Mahābhārata · Adhyāya 13.43
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.43.1
मां न देवा न गन्धर्वा नासुरा न व राक्षसाः ।
विदुस्तत्वेन सत्वस्थं सूक्ष्मात्मानमवस्थितम् ॥ १३.४३.१ ॥
Nem deuses, nem gandharvas, nem asuras, nem rākṣasas me conhecem na verdade, eu que permaneço como o eu sutil que habita em sattva.
13.43.2
चतुर्धाऽहं विभक्तात्मा लोकानां हितकाम्यया ।
भूतभव्यभविष्यादिरनादिर्विश्वकृत्तमः ॥ १३.४३.२ ॥
Desejando o bem dos mundos, dividi o meu ser em quatro; sou a origem do passado, do presente e do futuro, sem princípio, criador do universo, o supremo.
13.43.3
पृथिवी वायुराकाशमापो ज्योतिश्च पञ्चमम् ।
मनो बुद्धिश्च चेतश्च तमः सत्वं रजस्तथा ॥ १३.४३.३ ॥
Terra, ar, espaço, água, fogo como quinto, mente, intelecto, consciência, escuridão, bondade e paixão, igualmente.
13.43.4
प्रकृतिर्विकृतिश्चैव विद्याविद्ये शुभाशुभे ।
मत्त एतानि जायन्ते नाहमेभ्यः कथञ्चन ॥ १३.४३.४ ॥
A natureza e suas modificações, o saber e a ignorância, o bem e o mal: estes nascem de mim; eu não nasço deles de modo algum.
13.43.5
यत्किंचिच्छ्रेयसा युक्तं श्रेयस्करमनुत्तमम् ।
धर्मयुक्तं च पुण्यं च सोऽहमस्मि निरामयः ॥ १३.४३.५ ॥
Tudo o que está unido ao bem, que confere bem-estar, é insuperável, unido ao dharma e meritório: isso sou eu, livre de mácula.
13.43.6
यत्स्वभावात्मतत्वज्ञैः कारणैरुपलक्ष्यते ।
अनादिमध्यनिधनः सोन्तरात्माऽस्मि शाश्वतः ॥ १३.४३.६ ॥
Aquilo que os conhecedores da natureza, do eu e da verdade percebem por suas causas, sem princípio, meio ou fim: esse eu interior sou eu, o eterno.
13.43.7
यत्तु मे परमं गुह्यं रूपं सूक्ष्मार्थदर्शिभिः ।
गृह्यते सूक्ष्मभावज्ञैः सोऽविभाव्योस्मि शाश्वतः ॥ १३.४३.७ ॥
Minha forma suprema e secreta é apreendida por aqueles que veem os sentidos sutis e conhecem os estados sutis; essa forma não manifestada sou eu, o eterno.
13.43.8
तत्तु मे परमं गुह्यं येन व्याप्तमिदं जगत् ।
सोहङ्गतः सर्वसत्वः सर्वस्य प्रभवोऽव्ययः ॥ १३.४३.८ ॥
Essa é minha forma suprema e secreta, pela qual este mundo é penetrado; entrei em todos os seres e sou a origem imperecível de tudo.
13.43.9
मत्तो जायन्ति भूतानि मया धार्यन्त्यहर्निशम् ।
मय्येव विलयं यान्ति प्रलये पन्नगाशन ॥ १३.४३.९ ॥
De mim nascem os seres, por mim são sustentados dia e noite; na dissolução, eles se fundem em mim, ó devorador de serpentes.
13.43.10
यो मां यथा वेदयति तथा तस्यास्मि काश्यप ।
मनोबुद्धिगतः श्रेयो विदधामि विहङ्गम ॥ १३.४३.१० ॥
Como alguém me conhece, assim sou eu para ele, ó Kāśyapa; habitando na mente e no intelecto, concedo-lhe o bem, ó ave.
