।
नित्यं ते मयि वर्तन्ते तेषु चाहमतन्द्रितः ॥ १३.४३.३० ॥
ஞானத்தோடு கூடிய இன்பமுடையோர் முறையாக என்னை அடைகின்றனர். அவர்களுக்கு நான் ஒளிரும் தவம், நன்கு ஒருமுகப்பட்ட தேஜஸ். அவர்கள் எப்போதும் என்னில் வாழ்கின்றனர்; நானும் அவர்களில் சோர்வின்றி இருக்கிறேன்.
13.43.31
सर्वतो मुक्तसङ्गेन मय्यनन्यसमाधिना ।
शक्यः समासादयितुमहं वै ज्ञानचक्षुषा ॥ १३.४३.३१ ॥
எல்லாப் பக்கங்களிலும் பற்றற்றவனும், என்னிடத்தில் வேறு எதிலும் சிதறாத சமாதி கொண்டவனுமானவனால், ஞான விழியால் நான் நிச்சயமாக அடையப்படக்கூடியவன்.
13.43.32
मां स्थूलदर्शनं विद्धि जगतः कार्यकारणम् ।
मत्तश्च सम्प्रसूतान्वै विद्धि लोकान्सदैवतान् ॥ १३.४३.३२ ॥
புலனுக்குப் புலப்படும் ஸ்தூல வடிவில் உள்ள என்னை உலகின் காரியமும் காரணமுமாக அறிவாயாக; என்னிடமிருந்தே தேவர்களுடன் கூடிய உலகங்கள் தோன்றின என்றும் அறிவாயாக.
13.43.33
मया चापि चतुर्धात्मा विभक्तः प्राणिषु स्यिथः ।
आत्मभूतो वासुदेवो ह्यनिरुद्धो मतौ स्यितः ॥ १३.४३.३३ ॥
என்னாலும் என் ஆத்மா நான்கு வடிவாகப் பிரிக்கப்பட்டு உயிரினங்களில் நிலைபெற்றுள்ளது; ஆத்மாவாக இருக்கும் வாசுதேவனும், மனதில் நிலைத்த அநிருத்தனும்.
13.43.34
सङ्कर्षणोऽहङ्कारे च प्रद्युम्नो मनसि स्यितः ।
अन्यथा च चतुर्दा यत्सम्यक्त्वं श्रोतुमर्हसि ॥ १३.४३.३४ ॥
அகங்காரத்தில் சங்கர்ஷணனும், மனத்தில் நிலைபெற்ற பிரத்யும்னனும் உள்ளனர்; இவ்வாறு நான்கு வடிவங்களின் உண்மையை நீ கேட்க வேண்டும்.
13.43.35
यत्तत्पद्ममभूत्पूर्वं तत्र ब्रह्मा व्यजायत ।
ब्राह्मणश्चापि सम्भूतः शिव इत्यवधार्यताम् ॥ १३.४३.३५ ॥
முன்பொரு காலத்தில் அந்தத் தாமரை தோன்றியது; அதில் பிரம்மா பிறந்தார். பிரம்மாவிடமிருந்து சிவனும் தோன்றினார் என்று அறிந்து கொள்க.
13.43.36
शिवात्स्कन्दः संवभूव एतत्सृष्टिचतुष्टयम् ।
दैत्यदानवदर्पघ्नमेवं मां विद्धि नित्यशः ॥ १३.४३.३६ ॥
சிவனிடமிருந்து ஸ்கந்தன் தோன்றினார்; இதுவே நான்கு வகைப் படைப்பு. தைத்தியர்களும் தானவர்களும் கொண்ட ஆணவத்தை அழிப்பவனாக என்னை இவ்வாறு எப்போதும் அறிவாயாக.
13.43.37
दैत्यदानवरक्षोभिर्यदा धर्मः प्रपीड्यते ।
तदाऽहं धर्मवृद्ध्यर्थं मूर्तिमान्भविताऽऽशुग ॥ १३.४३.३७ ॥
அசுரர்கள், தானவர்கள், ராட்சசர்களால் தர்மம் துன்புறுத்தப்படும்போது, தர்மத்தை வளர்க்க நான் விரைவில் உருவெடுப்பேன்.
13.43.38
वेदव्रतपरा ये तु धीरा निश्चितबुद्ध्यः ।
योगिनो योगयुक्ताश्च ते मां पश्यन्ति नान्यथा ॥ १३.४३.३८ ॥
வேத விரதத்தில் ஈடுபட்ட, உறுதியான, நிலையான புத்தியுடைய யோகிகள், யோகத்தில் நிலைத்தவர்கள் — அவர்களே என்னைக் காண்கிறார்கள், வேறு வகையில் அல்ல.