13.43.11
मां तु ज्ञातुं कृता बुद्धिर्भवता पक्षिसत्तम ।
शृणु योऽहं यतश्चाहं यदर्थश्चाहमुद्यतः ॥ १३.४३.११ ॥
Você decidiu conhecer-me, o melhor das aves; ouça: quem sou eu, de onde venho e com que propósito me empenho.
13.43.12
ये केचिन्नियतात्मानस्त्रेताग्निपरमार्चिताः ।
अग्निकार्यपरा नित्यं जपहोमपरायणाः ॥ १३.४३.१२ ॥
Aqueles que têm o eu dominado, supremamente honrados com os três fogos sagrados, sempre dedicados ao rito do fogo e entregues à recitação e à oferenda.
13.43.13
आत्मन्यग्नीन्समाधाय नियता नियतेन्द्रियाः ।
अनन्यमनसस्ते मां सर्वे वै समुपासते ॥ १३.४३.१३ ॥
Tendo estabelecido os fogos em si mesmos, contidos e com os sentidos dominados, com mentes não divididas, todos eles me adoram.
13.43.14
यजन्तो जपयज्ञैर्मां मानसैश्च सुसंयताः ।
अग्नीनभ्युद्ययुः शश्वदग्निष्वेवाभिसंश्रिताः ॥ १३.४३.१४ ॥
Sacrificando a mim com sacrifícios de recitação e com oferendas mentais, bem contidos, sempre se aproximam dos fogos e se refugiam apenas nos fogos.
13.43.15
अनन्यकार्याः शुचयो नित्यमग्निपरायणाः ।
य एवंबुद्ध्यो धीरास्ते मां गच्छन्ति तादृशाः ॥ १३.४३.१५ ॥
Aqueles que não têm outra tarefa, são puros, sempre devotados ao fogo, firmes e de tal entendimento: esses vêm a mim.
13.43.16
अकामहतसङ्कल्पा ज्ञाने नित्यं समाहिताः ।
आत्मन्यग्निं समाधाय निराहारा निराशिषः ॥ १३.४३.१६ ॥
Com resoluções não turvadas pelo desejo, sempre firmes no conhecimento, tendo estabelecido o fogo em si mesmos, em jejum e sem expectativa de recompensa.
13.43.17
विषयेषु निरारम्भा विमुक्ता ज्ञानचक्षुषः ।
अनन्यमनसो धीराः स्वभावनियमान्विताः ॥ १३.४३.१७ ॥
Não envolvidos com os objetos dos sentidos, libertos pelo olho do conhecimento, firmes com mentes não divididas, são dotados da disciplina da própria natureza.
13.43.18
यत्तद्वियति दृष्टं तत्सरः पद्मोत्पलायुतम् ।
तत्राग्नयः सन्निहिता दीप्यन्ते स्म निरिन्धनाः ॥ १३.४३.१८ ॥
Aquele lago visto no céu, cheio de lótus e lótus azuis: ali os fogos, presentes sem combustível, resplandeciam.
13.43.19
ज्ञानामलाशयास्तस्मिन्ये च चन्द्रांशुनिर्मलाः ।
उपासीना गृणन्तोऽग्निमस्पष्टाक्षरभाषिणः।
आकाङ्क्षमाणाः शुचयस्तेष्वग्रिषु विहङ्गम ॥ १३.४३.१९ ॥
Aqueles cujas mentes são puras pelo conhecimento, e que são puros como os raios da lua, sentam-se ali e louvam o fogo, falando sílabas não claramente formadas, desejando aqueles fogos supremos e permanecendo puros, ó ave.
13.43.20
ये मया भावितात्मानो मय्येवाभिरताः सदा ।
उपासते च मामेव ज्योतिर्भूता निरामयाः ॥ १३.४३.२० ॥
Aqueles cujas almas são purificadas por mim, que sempre se deleitam em mim e somente a mim adoram, tornam-se luz e livres de doença.
13.43.21
तैर्हि तत्रैव वस्तव्यं नीरागादिभिरच्युतैः ।
निराहारा ह्यनिष्पन्दाश्चन्द्रांशुसदृशप्रभाः ॥ १३.४३.२१ ॥
Entre eles, os livres de paixão e semelhantes, os inabaláveis, devem morar ali; sem alimento, imóveis, com um brilho semelhante aos raios da lua.
13.43.22
निर्मला निरहङ्कारा निरालम्बा निराशिषः ।
मद्भक्ताः सततं तेवै भक्तांस्तानपि चाप्यहम् ॥ १३.४३.२२ ॥
Os puros, livres do egoísmo, sem apoio, livres de desejos, sempre meus devotos, são eles; e eu também acolho esses devotos.
13.43.23
चतुर्धाऽहं विभक्तात्मा चरामि जगतो हितः ।
लोकानां धारणार्थाय विधानं विदधामि च ॥ १३.४३.२३ ॥
Dividido em quatro, eu me movo para o bem do mundo; e para sustentar os mundos também estabeleço a ordem.
13.43.24
यथावत्तदशेषेण श्रोतुमर्हति मे भवान् ॥ १३.४३.२४ ॥
Você é digno de me contar tudo isso exatamente como é.
13.43.25
एका मूर्तिर्निर्गुणाख्या योगं परममास्थिता ।
द्वितीया सृजते तात भूतग्रामं चराचरम् ॥ १३.४३.२५ ॥
Uma forma, chamada a sem qualidades, permanece no yoga supremo; a segunda, querido filho, cria a multidão de seres, móveis e imóveis.
13.43.26
सृष्टं संहरते चैका जगत्स्थावरजङ्गमम् ।
ज्ञातात्मनिष्ठा क्षपयन्मोहयन्तीव मायया।
क्षपयन्ती मोहयति आत्मनिष्ठा स्वमायया ॥ १३.४३.२६ ॥
Uma delas recolhe o mundo criado, dos seres móveis e imóveis; firme no próprio ser, destrói como se confundisse com māyā; destruindo, confunde com a sua própria māyā.
13.43.27
चतुर्थी मे महामूर्तिर्जगद्वृद्धिं ददाति सा ।
रक्षते चापि नियता सोहमस्मि नभश्वरः ॥ १३.४३.२७ ॥
Minha quarta grande forma dá crescimento ao mundo, e, constante, também o protege; esse sou eu, o que se move pelo céu.
13.43.28
मया सर्वमिदं व्याप्तं मयि सर्वं प्रतिष्ठितम् ।
अहं सर्वजगद्बीजं सर्वत्रगतिरव्ययः ॥ १३.४३.२८ ॥
Por mim tudo isto é penetrado, e em mim tudo está estabelecido; eu sou a semente de todo o mundo, que vai a toda parte, imperecível.
13.43.29
यानि तान्यग्निहोत्राणि ये च चन्द्रांशुराशयः ।
गृणन्ति वेदं सततं तेष्वग्निषु विहङ्गम ॥ १३.४३.२९ ॥
Nessas oblações de fogo, e nos que, como montes de luz da lua, recitam constantemente o Veda, ó ave, nesses fogos eu habito.
13.43.30
क्रमेण मां समायान्ति सुखिनो ज्ञानसंयुताः ।
तेषामहं तपो दीप्तं तेजः सम्यक्समाहितम्।
नित्यं ते मयि वर्तन्ते तेषु चाहमतन्द्रितः ॥ १३.४३.३० ॥
Os felizes dotados de conhecimento chegam a mim em seu tempo; para eles sou a austeridade ardente, o esplendor devidamente concentrado. Eles sempre habitam em mim, e eu, incansável, habito neles.
13.43.31
सर्वतो मुक्तसङ्गेन मय्यनन्यसमाधिना ।
शक्यः समासादयितुमहं वै ज्ञानचक्षुषा ॥ १३.४३.३१ ॥
Quem está livre de apego por todos os lados e tem absorção indivisa em mim pode, pelo olho do conhecimento, certamente alcançar-me.