13.43.39
पञ्चभिः सम्प्रयुक्तोऽहं विप्रयुक्तश्च पञ्चभिः ।
वर्तमानश्च तेष्वेवं निवृत्तश्चैव तेष्वहम् ॥ १३.४३.३९ ॥
ஐந்தினால் சேர்ந்தவனாகவும், ஐந்திலிருந்து பிரிந்தவனாகவும் இருக்கிறேன்; அவற்றிலேயே இருக்கிறேன், அவற்றிலிருந்தே விலகியுமிருக்கிறேன்.
13.43.40
ये विदुर्जातसङ्कल्पास्ते मां पश्यन्ति तादृशाः ॥ १३.४३.४० ॥
என்னை அறிந்தவர்கள், தெளிந்த சங்கல்பம் பெற்றவர்கள் — அத்தகையவர்களே என்னைக் காண்கிறார்கள்.
13.43.41
स्वं वायुरापो ज्योतिश्च पृथिवी चेति पञ्चमम् ।
तदात्मकोऽस्मि विज्ञेयो न चान्योस्मीति निश्चितम्। ॥ १३.४३.४१ ॥
ஆகாயம், காற்று, நீர், தீ, ஐந்தாவதாகப் பூமி — நான் அவற்றின் இயல்புடையவன் என்று அறியப்பட வேண்டும்; நான் அவற்றிலிருந்து வேறானவன் அல்ல என்பது உறுதி.
13.43.42
वर्तमानमतीतं च पञ्चवर्गेषु निश्चलम् ।
शब्दस्पर्शेषु रूपेषु रसगन्धेषु चाप्यहम् ॥ १३.४३.४२ ॥
நிகழ்வும் கடந்ததும், ஐந்து வர்க்கங்களிலும் அசையாமல் நிலைத்திருப்பது; ஒலி, தொடுதல், உருவம், சுவை, மணம் ஆகியவற்றிலும் நானே.
13.43.43
रजस्तमोभ्यामाविष्टा येषां बुद्धिरनिश्चिता ।
ते न पश्यन्ति मे तत्वं तपसा महता ह्यपि ॥ १३.४३.४३ ॥
ரஜஸ் மற்றும் தமஸால் பற்றப்பட்டு, எவர்களின் புத்தி உறுதியற்றதாக இருக்கிறதோ, அவர்கள் பெரிய தவத்தாலும் என் தத்துவத்தைக் காண்பதில்லை.
13.43.44
नोपवासैर्न नियमैर्न व्रतैर्विविधैरपि ।
द्रष्टुं वा वेदितुं वाऽपि न शक्या परमा गतिः ॥ १३.४३.४४ ॥
உபவாசத்தாலோ, நியமங்களாலோ, பலவகை விரதங்களாலுமோ கூட உயர்ந்த கதியைக் காணவோ அறியவோ முடியாது.
13.43.45
महामोहार्थपङ्के तु निमग्रानां गतिर्हरिः ।
एकान्तिनो ध्यानपरा यतिभावाद्ब्रजन्ति माम् ॥ १३.४३.४५ ॥
பெரும் மோகமாகிய சேற்றில் மூழ்கியவர்களுக்கு ஹரியே கதி; ஏகாந்தமாகவும் தியானத்திலும் ஈடுபட்டவர்கள் யதியின் நிலையால் என்னை அடைகின்றனர்.
13.43.46
सत्वयुक्ता मतिर्येषां केवलाऽऽत्मविनिश्चिता ।
ते पश्यन्ति स्वमात्मानं परमात्मानमव्ययम् ॥ १३.४३.४६ ॥
சத்துவ குணத்துடன் கூடியதும், ஆன்மாவிலேயே உறுதியாக நிலைத்ததுமான புத்தி எவர்களுடையதோ, அவர்கள் தம் ஆன்மாவையும் அழிவற்ற பரமாத்மாவையும் காண்கின்றனர்.
13.43.47
अहिंसा सर्वभूतेषु तेष्ववस्तितमार्जवम् ।
तेष्वेव च समाधाय सम्यगेति च मामजम् ॥ १३.४३.४७ ॥
எல்லா உயிர்களிடத்தும் அகிம்சையும், அவற்றிலேயே நிலைத்த நேர்மையும்; அவற்றிலேயே மனதை நன்கு ஒருமுகப்படுத்தி, அஜனாகிய என்னை அடைகிறான்.