13.43.32
मां स्थूलदर्शनं विद्धि जगतः कार्यकारणम् ।
मत्तश्च सम्प्रसूतान्वै विद्धि लोकान्सदैवतान् ॥ १३.४३.३२ ॥
Conhece-me, visível em forma grosseira, como o efeito e a causa do mundo; e sabe que os mundos, com os seus deuses, verdadeiramente surgiram de mim.
13.43.33
मया चापि चतुर्धात्मा विभक्तः प्राणिषु स्यिथः ।
आत्मभूतो वासुदेवो ह्यनिरुद्धो मतौ स्यितः ॥ १३.४३.३३ ॥
Também por mim, o meu próprio ser, dividido em quatro, reside entre os seres: Vāsudeva, que é o eu interior, e Aniruddha, que reside na mente.
13.43.34
सङ्कर्षणोऽहङ्कारे च प्रद्युम्नो मनसि स्यितः ।
अन्यथा च चतुर्दा यत्सम्यक्त्वं श्रोतुमर्हसि ॥ १३.४३.३४ ॥
Saṅkarṣaṇa reside no ego, e Pradyumna reside na mente. E a verdade desta forma quádrupla deves ouvi-la corretamente.
13.43.35
यत्तत्पद्ममभूत्पूर्वं तत्र ब्रह्मा व्यजायत ।
ब्राह्मणश्चापि सम्भूतः शिव इत्यवधार्यताम् ॥ १३.४३.३५ ॥
Aquele lótus que surgiu outrora — ali nasceu Brahmā. E do brâmane (Brahmā) surgiu também Śiva; que isto seja compreendido.
13.43.36
शिवात्स्कन्दः संवभूव एतत्सृष्टिचतुष्टयम् ।
दैत्यदानवदर्पघ्नमेवं मां विद्धि नित्यशः ॥ १३.४३.३६ ॥
De Śiva surgiu Skanda; esta é a criação quádrupla. Conhece-me assim, sempre, como o destruidor do orgulho dos Daitya e dos Dānava.
13.43.37
दैत्यदानवरक्षोभिर्यदा धर्मः प्रपीड्यते ।
तदाऽहं धर्मवृद्ध्यर्थं मूर्तिमान्भविताऽऽशुग ॥ १३.४३.३७ ॥
Quando o dharma é oprimido pelos daityas, dānavas e rākṣasas, então, para o crescimento do dharma, logo tomarei forma corpórea.
13.43.38
वेदव्रतपरा ये तु धीरा निश्चितबुद्ध्यः ।
योगिनो योगयुक्ताश्च ते मां पश्यन्ति नान्यथा ॥ १३.४३.३८ ॥
Somente os yogins dedicados ao voto védico, firmes, de intelecto decidido e engajados no yoga me veem, e de outro modo não.
13.43.39
पञ्चभिः सम्प्रयुक्तोऽहं विप्रयुक्तश्च पञ्चभिः ।
वर्तमानश्च तेष्वेवं निवृत्तश्चैव तेष्वहम् ॥ १३.४३.३९ ॥
Estou unido aos cinco e separado dos cinco; permaneço entre eles e também me retiro deles.
13.43.40
ये विदुर्जातसङ्कल्पास्ते मां पश्यन्ति तादृशाः ॥ १३.४३.४० ॥
Aqueles que me conhecem, em quem a resolução surgiu, tais como são, me veem.
13.43.41
स्वं वायुरापो ज्योतिश्च पृथिवी चेति पञ्चमम् ।
तदात्मकोऽस्मि विज्ञेयो न चान्योस्मीति निश्चितम्। ॥ १३.४३.४१ ॥
Espaço, ar, água, fogo e, como quinta, a terra: saiba que sou de sua natureza; e não sou outro que eles, isto é certo.
13.43.42
वर्तमानमतीतं च पञ्चवर्गेषु निश्चलम् ।
शब्दस्पर्शेषु रूपेषु रसगन्धेषु चाप्यहम् ॥ १३.४३.४२ ॥
O presente e o passado, imóvel entre as cinco classes; também no som, no toque, na forma, no sabor e no odor, eu sou.
13.43.43
रजस्तमोभ्यामाविष्टा येषां बुद्धिरनिश्चिता ।
ते न पश्यन्ति मे तत्वं तपसा महता ह्यपि ॥ १३.४३.४३ ॥
Aqueles cuja inteligência, tomada pela paixão e pela escuridão, é incerta, não veem minha verdadeira natureza, nem mesmo por grande austeridade.
13.43.44
नोपवासैर्न नियमैर्न व्रतैर्विविधैरपि ।
द्रष्टुं वा वेदितुं वाऽपि न शक्या परमा गतिः ॥ १३.४३.४४ ॥
Nem por jejuns, nem por observâncias, nem mesmo por variados votos, a meta suprema pode ser vista ou conhecida.
13.43.45
महामोहार्थपङ्के तु निमग्रानां गतिर्हरिः ।
एकान्तिनो ध्यानपरा यतिभावाद्ब्रजन्ति माम् ॥ १३.४३.४५ ॥
Para os que estão afundados no lodaçal da grande ilusão, Hari é o refúgio; os devotos de mente única, absortos na meditação, chegam a mim pelo estado de asceta.
13.43.46
सत्वयुक्ता मतिर्येषां केवलाऽऽत्मविनिश्चिता ।
ते पश्यन्ति स्वमात्मानं परमात्मानमव्ययम् ॥ १३.४३.४६ ॥
Aqueles cuja inteligência está unida à sattva e fixa somente no eu, veem o seu próprio eu, o eu supremo, o imperecível.
13.43.47
अहिंसा सर्वभूतेषु तेष्ववस्तितमार्जवम् ।
तेष्वेव च समाधाय सम्यगेति च मामजम् ॥ १३.४३.४७ ॥
A não violência para com todos os seres e a retidão estabelecida neles; tendo fixado bem a mente neles, alcança-se a mim, o não nascido.
13.43.48
यदेतत्परमं गुह्यमाख्यानं परमाद्भुतम् ।
यत्तेन तदशेषेण यथावच्छ्रोतुमर्हसि ॥ १३.४३.४८ ॥
Este ensinamento supremo, secreto e maravilhoso, deves ouvi-lo completamente e tal como é.
13.43.49
ये त्वग्निहोत्रनियता जपयज्ञपरायणाः ।
ते मामुपासते शश्वद्यांस्तांस्त्वं दृष्टवानसि ॥ १३.४३.४९ ॥
Aqueles que são firmes no sacrifício do fogo e dedicados ao sacrifício de japa, me adoram sempre; aqueles que você viu.
13.43.50
शास्त्रदृष्टविधानज्ञा असक्ताः क्वचिदन्यथा ।
शक्योऽहं वेदितुं तैस्तु यन्मे परममव्ययम् ॥ १३.४३.५० ॥
Aqueles que conhecem as prescrições vistas nas escrituras e nunca se apegam de outro modo — por eles posso ser conhecido; essa é minha natureza suprema e imperecível.
13.43.51
ये तु सांख्यं च योगं च ज्ञात्वाऽप्यधृतनिश्चयाः ।
न ते गच्छन्ति कुशलाः परां गतिमनुत्तमाम् ॥ १३.४३.५१ ॥
Mas aqueles que, embora conheçam o Sāṅkhya e o yoga, carecem de firme resolução — embora hábeis, não alcançam aquela meta suprema e insuperável.
13.43.52
तस्माज्ज्ञानेन शुद्धेन प्रसन्नात्माऽऽन्मविच्छुचिः ।
आसादयति तद्ब्रह्म यत्र गत्वा न शोचति ॥ १३.४३.५२ ॥
Portanto, pelo conhecimento puro, aquele cujo eu é sereno, que conhece o Eu e é puro, alcança aquele Brahman; tendo ido até lá, não se aflige.
13.43.53
शुद्धाभिजनसम्पन्नाः श्रद्धायुक्तेन चेतसा ।
मद्भक्त्या च द्विजश्रेष्ठा गच्छन्ति परमां गतिं ॥ १३.४३.५३ ॥
Aqueles nascidos de linhagem pura, dotados de mente fiel e devoção a mim, ó melhores dos duas vezes nascidos, vão à meta suprema.