13.43.48
यदेतत्परमं गुह्यमाख्यानं परमाद्भुतम् ।
यत्तेन तदशेषेण यथावच्छ्रोतुमर्हसि ॥ १३.४३.४८ ॥
இந்த மிக இரகசியமும் மிக அற்புதமுமான உபதேசம் உள்ளது; அதை முழுமையாகவும் உள்ளபடியும் நீ கேட்க வேண்டும்.
13.43.49
ये त्वग्निहोत्रनियता जपयज्ञपरायणाः ।
ते मामुपासते शश्वद्यांस्तांस्त्वं दृष्टवानसि ॥ १३.४३.४९ ॥
அக்னிஹோத்ரத்தில் நியமமாக இருந்து ஜபயஜ்ஞத்தில் ஈடுபட்டவர்கள் எப்போதும் என்னை உபாசிக்கிறார்கள்; அவர்களை நீ கண்டிருக்கிறாய்.
13.43.50
शास्त्रदृष्टविधानज्ञा असक्ताः क्वचिदन्यथा ।
शक्योऽहं वेदितुं तैस्तु यन्मे परममव्ययम् ॥ १३.४३.५० ॥
சாஸ்திரத்தில் காணப்பட்ட விதிகளை அறிந்தவர்களும், எங்கும் வேறுவிதமாக பற்றுக் கொள்ளாதவர்களும், அவர்களாலேயே நான் அறியப்பட முடியும்; அது என் மேலான அழியாத நிலை.
13.43.51
ये तु सांख्यं च योगं च ज्ञात्वाऽप्यधृतनिश्चयाः ।
न ते गच्छन्ति कुशलाः परां गतिमनुत्तमाम् ॥ १३.४३.५१ ॥
ஆனால் சாங்கியத்தையும் யோகத்தையும் அறிந்தும் உறுதியான தீர்மானம் இல்லாதவர்கள், திறமையுள்ளவர்களாக இருந்தாலும் அந்த மேலான, இணையற்ற நிலையை அடைவதில்லை.
13.43.52
तस्माज्ज्ञानेन शुद्धेन प्रसन्नात्माऽऽन्मविच्छुचिः ।
आसादयति तद्ब्रह्म यत्र गत्वा न शोचति ॥ १३.४३.५२ ॥
ஆகையால் தூய ஞானத்தால், தெளிந்த மனமும் ஆன்மாவை அறிந்த தூய்மையுமுடையவன் அந்த பிரம்மத்தை அடைகிறான்; அங்கு சென்றவன் துயரப்படுவதில்லை.
13.43.53
शुद्धाभिजनसम्पन्नाः श्रद्धायुक्तेन चेतसा ।
मद्भक्त्या च द्विजश्रेष्ठा गच्छन्ति परमां गतिं ॥ १३.४३.५३ ॥
தூய குலத்தில் பிறந்து, சிரத்தையுடன் கூடிய மனத்தோடும், என் மீது பக்தியுடனும் இருப்பவர்கள், ஓ துவிஜ சிறந்தவர்களே, மேலான நிலையை அடைகிறார்கள்.
13.43.54
यद्गह्यं परमं बुद्धेरलिङ्गग्रहणं च यत् ।
तत्सूक्ष्मं गृह्यते विप्रैर्यतिभिस्तत्त्वदर्शिभिः ॥ १३.४३.५४ ॥
புத்தியின் மேலான ரகசியமாகவும், அடையாளமற்ற நிலையில் பற்றிக்கொள்ளப்படுவதாகவும் இருக்கும் அந்த நுட்பமானது, விப்ரர்களாலும் தத்துவத்தைக் கண்ட யதிகளாலும் அறியப்படுகிறது.
13.43.55
न वायुः पवते तत्र न तस्मिञ्ज्योतिषां गतिः ।
न चापः पृथिवी चैव नाकाशं न मनोगतिः ॥ १३.४३.५५ ॥
அங்கு காற்று வீசுவதில்லை, அதில் ஒளிகளின் இயக்கமும் இல்லை; நீரும் பூமியும் கூட இல்லை, ஆகாயமும் இல்லை, மனதின் இயக்கமும் இல்லை.
13.43.56
तस्माच्चैतानि सर्वाणि प्रजायन्ते विहङ्गम ।
सर्वेभ्यश्च स तेभ्यश्च प्रभवत्यमलो विभुः ॥ १३.४३.५६ ॥
ஓ பறவையே, அவனிடமிருந்தே இவையெல்லாம் தோன்றுகின்றன; மாசற்றவனும் எங்கும் நிறைந்தவனுமான அவன் அவை அனைத்தையும் விட, அவற்றையும் விட மேலானவனாக விளங்குகிறான்.
13.43.57
स्थूलदर्शनमेतन्मे यद्दृष्टं भवताऽनघ ।
एतत्सूक्ष्मस्य तद्द्वारं कार्याणां कारणं त्वहम् ॥ १३.४३.५७ ॥
பாவமற்றவனே, நீ கண்டது என்னுடைய ஸ்தூல தரிசனமே; இது அந்த சூக்ஷ்மத்தின் வாயில்; செயல்களுக்கு காரணமாகிய நானே அது.
13.43.58
दृष्टो वै भवता तस्मात्सरस्यमितविक्रम ।
ब्रह्मणो यदहोरात्रसङ्ख्याभिज्ञैर्विभाव्यते ॥ १३.४३.५८ ॥
அளவற்ற வீரனே, இதனால் அந்தச் சரஸில் நீ கண்டாய்; பிரம்மாவின் பகல் இரவுகளின் கணக்கை அறிந்தோரால் அது கணிக்கப்படுகிறது.
13.43.59
एष कालस्त्वया तत्र सरस्यहमुपागतः ।
मां यज्ञमाहुर्यज्ञज्ञा वेदं वेदविदो जनाः।
मुनयश्चापि मामेव जपयज्ञं प्रचक्षते ॥ १३.४३.५९ ॥
அந்தச் சரஸில் நீ இந்தக் காலத்தைக் கண்டாய், அங்கு நான் வந்திருந்தேன். யாகம் அறிந்தோர் என்னையே யாகம் என்கின்றனர்; வேதம் அறிந்தோர் என்னையே வேதம் என்கின்றனர்; முனிவர்களும் என்னையே ஜபயக்ஞம் என்று கூறுகின்றனர்.
13.43.60
वक्ता मन्ता रसयिता घ्राता द्रष्टा प्रदर्शकः ।
बोद्धा बोधयिता चाहं गन्ता श्रोता चिदात्मकः ॥ १३.४३.६० ॥
பேசுபவன், சிந்திப்பவன், சுவைப்பவன், முகர்பவன், காண்பவன், காட்டுபவன்; அறிபவனும் அறிவிப்பவனும் நானே; செல்பவனும் கேட்பவனும் நானே; என் இயல்பு சித்தே ஆகும்.
13.43.61
मामिष्ट्वा स्वर्गमायान्ति तथा चाप्नुवते महत् ।
ज्ञात्वा मामेव चैवान्ते निःसङ्गेनान्तरात्मना ॥ १३.४३.६१ ॥
என்னை வழிபட்டு அவர்கள் சொர்க்கத்தை அடைகிறார்கள்; அவ்வாறே பெரும் பலனையும் அடைகிறார்கள். இறுதியில் என்னையே அறிந்து, பற்றற்ற அந்தராத்மாவுடன்.
13.43.62
अहं तेजो द्विजातीनां मम तेजो द्विजातयः ।
मम यस्तेजसो देहः सोग्निरित्यवगम्यताम् ॥ १३.४३.६२ ॥
நான் துவிஜர்களின் தேஜஸ்; துவிஜர்கள் என் தேஜஸ். என் தேஜஸின் உடல் எதுவோ, அது அக்னி என்று அறிக.
13.43.63
प्राणपालः शरीरेऽहं योगिनामहमीश्वरः ।
सांख्यानामिदमेवाग्रे मयि सर्वमिदं जगत् ॥ १३.४३.६३ ॥
உடலில் பிராணனைக் காப்பவன் நானே; யோகிகளின் ஈசுவரன் நானே. சாங்கிய பயில்வோருக்கு முதலில் இதுவே; இந்த உலகம் அனைத்தும் என்னிலேயே.