13.43.54
यद्गह्यं परमं बुद्धेरलिङ्गग्रहणं च यत् ।
तत्सूक्ष्मं गृह्यते विप्रैर्यतिभिस्तत्त्वदर्शिभिः ॥ १३.४३.५४ ॥
Aquilo que é o segredo supremo do intelecto e se apreende sem marcas — essa verdade sutil é apreendida pelos sábios brâmanes e pelos ascetas que veem a verdade.
13.43.55
न वायुः पवते तत्र न तस्मिञ्ज्योतिषां गतिः ।
न चापः पृथिवी चैव नाकाशं न मनोगतिः ॥ १३.४३.५५ ॥
Ali não sopra o vento, nem há movimento dos astros; nem água, nem terra, nem espaço, nem o movimento da mente.
13.43.56
तस्माच्चैतानि सर्वाणि प्रजायन्ते विहङ्गम ।
सर्वेभ्यश्च स तेभ्यश्च प्रभवत्यमलो विभुः ॥ १३.४३.५६ ॥
Ó pássaro, dele nascem todas estas coisas; e ele, puro e onipresente, sobrepuja todas elas e também aquelas de que elas nascem.
13.43.57
स्थूलदर्शनमेतन्मे यद्दृष्टं भवताऽनघ ।
एतत्सूक्ष्मस्य तद्द्वारं कार्याणां कारणं त्वहम् ॥ १३.४३.५७ ॥
Ó sem mácula, o que viste de mim é uma visão grosseira; esta é a porta daquilo que é sutil, e eu mesmo sou a causa dos efeitos.
13.43.58
दृष्टो वै भवता तस्मात्सरस्यमितविक्रम ।
ब्रह्मणो यदहोरात्रसङ्ख्याभिज्ञैर्विभाव्यते ॥ १३.४३.५८ ॥
Verdadeiramente o viste no lago, ó de valor sem limites; é contado por aqueles que conhecem a contagem dos dias e noites de Brahmā.
13.43.59
एष कालस्त्वया तत्र सरस्यहमुपागतः ।
मां यज्ञमाहुर्यज्ञज्ञा वेदं वेदविदो जनाः।
मुनयश्चापि मामेव जपयज्ञं प्रचक्षते ॥ १३.४३.५९ ॥
Viste este tempo no lago, onde eu havia chegado; os que conhecem o sacrifício chamam-me sacrifício, os que conhecem o Veda chamam-me Veda, e também os sábios me proclamam sacrifício de recitação.
13.43.60
वक्ता मन्ता रसयिता घ्राता द्रष्टा प्रदर्शकः ।
बोद्धा बोधयिता चाहं गन्ता श्रोता चिदात्मकः ॥ १३.४३.६० ॥
Sou o que fala, o que pensa, o que saboreia, o que cheira, o que vê e o que mostra; sou o conhecedor e o que ilumina, o que vai e o que ouve, cuja natureza é a consciência.
13.43.61
मामिष्ट्वा स्वर्गमायान्ति तथा चाप्नुवते महत् ।
ज्ञात्वा मामेव चैवान्ते निःसङ्गेनान्तरात्मना ॥ १३.४३.६१ ॥
Adorando-me, vão ao céu e igualmente alcançam grande recompensa; conhecendo-me somente no fim, com um eu interior desapegado.
13.43.62
अहं तेजो द्विजातीनां मम तेजो द्विजातयः ।
मम यस्तेजसो देहः सोग्निरित्यवगम्यताम् ॥ १३.४३.६२ ॥
Eu sou o esplendor dos duas vezes nascidos, e os duas vezes nascidos são meu esplendor. O corpo do meu esplendor, saiba que é o fogo.
13.43.63
प्राणपालः शरीरेऽहं योगिनामहमीश्वरः ।
सांख्यानामिदमेवाग्रे मयि सर्वमिदं जगत् ॥ १३.४३.६३ ॥
Eu sou o guardião do sopro no corpo e sou o senhor dos yoguins. Para os praticantes do sāṅkhya, isto é o princípio: todo este mundo está em mim.
13.43.64
धर्ममर्तं च कामं च मोक्षं चैवार्जवं जपम् ।
तमः सत्वं रजश्चैव कर्मजं च भवाप्ययम् ॥ १३.४३.६४ ॥
O dharma, a riqueza e o desejo, a libertação, a retidão, a recitação, a escuridão, a bondade e a paixão, o que nasce da ação, e o nascimento e a dissolução—
13.43.65
स तदाऽहं तथारूपस्त्वया दृष्टः सनातनः ।
ततस्त्वहं परतरः शक्यः कालेन वेदितुम् ॥ १३.४३.६५ ॥
Então eu, de tal forma, fui visto por ti como eterno; porém sou ainda mais elevado, capaz de ser conhecido apenas com o tempo.
13.43.66
मम यत्परमं गुह्यं शाश्वतं ध्रुवमव्ययम् ।
तदेवं परमो गुह्यो देवो नारायणो हरिः।
न तच्छक्यं भुजङ्गारे वेत्तुमभ्युदयान्वितैः ॥ १३.४३.६६ ॥
O que é meu, supremo, secreto, eterno, firme e imperecível — esse mesmo supremo deus secreto é Nārāyaṇa, Hari. Não pode ser conhecido por aqueles dotados de prosperidade, ó serpente.
13.43.67
निरारम्भनमस्कारा निराशीर्बन्धनास्तथा ।
गच्छन्ति तं महात्मानः परं ब्रह्म सनातनम् ॥ १३.४३.६७ ॥
As grandes almas, livres de empreendimentos, saudações e laços de desejo, vão àquele Brahman supremo e eterno.
13.43.68
स्थूलोऽहमेवं विहग त्वया दृष्टस्तथाऽनघ ।
एतच्चापि न वेत्त्यन्यस्त्वामृते पन्नगाशन ॥ १३.४३.६८ ॥
Assim me viste, ó ave, na minha forma vasta, ó sem mácula; e isto também ninguém conhece senão tu, ó devorador de serpentes.
13.43.69
मा मतिस्तव गान्नाशमेषा गतिरनुत्तमा ।
मद्भक्तो भव नित्यं त्वं ततो वेत्स्यसि मे पदम् ॥ १३.४३.६९ ॥
Que a tua mente não se perca; este é o caminho insuperável. Sê sempre meu devoto, e então conhecerás a minha morada.
13.43.70
एतत्ते सर्वमाख्यातं रहस्यं दिव्यमानुषम् ।
एतच्छ्रेयः परं चैतत्पन्थानं विद्धि मोक्षिणाम् ॥ १३.४३.७० ॥
Tudo isto te foi revelado, o segredo divino e humano. Este é o bem supremo; sabe que este é o caminho dos que buscam a libertação.
13.43.71
एवमुक्त्वा स भगवांस्तत्रैवान्तरधीयत ।
पश्यतो मे महायोगी जगामात्मगतिर्गतिम् ॥ १३.४३.७१ ॥
Tendo falado assim, o Senhor desapareceu ali mesmo; e enquanto eu olhava, aquele grande yogue foi pelo seu próprio caminho à meta suprema.
13.43.72
एतदेवंविधं तस्य महिमानं महात्मनः ।
अच्युतस्याप्रमेयस्य दृष्टवानस्मि यत्पुरा ॥ १३.४३.७२ ॥
Tal era a glória daquele magnânimo, inabalável e incomensurável, que eu havia visto antes.
13.43.73
एतद्वः सर्वमाख्यातं चेष्टितं तस्य धीमतः ।
मयाऽनुभूतं प्रत्यक्षं दृष्ट्वा चाद्भुतकर्मणः ॥ १३.४३.७३ ॥
Contei-vos todos os feitos daquele sábio; eu mesmo os experimentei e os vi diretamente, daquele de ações maravilhosas.