13.43.64
धर्ममर्तं च कामं च मोक्षं चैवार्जवं जपम् ।
तमः सत्वं रजश्चैव कर्मजं च भवाप्ययम् ॥ १३.४३.६४ ॥
தர்மம், அர்த்தம், காமம், மோட்சம், நேர்மை, ஜபம், தமஸ், சத்துவம், ரஜஸ், கர்மத்தால் பிறப்பது, தோற்றமும் ஒடுக்கமும்—
13.43.65
स तदाऽहं तथारूपस्त्वया दृष्टः सनातनः ।
ततस्त्वहं परतरः शक्यः कालेन वेदितुम् ॥ १३.४३.६५ ॥
அப்போது நான் அத்தகைய வடிவில் உன்னால் நித்தியனாகக் காணப்பட்டேன்; ஆனால் நான் அதைவிட உயர்ந்தவன், காலத்தால் அறியப்படக் கூடியவன்.
13.43.66
मम यत्परमं गुह्यं शाश्वतं ध्रुवमव्ययम् ।
तदेवं परमो गुह्यो देवो नारायणो हरिः।
न तच्छक्यं भुजङ्गारे वेत्तुमभ्युदयान्वितैः ॥ १३.४३.६६ ॥
என்னுடைய எது பரமமான, இரகசியமான, நித்தியமான, நிலையான, அழியாததோ—அதுவே பரமமான இரகசிய தேவன் நாராயணன், ஹரி. செல்வச்செழிப்பு கொண்டவர்களால் அதை அறிய முடியாது, ஓ பாம்பு போன்றவனே.
13.43.67
निरारम्भनमस्कारा निराशीर्बन्धनास्तथा ।
गच्छन्ति तं महात्मानः परं ब्रह्म सनातनम् ॥ १३.४३.६७ ॥
செயல்தொடக்கமும் வணக்கமும் ஆசைப்பிணைப்பும் அற்ற மகாத்மாக்கள் அந்த நித்திய பரப்பிரம்மத்தை அடைகிறார்கள்.
13.43.68
स्थूलोऽहमेवं विहग त्वया दृष्टस्तथाऽनघ ।
एतच्चापि न वेत्त्यन्यस्त्वामृते पन्नगाशन ॥ १३.४३.६८ ॥
பறவையே, நீ என்னை இவ்வாறு பருத்த வடிவில் கண்டாய்; பாவமற்றவனே. பாம்புண்ணியே, உன்னைத் தவிர வேறு எவரும் இதையும் அறியார்.
13.43.69
मा मतिस्तव गान्नाशमेषा गतिरनुत्तमा ।
मद्भक्तो भव नित्यं त्वं ततो वेत्स्यसि मे पदम् ॥ १३.४३.६९ ॥
உன் மனம் அழியாதிருக்கட்டும்; இதுவே மிக உயர்ந்த வழி. எப்போதும் என் பக்தனாக இரு; அப்போது என் நிலையை அறிவாய்.
13.43.70
एतत्ते सर्वमाख्यातं रहस्यं दिव्यमानुषम् ।
एतच्छ्रेयः परं चैतत्पन्थानं विद्धि मोक्षिणाम् ॥ १३.४३.७० ॥
இவை அனைத்தும் உனக்கு விளக்கப்பட்டன — தெய்வீகமும் மானுடமுமான இரகசியம். இதுவே உயர்ந்த நன்மை; விடுதலை நாடுவோரின் வழி இது என்றறி.
13.43.71
एवमुक्त्वा स भगवांस्तत्रैवान्तरधीयत ।
पश्यतो मे महायोगी जगामात्मगतिर्गतिम् ॥ १३.४३.७१ ॥
இவ்வாறு சொல்லிவிட்டு அந்தப் பகவான் அங்கேயே மறைந்தார். நான் காண நின்றிருக்கையில், அந்த மகாயோகி தன் சொந்த நிலையினால் பரம நிலையை அடைந்தார்.
13.43.72
एतदेवंविधं तस्य महिमानं महात्मनः ।
अच्युतस्याप्रमेयस्य दृष्टवानस्मि यत्पुरा ॥ १३.४३.७२ ॥
மகாத்மாவும், அச்யுதனும், அளவிட முடியாதவருமான அவருடைய இத்தகைய மகிமையை நான் முன்பே கண்டிருக்கிறேன்.
13.43.73
एतद्वः सर्वमाख्यातं चेष्टितं तस्य धीमतः ।
मयाऽनुभूतं प्रत्यक्षं दृष्ट्वा चाद्भुतकर्मणः ॥ १३.४३.७३ ॥
அறிவுடைய அவரின் இச்செயல்கள் அனைத்தையும் உங்களுக்கு இவ்வாறு கூறினேன். அற்புதச் செயல்கள் புரிந்தவரை நானே நேரில் அனுபவித்தும் கண்டும் இருக்கிறேன்.